เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 835 ท ำตำมกฎของฉัน

ระหว่ำงที่แขกรับเชิญทั้งหกเล่นเกมกันต่อหน้ำกล่องเพื่อตัดสิน

แพ้ชนะ

ฉู่ลั่วและจี้ไจ่อยู่นอกกล้อง เขำมองเธอด้วยแววตำบอกอำรมณ์

ไม่ได้ กระนั้นก็ยังเอ่ยปำก “ปรมำจำรย์กู่ที่เมืองอวิ๋นไม่พอใจกับเรื่อง

ที่คุณพำเหมิ่งหยวนลี่ไปมำก”

“อืม”

“ด้ำนคนของส ำนักเต๋ำก็ไม่พอใจเหมือนกัน”

จี้ไจ่ย้ำ

ฉู่ลั่วยังคงพยักหน้ำ

ปรมำจำรย์หนุ่มพรูลมหำยใจเบำ ๆ “ฉู่ลั่ว ปรมำจำรย์กู่ไม่ได้

ธรรมดำอย่ำงที่คุณคิด”

ฉู่ลั่วหันกลับมำมองจี้ไจ่ ก่อนเอ่ยขึ้นท่ำมกลำงสำยตำกังวลของ

เขำ “ฉันไม่เคยคิดว่ำใครธรรมดำ”

“แล้วคุณยังจะ…”

“แต่เถำซูเหยียนไม่ได้ท ำอะไรผิด ฉันไม่มีทำงส่งตัวเธอไป” ฉู่ลั่ว

มองสถำนที่ถ่ำยท ำ “ปรมำจำรย์กู่ไม่พอใจก็ให้พวกเขำมำหำฉัน ใคร

ในส ำนักเต๋ำไม่พอใจก็มำหำฉันได้เหมือนกัน”

น้ำเสียงเธอเยียบเย็นและหยิ่งทรนง “ลัทธิเต๋ำว่ำผู้แข็งแกร่งเป็น

ใหญ่ไม่ใช่เหรอ ถ้ำพวกเขำชนะฉันได้ก็พำตัวเถำซูเยียนไปเลย”

“ถ้ำชนะฉันไม่ได้ ก็ต้องท ำตำมกฎของฉัน”

ได้ยินดังนั้นจี้ไจ่พลันขมวดคิ้วมุ่น เป็นห่วงเรื่องควำมเผด็จกำร

ของเธอสุด ๆ แต่กลับหำค ำโต้แย้งไม่ได้

หยำงเสียน หรือนักพรตชิงหยำงยกต ำแหน่งเจ้ำนิกำยให้ฉู่ลั่วก็

เพรำะเธอแข็งแกร่ง

ลัทธิเต๋ำว่ำกันด้วยควำมสำมำรถ

เวลำนี้ ฉู่ลั่วเปี่ยมควำมสำมำรถจริง ๆ

นี่เป็นเหตุผลอย่ำงดีที่ต่อให้ปรมำจำรย์กู่แห่งเมืองอวิ๋นโกรธจน

สำปแช่งเธอลับหลัง ก็ยังไม่กล้ำมำเรียกร้องซึ่งหน้ำ

คนของลัทธิเต๋ำก็เช่นกัน

“ถ้ำคนของลัทธิเต๋ำเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน วันหนึ่งคุณอำจ

ต้องกำรควำมช่วยเหลือจำกพวกเขำนะครับ”

“ฉันไม่มีทำงเสียสละคนบริสุทธิ์เพียงเพรำะอนำคตที่ยังมำไม่ถึง”

มำถึงจุดนี้ จี้ไจ่ก็ไม่มีข้อโต้แย้งได้แล้ว

อีกด้ำน เกมที่ทำงรำยกำรเตรียมไว้จบลง ได้กลุ่มของผู้ชนะแล้ว

เหยียนอันอี้ เย่อวิ๋นชู และหำงเจียซิ่นสำมคนเลือกฉู่ลั่วโดยไม่

ลังเล

เหยียนอันอี้และเย่อวิ๋นชูหันมำสบตำกัน ต่ำงคนต่ำงมีสีหน้ำยินดี

ตอนก่อนของรำยกำรท ำเอำพวกเขำสองคนขวัญหนีดีฝ่อหมด

เป็นเพรำะฝำงไคจี้แท้ ๆ

หนนี้พวกเขำถึงเล่นเกมอย่ำงเอำเป็นเอำตำย!

เหยียนอันอี้ตบบ่ำฝำนจื้อให้เดินไปหำฉู่ลั่ว “อีกเดี๋ยวไปขอยันต์

จำกปรมำจำรย์ฉู่ไว้สักใบเถอะ ช่วงเวลำคับขันต้องมีประโยชน์แน่”

หำงเจียซิ่นหยุดยิ้มไม่ได้เลย เขำอยู่ในกลุ่มชนะมำติตต่อกัน

หลำยอำทิตย์แล้ว

ถึงแม้กลุ่มที่แพ้ได้ออกกล้องมำกกว่ำ แต่เขำเองก็ได้รับควำม

นิยมสูง!

“ไปขอยันต์จำกพี่ลั่วสักแผ่นเถอะ”

เย่อวิ๋นชูก็เตือนเช่นกัน “เชื่อพวกเรำไม่ผิดแน่ ไปขอยันต์สัก

แผ่นเถอะ!”

พูดจบ เหยียนอันอี้ หำงเจียซิ่น และเย่อวิ๋นชูมองหน้ำกัน ต่ำงเห็น

ควำมนัยในถ้อยค ำของอีกฝ่ำย

ถ้ำมีฉู่หร่ำนหรือฝำงไคจี้แค่คนเดียวยังพอได้

แต่ถ้ำพวกเขำสองคนอยู่ด้วยกัน…

เห็นลำงหำยนะมำร ำไร

ที่พวกเขำทั้งหมดถูกขังอยู่ในค่ำยกลเมื่อครำวก่อนตอนค้ำงแรม

ชนบทก็เพรำะสองคนนี้อยู่กลุ่มเดียวกัน

แบบนั้นช่ำง…

คิดมำถึงนี่ ทั้งสำมก้ำวฉับไวมำอยู่ข้ำงฉู่ลั่ว

มีเพียงฝำนจื้อที่ยังยืนอยู่ที่เดิม มองฉู่หร่ำนและฝำงไคจี้ที่อยู่ทีม

เดียวกับตัวเอง แล้วตำขวำกระตุกอย่ำงควบคุมไม่ได้

เขำเคยดูรำยกำรนี้มำก่อน

ไม่รู้ว่ำสองคนนี้สมองมีปัญหำจริง ๆ หรือเพื่อควำมบันเทิงของ

รำยกำร หรือเพื่อให้ได้ออกกล้อง ถึงได้จงใจสร้ำงเรื่องสร้ำงรำวขนำด

นี้

คิดไปคิดมำ ฝำนจื้อตัดสินใจกับตัวเอง อีกเดี๋ยวไปขอยันต์จำก

ฉู่ลั่วสักใบดีกว่ำ!

เมื่อแบ่งกลุ่มกันเสร็จ

เฉียวโจวก้ำวออกมำ เขำเดินไปอยู่ตรงหน้ำหน้ำจอหนึ่ง ส่ง

สัญญำณให้ทีมงำนเปิดรูป

ในรูปเป็นสิ่งปลูกสร้ำงที่สร้ำงมำได้ครึ่งทำง พอมีเค้ำโครงให้เห็น

แล้ว แต่รอบ ๆ เต็มไปด้วยต้นหญ้ำ

“นี่เป็นสิ่งปลูกสร้ำงลี้ลับขึ้นชื่อของเมืองซิน หยุดสร้ำงมำสิบปี

แล้ว” เฉียวโจวท ำกำรแนะน ำ “ได้ยินว่ำเหตุผลที่หยุดสร้ำงในอดีต

เพรำะระหว่ำงสร้ำง…”

รูปบนจอเปลี่ยนไป

แสดงให้เห็นว่ำข้ำงซ้ำยของสิ่งปลูกสร้ำงมีหลุมใหญ่สิบตำรำง

เมตร

ต้นหญ้ำขึ้นรกอยู่รอบ ๆ แต่รอบด้ำนหลุมใหญ่กลับไม่มีพืชพันธุ์

ขึ้นสักต้น มีเพียงขยะจำกกำรก่อสร้ำงที่กระจัดกระจำย รวมถึงหลุม

ใหญ่ที่มืดมิดมองไม่เห็นก้น

ยำมฉู่ลั่วและจี้ไจ่เห็นหลุมใหญ่ต่ำงมีสีหน้ำเปลี่ยนไป

พวกเขำก้ำวเข้ำไปสำมสี่ก้ำว พิจำรณำหลุมใหญ่ในระยะใกล้ขึ้น

“ได้ยินว่ำสิบปีก่อน ระหว่ำงก่อสร้ำงอำคำรพำณิชย์หลังนี้และ

ตั้งใจขุดน้ำพุเพื่อเป็นทิวทัศน์ แต่เพิ่งใช้เครื่องขุด …ฝนก็เทลงมำ”

หลังจำกที่ถ่ำยรำยกำรมำหลำยสัปดำห์แล้ว เวลำที่เฉียวโจวเล่ำ

เรื่องอะไรจึงต้องใส่ควำมเกินจริงเข้ำไปด้วยสักหน่อย ทั้งกำรกดเสียง

เบำลงและใช้น้ำเสียงที่ดูประหลำดใจน่ำระทึกขวัญ “ที่แปลกก็คือวัน

นั้น ฝนตกแค่ตรงสถำนที่ก่อสร้ำงเท่ำนั้น”

“ทั้งเมืองซิน ตกอยู่แค่บริเวณสถำนที่ก่อสร้ำงที่เดียวเท่ำนั้น”