เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน - ตอนที่ 539 เริ่มแล้ว

ตอนที่ 539 เริ่มแล้ว

ในมหาสมุทรแท้จริง

สองวันก่อน

ระหว่างที่เย่ฉางชิงทอดมองมหาสมุทรแท้จริง เขาก็ได้เกิดการรู้แจ้งจิตกระบี่และคิดค้นกระบวนท่าใหม่ขึ้นมาได้

ทว่าขณะที่เขากำลังนั่งอยู่บนหัวเรือเพียงลำพัง เพื่อศึกษาจิตกระบี่อยู่นั้น

ทันใดนั้นฟ้าดินก็พลันเปลี่ยนสี เกิดพายุโหมกระหน่ำ หลักเต๋าชนิดต่าง ๆ ตกอยู่ในความโกลาหล

เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน ทุกคนก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

“เริ่มแล้ว” อวิ๋นจงเอี้ยนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า พลางเอ่ยออกมา

ในวันนี้เอง

มิเพียงแต่ในมหาสมุทรแท้จริง ทว่าทั่วทั้งสวรรค์บูรพาฟ้าดินก็เกิดเปลี่ยนสีไป หยินหยางหวนกลับ

หลาย ๆ พื้นที่เดิมทีควรเป็นฤดูกาลที่ต้นไม้ใบหญ้าเขียวชอุ่ม แต่จู่ ๆ ก็ได้เกิดเมฆสีดำเข้าปกคลุม ลมหนาวพัดกระหน่ำ หิมะโปรยปรายจนพื้นดินกลายเป็นน้ำแข็ง

ทว่าในดินแดนอันหนาวเหน็บและห่างไกล เต็มไปด้วยภูเขาน้ำแข็งและมีหิมะตกหนักตลอดทั้งปี กลับมีอุณหภูมิสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

เวลามิถึงหนึ่งชั่วยาม ภูเขาน้ำแข็งสีขาวโพลนก็พลันทลายลง ผืนดินอันกว้างใหญ่เริ่มเกิดการละลาย

ทำให้แม่น้ำหลายสายที่ไหลผ่านทั่วทั้งตอนกลางของสวรรค์บูรพามีปริมาณน้ำมากขึ้น

ทันใดนั้น มวลน้ำที่ไหลบ่ามาจากดินแดนห่างไกลอันหนาวเหน็บ ก็พัดพาพลังทำลายล้างมาด้วย จนทำให้พื้นดินอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตนี้จมลงใต้น้ำในทันที

ขณะเดียวกัน มิว่าจะเป็นตอนกลางของสวรรค์บูรพา หรือบริเวณที่ติดกับมหาสมุทรแท้จริง

หลังจากบรรพบุรุษของสำนักเซียนน้อยใหญ่ต่าง ๆ สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน ต่างก็พากันออกจากฌานในทันที และสั่งในศิษย์ในสำนักเปิดค่ายกลป้องภูผา เตรียมรับมือกับความโกลาหลอันดำมืดที่กำลังจะเกิดขึ้น

ส่วนสำนักเล็ก ๆ ที่พึ่งพิงสำนักอื่นนั้น

หลังจากได้รับข่าวที่เชื่อถือได้ ต่างก็รีบหนีเข้าไปในภูเขาลึกโดยมิลังเล

แน่นอนว่าหลังจากสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน

เหล่าบรรพจารย์และบรรพบุรุษของสำนักเซียนรวมถึงเผ่าต่าง ๆ ที่ใกล้ถึงขีดจำกัด

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ได้ตัดสินใจทะลวงพันธนาการสุดท้ายในทันที

แต่หากพวกเขาเลือกที่จะบรรลุก่อนหน้านี้ จะมีโอกาสสูงที่จะต้องตายภายใต้ทัณฑ์สวรรค์พิฆาต

ต่อให้มิตาย หากรอดมาได้ก็ต้องใช้เวลายาวนานในการฟื้นฟู อีกทั้งด้วยการกดดันของกฎอันไร้เทียมทาน พวกเขาจึงทำได้เพียงฝืนเดินหน้าสู่เส้นทางโบราณเท่านั้น

ทว่าหากเลือกที่จะบรรลุในเวลานี้ ต่อให้มีทัณฑ์สวรรค์พิฆาตฟาดฟันลงมา ก็มิได้ทรงพลังเช่นเดิมอีก

จากนั้นพวกเขาก็แค่นั่งสมาธิชั่วขณะ ก็จะสามารถฟื้นคืนสู่สภาพเดิมได้ในทันที

ซึ่งหมายความว่าเมื่อพวกเขาก้าวสู่เส้นทางโบราณ ก็จะมีพลังเพียงพอที่จะรับมือกับอันตรายมากมายบนเส้นทางโบราณแล้ว

แต่หลังจากที่พวกเขาบรรลุสำเร็จแล้ว จะมิได้ก้าวสู่เส้นทางโบราณในทันที

เนื่องจากกฎของสวรรค์บูรพาจะหายไปชั่วคราว ทำให้สิ่งมีชีวิตในแดนอันตรายและแดนต้องห้ามมากมาย รวมทั้งเซียนทุรชนที่หลับใหลมายาวนานจะทยอยออกมายังโลกภายนอก

เป้าหมายของพวกมัน ก็คือ การช่วงชิงทรัพยากรในการบำเพ็ญเพียรของสำนักและเผ่าต่าง ๆ รวมถึงเลือดและพลังวิญญาณของเหล่าผู้บำเพ็ญเพียร เพื่อใช้ฟื้นฟูและพัฒนาร่างกายของพวกมันนั่นเอง

ในตอนนั้นเอง ส่วนลึกของฮวงโจวที่อยู่ตอนกลางของสวรรค์บูรพา

ที่นี่เป็นภูเขารกร้างและปกคลุมไปด้วยหมอกสีเทาที่หนาทึบ

โฮกกกกก

เสียงคำรามอันน่ากลัวดังออกมาจากหมอกพิษที่หนาทึบ

จากนั้นผืนดินที่รกร้างแห่งนี้ก็เกิดสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง

มินานร่างสีดำมากมายก็พุ่งออกมาจากหมอกอันหนาทึบด้วยพลังมหาศาล

เป็นภาพที่น่ากลัวยิ่งนัก !

ทว่าภาพทั้งหมดนี้กลับตกอยู่ในสายตาของสุนัขดำตัวใหญ่ที่ยืนตระหง่านอยู่บนเขารกร้างลูกหนึ่ง

ใช่แล้ว !

สุนัขดำตัวใหญ่ตัวนี้ ก็คือ ราชันทมิฬ

“เผ่าเทพหมาป่าอาศัยอยู่ส่วนลึกของฮวงโจวจริง ๆ บัดนี้การกวาดล้างครั้งใหญ่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว อีกทั้งรูปลักษณ์ของเผ่าเทพหมาป่ากับข้ายังดูคล้ายกันอย่างมาก”

“ขอเพียงปะปนเข้าไปได้สำเร็จ ด้วยสมองอันชาญฉลาดของข้า มิแน่ว่าอาจจะได้เป็นหนึ่งในผู้นำของพวกเขา และสามารถต่อสู้กับสำนักเซียนต่าง ๆ ได้ โดยมิต้องหวาดกลัวสิ่งใดและยังมีโอกาสช่วงชิงของวิเศษได้มากขึ้นอีกด้วย”

ทันทีที่สิ้นเสียง ราชันทมิฬก็ลุกขึ้นยืน ก่อนจะแปลงกายเป็นร่างสีดำร่างหนึ่งและเหาะไปทางเผ่าเทพหมาป่าโดยมิรีรอ

เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป ราชันทมิฬก็สามารถปะปนเข้าไปในกลุ่มเผ่าเทพหมาป่าได้สำเร็จ

“พี่ใหญ่ เจ้าคนที่อยู่ข้าง ๆ พวกเราอยู่เผ่าไหนงั้นหรือ หน้าตาดูมิคุ้นเลย”

หมาป่าสีเทาที่วิ่งอยู่ข้าง ๆ ราชันทมิฬตัวหนึ่ง ปรายตามองราชันทมิฬที่มีท่าทางเย่อหยิ่ง ก่อนจะหันไปถามคนในเผ่าที่อยู่อีกข้าง

“นั่นสิ สีขนของเขาก็มิเหมือนกับพวกเราที่ล้วนแต่เป็นสีเทา ทว่าเขากลับมีขนสีดำที่เหมือนกับพวกเผ่าทาเอ๋อร์ แต่เหตุใดจึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ ? ”

“มิเพียงเท่านั้น ภายในเผ่าเทพปีศาจของเรา เผ่าทาเอ๋อร์ถือเป็นเผ่าที่ถนัดเรื่องการป้องกัน แต่ทำไมความเร็วของเขากับดูเหนือกว่าพวกเราเสียอีก”

“พี่น้องเผ่าเทพหมาป่าทุกท่าน พวกเจ้าคิดถึงข้ากันใช่หรือไม่”

“พวกเจ้ามิต้องสงสัยไปหรอก ข้ามาจากเผ่าทาเอ๋อร์ ภายในกายไหลเวียนไปด้วยสายเลือดเผ่าเทพหมาป่าที่สูงส่ง ทว่าข้าบังเอิญหลงเข้าไปในแดนต้องห้ามของเผ่าเทพหมาป่า และต้องทนทุกข์ทรมานมานาน จนกระทั่งพวกเข้าออกมาข้าถึงหลุดออกมาได้”

“พี่น้องท่านนี้ เจ้ามิต้องเศร้าเสียใจไปหรอก เผ่าเทพหมาป่าของเราแม้จะแบ่งออกเป็นเผ่าเล็กเผ่าน้อยมากมาย แต่พวกเราก็สมัครสมานสามัคคีกันมาโดยตลอด มิเช่นนั้นคงมิมีจำนวนคนในเผ่ามากมายถึงเพียงนี้หรอก”

“ขอบคุณพวกเจ้ามากที่ไว้ใจข้า”

“จริงสิ ก่อนหน้านี้ข้าถูกนิกายของพวกมนุษย์นามว่านิกายปู่เทียนเหยียดหยาม พี่น้องทุกท่าน พวกเจ้าจะต้องช่วยข้าล้างแค้นให้ได้นะ ! ”

“นิกายปู่เทียนงั้นหรือ ? นิกายนี้อยู่ที่ใดกัน ข้าจะไปรายงานหัวหน้าเผ่าเดี๋ยวนี้ ให้เขาพาพวกเราไปกวาดล้างนิกายปู่เทียนล้างแค้นให้เจ้าซะ”

“จริงสิ พี่ชายจากเผ่าทาเอ๋อร์ท่านนี้ เหตุใดท่านถึงเอ่ยวาจาวางอำนาจราวกับท่านเป็นราชาเช่นนี้เล่า ? ”

“เรื่องนี้…..เพราะข้ามีสัญญาณว่าสายเลือดจะเกิดการเปลี่ยนแปลง ถูกกำหนดมาให้กลายเป็นเทพหมาป่าน่ะสิ”

“พี่ชาย ท่านฮึกเหิมถึงเพียงนี้ วันหน้าหากท่านกลายเป็นเทพแล้ว อย่าได้ลืมพวกเราพี่น้องเป็นอันขาด”

“ต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว”

“จริงสิ พี่ชายเผ่าทาเอ๋อร์ท่านนี้ เหตุใดกลิ่นกายของท่านถึงได้พิเศษเช่นนี้เล่า ? ”

“เพราะข้าใช้รีจอยส์ ใช่แล้ว……ข้าใช้รีจอยส์”

“รี……รีจอยส์งั้นหรือ ? ”

“……”

“……”

และแล้วเผ่าเทพหมาป่านับหมื่นก็ได้เข้ามาประชิดหนึ่งในสองสำนักใหญ่แห่งฮวงโจวอย่างนิกายปู่เทียน

นิกายปู่เทียนนั้นเป็นถึงสำนักอันดับหนึ่งแห่งฮวงโจว ความสามารถย่อมมิธรรมดาอย่างแน่นอนและฮวงโจวยังเคยเป็นสนามรบโบราณในสมัยบรรพกาลมาก่อนอีกด้วย

ดังนั้นแม้ว่าฮวงโจวจะแห้งแล้งและทุรกันดาร แต่ก็เต็มไปด้วยโอกาสและวาสนาต่าง ๆ ที่สมัยบรรพกาลทิ้งเอาไว้

เพราะเหตุนี้เมื่อเทียบกับแคว้นอื่น ๆ ทั่วทั้งสวรรค์บูรพาแล้ว นิกายปู่เทียนก็ถือเป็นสำนักที่ยิ่งใหญ่มิแพ้ผู้ใด

ก่อนหน้านี้มินาน เนื่องจากราชันทมิฬได้ไปขุดสุสานของนิกายปู่เทียน จึงถูกคนของนิกายปู่เทียนล้อมจับ

ทว่าแม้เขาจะมีของวิเศษติดกายหลายชิ้น แต่ก็ยังถูกเหล่าบรรพบุรุษของนิกายปู่เทียนสะกดเอาไว้ถึงสิบกว่าวัน จนสุดท้ายต้องนำเอาภาพราชันทมิฬออกมาใช้ จึงสามารถหนีออกมาได้

แค่คิดก็รู้แล้วว่านิกายปู่เทียนนั้นแข็งแกร่งเพียงใด !

จากนี้จะเกิดอันใดขึ้นกับเผ่าเทพหมาป่าที่เปิดศึกเพราะปกป้องคนในเผ่าของตนจากนิกายปู่เทียนบ้าง !

วันนี้ มิเพียงแต่แคว้นฮวงโจว ทว่าทุกที่ที่มีเผ่าโบราณและสิ่งมีชีวิตต้องห้ามฟื้นขึ้นมา ทั่วทั้งสวรรค์บูรพาทั้งสามพันแคว้น ล้วนเกิดศึกใหญ่ขึ้นมาทุกหย่อมหญ้า

จุดจบของยุค เมื่อมีการทำลายล้างย่อมมีการกำเนิดใหม่ตามมา

มักมีสำนักใหญ่ ๆ ถูกกวาดล้างไปในความโกลาหลอันดำมืด และมีสำนักเล็ก ๆ ที่โชคดีรอดพ้นจากหายนะ จนกระทั่งกฎอันไร้เทียมทานกลับมาทำงานอีกครั้ง จึงเหมือนกับหน่อไม้ที่แทงขึ้นมาหลังฝนพรำ และผงาดขึ้นอย่างรวดเร็ว……