เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 596 รายการตอนใหม่เริ่มไลฟ์
บทที่ 596 รายการตอนใหม่เริ่มไลฟ์
เย่อวิ๋นชูกับหางเจียซิ่นมาถึงสถานที่ถ่ายทำกันนานแล้ว ก็ทักทายต่อหน้ากล้อง พร้อมกับพาผู้ชมไปเยี่ยมชมทัศนียภาพรอบ ๆ
ทันใดนั้นด้านนอกลานบ้านก็มีเสียงนกหวีดดังขึ้นมา
เย่อวิ๋นชูดวงตาเป็นประกาย “พี่ลั่วมาแล้วใช่ไหม?”
“ไปดูกันเถอะ!”
ทั้งสองคนรีบวิ่งออกไปนอกบ้านท่าทางรีบร้อน
[ฮ่า ฮ่า ฮ่า เหมือนตอนที่พวกเราไปดูไอดอลไม่มีผิด ตื่นเต้นสุด ๆ ไปเลย!]
[ดูพวกเขาสองคนสิ เก็บทรงไม่อยู่แล้ว]
[ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตลก!]
[อย่าว่าพวกเขาเลย ถ้าฉันอยู่ตรงนั้น ฉันจะวิ่งเร็วกว่าพวกเขาอีก จะไถลหน้าไปหาด้วยซ้ำ!]
[…]
[อ้าว ผิดคน]
[ไถลไปไม่ไหวแล้ว ถึงคนที่มาจะแซ่ฉู่ แต่ไม่ใช่ฉู่ลั่ว]
[พวกเขาสองคนก็เกินไปหน่อยนะ ต่อให้ไม่ใช่ฉู่ลั่ว แต่ก็ไม่ควรแสดงท่าทางผิดหวังชัดเจนขนาดนี้หรือเปล่า! อีกอย่าง ฉู่หร่านก็เป็นรุ่นพี่ด้วย ทำแบบนี้กับรุ่นพี่ได้เหรอ?]
[สองคนนี้ก็ประสาท รู้ทั้งรู้ว่าฉู่ลั่วเป็นพวกงมงาย ยังจะเห็นเป็นไอดอล]
[ชาวเน็ตลืมกันไปแล้วเหรอ ก่อนหน้านี้มีตระกูลร่ำรวยออกมาบอกว่าฉู่ลั่วเป็นพวกหน้าเงิน?]
[ความคิดเห็นบน ที่บ้านเน็ตไม่ดีเหรอ? พวกเขาออกมาชี้แจงแล้ว ยังขอโทษอย่างจริงจังด้วย ไม่เห็นรึไง?]
ชาวเน็ตแสดงความคิดเห็นกันอย่างไร คนที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้านไม่มีใครรู้เลย
ฉู่หร่านต่างไปจากเมื่อก่อน เธอแต่งตัวเรียบง่าย ใบหน้าซีดเซียว เธอยิ้มบางต่อหน้ากล้อง แววตาสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว
“สวัสดีค่ะทุกคน”
“สวัสดีค่ะ คุณผู้กำกับ”
“สวัสดีทุกคนค่ะ”
เธอทักทายทีละคน
[หร่านหร่านของพวกเราน่าสงสาร! เย่อวิ๋นชูกับหางเจียซิ่นก็ทำเกินไปแล้ว เห็นว่าตอนนี้หร่านหร่านของพวกเราตกต่ำ เลยรังแกเธอสินะ]
[ฉันเห็นแล้วปวดใจจัง!]
[ใช่แล้ว ได้ยินว่าผู้ช่วยอะไรนั่น ตอนแรกเป็นแค่ผู้ช่วยตัวเล็ก ๆ ต้องเป็นพวกตีสองหน้าแน่ ๆ!]
[คนที่ผ่านทางมา บริษัทของฝางไคจี้ออกมาชี้แจงแล้วไม่ใช่เหรอ? บอกว่าฝางไคจี้ได้รับจดหมายแต่ไม่ได้เปิดดู พวกเธออย่าลืมล่ะ คำตอบสุดท้าย ฝางไคจี้ก็ไม่ได้ตอบถูกนะ]
[หมายความว่ายังไง จะดึงหร่านหร่านของพวกเราเข้าไปเกี่ยวเหรอ! หร่านหร่านตอบถูกมันแปลกตรงไหนเหรอ? หร่านหร่านเป็นพี่น้องกับฉู่ลั่ว ฉู่ลั่วเป็นปรมาจารย์ได้ หร่านหร่านจะมีพรสวรรค์ในด้านนี้ด้วย ก็ปกติไม่ใช่เหรอ?]
[ก็ใช่ หรือว่ามีแต่ฉู่ลั่วที่เป็นปรมาจารย์ได้ ฉู่หร่านเป็นไม่ได้เหรอ? อย่าเผด็จการได้ไหม!]
[กองทัพแฟนคลับสมองไหลมาแล้ว! ฉันจะคอยดูว่าพวกเธอจะฟอกขาวให้ฉู่หร่านยังไง?]
[ขอเตือนไว้ก่อนนะพวกสมองไหล ฉู่ลั่วต่างหากล่ะ ลูกสาวที่แท้จริงของตระกูลฉู่! ฉู่หร่านก็แค่เด็กอุ้มมาผิดตัว พี่น้องอะไร? พูดให้มันถูกด้วย ทั้งสองคนไม่ได้เกี่ยวดองกันสักหน่อย]
หน้าประตูบ้าน
ฉู่หร่านยืนอยู่หน้ากล้องด้วยท่าทางประหม่า มองพวกเขาสองคนที่กำลังผิดหวัง “ฉันรู้ว่าคนที่พวกเธออยากเจอไม่ใช่ฉัน ขอโทษด้วยนะ”
เย่อวิ๋นชู “…”
หางเจียซิ่น “…”
เกิดอะไรขึ้น?
ไม่ใช่ว่าฉู่หร่านถูกโจมตีอย่างหนักเหรอ?
ทำไมถึงยังหน้าด้านมาที่นี่ได้?
หางเจียซิ่นรีบพูด “พี่หร่านหร่านพูดอะไรครับ? ไม่ว่าใครมาถึง พวกเราก็ดีใจมากทั้งนั้นแหละ”
“ใช่แล้ว ใช่แล้ว หร่านหร่านยังไม่ได้เห็นที่นี่ใช่ไหม? ไปเดินดูก่อนสิ!”
เย่อวิ๋นชูแค่อยากให้ฉู่หร่านรีบออกไป!
พวกเขาสองคนถูกผู้จัดการกำชับมาว่าอย่ายุ่งเกี่ยวกับฉู่หร่านมากเกินไปเด็ดขาด
ตอนนี้ชื่อเสียงในวงการบันเทิงของฉู่หร่านไม่ดี ถ้าอยากกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง มีแต่ต้องเหยียบคนอื่นขึ้นไปเท่านั้น!
ผู้ชมจะเห็นอกเห็นใจคนตีหน้าเศร้า และโอ๋คนที่อ่อนแอเท่านั้น
หางเจียซิ่นกับเย่อวิ๋นชูหัวหมุนกันมาก!
แต่ฉู่หร่านกลับนิ่งอยู่ที่เดิมพักหนึ่ง ก่อนจะฝืนยิ้มออกมา “ดีเลย ฉันขอไปดูสถานที่ก่อนนะ”
พูดจบ เธอก็จากไปโดยมีตากล้องของตนเองตามอยู่ข้างหลัง
จนกระทั่งเดินพ้นสายตาของพวกหางเจียซิ่น ฉู่หร่านถึงได้พูดกับกล้องว่า “ทุกคนอย่าโทษเจียซิ่นเลยนะคะ เขาไม่อยากถ่ายทำกับฉัน ก็เป็นเรื่องปกติมาก”
[เหอะ เหอะ เหอะ วงการบันเทิงก็แบบนี้ยกย่องคนสูงกว่า กดคนที่ต่ำกว่า]
[หร่านหร่านเคยช่วยเหลือเขามาก่อน แถมยังจำเขาได้]
[คนเนรคุณแบบนี้ ไปได้ไม่ไกลหรอก]
[เหอะ เหอะ เหอะ ก่อนหน้านี้เขาสร้างภาพลักษณ์เป็นคนใสซื่อ แต่ที่จริงเป็นพวกเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ]
[คนแบบนี้นี่มัน… หร่านหร่านของพวกเราไม่ควรเสียใจเพราะเขา]
[เย่อวิ๋นชูนั่นก็ไม่ใช่คนดีอะไร เป็นผู้หญิงแต่ไม่ช่วยผู้หญิงด้วยกัน เอาแต่ยืนดูเฉย ๆ เหอะ!]
[วงการบันเทิงอะเนอะ ไม่มีอะไรน่าตกใจ]
แฟนคลับของหางเจียซิ่นกับเย่อวิ๋นชูต่างก็ตัวสั่นอยู่ในช่องแสดงความคิดเห็น ไม่กล้าพิมพ์อะไรแม้แต่คำเดียว
หางเจียซิ่นกำลังจะพูดกับกล้อง แต่โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมา เมื่อเห็นว่าผู้จัดการเป็นคนโทร เขาก็รีบขยิบตาให้กล้อง ถอดไมค์ออกแล้วเดินไปรับโทรศัพท์อยู่ด้านข้าง
YOU MAY ALSO LIKE
