เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 720 ผลกระทบจากการไลฟ์สตรีม
บทที่ 720 ผลกระทบจากการไลฟ์สตรีม
เมืองหยาน คฤหาสน์หรู
หญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดนอนสีแดง กำลังจัดแจงเสื้อผ้าของตนเองอย่างรีบร้อน ที่ข้างเตียงกำลังเล่นวิดีโอที่รวบรวมมาจากอินเทอร์เน็ต
เธอเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว ก็ลากกระเป๋าสัมภาระสีแดงเดินออกไปข้างนอก
เพิ่งเดินไปถึงห้องรับแขก ก็เห็นผู้ชายอ้วนคนหนึ่งกำลังเดินมาด้วยท่าทางเมามาย “เสี่ยวหยานหยาน ฉันมาหาเธอแล้ว!”
ผู้ชายเห็นคนรักของตนเองลากกระเป๋าสัมภาระก็ยิ้มตาเยิ้ม “โธ่เอ๊ย หึงเหรอ? นี่ฉันก็มาหาเธอแล้วไม่ใช่หรือไง?”
หงหยานผลักผู้ชายอ้วนคนนั้นออกไป แล้วพูดอย่างมีเหตุผลว่า “หึงอะไร! ฉันจะบอกคุณให้นะ ฉันทำเพื่อช่วยพี่หลี่ ถึงได้ฝืนใจมีความสัมพันธ์กับคุณ คุณคิดว่าตัวเองมีเสน่ห์จริงเหรอ? ทั้งแก่ทั้งขี้เหร่ ยังหลงตัวเองอีก”
“คุณเสร็จแน่! คุณคอยดูเถอะ!”
“รอไสหัวออกจากบ้านไปแต่ตัวได้เลย!”
ในขณะที่ผู้ชายกำลังมีแววตาตกใจ หญิงสาวก็วิ่งออกไปแล้ว เธอยกกระเป๋าขึ้นรถ แล้วติดต่อไปหาเบอร์หนึ่ง “พี่หลี่ หลักฐานทั้งหมดที่หลิวจวิ้นนอกใจ ฉันได้มาไว้ในมือแล้วค่ะ ไม่ใช่แค่หลักฐานการนอกใจของเขานะคะ ฉันยังมีหลักฐานการโอนทรัพย์สินของเขาด้วย”
“พี่หลี่ ฉันทำทั้งหมดเพื่อพี่นะคะ! หญิงสาวก็ต้องช่วยหญิงสาวด้วยกันอยู่แล้ว!”
หลังวางสายโทรศัพท์ หงหยานก็ถอนหายใจ
เธอเปิดดูวิดีโอ มองยมทูตขาวดำที่เอ่ยอย่างไร้ความรู้สึกว่า “การขายร่างกาย ทำลายความสัมพันธ์ของคนอื่น และการเหยียบย่ำศีลธรรมของสังคม ทั้งผู้ซื้อและผู้ชายในสายตาของยมราช ล้วนเป็นความผิดทั้งสิ้น”
เธอลูกอกพูดเสียงเบาว่า “ฉันไม่ได้เป็นทั้งคนซื้อและคนขาย! ฉันแค่ช่วยเรื่องความรักของคนอื่น เป็นการช่วยให้หญิงสาวที่บริสุทธิ์ออกห่างจากผู้ชายสารเลว และได้ทรัพย์สินที่ควรเป็นของเธอ”
…
ณ โรงแรม
เสี่ยวหยวนที่เพิ่งเข้ามากำลังหยิบกล้องตรวจจับมาตรวจสอบอุปกรณ์ในโรงแรม
ทันใดนั้น อุปกรณ์ก็ส่งเสียงร้องดังติ๊ดติ๊ด
หล่อนไม่ได้แจ้งตำรวจ และไม่ได้ติดต่อไปบอกพนักงานต้อนรับ
แต่แสยะยิ้มอย่างเย็นชา และเริ่มถอดเสื้อผ้าต่อหน้ากล้อง
วันต่อมา เสี่ยวหยวนก็เช็กเอาต์ออกไป
หนึ่งชั่วโมงต่อมา พนักงานทำความสะอาดคนหนึ่งก็เข็นรถขยะมาที่ห้อง และเริ่มเก็บกวาดห้องอย่างคุ้นเคย จากนั้นก็คลำไปที่เต้าเสียบสายไฟด้วยความเคยชิน ก่อนจะดึงอุปกรณ์แอบถ่ายออกมา
“หึ ๆ ๆ”
เมื่อคืนวานนี้คนที่เข้าพักเป็นสาวสวย!
วิดีโอนี้ต้องขายได้เงินเยอะมากแน่นอน หลังจากเก็บกวาดเสร็จ เขาก็กลับมาที่ห้องของตนเอง แล้วเปิดดูผลงาน
ในวิดีโอ เสี่ยวหยวนหันหลังให้กล้องวงจรปิด เธอเริ่มถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น ๆ เริ่มจากถอดกระโปรง จากนั้นก็ถอดถุงน่อง…
ภายใต้การจ้องมองอันแสนลามกของผู้ชาย เสี่ยวหยวนก็หันหน้ามา…
“เวรเอ๊ย!”
หน้าอกแบนราบ ยังมีพุงใหญ่ที่ไม่มองผ่านไปได้นั่นอีก
ผู้ชายกรีดร้องออกมา กำลังจะปิดคอมพิวเตอร์ ก็เห็นเสี่ยวหยวนยิ้มให้กล้อง “ไอ้เวรนี่ ถ้าแน่จริงก็โพสต์วิดีโอนี้ออกไปสิ”
“ถ้าแกไม่โพสต์วิดีโอนี้ออกไป แสดงว่าแกไม่ใช่ผู้ชาย! เข้าใจไหม?”
ขณะที่พูด เสี่ยวหยวนก็ก้าวยาว ๆ ไปข้างเตียง แล้วเปิดหน้าจอโทรทัศน์ เธอเอาวิดีโอเกี่ยวกับยมโลกที่ตัวเองตัดเอาไว้ เปิดขึ้นไปบนหน้าจอ
“ถุย ถุย ถุย ไอหยา! ดูแล้วเจ็บแทนเลย!”
“ให้ตายสิ แอบถ่ายมีโทษหนักในยมโลกขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ไม่ว่าจะดูกี่ครั้งก็ฟินมาก!”
“โอ้! การถอนรากถอนโคนนี่นองเลือดดีจริง ๆ!”
ผู้ชาย “…”
…
ข่าวการไลฟ์สตรีมในยมโลก แพร่กระจายไปทุกแพลตฟอร์มอย่างรวดเร็ว
โดยเฉพาะคนที่ถูกทัณฑ์ทรมานหลายคนเมื่อวานนี้ ทันทีที่พวกเขาเสียชีวิต วิญญาณก็ถูกทรมานอยู่ข้างล่าง
ครอบครัวที่อยู่ข้างบนกำลังจัดพิธีศพให้พวกเขา
ข่งเหวินจื้อเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย เดิมทีได้รับความเคารพอย่างมาก นักเรียนและเพื่อนร่วมงานหลายคนเตรียมจัดพิธีศพให้เขาหลังจากทราบข่าวการเสียชีวิต
แต่หลังจากดูไลฟ์สตรีม คนตระกูลข่งไม่กล้ารับสายโทรศัพท์เลย ไม่ว่าจะเป็นใครโทรมาก็ตาม
แม้แต่ญาติบางคนยังหาข้ออ้างเพื่อไม่มางานศพ
คนตระกูลข่งก็ไม่กล้ารอช้า ทำได้เพียงรีบจัดการพิธีศพให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว
มีหลายครอบครัวที่ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน
ไม่มีใครกล้าจัดพิธีศพอย่างใหญ่โตและโจ่งแจ้ง พวกเขาต่างก็จัดพิธีศพแบบลวก ๆ บางตระกูลแม้แต่ป้ายหลุมศพยังไม่กล้าตั้ง ได้แต่เขียนนามสกุลเอาไว้บนแผ่นหินแล้ววางเอาไปเท่านั้น
“ทำแบบนี้ไม่ดีมั้ง! ว่ากันว่าในนรกก็มีเงินหมุนเวียนเหมือนกัน ไม่เผาเงินกงเต๊กให้พ่อเหรอ?”
“เผาอะไรล่ะ? เขารับโทษอยู่ เผาไปแล้วเขาก็ไม่ได้รับ”