เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 584 จะเป็นไปได้ยังไง
บทที่ 584 จะเป็นไปได้ยังไง
“ผู้อาวุโส วิญญาณชั่วร้ายนี้…”
นักพรตผิงหยางเดินเข้ามา กำลังจะโอ้อวด เขาก็เห็นเจ้าสำนักหยวนเจียเดินเข้าไปหยิบชุดสีแดงออกจากกระดาษยันต์
อันที่จริงแล้วมันไม่ใช่ชุดสีแดง แต่เป็นชุดแต่งงานสีขาวที่ตัดเย็บอย่างประณีต ถูกอาบย้อมด้วยเลือดสีแดงสด
“สิ่งชั่วร้ายนี้มีเป้าหมายของตัวเอง” เจ้าสำนักหยวนเจียมองไปทางซ่งอวิ๋นไท่ “คุณซ่งมีอะไรอยากจะพูดหรือเปล่า?”
ซ่งอวิ๋นไท่ก้มศีรษะพลางกระแอมสองครั้ง “ท่านเจ้าสำนัก คุณรับผิดชอบหน้าที่จับสิ่งชั่วร้ายนั้นก็พอแล้ว”
ซ่งเฉินจุ่นเองก็ยิ้ม “ท่านเจ้าสำนัก ไม่ว่าสิ่งชั่วร้ายนั้นมาเพราะอะไร หน้าที่ของท่านก็คือจับมัน”
เจ้าสำนักหยวนเจียไม่สะทกสะท้าน เขามองไปทางซ่งอวิ๋นไท่ด้วยสีหน้าเย็นชา
ซ่งเฉินจุ่นเพียงขยิบตาให้ฉู่หร่าน
หล่อนรีบเดินไปข้างกายของเจ้าสำนักหยวนเจียและกระซิบ “ท่านเจ้าสำนัก ไม่ใช่ว่าพวกเราคุยกันแล้วหรอกเหรอแค่จับสิ่งชั่วร้ายก็พอแล้ว คนของลัทธิเต๋าไม่ได้ถือว่าการกำจัดสิ่งชั่วร้ายนั้นเป็นหน้าที่ของตนหรอกเหรอคะ?”
เธอเอ่ยอย่างรวดเร็ว “ท่านเจ้าสำนัก คุณอย่าลืมข้อตกลงระหว่างพวกเรา”
“สิ่งของชิ้นนั้น คุณไม่ต้องการแล้วเหรอ?”
มุมปากของเจ้าสำนักหยวนเจียพลันกระตุก ทำได้เพียงละสายตาไปทางอื่น
“ไม่ใช่ว่าผมตุกติก แต่สิ่งชั่วร้ายนี้สามารถหลบหนีจากค่ายกลกระดาษยันต์ได้ ทั้งที่กระดาษยันต์ไม่ได้รับความเสียหาย”
นักพรตผิงหยางตกตะลึง รีบก้มหน้ามองดูก็พบว่ากระดาษยันต์ยังไม่สลาย
“วิญญาณพยาบาทนี้…”
“หลบหนีไปแล้ว” เจ้าสำนักหยวนเจียเองก็คาดไม่ถึง “ครั้งนี้แหวกหญ้าให้งูตื่นแล้ว ภายในระยะนี้เธออาจจะยังไม่ปรากฏตัว แต่ว่า…”
ระยะนี้ยังไม่ปรากฏตัว แต่หลังจากนี้นั้นไม่รู้
ปรมาจารย์เหล่านี้ก็ไม่สามารถอยู่ข้างกายซ่งอวิ๋นไท่ได้ตลอดเวลา
“ถ้าหากคุณซ่งสามารถบอกเบาะแสให้กับพวกเราได้ พวกเราก็เป็นฝ่ายเริ่มลงมือได้”
ตอนนี้ทุกคนเข้าใจแล้ว
ทุกคนต่างมองไปทางซ่งอวิ๋นไท่
กำลังวังชาของซ่งอวิ๋นไท่ฟื้นคืนกลับมาบ้างแล้ว เขาผลุบสายตาต่ำลงและทอดถอนหายใจ “เรื่องนั้นผ่านมาหลายสิบปีแล้ว เธอ… น่าจะเป็นหร่วนย่วนย่วน”
“รักครั้งแรกของผม”
ปีนั้นเขาและหร่วนย่วนย่วนตกหลุมรักกันช่วงมหาวิทยาลัย หลังจากเรียนจบแล้ว เขากลับมายังบ้านตระกูลซ่ง ก็พบว่าตระกูลซ่งวางแผนจัดการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ให้เขาแล้ว
เขาทำได้เพียงแค่เลิกกับหร่วนย่วนย่วน
ใครจะรู้ว่าภายในวันแต่งงาน หร่วนย่วนย่วนจะข่มขู่เขาด้วยการกระโดดตึก
“ผมไม่ได้ไปหาเธอ วันมะรืนก็ได้ยินข่าวว่าเธอกระโดดตึกตายแล้ว”
ซ่งอวิ๋นไท่ทอดถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ “ผมเคยบอกว่าจะให้เงินเธอ แต่เธอกลับไม่ต้องการ เธอยืนกรานต้องการแต่งงานกับผม”
“จากนั้น ผมกลับมาบ้านตระกูลซ่งโดยไม่มีพันธะ ทำได้เพียงแค่ยอมแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ผมเองก็คาดไม่ถึงว่าเธอจะคิดสั้นแบบนั้น…”
ซ่งเฉินจุ่นปลอบโยนเขา “พ่อ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับพ่อ ใครเป็นคนกำหนดว่าจะต้องแต่งงานกับรักแรก”
“ใช่ ด้วยความสูงส่งของตระกูลซ่งของพวกเรา สถานะของเธอต่ำต้อยขนาดนั้นแล้วยังกล้าเพ้อฝันเรื่องแต่งเข้าตระกูลซ่ง คอยเลี้ยงดูอยู่ด้านนอกนั้นก็ดีเท่าไรแล้ว”
ซ่งเฉินอี้พูดจาเสียดสีใครบางคน
ซ่งเฉินจุ่นไม่พูดอะไร ส่วนซ่งอวิ๋นไท่ได้แต่ทอดถอนหายใจ
“อันที่จริงผมอาจไปยั่วโมโหเธอเข้า เนื่องจากเดินทางไปทำธุรกิจต่างจังหวัด จู่ ๆ ผมก็คิดถึงเธอ ผมเลยไปกราบไหว้หลุมศพของเธอ ใครจะรู้…”
เขาลอบทอดถอนหายใจ
“ท่านเจ้าสำนัก เราต้องไปสุสานของเธอไหม?”
เจ้าสำนักหยวนเจียส่ายหน้า “ไม่ต้องไปสุสานของเธอหรอก เธอตามคุณมายังเมืองตี้จิงแล้ว ตอนนี้วิญญาณของเธอได้รับบาดเจ็บเพราะผม คงกำลังหาสถานที่บำเพ็ญพลัง”
“เช่นนั้นสามารถตามหาเธอได้ไหม?”
เจ้าสำนักหยวนเจียส่ายหน้า “อาณาเขตเมืองตี้จิงกว้างใหญ่ สถานที่ที่พลังหยินรุนแรงมีมากมาย หากต้องการตามหาว่าเธออยู่ที่ไหนคงไม่ง่ายดายขนาดนั้น”
สีหน้าของทุกคนพลันมืดมนลง
เจ้าสำนักหยวนเจียยังคงมองไปทางฉู่ลั่วด้วยสีหน้าปกติ “สหายน้อยฉู่มีวิธีการอะไรไหม?”
โดยไม่รอให้ฉู่ลั่วตอบ ฉู่หร่านก็ปิดปากส่งเสียงหัวเราะแผ่วเบา “ท่านเจ้าสำนัก ท่านอาจยังไม่รู้ว่าน้องสาวคนนี้ของฉันไม่เคยเรียนวิชาเต๋าอย่างจริงจังเลย”
“ท่านเจ้าสำนัก คุณไม่มีวิธี แล้วคนอย่างเธอจะมีวิธีการได้ยังไง”
นักพรตผิงหยางที่อยู่ด้านข้างก็เอ่ย “ผู้อาวุโส คุณอาจจะถูกข่าวบนโลกอินเทอร์เน็ตหลอกให้หลงเชื่อ เธอเป็นแค่คนนอกรีต…”
“หุบปาก”
เมื่อฉู่หร่านพูด เจ้าสำนักหยวนเจียไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบใด แต่ทว่าเมื่อนักพรตผิงหยางเอ่ย เจ้าสำนักพลันด่ากราดด้วยสีหน้าบูดบึ้ง
นักพรตผิงหยาง “…”
เขารู้สึกแปลกประหลาดอย่างชัดเจน เหมือนกับว่าผู้อาวุโสให้ความเคารพฉู่ลั่ว
เป็นไปไม่ได้หรอก!
ฮึ เรื่องนี้จะเป็นไปได้ยังไงกัน?