เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 173 บ้านเรเวนคลอ: ความฝันของฉันคือการเป็นโปเกมอนมาสเตอร์!
บทที่ 173 บ้านเรเวนคลอ: ความฝันของฉันคือการเป็นโปเกมอนมาสเตอร์!
บูม!
สัตว์ร้ายที่คลุ้มคลั่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ปีกเจ็ดสีของมันสะท้อนประกายแวววาวที่เจิดจรัสและเย้ายวนใจ
ฮาบีขยับปีกและบินขึ้นไป
เมื่อมันคำรามอย่างดุร้าย เปลวไฟก็พุ่งออกมาจากปากของมันอย่างรวดเร็วและล้อมรอบตัวมันเอง
ราวกับการเคลือบปีกด้วยชั้นลาวาที่ไหลเอื่อยๆ ความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวได้นำพาป่าเบื้องล่างซึ่งเพิ่งฟื้นตัวจากความตาย ไปสู่ความพินาศอีกครั้ง เพียงแค่ลาวาไม่กี่หยดก็เพียงพอที่จะเปลี่ยนพื้นที่เบื้องล่างให้กลายเป็นทะเลเพลิง!
คู่แข่งของเธอคือหญิงสาวสวยหุ่นดีคนหนึ่ง
เมื่อเผชิญหน้ากับเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ เรเวนคลอว์ยังคงไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขาค่อยๆ ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นและเล็งไปที่สัตว์ที่คอยสร้างความหวาดกลัวให้กับบริเวณนี้มานานหลายปี
“ความคมชัดอันศักดิ์สิทธิ์ ปราศจากเงา!”
หวด-
รอยแผลที่คมและโปร่งใสปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่
ในชั่วพริบตาเดียว มันก็ผ่าลูกไฟขนาดมหึมาที่ฮาร์ปีพ่นออกมาด้วยความโกรธออกเป็นสองท่อน ฉีกกระชากลาวาและสร้างบาดแผลลึกที่ปีกของมัน!
ต่างจากการหลบหนีที่น่าสมเพชของเธอเมื่อหลายปีก่อน ความแข็งแกร่งของเรเวนคลอเพิ่มขึ้นอย่างมาก อาจกล่าวได้ว่าความก้าวหน้าทุกอย่างที่เธอทำได้ในตอนนี้กำลังผลักดันขีดจำกัดของโลกเวทมนตร์ในปัจจุบัน!
เลือดกระเด็น.
เห็นได้ชัดว่าฮาร์ปีไม่ได้คาดคิดว่าโจรชั่วช้าที่ขโมยไข่ของมันไปนั้นจะสามารถทำร้ายมันได้จริง ๆ!
สิ่งนี้ยิ่งทำให้มันโกรธจัด และฝุ่นที่ฟุ้งกระจายก็กระจายไปอย่างรวดเร็วด้วยการกระพือปีก บดบังท้องฟ้าและเกือบจะกลืนกินป่าทั้งป่า!
เมื่อสัมผัสได้ถึงอันตราย สีหน้าของเรเวนคลอจึงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
มีการโบกไม้กายสิทธิ์
ทันใดนั้น สายฟ้าสีม่วงเข้มเจิดจ้าหลายเส้นก็ปรากฏขึ้นบนเสื้อคลุมเวทมนตร์ของเธอ ร่างกายของเธอดูเหมือนจะหลอมรวมเข้ากับสายฟ้า พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วพุ่งกลับเข้าไปในละอองวิญญาณสีชมพู มุ่งตรงไปยังฮาร์ปี้!
“คำราม–“
ราวกับประกายไฟที่ตกลงไปในถังน้ำมัน ผงวิญญาณทั้งหมดก็ระเบิดและลุกไหม้ในทันที กลายเป็นการโจมตีอย่างเต็มกำลังของฮาร์ปี้!
ท้องฟ้าลุกเป็นไฟในทันทีและกลืนกินสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างฉับพลันโดยสมบูรณ์ สายฟ้านั้นไม่มีพลังใดต้านทานได้!
บูม!
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่ว
สายฟ้าสีม่วงฟาดลงมาทำลายทะเลเพลิงอย่างฉับพลัน และเรเวนคลอว์ก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ!
ด้านหลังเธอคือท้องฟ้าที่ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ด้วยสายฟ้าสีม่วงกลายเป็นฝนไฟ ขณะที่ด้านหน้าบ้านเรเวนคลอคือแฮปปี้ที่อ้าปากค้างและกำลังกระโจนเข้าหาอย่างน่ากลัว!
สายฟ้าที่น่าหวาดกลัวนั้นเกาะติดอยู่กับชายเสื้อของเธอและพาดผ่านผิวหนังที่ไม่มีการป้องกันของเธอ แต่ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับเธอเลย
ในชั่วพริบตาต่อมา สายฟ้าก็แลบวาบขึ้น
เรเวนคลอว์หายตัวไปในสายฟ้าอีกครั้ง หายไปในพริบตาด้วยความเร็วที่น่าหวาดกลัวจนยากที่ตาเปล่าจะมองเห็น ราวกับว่าเขากลายเป็นสายฟ้าที่หยุดยั้งไม่ได้ เหลือไว้เพียงภาพเลือนรางที่ค่อยๆ จางหายไปจากเรตินาของแฮปปี้!
ก่อนที่ภาพติดตาจะจางหายไป สายฟ้าก็ผ่าลงมาใส่ฮาร์ปีด้วยเสียงคำรามดังสนั่น ทำให้สัตว์ร้ายตัวนั้นร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด!
บริเวณด้านหลังของมัน สายฟ้าส่วนใหญ่ที่เคยสร้างความเสียหายให้มันอย่างต่อเนื่องได้กระจายตัวออกไปและกำลังรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดรูปร่างของเรเวนคลอขึ้นมาจากความว่างเปล่า!
ไม่ได้รับอันตราย
เส้นผมปลิวไสวไปตามลม ขณะที่เรเวนคลอใช้ขาหนีบท้องของแฮปปี้ไว้แน่น
สร้อยอัญมณีบนหน้าอกของเธอเปล่งประกายสีฟ้าอมเขียวอย่างฉับพลัน ปกป้องเธอจากความร้อนระอุและตะกละตะกลามของลาวาที่อยู่รอบตัวตลอดเวลา
โดยไม่สนใจความอ่อนแอที่ผงปีศาจก่อให้เกิดกับพ่อมดทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน เรเวนคลอเล็งไม้กายสิทธิ์ของเขาไปที่หัวของแฮปปี้เกือบจะโดยตรง และก่อนที่เปลวไฟแห่งความโกรธจะโอบล้อมเขา คาถาระเบิดที่ชาร์จพลังมานานก็พุ่งเข้าใส่เขาด้วยเสียงคำรามที่ดังสนั่น!
ควันขนาดมหึมาได้สลายกลุ่มเมฆ ก่อให้เกิดวงแหวนว่างเปล่า
เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของฮาร์ปีดังขึ้นหลายเท่าตัวอย่างกะทันหัน
เรเวนคลอต้องการใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์ และดาบยาวโปร่งแสงที่มองไม่เห็น ไม่มีสี และโปร่งใส ก็ถูกจับไว้แน่นด้วยนิ้วเรียวสวยของเขา
นี่คือเทคนิคขั้นสูงจากคมดาบศักดิ์สิทธิ์แห่งการไม่หวนกลับ และยังเป็นที่มาของความมั่นใจของเรเวนคลอในการปลดปล่อยการโจมตีนี้หลังจากใช้ยาเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายเป็นเวลานาน
ขณะที่คมดาบวาบขึ้น เปลวไฟที่ดูเหมือนจะพร้อมจะเผาผลาญเหยื่อก็ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนด้วยดาบยาวที่แข็งแกร่งทนทาน แทบจะไม่ทำให้เสื้อคลุมพ่อมดของเรเวนคลอไหม้เกรียมเลย
ทันทีหลังจากนั้น พลังโจมตีศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏขึ้นมาได้พุ่งทะลุร่างของแฮปปี้ และเรเวนคลอใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีกรีดเปิดบาดแผลยาวกว่าหนึ่งเมตร!
การโจมตีโต้กลับของฮาร์ปี้กำลังจะมาถึง
หลังจากถูกขัดจังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า ในที่สุดเปลวไฟที่โหมกระหน่ำก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยแรงที่ไม่อาจหยุดยั้งได้
ในที่สุด มันก็กลายร่างเป็นเสาไฟสูงตระหง่าน ที่ลุกโชนด้วยความปรารถนาอันโหดร้ายของแฮปปี้ที่จะทำลายเรเวนคลอให้เป็นเถ้าถ่าน และความปรารถนาอันแรงกล้าของเขาที่จะเผาผลาญทุกสิ่งให้สิ้นซาก!
แต่ปฏิกิริยาของเรเวนคลอนั้นรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
แม้ว่าเมื่อสักครู่มันยังคงโจมตีอยู่ แต่ดูเหมือนมันจะได้รับสัญญาณเตือนในวินาทีถัดมา และโดยไม่แม้แต่จะหันมอง มันก็ปล่อยสายฟ้าสีม่วงเข้มจำนวนมากออกมาและหายไปจากด้านหลังของฮาร์ปีทันที
เสาไฟลุกโชนขึ้น และสายฟ้าฟาดลงสู่พื้นดิน
หลังจากทำลายหลุมอุกกาบาตที่ไหม้เกรียม เรเวนคลอว์ก็ยืนเด่นอยู่ตรงกลาง โดยมีเพียงเส้นผมไม่กี่เส้นที่ค่อยๆ ไหม้เป็นเถ้าถ่าน บอกเล่าเรื่องราวของการปฏิบัติการที่อันตรายเมื่อสักครู่นี้
อย่างไรก็ตาม ในทางกลับกัน ความสำเร็จของบ้านเรเวนคลอนั้นน่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง
ปีกขวาของฮาร์ปีมีเอ็นขาดและอยู่ในสภาพใกล้จะทรุดตัวลง มีบาดแผลลึกจากท้องถึงคอที่เห็นกระดูก และมีเลือดร้อนไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง
บาดแผลที่เห็นได้ชัดที่สุดคือรูเลือดที่ศีรษะของเขา
ถ้าหากเรเวนคลอไม่ได้ควบคุมพลังนั้นไว้โดยเจตนา แฮปปี้ตัวนี้คงได้รับความเสียหายหนักกว่านี้มาก และเป็นไปได้ด้วยซ้ำว่าหัวของมันอาจถูกทุบจนแหลกละเอียดด้วยคำสาประเบิดในตอนแรก!
ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถรอต่อไปได้อีกแล้ว
เรเวนคลอต้องการจับฮาร์ปี้ทั้งเป็น ไม่ใช่ปล่อยให้เลือดไหลจนตาย
เรเวนคลอว์ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้น ริมฝีปากสีแดงอวบอิ่มเผยอเล็กน้อย และเปล่งถ้อยคำออกมาอย่างเย็นชาดุจสายน้ำ
“สายฟ้าต้องห้ามเพื่อขับไล่ปีศาจ!”
เช่นเดียวกับคาถาประจำตัวของสเนปอย่าง “ฟันดาบ” เรเวนคลอได้พัฒนาคาถาของตนเองขึ้นมาโดยธรรมชาติหลังจากได้รับแรงบันดาลใจจากคาถามากมายและเรียนรู้จากสเนป
คาถาป้องกันสายฟ้า
คาถาบทนี้มีลักษณะเด่นคือ เรียนรู้ยากมาก และมีความสามารถในการลบล้างเวทมนตร์ได้อย่างเหนือชั้น ทำให้เป็นคาถาชั้นสูงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในหมู่นักเรียนบ้านเรเวนคลอ!
แม้พลังทำลายล้างจะไม่มากเท่ากับ Divine Strike Without Shadow แต่ Lightning Forbidden Spell ก็สามารถสร้างความได้เปรียบอย่างมากในการต่อสู้ระหว่างเหล่าพ่อมดได้!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เรเวนคลอพัฒนาคาถาบินที่เกี่ยวข้องขึ้นมา ความคล่องตัวของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นหลายสิบเท่า ทำให้หลุดพ้นจากปัญหาที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว!
ในยุคนี้ไม่มีการเคลื่อนย้ายวัตถุด้วยการเทเลพอร์ต
ความสามารถของเรเวนคลอในการรวมร่างกับสายฟ้าและใช้มันในการเคลื่อนที่นั้น ทำให้เขาแทบจะไม่มีใครเอาชนะได้!
เมื่อใช้ในการโจมตี ผลของเวทมนตร์ต้องห้ามสายฟ้าก็ทรงพลังอย่างไม่ต้องสงสัย!
สายฟ้าสีม่วงเข้มหลายเส้นรวมตัวกันที่ปลายไม้กายสิทธิ์ และภายใต้การควบคุมอันยอดเยี่ยมของเรเวนคลอ พลังที่กำลังก่อตัวอยู่ภายในก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราวกับว่าพวกเขาสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามต่อตนเอง
ฮาร์ปีไม่มีเวลาที่จะรีบพุ่งเข้าสู่สนามรบในทันที เขาจึงรีบโปรยผงวิญญาณรอบตัวมากขึ้น และประกายไฟเล็กๆ นับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากปากของเขา พร้อมที่จะโจมตีได้ทุกเมื่อ!
บูม–
ฟ้าแลบวาบอย่างรุนแรง
ในสายตาที่ตื่นตระหนกของฮาร์ปี้ มันบดขยี้ลูกไฟขนาดมหึมาที่ได้รับการเสริมพลังอย่างหนักจากผงวิญญาณอย่างโหดเหี้ยม ผลของสารต้านเวทมนตร์ทำให้เวทมนตร์ต้องห้ามสายฟ้าแทบจะไม่มีผลใดๆ ต่อการลดทอนพลังของผงวิญญาณเลย มันเหมือนดาบคมกริบที่พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า แทงทะลุร่างของฮาร์ปี้ในทันที!
เสียงฟ้าร้องดังกระหึ่มนับครั้งไม่ถ้วนในชั่วพริบตาเดียว ทำลายพลังชีวิตภายในร่างของฮาร์ปีไปจนหมดสิ้น
มันร่วงลงมาจากท้องฟ้าอย่างช่วยไม่ได้
เรเวนคลอโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ และคาถาลอยตัวที่ใช้ได้จังหวะพอดีก็ช่วยป้องกันการตกที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมได้
ถึงกระนั้น ฮอบบิทตัวนี้ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้เคยดุดันมาก ตอนนี้ก็อ่อนแอลงแล้วและไม่แสดงท่าทีเย่อหยิ่งและชอบบงการเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว
อืม…เดี๋ยวฉันลองหาดูนะ
ฉันค้นกระเป๋าหนังใบเล็กนั้น
นักเรียนบ้านเรเวนคลอค้นหาอย่างขะมักเขม้นอยู่นาน และในที่สุดก็ดูเหมือนจะได้ยินอะไรบางอย่าง พร้อมกับทำหน้าบึ้งและพึมพำคำพูดที่ฟังดูดีแต่ไม่มีเหตุผล
“โอ้ ไม่นะ เครื่องสำอางจะถูกมองว่าเป็นการสิ้นเปลืองพื้นที่โดยไม่จำเป็นได้อย่างไร…”
“ไม่มีทาง! กะโหลกพวกนั้นเป็นของรางวัลของฉัน ฉันยอมเสียเธอไปดีกว่าทิ้งมันไป!”
ทันใดนั้นเขาก็ตะโกนอะไรบางอย่างออกมา ราวกับว่าขนลุกซู่ไปทั้งตัว
จากนั้นดวงตาของเรเวนคลอก็เปล่งประกายด้วยความยินดี และเขาก็รีบหยิบวัตถุทรงกลมขนาดเท่ากำมือออกมาจากถุงหนังของเขา ซึ่งมีเส้นตรงและวงกลมอยู่ตรงกลาง
มันหลุดจากมือเขา
โดยไม่พูดอะไรสักคำ เรเวนคลอโยนลูกบอลไปที่แฮปปี้ซึ่งขยับตัวไม่ได้
ในขณะที่พวกเขาสัมผัสกัน ทรงกลมก็เปิดออกตามแนวเส้นอย่างกะทันหัน และพื้นที่กว้างใหญ่ภายในก็สร้างแรงดูดที่ดักจับและดูดฮาร์ปีเข้าไปข้างใน!
ขณะที่ทรงกลมนั้นโยกไปมา มันก็เริ่มเปล่งแสงสีแดง ราวกับว่าแฮปปี้กำลังดิ้นรนอย่างสุดชีวิตอยู่ข้างใน
นักเรียนบ้านเรเวนคลอจ้องมองฉากนี้อย่างตั้งใจ ไม่กล้ากระพริบตาเลยแม้แต่น้อย
ทาดา!
หลังจากหมุนวนอยู่หลายครั้ง ในที่สุดลูกบอลก็หยุดนิ่งอย่างกะทันหัน และเรเวนคลอว์ก็เหมือนได้ยินเสียงเอฟเฟ็กต์แปลกๆ ที่ใครบางคนจงใจใส่เข้าไป เขาชูลูกบอลขึ้นเหนือศีรษะแล้วกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ!
ดีใจจัง ถ่ายภาพได้สำเร็จแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
