เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 379 การฆ่าเวลาของหัวหว่าน
บทที่ 379 การฆ่าเวลาของหัวหว่าน
กรอบแกรบ กรอบแกรบ…
เฉิงยวนหันหลังกลับไปก็เห็นหัวหว่านกำลังแกะซองขนมทีละถุง ๆ ทำเอาวิญญาณสาวต้องสูดลมหายใจเข้าลึก “บำเพ็ญพลังวิญญาณ ต้องการความสงบ”
หัวหว่านตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย “คุณหนูสงบมากเลยนะ ใจเธอต่างหากที่ไม่สงบ”
เฉิงยวน “…”
อีกด้านหนึ่ง จิ่งเจียเหยียนที่นั่งสมาธิไปได้ไม่เท่าไหร่ ก็ยืนขึ้นมา เธอเดินตรงเข้าไปนั่งข้างหัวหว่าน แล้วคว้าถุงมันฝรั่งแผ่นทอดกรอบมากินด้วย
หัวหว่านถาม “เธอไม่บำเพ็ญพลังวิญญาณเหรอ?”
จิ่งเจียเหยียนเม้มปากยิ้ม ๆ “ไม่บำเพ็ญแล้ว! ยังไงอายุขัยของปีศาจก็ยาวนาน จะบำเพ็ญตอนไหนก็ได้”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวพูดเลียนแบบเสียงเบา “อายุขัยของผีก็ยืนยาว บำเพ็ญตอนไหนก็ได้เหมือนกันค่ะ”
เฉิงยวนยังคงหลับตา พูดอย่างไม่สนหน้าใครทั้งนั้น “ไม่ได้! ไม่ง่ายเลยที่จะมีโอกาสได้บำเพ็ญแบบนี้ เจ้ารู้ไหมว่ามีผีกี่ตนที่อยากได้โอกาสนี้?”
วิญญาณน้อยร้องไห้ออกมาแล้ว “หนูไม่อยากได้นี่นา”
เธอสะอื้นพลางมองไปทางแผ่นรองนั่งที่เต็มไปด้วยขนม ยังมีคอเป็ด ปีกเป็ดพะโล้ด้วย…
“ฮือ ฮือ ฮือ หนูไม่อยากพำเพ็ญพลังวิญญาณแล้ว”
เฉิงยวนห้ามปราม “พวกเราเป็นผี กินไปก็ไม่มีประโยชน์”
“หนูอยากกิน หนูก็แค่อยากกิน แงงง”
“หัวหว่าน เจ้าจงใจใช่ไหม!” เฉิงยวนมองหัวหว่านด้วยความโกรธ
หัวหว่านหัวเราะคิกคัก “คุณหนูไม่ได้บอกนี่ว่าห้ามเอาของกินพวกนี้มา เธอดูคุณหนูสิ สงบขนาดไหน”
หล่อนหัวเราะท่าทางยั่วยุ “คุณหนูเป็นคนแท้ ๆ แต่พวกเธอเป็นผีกันแล้ว เธอยังควบคุมจิตใจตัวเองไม่ได้อีก”
“…” เฉิงยวนเบ้ปาก แต่ยังไม่ลืมคว้าซ่งเมี่ยวเมี่ยวเอาไว้ “เมี่ยวเมี่ยว พวกเราต้องมีศักดิ์ศรี”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวร้องไห้หนักมาก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หัวหว่านที่กินอิ่มแล้วก็ยืนขึ้น เธอบิดขี้เกียจเบา ๆ “คุณหนูคะ ฉันไปห้องน้ำนะคะ”
เธอถือไฟฉายไว้ในมือ และเดินไปยังห้องน้ำของสุสานที่อยู่ไม่ไกล
สุสานนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยคำนึงถึงฮวงจุ้ยเป็นหลัก ตำแหน่งของห้องน้ำจึงห่างจากตำแหน่งที่ดีที่สุดออกไปเล็กน้อย
หัวหว่านเดินไปก็เล่นมือถือไป ท่ามกลางเสียงลมพัดแรง มีเพียงเสียงจากโทรศัพท์มือถือของเธอที่ดังออกมา แต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหูของเธอ
“อย่าเลื่อนเร็วนักสิ ฉันยังดูไม่จบเลย”
หัวหว่านเลื่อนหน้าจอต่อไป ทำเหมือนไม่ได้ยินอะไร
หญ้าข้างทางเสียดสีกันจนฟังคล้ายเสียงหวนไห้ของหญิงสาว เสียงสะอื้นของเด็กน้อย
“ฉันตายอย่างไม่ยุติธรรม”
หัวหว่านไม่แม้แต่จะมอง รีบเดินผ่านไปอย่างเดียว
ด้านหลังมีเสียงกระซิบกัน แต่เธอก็ยังแอบหัวเราะเยาะในใจ
แม่บ้านสาวติดตามคุณหนูขึ้นเหนือล่องใต้มาตลอด คนที่มีประสบการณ์อย่างเธอจะตกใจเพราะเรื่องแค่นี้ได้ยังไง
ห้องน้ำของสุสานสะอาดมาก หัวหว่านเข้าไปในห้องน้ำที่เป็นห้องเดี่ยว ตอนที่กำลังจะถอดกางเกง ก็ได้ยินเสียงเล็บขูดกำแพงดังมาจากห้องข้าง ๆ
หัวหว่านเอ่ย “ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ฉันมาถ่ายหนัก หลายวันมานี้ท้องไส้ไม่ค่อยดี กลิ่นต้องเหม็นมากแน่นอน”
เสียงขูดที่ห้องข้าง ๆ หยุดลงไปชั่วขณะ …ก่อนจะค่อย ๆ ขูดแรงขึ้นอีก!
หัวหว่านเล่นโทรศัพท์ไปพลางพูดไปว่า “ฉันจะเริ่มแล้วนะ เธอแน่ใจว่าจะอยู่ข้าง ๆ จริงนะ?”
ปู้ด! ป้าด! ปู้ด! ป้าด!
เสียงผายลมดังขึ้นมาหลายครั้ง ห้องน้ำห้องข้าง ๆ เงียบลงทันที
หัวหว่านกดหยุดเสียงผายลมในมือถือ ก่อนจะไถหน้าจอต่อไป
ในที่สุดก็ได้เข้าห้องน้ำอย่างสงบเสียที…
หัวหว่านเข้าห้องน้ำเสร็จแล้ว ก็เดินออกมาล้างมือที่อ่างล้างมือ
เธอส่องกระจกเล็กน้อย ทันใดนั้นไฟเหนือศีรษะก็กะพริบ กระจกใสกลายเป็นสีแดงในทันที
ด้านในกระจกมีผีสาวตนหนึ่งปรากฏตัว และค่อย ๆ เข้ามาใกล้ขึ้น
หัวหว่านล้างมือช้า ๆ ทันใดนั้นน้ำก็กลายเป็นสีเลือด ส่งกลิ่นคาวคละคลุ้ง และเหนียวเหนอะหนะ
แต่เธอยังคงมองกระจกต่อไปราวกับไม่ได้สังเกตเห็น ทั้งยังจัดผมของตัวเองต่อไป
ทันใดนั้น เงาในกระจกของหัวหว่านก็เปลี่ยนไป กลายเป็นใบหน้าของผีสาวตนนั้น
ผีสาวแยกเขี้ยวยิงฟัน ผมยุ่งเหยิง รูม่านหรี่เล็กมาก
“อ๊ะ!” หัวหว่านร้องออกมาคำเดียว ก่อนพูดกับผีสาวในกระจก “ว้าว คุณมีหน้ารูปไข่นี่ สวยตามพิมพ์นิยมเลยนะเนี่ย”
ผีสาวชะงักไป
“คุณใช่นักแสดงฮ่องกงคนนั้นไหมคะ? คนที่ตายไปเมื่อหลายปีก่อนคนนั้น ชื่อ… ชื่อ… มันติดอยู่ที่ปากนี่เอง คุณหน้าตาเหมือนเธอมากเลยค่ะ!”
“แต่ไม่รู้ว่าคุณรูปมีรูปร่างยังไง ดาราฮ่องกงคนนั้นหุ่นดีสุด ๆ ไปเลยล่ะค่ะ”
พูดจบ หัวหว่านก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา คนหารูปดารา “ฉันจำชื่อของเธอไม่ได้ จำได้แค่ชื่อละครที่เธอแสดง คนนี้นี่แหละค่ะ”
ผีสาวเอนตัวเข้าไปดู เป็นผู้หญิงที่สวยและมีเสน่ห์มากจริง ๆ
“เหมือนมากเลยใช่ไหมคะ!”
“ว้าว! เมื่อก่อนฉันอยากไปเจอตัวจริงของเธอมาก แต่สองปีที่แล้วกลับมีข่าวว่าเธอเสียชีวิตจากอาการป่วย”
ผีสาวได้ยินคำพูดที่ทั้งสิ้นหวังและเจ็บปวดของหัวหว่าน ก็ยื่นมือไปตบบ่าเบา ๆ เป็นการปลอบใจ
“ไม่ต้องร้องแล้ว คนเรายังไงก็ต้องตาย”
“เจ็บป่วยทรมานมากนะ ความตายสำหรับเธอก็คือการบรรเทาความเจ็บปวดอย่างหนึ่ง”
หัวหว่านยังคงร้องไห้ต่อไป “แต่เธอเป็นไอดอลของฉันเลยนะคะ! บนโลกนี้มีคนชั่วที่สมควรตายตั้งมากมาย ทำไมต้องเป็นเธอด้วย?”
ผีสาวถอนหายใจออกมาอีกครั้ง พูดปลอบต่อไป “ไม่ต้องร้องแล้ว ไม่ต้องร้องแล้ว”