เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 932 ช่วงเวลาต่อกันแบบไร้ช่องว่าง

ฉู่ลั่วถามต่อ “ขอแค่ดีกับเธอ?”

ทั้งสามคนพยักหน้าพร้อมกัน

เธอถามต่อ “และพวกคุณให้เงินเธอใช้?”

“ให้แน่นอนครับ หรือเพราะเธอบอกว่าไม่ให้พวกเราออกเงินให้

พวกเราก็จะไม่ออกอะไรเลยเหรอ?”

“ความจริงใจคืออะไร เงินของผู้ชายอยู่ที่ไหนความจริงใจก็อยู่ที่

นั่นไม่ใช่เหรอครับ?”

“พวกคุณให้เงินไปเท่าไหร่คะ” ฉู่ลั่วเอ่ยถาม

ลุงอีบอกว่า “ค่าสินสอดบวกกับแร่ทั้งห้า*[1] ยังมีเงินที่ใช้ตัด

ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับครอบครัว ก็จ่ายไปประมาณแปดแสน

หยวนครับ! แต่ว่าพ่อแท้ ๆ กับแม่เลี้ยงของเธอไร้ยางอาย ยังขู่บังคับ

เธอ ว่าถ้าไม่ยอมให้เงินก็จะไม่เอาทะเบียนบ้านให้เธอ! ผมก็ไม่มี

ทางเลือกครับ”

จางเฉียง “ผมไม่ได้จ่ายไปเยอะเท่าไหร่ แต่จ่ายไปนิดหน่อยตอน

ที่คบหากัน หลังจากนั้นเธอก็ไปเรียนต่อต่างประเทศ แต่เธอไม่มีเงิน

ค่าใช้จ่ายในต่างประเทศ ผมเลยโอนไปให้เธอสามแสน ตอนนั้นเธอก็

ท้องแล้ว…”

หวังจวิ้นถอนหายใจ “ตอนที่เธออยู่กับผม ผมยังมีครอบครัวอยู่

เธอไม่อยากใช้เงินผม บอกให้เก็บเงินไว้เลี้ยงดูครอบครัว แต่ผมจะ

ไม่ให้เงินเธอใช้ได้ยังไง ในเมื่อเธอยอมสละฐานะของตัวเองแล้ว”

“ต่อมาเธอก็ท้อง เพื่อไม่ให้ผมลำบาก เธอก็จากไปตอนที่ท้องโต

มาก ๆ แล้ว ในท้องเป็นลูกฝาแฝด ผมเลยโอนเงินให้หนึ่งแสน หวังว่า

เธอจะสามารถดูและตัวเองกับลูกได้”

ทั้งสามคนพูดจบ ก็มองไปที่ฉู่ลั่ว

[เอ๋… พูดยากนะ!]

[ไม่สิ คนอื่นเวลาคบกันทำไมถึงให้เงินแฟนง่าย ๆ แบบนี้ล่ะ แฟน

ฉันกว่าจะควักได้แต่ละหยวนก็เหมือนจะเป็นจะตายให้ได้]

[รู้สึกได้ว่ามีปัญหา แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลยว่าอยู่ตรงไหน?]

[ท้อง! กับผู้ชายสามคน ท้องสามครั้งเหรอ? นี่… ทำไมดูเหมือน

นักต้มตุ๋นเลยล่ะ!]

ผู้ชายทั้งสามคนเห็นความคิดเห็นนี้ ก็กระทืบเท้าพร้อมกัน

“เป็นไปไม่ได้ เธอไม่ใช่นักต้มตุ๋น มีนักต้มตุ๋นที่ไหนหลังจากได้เงินไป

แล้วแต่ยังติดต่ออีกฝ่ายอยู่!”

หวังจวิ้น “ใช่แล้ว เธอยังส่งรูปถ่ายตอนคลอดลูกแฝดมาให้ผม

ด้วย ผมเลยโอนให้เธอไปอีกห้าแสน!”

“ถ้าเธอทำเพื่อหลอกเอาเงินผมจริง คงบล็อกหรือไม่ก็ลบผม

ออกไปแล้ว”

ในขณะที่พวกเขากำลังพูด ฉู่ลั่วก็ยกแก้วชาขึ้นมาจิบอึกหนึ่ง

จากนั้นตึงวางแก้วชาลง พลางเอ่ยถามลุงอีว่า “ภรรยาของคุณท้อง

ลูกแฝดเหรอ?”

“ใช่ครับ!”

ฉู่ลั่วถามจางเฉียงบ้าง “คุณล่ะ?”

จางเฉียง “…ท้องแฝด!”

ทั้งสามคนเป็นท้องแฝดทั้งหมด!?

ความบังเอิญนี้…

ทั้งสามคนมองหน้ากันพร้อมดวงตาเบิกกว้าง แทบไม่อยากจะ

เชื่อการคาดเดาของตัวเอง “หรือว่าในท้องของเธอจะเป็นลูกของพวก

เราทั้งสามคน?”

ลุงอีส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้! ฉันหลับนอนกับเธอหลังแต่งงาน

เธอเพิ่งท้องได้สามเดือนเองนะ”

จางเฉียง “สองปีก่อนเธอส่งข้อความมาบอกฉันว่าคลอดลูกที่

ต่างประเทศแล้ว”

หวังจวิ้น “ครึ่งปีก่อน เธอวิดีโอคอลกับฉันว่าอยู่ที่โรงพยาบาล

เพิ่งจะคลอด!”

จากระยะเวลาแล้ว พวกเขาไม่คิดว่ามีปัญหาอะไร

ทุกคนไม่น่าจะเป็นพ่อที่เลี้ยงลูกคนอื่น

ฉู่ลั่วถามหวังจวิ้น “คุณรู้จักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”

“สองปีก่อนครับ!”

ฉู่ลั่วถามลุงอีอีกครั้ง “คุณกับเธอล่ะ?”

“ครึ่งปีก่อนครับ!”

ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม “?”

[ไม่สังเกตกันเห็นเหรอว่าช่วงเวลาทะแม่ง ๆ]

[นี่มันเป็นช่วงเวลาที่ต่อกันแบบไร้ช่องว่างเลยนะ!]

[คอมเมนต์บนโง่หรือเปล่า? ปัญหาคือช่วงเวลาต่อกันเหรอ?

ประเด็นคือพวกเขาเจอนักต้มตุ๋นต่างหาก!]

ทั้งสามคนที่ไม่สังเกตเห็นความผิดปกติ ตอนที่ได้อ่านความ

คิดเห็นในช่องไลฟ์สตรีม สมองของพวกเขาก็ปั่นป่วน

จางเฉียง “ไม่ถูกสิ! สองปีก่อนเธออยู่ที่ต่างประเทศ!”

หวังจวิ้น “ฉันกับเธอรู้จักกันตอนเดือนตุลาคม บางทีเธออาจจะ

กลับมาที่จีนช่วงเดือนตุลาคมก็ได้”

“แต่ตอนตุลาคมเธอเพิ่งตั้งท้องนะ!”

จางเฉียงกับหวังจวิ้นนิ่งอึ้งไปแล้ว “…”

ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม “!?”

[ให้ตายสิ เป็นนักต้มตุ๋นจริงด้วย!]

[ไม่ใช่หรอกมั้ง! นี่… นี่… พี่สาวช่วยสอนวิธีการให้หน่อยได้

ไหม?]

ในตอนนั้นเองทั้งสองคนเหมือนจะรู้สึกได้ถึงเขางอกบนหัวตัวเอง

มีเพียงลุงอีที่เผยสีหน้าดีใจออกมาผ่านกล้อง “หมายความว่าคน

ที่เมียผมรักมากที่สุดก็คือผมใช่ไหม!”

“เธอยอมแต่งงานกับผม ก็แสดงให้เห็นทุกอย่างแล้ว”

“ผมไม่ควรสงสัยเธอ”

เขามองอีกสองคนอย่างได้ใจ “ฉันชนะแล้ว! พวกแกอย่ามาแย่ง

เมียฉันไปอีก”

ไม่รอให้หวังจวิ้นกับจางเฉียงเอ่ยปาก ฉู่ลั่วก็พูดว่า “ใครบอกว่า

ภรรยารักคุณ?”

[1] แร่ทั้งห้า 五金 ได้แก่ ทองคำ เงิน ทองแดง เหล็ก และตะกั่ว