เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 127 เด็กคนนี้จะเป็นลูกนอกสมรสของดัมเบิลดอร์หรือเปล่า?
บทที่ 127 เด็กคนนี้จะเป็นลูกนอกสมรสของดัมเบิลดอร์หรือเปล่า?
ห้องรับรองสลิธีริน
สเนปเดินเข้ามาอย่างสงบ แต่ทันทีที่ก้าวเข้าไปข้างใน สายตาที่เฉียบคมและโกรธเกรี้ยวของลูเซียสก็จ้องตรงมาที่ใบหน้าของเขา
“เซเวอร์รัส ฉันไม่คิดเลยว่านายจะกล้าทำอะไรแบบนี้ลับหลังฉัน ทั้งที่เพิ่งเป็นสมาชิกกลุ่มแบล็กอายส์ได้ไม่ถึงปี”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัว
เซโก้ ยืนอยู่ข้างลูเซียสราวกับผู้เฝ้าประตู และทันทีที่พูดจบ เขาก็รีบต่อว่าสเนปอย่างโกรธเคืองถึงพฤติกรรมทรยศของเขา
“ไอ้คนทรยศ! สมาคมตาดำให้ประโยชน์กับแกมากมายขนาดนี้ แล้วแกตอบแทนเราแบบนี้เหรอ?”
“ฉันเข้าร่วมกลุ่มแบล็กอายส์เพื่ออำนาจที่มากขึ้น ตอนนี้ฉันอ่านหนังสือที่คุณให้มาจบหมดแล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งกลุ่มแบล็กอายส์อีกต่อไปแล้ว”
เมื่อเผชิญกับการโจมตีที่รุนแรงและเต็มไปด้วยข้อกล่าวหา สเนปกลับพูดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด ซึ่งยิ่งทำให้ลูเซียสโกรธมากขึ้นไปอีก
แต่เขาก็พยายามระงับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน จ้องมองสเนปด้วยสายตาเย็นชา และพูดทีละคำ
“การถอนตัวของคุณจากสมาคมตาดำจะไม่จบลงง่ายๆ นี่ไม่ใช่องค์กรชั้นต่ำที่คุณจะเข้าร่วมแล้วออกไปได้ตามใจชอบ!”
ถ้าไม่อยากตายอย่างน่าสยดสยองในภายหลัง รีบบอกฉันเดี๋ยวนี้เลยว่าคุณใช้เวทมนตร์อะไรกับพวกสไตรลินตัวอื่นๆ ถึงได้กล้ามาโจมตีฉัน
พวกเจ้าและคนอื่นๆ ไม่เข้าใจหรือไงว่าแค่คำสั่งเดียวจากข้า พวกเจ้าก็จะไม่มีที่ยืนในโลกเวทมนตร์อีกต่อไป?!
“คุณพูดแบบนั้นไม่ได้หรอก พวกผู้เสพความตายยังไม่ได้ยึดครองโลกเวทมนตร์เลย”
“สเนปพูดอย่างใจเย็น”
ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจลูเซียสเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของลูเซียสลุกโชนด้วยความโกรธ และสีหน้าของสเนปก็ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อยเมื่อได้ยินคำถามที่เหมือนจะฆ่าคนของอีกฝ่าย!
ในเมื่อตอนนี้ผู้ที่จำเป็นต้องโน้มน้าวใจก็ถูกโน้มน้าวใจไปหมดแล้ว และอำนาจของหน่วยพิทักษ์ราตรีก็ถึงขีดจำกัดแล้วโดยไม่ต้องประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ แล้วมันจะแตกต่างกันอย่างไรไม่ว่าเราจะเปิดโปงความจริงตอนนี้หรือประกาศสงครามอย่างเป็นทางการในภายหลัง?
ฉันจะสารภาพความจริง ฉันจะไม่เสแสร้งอีกต่อไปแล้ว
“ผมแค่แสดงให้พวกเขาเห็นอนาคตอีกแบบหนึ่ง แต่โชคร้ายที่ไม่มีที่สำหรับคุณในอนาคตนั้น”
ริมฝีปากของเขายิ้มเยาะอย่างน่ากลัว
ลูเซียสรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัวในทันที ราวกับปีศาจกระหายเลือดที่จ้องมองเหยื่อด้วยสายตาอันหิวกระหาย แม้แต่เหล่าผู้เสพความตายที่เขาเคยพึ่งพา ก็ไม่สามารถให้ความรู้สึกปลอดภัยแก่เขาได้แม้แต่น้อย!
“ฉันเองที่เป็นคนทรยศคุณ ลูเซียส”
ไม่เพียงเท่านั้น แต่ฉันจะโค่นล้มสมาคมแบล็กอายและตัดขาดอิทธิพลของเหล่าผู้เสพความตายที่แทรกซึมเข้ามาในฮอกวอตส์ทั้งหมด!
ข้าจะเหยียบย่ำตระกูลเลือดบริสุทธิ์ผู้หยิ่งยโสทั้งหลายให้แหลกละเอียดใต้ฝ่าเท้าข้า บดขยี้ความภาคภูมิใจของพวกเจ้า และทำลายภาพลวงตาอันน่าหัวเราะที่เหล่าผู้เสพความตายสร้างขึ้นมาให้พวกเจ้า!
“ตอนนี้ฉันเล่าทุกอย่างให้คุณฟังแล้ว ฉันเป็นศัตรูของคุณมาตั้งแต่แรกเริ่มเลย”
และสิ่งเดียวที่ฉันอยากถามคุณตอนนี้ก็คือ…
รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ความอาฆาตของสเนปที่สัมผัสได้เกือบจะชัดเจน พุ่งเข้าหาลูเซียส ค่อยๆ เข้าใกล้และจุดประกายสงครามอย่างน่าประหลาด!
“ไอ้ขยะ แกจะทำอะไรฉันได้?”
ฉันไม่เคยถูกเยาะเย้ยอย่างใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อนเลย
สิ่งที่สเนปทำไม่ใช่แค่การถ่ายอุจจาระและปัสสาวะใส่หัวลูเซียสอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นการทำเรื่องน่ารังเกียจต่างๆ แล้วยังไปขอทิชชู่จากเขาอีก!
ไม่ต้องพูดถึงลูเซียสผู้หยิ่งผยองและอวดดีเลย นักเรียนคนไหนก็คงอยากจะบดขยี้สเนปให้เป็นผงธุลีในทันที!
“ฉันจะฆ่าแก!!”
เขาโกรธจัด
อย่างไรก็ตาม เซโกะที่ยืนอยู่ข้างๆ ลูเซียสนั้นเร็วกว่าเขาเสียอีก
ในขณะนั้นเอง เขาคำรามและชักไม้กายสิทธิ์ออกมา
ขณะที่ลูเซียสเฝ้ามองด้วยความพึงพอใจ เขาก็ปล่อยเวทมนตร์พุ่งเข้าใส่สเนปอย่างเด็ดขาด!
เมื่อเซโกะลงมือแล้ว ไอ้คนทรยศสารเลวนี่ก็คงทำอะไรไม่ได้อีกต่อไป!
ลูเซียสมีความมั่นใจในพละกำลังอันน่าเกรงขามของเซโกะอย่างแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
ท้ายที่สุดแล้ว ในช่วงวิกฤตที่ต้องเผชิญหน้ากับดิดิเยร์ หากไม่ใช่เพราะการกระทำที่เด็ดเดี่ยวและเด็ดขาดของเขา ลูเซียสคงนึกไม่ถึงเลยว่าชะตากรรมแบบใดจะรอเขาอยู่!
เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว
แม้ว่าสเนปอาจถือได้ว่าเป็นบุคคลที่มีพรสวรรค์น่าจับตามอง แต่ในสายตาของลูเซียส สถานะของเขานั้นด้อยกว่าเซโก้มาก!
บูม–
อย่างที่คาดไว้ สเนปก็ตกใจและพยายามป้องกันการโจมตีของเซโกะเช่นกัน
แสงเรืองรองของหินปูนจากคำสาปเกราะเหล็กปรากฏขึ้น ปะทะกับเวทมนตร์ที่เซโกะปล่อยออกมาด้วยความโกรธ และแตกสลายไปในทันที
“ฉันจะทำให้แกตระหนักว่า การทรยศพวกเรา การทรยศพวกเลือดบริสุทธิ์ คือการตัดสินใจที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่แกเคยทำมา!”
เซโกะแสดงความสามารถที่น่าทึ่งในการต่อสู้ครั้งนี้
ตามแผนที่วางไว้ เวทมนตร์หลายบทได้พรั่งพรูออกมา พลังและแรงผลักดันของพวกมันนั้นมหาศาลจนยากจะต้านทาน
ลูเซียสซึ่งคาดการณ์ไว้แล้วว่าผลการแข่งขันจะออกมาเป็นฝ่ายเดียว กลับขมวดคิ้วทันที ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความตกใจและโกรธ เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าสเนปจะมีโอกาสต่อสู้กับเซคโค่ที่โจมตีอย่างไม่หยุดยั้งได้!
เวทมนตร์พุ่งออกมา
การเคลื่อนไหวของสเนปนั้นรวดเร็วและเด็ดขาด แม้ว่าในสายตาของลูเซียส เขายังดูไม่ค่อยเป็นผู้ใหญ่เท่าไหร่ แต่พละกำลังอันน่าทึ่งที่เขาแสดงออกมานั้นกลับทำให้ลูเซียสรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ลึกๆ!
สเนปมุ่งเน้นไปที่การป้องกันเพียงอย่างเดียว คอยปัดป้องการโจมตีของเซโกะอยู่ตลอด และค่อยๆ เผยสีหน้าผ่อนคลายออกมา
“เซโกะ เธอทำอะไรอยู่ อย่าประหยัดพลังงานสิ!”
ลูเซียสคำราม
ขณะที่เขากำลังจะยื่นมือเข้าไปช่วย เขาก็ตกใจกลัวเพราะคำสาปแช่งที่พัดผ่านศีรษะ และต้องหลบอยู่หลังโต๊ะต่อไป เพราะกลัวเกินกว่าจะโผล่หน้าออกมา
อย่างไรก็ตาม ยิ่งเขาตะโกนดังเท่าไหร่ เซโกะก็ยิ่งตะโกนตอบกลับมาดังพอๆ กัน
“คุณคิดว่าฉันไม่อยากทำเหรอ? ถ้าคุณทำได้จริง ก็ทำสิ!”
สเนปคงความแข็งแกร่งไว้ในระดับที่พอจะต่อสู้กับเซคโคได้ แต่ถึงกระนั้น พลังของเขาก็น่าหวาดกลัวในสายตาของผู้อื่นอยู่ดี
มีเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตู
ความวิตกกังวลปรากฏขึ้นในดวงตาของเซโก้ขณะที่เขาส่งสัญญาณให้สเนปอย่างลังเล
ไซเก้พยักหน้าอย่างแผ่วเบาด้วยความโล่งใจ และทำหน้าที่ของตนต่อไปอย่างเต็มที่
บางครั้งเขาก็จะเอ่ยคำพูดที่รุนแรงออกมา และเวทมนตร์ที่เขาปล่อยออกมาก็ไร้ความปรานี
ปัง
ประตูถูกผลักเปิดออกอย่างกระทันหัน
งูจำนวนไม่กี่ตัวที่รีบเข้ามาต่างตกใจเมื่อเห็นสเนปและเซคโคกำลังต่อสู้กัน แต่โชคดีที่ลูเซียสได้พูดถึงเรื่องนี้ล่วงหน้าอย่างไม่เป็นทางการและให้คำแนะนำแก่พวกมันไว้แล้ว
โดยไม่ลังเล เขาชูไม้กายสิทธิ์ขึ้นพร้อมกับหัวเราะอย่างเย็นชา เตรียมพร้อมที่จะปราบสเนปจากด้านหลัง!
คำสาปเกราะเหล็กได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งแล้ว
แต่คราวนี้ มุมของกำแพงเหล็กดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย
แทนที่จะเผชิญหน้ากับคำสาปที่พุ่งเข้ามาโดยตรง มันกลับเบี่ยงเบนแรงโจมตี และในชั่วขณะที่มันแตกสลาย มันก็เบี่ยงออกไปจากคำสาปที่เซโกะปล่อยออกมา และโจมตีงูตัวเล็กที่อยู่ด้านหลัง!
คำสาปเกราะเหล็กได้แตกสลายไปหลายครั้งติดต่อกัน
สเนปไม่ได้มองพวกมันด้วยซ้ำ เขาแค่ใช้ท่าโจมตีของเซโกะจัดการงูเหล่านั้นให้ล้มลงกับพื้นได้อย่างง่ายดาย!
ลูเซียสซึ่งเพิ่งจะยิ้มแย้มด้วยความดีใจและโผล่หัวออกมาอีกครั้ง พร้อมที่จะรวบรวมกำลังและโจมตีสเนปอีกครั้ง กลับต้องตกตะลึง
เมื่อมองไปยังผู้ใต้บังคับบัญชาเหล่านั้นที่มาถึงก่อน ซึ่งถูกกำจัดไปก่อนที่จะได้ร่ายเวทมนตร์เสียด้วยซ้ำ
ลูเซียสขยี้ตาโดยไม่รู้ตัว พลางสงสัยว่าตัวเองกำลังเห็นภาพหลอนหรือเปล่า มันเหลือเชื่อจริงๆ!
ในที่สุดเขาก็ยืนยันว่าเรื่องนั้นเป็นความจริง
ขณะที่เขามองไปยังร่างที่ปราดเปรียวซึ่งกำลังต่อสู้กับเซโกะอย่างดุเดือด อาบไปด้วยแสงแห่งคำสาป คำถามที่ดูไร้สาระแต่กลับน่าเชื่อถืออย่างแยบยลก็ผุดขึ้นในใจเขา!
แย่จัง
เด็กคนนี้อาจเป็นลูกนอกสมรสของดัมเบิลดอร์หรือเปล่า?!
YOU MAY ALSO LIKE
