เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 530 มังกรฟ้าข่มทายาทคนแรก
บทที่ 530 มังกรฟ้าข่มทายาทคนแรก
แม้ว่าเฉินฟู่อยากให้ฉู่ลั่วบอกในทันที แต่เขาก็ยังต้องการให้ฉู่ลั่วบอกเบาะแสอีกสักหน่อย และปล่อยให้เขาคิดได้ด้วยตนเองเช่นกัน
“ลั่วลั่ว!” เสียงหวานดังขึ้น ก่อนที่ฉู่หร่านจะเดินเข้ามาพูดกับเฉินฟู่ “อาเฉิน ขอโทษด้วยนะคะ! นิสัยของลั่วลั่วเป็นแบบนี้แหละค่ะ อาจจะก้าวร้าวไปบ้าง”
หล่อนเดินเข้ามาและจับแขนของฉู่ลั่วพลางถอนหายใจ “เอาละ… เธอชนะแล้ว เธอเห็นอะไรมากมายที่พวกเรามองไม่เห็น”
“ผังหลั่งเลือดแปดทิศอะไรนั่นพวกเราเองก็ไม่รู้เลย”
“ลั่วลั่วเก่งกาจมากจริง ๆ!”
“สมแล้วที่เป็นปรมาจารย์”
น้ำเสียงของเธอราวกับปลอบโยนเด็กน้อย หลังจากเอ่ยจบก็หันไปขอโทษพ่อลูกตระกูลเฉิน “ขอโทษด้วย ครั้งนี้ถือว่าลั่วลั่วของพวกเราชนะแล้ว”
“ผู้กำกับประกาศสิคะ ลั่วลั่วได้ที่หนึ่ง!”
น้ำเสียงของเธอนั้นฟังดูหมดหนทางอีกทั้งยังเอาอกเอาใจ
[โอ๊ยโอ๊ย! มีสิทธิ์อะไร! ทางทีมรายการไม่ได้บอกว่าต้องดูด้านนอกบ้านพักด้วย ทางทีมรายการก็บอกอย่างชัดเจนว่าดูภายในบ้านพัก]
[จะอ้วก! ฉู่ลั่วคนนี้ขาดความรักใช่ไหม! แพ้ไม่ได้เลยเหรอ?]
[ค้นพบพลังหยินอะไรนั่นแล้วยังไงเหรอ? ไม่ใช่ว่าไม่มีผลอะไรหรอกเหรอ?]
[ทำไมฉู่ลั่วได้ที่หนึ่ง นี่เป็นรายการของแขกรับเชิญทั้งหกคน เธอมีสิทธิ์อะไรมาเป็นตัวเด่น]
[ถ้าหากทางทีมรายการให้ฉู่ลั่วอันดับหนึ่ง ฉันจะเทรายการนี้อย่างแน่นอน]
[อ้วกแล้ว]
[หร่านหร่านของพวกเราเอาใจน้องสาวดีมาก ดูท่าทางแบบนี้ก็รู้ว่าตอนอยู่ในบ้าน ฉู่ลั่วใช้อำนาจบาตรใหญ่มากแน่ หร่านหร่านของพวกเราน่าสงสารจริง ๆ]
[หร่านหร่าน แม่กอด ๆ นะ]
[ตอนหร่านหร่านอยู่บ้านตระกูลฉู่จะต้องถูกรังแกอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่ออกหน้าช่วยฉู่ลั่วได้อย่างชำนาญแบบนี้]
“ทำไม!” ฝางไคจี้ขมวดคิ้วพลางก้าวเท้าออกมา พร้อมน้ำเสียงไม่ดีนัก “เห็นกันอยู่ว่าคนที่ได้อันดับหนึ่งนั้นคือเธอ มีสิทธิ์อะไรถึงให้หล่อน? หล่อนเป็นแค่คนทำหน้าที่ปกป้องพวกเราเท่านั้น ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้”
เขานำคำตอบเหล่านั้นมาก็เพื่อให้หร่านหร่านได้อันดับหนึ่ง และไม่ต้องการให้ฉู่ลั่วกดขี่หร่านหร่านอีกต่อไป!
แต่กลับเป็นแบบนี้…
“หร่านหร่าน คนเราจะทำใจดีและอ่อนแอเกินไปไม่ได้” เขาจับดึงแขนฉู่หร่านออกมาสั่งสอน พร้อมมองไปทางฉู่ลั่วอย่างเย็นชา “ยิ่งเธอยอมถอย คนอื่นก็จะยิ่งเอาเปรียบ เธอคิดว่าตัวเองกำลังดูแลน้องสาว ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายนั้นรับน้ำใจด้วยความขอบคุณหรือเปล่า ไม่แน่ว่าลับหลังแล้วอาจจะด่าเธอว่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง”
ฉู่หร่านรีบเอ่ยปลอบโยน “ไม่หรอกค่ะ ลั่วลั่วเป็นเด็กดี ไม่มีทางคิดแบบนี้แน่ พวกเราเป็นพี่น้องกัน จะไม่ยอมให้กันได้ยังไง อีกอย่าง ฉันเป็นพี่ เสียสละให้น้องมันเป็นเรื่องปกติ”
“ลั่วลั่ว เธออย่าใส่ใจเลย! พี่ไคจี้ไม่ได้เจาะจงเธอนะ”
“ลั่วลั่ว เธอคือปรมาจารย์คนเก่งของพี่ เธอคือที่หนึ่ง!”
ฉู่หร่านทั้งเกลี้ยกล่อมฉู่ลั่วและปลอบโยนฝางไคจี้
ฉู่ลั่วเพียงชำเลืองมองหล่อนโดยไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ ก่อนละสายตากลับมามองไปทางภูเขาที่อยู่ไม่ไกลและเอ่ยถามเฉินฟู่ “ทางด้านนั้นคือหลุมฝังศพบรรพบุรุษตระกูลเฉินใช่ไหมคะ?”
เดิมทีเฉินฟู่รู้สึกหมดกำลังใจเพราะคำพูดของฉู่หร่านไปแล้ว
เดิมทีเขาคิดว่าฉู่ลั่วรู้สาเหตุที่อยู่เบื้องหลังหายนะของตระกูลเขาแล้ว แต่คาดไม่ถึงเลยว่าที่แท้เป็นเพียงการขัดขากันระหว่างสองพี่น้องเท่านั้น
แม้ฉู่ลั่วจะดูไม่เหมือนคนชอบการแข่งขันก็ตาม
เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เขาก็ทำได้เพียงแค่พยักหน้าอย่างสุภาพ “ครับ หลุมศพของบรรพบุรุษอยู่ที่นั่น”
“หลังจากเกิดอุบัติเหตุในปีนั้น คนภายในบ้านก็เชิญปรมาจารย์ฮวงจุ้ยมาตรวจดู หลุมฝังศพบรรพบุรุษของพวกเราไม่มีปัญหา”
“สถานการณ์ฮวงจุ้ยบูชามังกรฟ้า มีเพียงความรุ่งโรจน์และความเจริญรุ่งเรืองเท่านั้น” ฉู่ลั่วเอ่ย
เฉินฟู่ส่งเสียงอือตอบรับ “ปรมาจารย์คนนั้นก็พูดครับ”
“แต่ว่า…” ฉู่ลั่วทอดสายตามองไปยังหลุมฝังศพของบรรพบุรุษที่ห่างไกลออกไป “มันทำให้เต่างู สัตว์เทพประจำทิศเหนือไม่สามารถช่วยอุปถัมภ์ค้ำชูได้ มังกรฟ้าทิศตะวันออกข่มทายาทคนแรก”
เธอหันหน้ากลับมาอย่างเชื่องช้า ลมจากภูเขาพัดผ่านเข้ามา เส้นผมบริเวณแก้มปลิวไสว “หลายปีมานี้ มีเพียงแค่ลูกชายคนโตที่เกิดปัญหาใช่ไหมคะ?”
YOU MAY ALSO LIKE
