เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 159 ลูเซียส คุณคงไม่คาดคิดเรื่องนี้ใช่ไหม? แผนการของคุณทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดไว้เป๊ะเลย!
บทที่ 159 ลูเซียส คุณคงไม่คาดคิดเรื่องนี้ใช่ไหม? แผนการของคุณทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดไว้เป๊ะเลย!
“หลังจากที่เรามาถึงที่นี่แล้ว ลูเซียสก็เล่าเรื่องภารกิจนี้ให้คุณฟังใช่ไหม?”
“ไม่ใช่แค่ฉัน นาร์ซิสซาก็ได้รับคำเชิญจากลูเซียสด้วย ภารกิจนี้ได้รับมอบหมายจากจอมมารโดยตรงและมีความสำคัญอย่างยิ่ง นอกจากพวกเราแล้ว แม้แต่สมาชิกคนอื่นๆ ของสมาคมตาดำก็ยังไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย”
เซโกะดูเคร่งขรึม
“ฉันเล่าทุกอย่างให้คุณฟังหมดแล้ว คุณจะทำอะไรต่อไปล่ะ?”
“คุณรู้ไหมว่าพวกผู้เสพความตายที่แทรกซึมเข้ามาในฮอกวอตส์เป็นใคร?”
เขาเอามือแตะคาง
สเนปดูครุ่นคิดและพยายามสอบถามข้อมูลภายในจากเซคโคต่อไป
“ลูเซียสไม่ได้พูดอะไรเลย เขาแค่บอกให้ฉันกับนาร์ซิสซาไปก่อจลาจลที่ฮอกวอตส์ในช่วงเวลาสำคัญเพื่อปกปิดการกระทำของพวกผู้เสพความตาย”
นอกจากนี้ยังเปิดโอกาสให้ผู้เสพความตายแทรกซึมเข้าไปในโรงเรียนได้มากขึ้นด้วย
เขาส่ายหัว สีหน้าของเขามีความเสียใจเจือปนอยู่เล็กน้อย
ถ้าเรารู้ว่าใครคือสายลับก็คงดีกว่านี้
อย่างไรก็ตาม ข้อมูลนี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับความสำเร็จหรือความล้มเหลวของภารกิจนี้ และลูเซียสก็ไม่ไว้ใจใครเลยนอกจากตัวเอง!
อันที่จริง ถ้าเขาไม่ต้องการพลังของตระกูลเบิร์สต์และแบล็ก แม้แต่ลูเซียส ซึ่งเป็นเพียงสองคนที่รู้ความจริง ก็คงไม่ยอมเปิดเผยมันออกมา!
“เขาจัดการให้พวกผู้เสพความตายเข้ามาได้อย่างไร? ผ่านตู้หายตัวไปงั้นหรือ?”
“ฉันไม่รู้ เท่าที่ฉันรู้ ครอบครัวมัลฟอยคงส่งผู้เสพความตายจำนวนหนึ่งเข้าไปในฮอกวอตส์แล้ว ก่อนที่เขาจะบอกข้อมูลนี้กับฉัน”
ฉันและนาร์ซิสซามีหน้าที่แยกกันและไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกัน
ฉันบอกได้แค่ว่าพวกผู้เสพความตายที่ถูกลักลอบเข้ามาทางตระกูลเบิร์สต์เป็นใคร และมีจำนวนเท่าไหร่ แต่ฉันไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับคนอื่นๆ มากไปกว่าที่คุณรู้หรอก
ไซค์ยักไหล่ แสดงว่าเขาไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้
สเนปไม่สนใจ
แผนการของลูเซียสล้มเหลวตั้งแต่ตอนที่ลาเซโก้เข้าร่วมกลุ่มแล้ว
ท้ายที่สุดแล้ว แง่มุมที่สำคัญที่สุดของการขึ้นมามีอำนาจของผู้เสพความตายก็คือการทำงานลับๆ ในช่วงเริ่มต้น ตอนนี้เมื่อมีการเปิดเผยความจริงออกมาแล้ว ภัยคุกคามที่พวกเขาก่อขึ้นจึงลดน้อยลงกว่าที่เป็นอยู่ภายใต้สถานการณ์ปกติ
ในทางตรงกันข้าม การแทรกซึมของกลุ่มผู้เสพความตายครั้งนี้เป็นทั้งเรื่องเสี่ยงและเป็นโอกาสที่หาได้ยากและสำคัญอย่างยิ่ง!
ถ้าทำอย่างถูกต้อง
ความพยายามอย่างหนักของหน่วยพิทักษ์ราตรีตลอดระยะเวลาอันยาวนานได้ส่งผลในที่สุด ไม่เพียงแต่จะกำจัดกลุ่มแบล็กอายได้อย่างสิ้นเชิงเท่านั้น แต่ยังสามารถเปลี่ยนความคิดของเหล่าพ่อมดแม่มดรุ่นเยาว์และอาจารย์ทุกคน รวมถึงดัมเบิลดอร์ด้วย ทำให้สลิธีรินกลายเป็นอาณาจักรส่วนตัวของสเนปอย่างแท้จริง!
ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในใจของสเนป และเขาก็ตระหนักว่าเขายังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมาก
ภารกิจที่สำคัญที่สุดคือ การตามหาผู้เสพความตายที่แทรกซึมเข้ามาในโรงเรียนผ่านทางตระกูลมัลฟอยและตระกูลแบล็ก
จำนวนของพวกนั้นคงไม่มาก อาจจะมีเพียงไม่กี่คน แต่พละกำลังของพวกเขาจะแตกต่างจากนักเรียนอย่างมาก พวกเขาจะไม่ลังเลที่จะใช้กำลังถึงตายในนาทีสุดท้าย ดังนั้นจึงไม่มีความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะหันมาต่อต้านนักเรียน
“ในโลกเวทมนตร์นั้น มีหลายสิ่งหลายอย่างที่สามารถเปลี่ยนตัวตนของคนได้ แต่สิ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดก็คือ น้ำยาแปลงร่าง”
สเนปดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ และก็ออกคำสั่งให้เซโกะทำตามใจชอบ
“ตรวจสอบประวัติการทำธุรกรรมของร้านขายยารงเสวี่ยโม โดยเฉพาะอย่างยิ่งว่ามีรายการยาฟู่ถังอยู่หรือไม่”
“เจ้านายที่นั่นไม่ยอมส่งสมุดบัญชีให้ฉันโดยไม่มีเหตุผล ดูเหมือนว่าตระกูลเบิร์สต์จะต้องเสียเงินเยอะแน่คราวนี้”
“เอาล่ะ เอาล่ะ เลิกพูดอ้อมค้อมได้แล้ว ของชิ้นนี้เป็นของคุณ”
เมื่อได้ยินความหมายแฝงจากคำพูดของเซโกะ
สเนปไม่ได้ปฏิบัติต่อลูกน้องของเขาอย่างไม่เป็นธรรม ทั้งๆ ที่เขาให้ความช่วยเหลืออย่างมาก โดยการหยิบกล่องสีดำทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าออกมาจากกระเป๋าหนังใบใหญ่ของเขาแล้วยื่นให้
“ฉันรับเรื่องนี้ไม่ได้”
เขาถูมือเข้าด้วยกันอย่างตื่นเต้น
ถึงแม้เซโกะจะพูดแบบนั้น แต่เขากลับยิ้มอย่างมีความสุขมากกว่าใครๆ
เมื่อเปิดกล่องออก เข็มกลัดเงินที่ออกแบบอย่างประณีตประมาณสิบกว่าชิ้นก็ปรากฏขึ้น ลวดลายอันละเอียดอ่อนของพวกมันทำให้ไซค์หลงรักในทันที
“นี่คือของหายากที่คุณหาซื้อที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว และเป็นของที่ผมสร้างขึ้นเองด้วยกระบวนการทางเคมี”
เมื่อพวกเขาสามารถตรวจจับการโจมตีด้วยเวทมนตร์ได้ พวกเขาจะปล่อยเวทมนตร์เกราะเหล็กออกมาโดยแลกกับการบาดเจ็บของตนเอง หากใช้ได้อย่างถูกต้อง มันสามารถช่วยชีวิตได้!
อย่างไรก็ตาม ผมยังไม่ได้ลองใช้คำสาปสังหารเลย เพราะไม่ควรคาดหวังมากเกินไปเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพ่อมดที่ทรงพลังมากเกินไป
พอแล้ว! พอแล้ว!
ไซค์ยิ้มกว้าง เข็มกลัดป้องกันมากมายเหล่านั้นเพียงพอที่จะปกป้องญาติและสมาชิกในครอบครัวของเขาได้ทั้งหมด
หากจะมีสิ่งใดในโลกเวทมนตร์เมื่อพันปีก่อนที่ดีกว่าในปัจจุบัน ก็มีเพียงสิ่งเดียวที่ดีกว่านั้น นั่นก็คือ รูเนเวน
ผลของเข็มกลัดป้องกันเหล่านี้ดูเหมือนจะเรียบง่าย
แต่ดังที่สเนปได้กล่าวไว้ โลกเวทมนตร์ในปัจจุบันยังไม่มีเทคโนโลยีที่จะผนึกคาถาลงในวัตถุได้ล่วงหน้า ซึ่งเป็นหนึ่งในผลลัพธ์ที่เขาได้เรียนรู้จากบ้านเรเวนคลอ!
หากต้องกำหนดราคา สิ่งของสำคัญที่ช่วยชีวิตนี้ได้นั้น ย่อมมีราคาสูงกว่า 5,000 แกลเลียนในยุคที่วุ่นวายเช่นนี้อย่างแน่นอน และมันจะมีจำนวนจำกัดเนื่องจากการแย่งชิงกันในหมู่ผู้มีสายเลือดบริสุทธิ์!
นี่เป็นผลการทดลองครั้งแรกของสเนปด้วยเช่นกัน
เมื่อคุณเชี่ยวชาญทักษะแล้ว ด้วยความพยายามอีกเล็กน้อยและความสามารถในการเรียนรู้ที่รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ คุณจะสามารถพัฒนาทักษะ Ancient Runes ของคุณให้ถึงระดับประมาณ LV10 ได้
ในแผนการในอนาคตของสเนป เขาจะไม่ลังเลที่จะให้ความช่วยเหลือด้านอุปกรณ์แก่ทุกคนที่ต่อต้านผู้เสพความตาย ไม่ว่าจะเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรี ครอบครัวของพวกเขา หรือสมาชิกของภาคีฟีนิกซ์!
เทคโนโลยีนี้ยังสามารถสร้างคุณค่ามหาศาล ลดจำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายในสงครามครั้งนี้ และกักเก็บพลังงานไว้ให้โลกแห่งเวทมนตร์เตรียมพร้อมรับมือกับความท้าทายในอนาคตได้อีกด้วย!
“ข้าจะให้หน่วยพิทักษ์ราตรีคอยจับตาดูนักเรียนทุกคนในฮอกวอตส์ เพื่อดูว่ามีใครบ้างที่จู่ๆ ก็เริ่มดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นครั้งคราวในช่วงเวลานี้”
หากคุณพบความผิดปกติใดๆ เพิ่มเติม โปรดรายงานโดยทันที หน่วยพิทักษ์ราตรีไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว หากคุณสังเกตอย่างละเอียด คุณอาจพบเบาะแสเกี่ยวกับเหตุการณ์ผิดปกติใดๆ ที่เกิดขึ้นในฮอกวอตส์
“หืม? คุณจะไม่บอกดัมเบิลดอร์และคนอื่นๆ เหรอ? นั่นเป็นวิธีแก้ปัญหาที่เร็วที่สุดใช่ไหม?”
เซโกะถามว่า “ผมงงครับ”
ในความคิดของเขา วิธีนี้ทั้งรวดเร็วและปลอดภัย และสามารถขัดขวางแผนการทั้งหมดของลูเซียสได้โดยแทบไม่มีความสูญเสียใดๆ
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าสเนปจะไม่วางแผนที่จะใช้วิธีประหยัดเวลาและง่ายดายเช่นนั้นในตอนนี้ ตรงกันข้าม เขากำลังเตรียมที่จะทำสิ่งที่โง่เขลาอย่างเหลือเชื่อ นั่นคือการเลือกเส้นทางที่ยาวกว่าแทนที่จะใช้เส้นทางที่สั้นกว่า
“ถ้าทุกอย่างขึ้นอยู่กับดัมเบิลดอร์และเหล่าอาจารย์ เมื่อไหร่สลิธีรินจะสามารถผนวกเข้ากับฮอกวอตส์ได้อย่างแท้จริง?”
ฉันต้องการมากกว่าแค่สมาคมคนตาบอด!
สเนปยิ้มอย่างเย็นชา
“…เฮ้ อย่าไปไกลเกินไปนะ ถ้าไปไกลเกินไป การลงทุนทั้งหมดของฉันที่มีต่อเธอจะสูญเปล่า!”
“ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่”
แววตาดำมืดของสเนปฉายแววเย็นชาและมืดมน
ราวกับปีศาจร้ายที่ตื่นจากการหลับใหลด้วยกลิ่นอาหาร มานั่งบนโต๊ะอาหาร และรอเหยื่ออย่างกระวนกระวาย ขบฟันและดูดเลือด!
“ในเมื่อพวกผู้เสพความตายอยากเล่นอะไรที่น่าตื่นเต้น พวกเขาคงไม่รังเกียจที่จะเล่นอะไรที่ใหญ่กว่านี้อีกใช่ไหม?”
YOU MAY ALSO LIKE
