เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 929 น่าเสียดาย
ฉู่ลั่วพูดต่อไป “ดวงชะตาของคุณเด่นเรื่องรักร้าว ดึงดูดความรัก
ที่เลวร้ายได้ง่าย แต่เห็นได้ชัดว่าดวงความรักในดวงชะตาของคุณมี
ร่องรอยถูกทำลายไปแล้ว”
“อย่าริษยาวาสนาของความรัก แต่ให้ระวังมีดที่ซ่อนอยู่ใต้
ดอกไม้”
“ถ้าสมัยที่คุณยังเป็นวัยรุ่น คุณประพฤติตัวไม่ดี และเคยถูก
ผู้หญิงทำร้ายมาก่อน”
“อีกอย่าง ฉันยืนยันได้ว่าความสัมพันธ์พี่น้องของคุณไม่ดี
เลือดเนื้อเชื้อไขพึ่งพาไม่ได้”
“คุณไม่มีทั้งลูกชายและลูกสาว ย่อมไม่มีทางจะมีทายาทได้เลย”
คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผย “…”
เหมียวเจิ้งผู้เป็นลูกชาย “…”
[ฉันคิดว่าฉันเดาถูกแล้ว]
[ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ก่อนหน้านี้ฉันเดาถูกแล้ว!]
[คือ… พวกเธอเห็นสีหน้าของลูกชายเขาไหม ดูไม่แปลกใจเลย
สักนิด? หรือว่าเขา… รู้มานานแล้ว?]
คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยมองลูกชายของตนเอง “แก… แกรู้เหรอ?”
เหมียวเจิ้งเก็บสีหน้าลูกชายที่ดีกลับไป เขานั่งลงบนโซฟาเดี่ยว
อย่างเกียจคร้าน “อืม”
คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผย “แกไม่ใช่ลูกชายของฉัน”
“ครับ”
“แก… แก…” ร่างกายของคุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยโอนเอนด้วยความ
โกรธ ก่อนจะล้มลงบนโซฟา นิ้วสั่นเทาของเขาชี้ไปที่เหมียวเจิ้ง “แล้ว
ลูกชายของฉันล่ะ ลูกชายของฉันไปไหน?”
“ตายไปแล้ว” เหมียวเจิ้งมองคุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยด้วยสีหน้าไร้
อารมณ์ “ตายตั้งแต่ยังไม่คลอดแล้วล่ะ คุณยังจำได้ไหม? เพื่อผู้หญิง
ที่แต่งงานแล้วคนหนึ่ง คุณยืมเงิน ทะเลาะวิวาท จนสุดท้ายก็ได้หล่อน
มา”
“แต่เจ้าหนี้พวกนั้นบุกเข้ามาที่บ้าน ขโมยของในบ้านออกไป ทำ
ให้แม่ของผมที่ท้องได้ห้าเดือนต้องแท้งลูก…”
“แล้วแก… แล้วแก…” คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยโกรธจนหน้าแดง “นัง
สารเลวนั่น! เธอสวมเขาให้ฉัน…”
“ผมเป็นเด็กที่แม่เก็บมาเลี้ยง เพราะการแท้งก่อนหน้านี้ เธอจึงไม่
สามารถมีลูกได้อีกแล้ว”
เหมียวเจิ้งพูดด้วยน้าเสียงสงบมาก เขาเดินไปตรงรูปที่แขวนไว้
บนผนัง มองมารดาของตนที่อยู่ในรูป
“ผมรู้ว่าตัวเองไม่ใช่ลูกของพวกคุณ และก็ไม่อยากเรียกคุณว่า
พ่อ!”
“แม่ของผมบอกว่า คุณทำร้ายชีวิตทั้งชีวิตของเธอ ถ้าอยากให้
เลิกแล้วต่อกัน เธอทำไม่ได้”
จ้าวหลิ่วก็เดินออกมาจับมือของเหมียวเจิ้งไว้ เห็นได้ชัดว่าเธอรู้
เรื่องนี้เป็นอย่างดี
“พวก… พวกแก…”
“คุณอยากได้ลูกชายมาตลอดชีวิต ใครก็ไม่สำคัญ มีแต่ลูกชาย
ที่สำคัญที่สุด”
เหมียวเจิ้งหันหลังกลับมา มองคุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยด้วยสายตาเย็น
ชา “ก่อนที่แม่ของผมจะตายได้สั่งเสียเอาไว้ รอให้คุณแก่ จน
เคลื่อนไหวไม่ได้แล้ว ค่อยให้ผมบอกคุณว่า… ผมไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ”
“ให้ผมเอาเงินของคุณมาไว้ในมือให้หมด”
“ให้คุณไม่เหลืออะไรเลยในชีวิต ลูกชายก็ไม่มี เงินทองก็ไม่มี
เป็นคนแก่ไร้ที่พึ่งพิง”
คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยโกรธจนหน้าซีด
“น่าเสียดาย… น่าเสียดาย”
เหมียวเจิ้งส่ายหน้า เขาเดินไปหน้ากล้อง แล้วพูดกับฉู่ลั่วว่า
“ปรมาจารย์ฉู่สมคำล่าลือจริง ๆ”
ฉู่ลั่วมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความผิดหวังของเหมียวเจิ้ง พลาง
พูดโน้มน้าวว่า “ถ้าคุณทำให้เขาโกรธจนตาย คุณจะต้องแบกรับหนี้
กรรมเปื้อนเลือดนะ”
“ถ้าคุณไม่คิดถึงตัวเอง ก็คิดถึงลูก ๆ ของคุณด้วยค่ะ”
เหมียวเจิ้งมองท้องนูนออกมาของจ้าวหลิ่วแล้วเงียบไป
คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยที่เพิ่งสงบสติอารมณ์ลงได้ เมื่อได้ยินคำพูด
ของฉู่ลั่วก็ตกใจขึ้นมาอีกครั้ง “ลูกหลายคนอะไร ลูกหลายคนมาจาก
ไหน?”
เหมียวเจิ้งเหลือบมองเขาแต่ไม่พูดอะไร เพียงแค่ประคองภรรยา
ของตนเดินกลับไปที่ห้อง
คุณปู่ผู้สง่างามลุกขึ้นจะตามไป แต่ได้ยินเสียงของฉู่ลั่วดังเข้ามา
ในหู “คุณก่ออาชญากรรมและทำเรื่องผิดประเวณีแล้ว แถมยังเป็น
สาเหตุทำให้ลูกของคุณต้องตาย คุณยังคิดจะสร้างหนี้กรรมเปื้อน
เลือดอีกเหรอ?”
“ฉันต้องทนอย่างนั้นเหรอ” คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยหัวเราะเย็นชา “นัง
สารเลวนั่นหลอกฉันมาหลายสิบปี หลอกให้ฉันซื้อบ้านซื้อรถให้ไอ้
ลูกเวรนี่ แม้แต่ค่าสินสอด ค่าทำคลอด ฉันก็เป็นคนออกให้…”
“ไอ้สารเลวนี่หลอกฉันมาทั้งชีวิต ทำร้ายฉันจนทุกวันนี้ไม่มี
ทายาท คุณจะให้ฉันปล่อยไอ้สารเลวนี่ไปเหรอ?”
“ฉันเคยบอกแล้วค่ะ ดวงชะตาของคุณถูกกำหนดมาไม่ให้มี
ทายาท หากว่ามีลูก ก็จะเป็นลูกอกตัญญู”
คุณปู่ผู้สง่าผ่าเผยยืนกรานหนักแน่น “ฉันไม่มีทางไร้ทายาท ใคร
ทำให้ฉันไร้ทายาท ฉันจะฆ่ามันให้ตาย”
YOU MAY ALSO LIKE
