เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 711 เผยแพร่คลิป
บทที่ 711 เผยแพร่คลิป
เขานั้นโพสต์ข้อมูลของจั่วโยวโยว รวมถึงสถานการณ์ครอบครัวของเธอ ยังมีความโดดเด่นเมื่อหลายปีก่อนของจั่วโยวโยว ที่ถูกสืบมาทั้งหมด
สุดท้าย อีกฝ่ายได้โพสต์คลิปวิดีโอหนึ่ง
เป็นวิดีโอที่ถูกถ่ายตอนจั่วโยวโยวถูกขังเอาไว้ในถ้ำที่หมู่บ้านเหลี่ยงโถว
ในตอนนั้น เธอเพิ่งเข้าไปอยู่ในถ้ำ ยังสาวยังสวย ชาวบ้านเห็นเธอหน้าตาดี จึงถ่ายวิดีโอสั้นมากมายไปโพสต์ในเว็บมืด
หร่วนย่วนย่วนมองวิดีโอเหล่านั้นก็กัดฟันกรอด “ไอ้เดรัจฉาน!”
คนถ่ายวิดีโอก็เดรัจฉาน คนโพสต์วิดีโอก็เดรัจฉานไม่ต่างกัน คนที่ดูแลเว็บไซต์พวกนี้ ยิ่งเป็นเดรัจฉานในหมู่เดรัจฉาน!
ความโกรธในตัวเธอพุ่งสูงขึ้น เกลียดจนอยากฉีดไอ้เดรัจฉานพวกนั้นเป็นชิ้น ๆ
[ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เป็นลูกสาวตระกูลจั่วที่ร่ำรวยไม่ใช่เหรอ? เป็นดาวโรงเรียนที่ฉลาดและสวยมากไม่ใช่เหรอ? ฉันจะเอาวิดีโอพวกนี้เผาส่งไปปรโลก ให้พ่อแม่ที่ตายไปได้เห็นว่าลูกสาวของพวกเขาน่ารังเกียจแค่ไหน!]
[เธอคอยดูเถอะ! พรุ่งนี้เช้า คนทั้งอินเทอร์เน็ตจะได้รู้ว่าเธอ จั่วโยวโยวเป็นตัวอะไร]
[นี่คือราคาที่เธอต้องจ่ายจากการทำร้ายนางฟ้าหร่านหร่านของพวกเรา!]
…
ณ โรงพยาบาล
จั่วโยวโยวที่ถูกช่วยชีวิตเอาไว้ตื่นขึ้นมาแล้ว
หญิงสาวค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภายในห้องพักผู้ป่วยเงียบมาก มีเพียงเสียงเครื่องมือเท่านั้น
เธอหันหน้าไปช้า ๆ ก็เห็นหัวหว่านกำลังหลับตาเอนตัวอยู่บนโซฟาเพื่อผ่อนคลาย
หัวหว่านเหมือนรับรู้อะไรได้ จึงลืมตาขึ้นทันที “คุณฟื้นแล้วเหรอ?”
“เป็นยังไงบ้าง มีตรงไหนที่รู้สึกไม่ดีหรือเปล่า?”
จั่วโยวโยวส่ายหน้า
หัวหว่านนั่งบนเก้าอี้ คว้าข้อมือข้างที่ไม่ได้ถูกกรีดเอาไว้ “เรื่องคลิปคุณไม่ต้องเป็นห่วง คุณหนูให้ตระกูลฮั่วออกหน้าแล้ว ตามสืบได้แล้วว่าอีกฝ่ายเป็นใคร และทำการบล็อกวิดีโอนั้นเรียบร้อยค่ะ”
“บนอินเทอร์เน็ตไม่มีการแชร์วิดีโอนั้นแล้ว”
จั่วโยวโยวเอ่ยน้ำเสียงแหบแห้ง “ขอบคุณค่ะ”
หัวหว่านจับมือของเอีกฝ่ายเพื่อแบ่งปันความอบอุ่น “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเราต้องมีชีวิตที่ดี ถ้าพวกเราตายไป ไม่ยิ่งทำให้คนพวกนั้นได้ใจเหรอคะ?”
จั่วโยวโยวหันหน้าไปมองเพดานสีขาวราวกับหิมะ ความเกลียดชังท่วมท้นอยู่ในดวงตาของเธอ “ฉันฆ่าตัวตาย ไม่ใช่เพราะไม่กล้าเผชิญหน้ากับวิดีโอพวกนั้นนะคะ”
หัวหว่าน “…”
“ฉันอยากฆ่าฉู่หร่านต่างหาก” จั่วโยวโยวพูดด้วยน้ำเสียงสงบมาก “ว่ากันว่า… คนที่ตายทั้งที่ยังมีความโกรธแค้นอย่างมาก จะกลายเป็นผีร้ายไม่ใช่เหรอคะ?”
หลังอยู่ในคฤหาสน์มาสักระยะหนึ่ง ฉู่ลั่วจึงเบิกเนตรให้ ตอนนี้เธอสามารถมองเห็นหร่วนย่วนย่วนกับสัมภเวสีเด็กในคฤหาสน์ได้แล้ว
และรู้เรื่องราวของคนเหล่านั้นที่อยู่ในคฤหาสน์ด้วย
“ฉันอยากให้ยัยนั่นตาย”
“ฉันอยากให้ฉู่หร่านตาย”
จั่วโยวโยวหันมามองหัวหว่าน “ขอแค่ฆ่าฉู่หร่านได้ ต่อให้กลายเป็นผีร้าย ฉันก็ยอมค่ะ”
“ฉันอยากเอาความทุกข์ทรมานของฉัน คืนสนองให้เป็นร้อยเท่าพันเท่า”
“ฉันอยากให้เธอตาย”
“ฉันอยากให้ฉู่หร่านตาย”
จั่วโยวโยวพูดออกมาประโยคแล้วประโยคเล่า
หน้าห้องพักผู้ป่วย ฉู่จิงที่ถืออาหารสำหรับบำรุงเลือดไว้ในมือยืนนิ่งอยู่หน้าประตูด้วยขอบตาแดงก่ำ ร่างกายสั่นสะท้าน
…
ในห้องเช่าห้องเล็กที่ทั้งแคบและมืด ตรงมุมห้องมีขยะที่มาจากการสั่งอาหารเดลิเวอรี่วางกองอยู่ ผู้ชายคนหนึ่งกำลังนั่งก้มหน้าอยู่หลังจอคอมพิวเตอร์สีฟ้า นิ้วของเขาคลิกไปบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงดัง
วิดีโออันแล้วอันเล่าถูกแชร์ไปบนแพลตฟอร์มขนาดใหญ่หลายแพลตฟอร์ม
“หึ ๆ ๆ”
ชายคนนี้จงใจหลบเลี่ยงเครื่องมือตรวจจับของแพลตฟอร์มเพื่อโพสต์วิดีโอ แม้สุดท้ายบัญชีจะถูกระงับก็ตาม แต่เขาเชื่อว่าวิดีโอเหล่านั้นต้องมีคนดาวน์โหลดเอาไว้แน่นอน
แม้จะดูบนเว็บไซต์ถูกกฎหมายไม่ได้ แต่วิดีโอเหล่านี้ต้องถูกส่งต่อแบบส่วนตัวแน่
“คิก คิก คิก! ใครใช้ให้เธอทำร้ายนางฟ้าของฉัน”
ขณะที่กำลังหัวเราะ เขาก็ต้องชะงักไป “เฮ้ย ทำไมโพสต์ไม่ได้วะ!?”
เขาเคาะแป้นพิมพ์อีกครั้ง แต่พบว่าวิดีโอที่ตนเองเพิ่งโพสต์ลงไปนั้นเกิดค้างไปทั้งหมด
แพลตฟอร์มพวกนี้ไม่มีทางหยุดการเผยแพร่วิดีโอของเขาพร้อมกันได้
นอกเสียจาก… มีคนแฮ็กคอมพิวเตอร์ของเขา
ปัง!
ขณะที่กำลังคิด ประตูห้องเช่าก็ถูกถีบอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น!
เขาหันไปมองด้วยความตกใจ วินาทีต่อมาก็ถูกถีบเข้ากลางลำตัวแล้ว
ฉินเหว่ยนำกองกำลังบุกเข้ามา “อวี๋คัง มีคนรายงานว่าคุณเผยแพร่สื่อวิดีโอลามกอนาจาร และตอนนี้พวกเรากำลังจับกุมคุณตามกฎหมาย”
เขาพุ่งไปตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์ ก็เห็นหน้าต่างเว็บไซต์หลายหน้าต่างกำลังทำการส่งข้อมูล
“จับได้พร้อมของกลาง! มาดูกันว่านายจะพูดยังไง”