เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 594 กรรมตามสนอง
บทที่ 594 กรรมตามสนอง
ฉู่ลั่วหยิบยันต์หลายใบออกมาสะบัดไปกลางอากาศ ยันต์ทั้งห้าแผ่นลอยไปยังกลุ่มพลังหยินทั้งห้าดวง
“หลังจากที่พวกเขารวมตัวเป็นรูปร่างของมนุษย์ได้อย่างแท้จริง ถึงจะส่งพวกเขาไปยังปรภพ ให้พวกเขาไปเกิดใหม่ได้”
หร่วนย่วนย่วนรับยันต์ห้าแผ่นนั้นมาเก็บเอาไว้อย่างระมัดระวัง “ขอบคุณท่านปรมาจารย์ ฉันจะตั้งใจบำเพ็ญแน่นอนค่ะ”
วิญญาณพยาบาทเหลือบมองซ่งอวิ๋นไท่แวบหนึ่ง “ส่วนเขา ฉันจะยอมปล่อยเขาไปค่ะ… เพื่อเด็ก ๆ”
เป็นหล่อนที่โง่เอง โง่ที่หลงเชื่อผู้ชายที่ประเคนหล่อนให้ผู้ชายคนอื่น
ฉู่ลั่วกลับพูดว่า “เขาขโมยโชคชะตามาจากคุณ รวมถึงลูกที่เกิดมาจากคุณด้วย พวกเขาถึงมีวันนี้ได้”
“ตอนนี้ เธอกลายสภาพเป็นวิญญาณพยาบาท เด็ก ๆ พวกนี้ก็หลุดพ้นจากสกุลซ่งแล้ว คนพวกนี้จะไม่มีโชคชะตาที่ดีอีกต่อไป”
“ไม่นาน ซ่งอวิ๋นไท่ก็จะได้รับกรรมคืนสนอง หนี้กรรมที่เขาทำมาตลอดหลายปีนี้ เมื่อไม่มีโชคชะตาของคุณคอยคุ้มครอง หนี้กรรมก็จะคืนสนองกลับไปหาเขา”
หร่วนย่วนย่วนได้ยินก็มีท่าทางตื่นเต้นมาก “ท่านปรมาจารย์ จริงเหรอคะ?”
“อืม”
“ขอบคุณท่านปรมาจารย์! ขอบคุณท่านปรมาจารย์! ขอเพียงเขาได้รับโทษ ฉัน… ฉัน…”
หล่อนเกลียดซ่งอวิ๋นไท่! กัดฟันด้วยความชิงชัง อาฆาตจนอยากจะกัดกระชากเนื้อเขาทั้งเป็น
แต่เพื่อลูกทั้งห้าคน หล่อนจำเป็นต้องข่มใจเอาไว้
แต่ตอนนี้ หลังจากได้ยินว่าซ่งอวิ๋นไท่จะได้รับกรรมคืนสนอง ความโศกเศร้าก็หายไปไม่น้อย
เจ้าสำนักหยวนเจียเดินออกมาพร้อมคิ้วขมวด ถามฉู่ลั่วว่า “จะปล่อยเธอไปแบบนี้เหรอ? เธอเป็นวิญญาณพยาบาท นักพรตทั่วไปไม่สามารถต่อกรได้ ถ้าเธอทำร้ายคน…”
เจ้าสำนักหยวนเจียมองหร่วนย่วนย่วนอย่างระมัดระวัง “ทางที่ดีที่สุดคือควบคุมเธอเอาไว้ในอาณัติของพวกเรา”
ที่จริง… วิธีที่ดีที่สุดคือกำจัดหร่วนย่วนย่วนทิ้งซะ หยินหยางไม่ควรอยู่ร่วมกัน
หากเป็นในอดีต ทั้งลัทธิเต๋าคงออกตามล่าหร่วนย่วนย่วนแล้ว
แต่ตั้งแต่ก่อตั้งองค์กร แล้วก็ได้เห็นวิธีการของฉู่ลั่ว ลัทธิเต๋ากับวิญญาณชั่วร้ายก็หันมาประนีประนอมอยู่ร่วมโลกเดียวกันได้
ตัวอย่างเช่น เซียนพู่กัน…
ตอนนี้มันมีตำแหน่งสูงมากในองค์กร มีหลายหน่วยงานพากันยื่นคำร้องขอใช้เซียนพู่กัน
แค่นี้ก็ทำให้ทั้งลัทธิเต๋าตกตะลึงแล้ว
หลายพันปีมาแล้ว แม้จะมีบางครั้งที่ลัทธิเต๋ากับสิ่งชั่วร้ายอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข แต่ก็มีเพียงผีร้ายไม่กี่ตนเท่านั้น
แต่ดูจากฉู่ลั่ว ไม่ว่าจะเป็นสิ่งชั่วร้ายที่มีพลังมาก หรือสิ่งชั่วร้ายตัวเล็กตัวน้อย เธอดูเหมือนไม่ได้มีความตั้งใจที่จะกำจัดตั้งแต่แรกเห็นเลย แต่เธอ…
ตัดสิน?
เธอจะตรวจสอบว่ามันอันตรายหรือไม่ มีหนี้กรรมหรือไม่…
หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ฉู่ลั่วถึงจะลงมือในขั้นตอนต่อไป
เหมือนกับตอนนี้ เธอจะปลดปล่อยวิญญาณพยาบาท และตั้งเป้าไปที่ตัวของมนุษย์แทน
เห็นได้ชัดว่านี่ขัดต่อกฎของลัทธิเต๋า
แต่…
เขาก็ไม่คิดจะห้ามเธอ
ลึก ๆ แล้วในใจของเขาเห็นด้วยกับวิธีการของฉู่ลั่ว
ในลัทธิเต๋า มีหลายคนรู้สึกต่อต้านกฎบางข้อของลัทธิ แต่ไม่มีใครกล้าขัดขืน
ทว่าตอนนี้ฉู่ลั่วทำได้แล้ว
นักพรตผิงหยางก็ยืนอยู่ในทิศทางที่หร่วนย่วนย่วนจะจากไป ราวกับเตรียมพร้อมจะขวางทันทีที่วิญญาณพยาบาทจะออกไปจากพื้นที่นี้
ซ่งอวิ๋นไท่หัวเราะเยาะเสียงดัง “เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าพวกเขาตั้งใจจะช่วยเธอ? สำหรับพวกปรมาจารย์ เธอเป็นแค่สิ่งชั่วร้าย สิ่งที่พวกเขาจะทำคือกำจัดเธอซะ!”
หร่วนย่วนย่วนกวาดสายตาไปโดยรอบด้วยท่าทางระแวดระวัง โดยเฉพาะกับฉู่ลั่ว
ผู้บำเพ็ญอีกสองคน หล่อนรับมือได้
แต่ปรมาจารย์ฉู่ลั่วคนนี้ หล่อนไม่รู้ความสามารถที่ชัดเจน
แต่ฉู่ลั่วกลับมองหร่วนย่วนย่วนด้วยสายตาเรียบนิ่ง “ลัทธิเต๋ามีกฎ”
ความหวั่นไหวในแววตาของหร่วนย่วนย่วนยิ่งมากขึ้น
“ถ้าเธอสมัครใจละก็ จะอยู่ในความดูแลของพวกเราชั่วคราวก็ได้”
“ดูแล?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
“แต่ถ้าเธอมีที่ไป ก็สามารถหาที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่งได้ แต่ถ้าไม่มี จะมาอยู่ที่บ้านของฉันก็ได้” ฉู่ลั่วมองหยวนเจีย “ให้ฉันดูแลเธอ คงไม่มีปัญหาอะไรนะคะ”
หยวนเจียส่ายหน้า
“ถ้าท่านจะดูแลด้วยตัวเอง องค์กรคงไม่ว่าอะไรหรอกครับ”
ตอนนี้ยังมีที่เหมาะสมกว่าข้างกายฉู่ลั่วอีกหรือ?
นักพรตผิงหยาง “…”
ท่าน?
เมื่อกี้เขาไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม!
เจ้าสำนักเรียกฉู่ลั่วด้วยความเคารพ!
ฉู่ลั่วเป็นใครกันแน่?
“เธอยินดีที่จะอยู่ในกับฉัน จนกว่าจะปลอดภัยหรือเปล่า”
หร่วนย่วนย่วนลูบยันต์ทั้งห้าแผ่น ในที่สุดหล่อนก็พยักหน้า “ฉันเชื่อใจท่านปรมาจารย์ค่ะ”
ฉู่ลั่วหันไปมองซ่งอวิ๋นไท่ “ส่วนคุณ! คุณขโมยโชคชะตาของคนอื่นไป ไม่นานก็จะถูกกรรมตามสนอง โอกาสเดียวของคุณคือตามหาคนที่ทำเรื่องนี้ให้คุณ”
“มีแต่ต้องให้เขาช่วยเท่านั้น”
ซ่งอวิ๋นไท่หัวเราะเสียงดังพลางเอ่ยว่า “คุณอยากใช้ผมเป็นเครื่องมือตามหาเขาต่างหาก คิดว่าผมจะให้คุณสมหวังเหรอ?”
“ฉันรอได้ แต่คุณรอได้ไหมล่ะ แล้วคนตระกูลซ่งรอได้ไหม?” ฉู่ลั่วหัวเราะเย็นชา มองทุกคนในตระกูลซ่งก่อนจะพูดเตือน “ซ่งอวิ๋นไท่ก่อหนี้กรรมเอาไว้มากมายแค่ไหน พวกคุณรู้ดี”
“เมื่อผลกรรมตามสนอง ผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นยังไง พวกคุณคงเข้าใจ”