เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 207 จงมาเผชิญหน้ากับความตายของเจ้า!
บทที่ 207 จงมาเผชิญหน้ากับความตายของเจ้า!
สายฟ้าที่เจิดจ้ากว่าสิบลูกพุ่งออกมา จากนั้นก็แตกแขนงออกไปราวกับต้นไม้ ผลิบานเป็นกลุ่มต้นไม้เหล็กและดอกไม้สีเงิน
หนึ่งถูกแบ่งออกเป็นสอง สองถูกแบ่งออกเป็นสี่ สี่ถูกแบ่งออกเป็นแปด
ในขณะนั้น เวลาราวกับหยุดนิ่งไป
ภายใต้การควบคุมอันชาญฉลาดของสเนป โดยมีสายฟ้าสีม่วงเข้มประมาณสิบกว่าเส้นเป็นลำต้นหลัก ต้นไม้เหล็กและดอกไม้สีเงินทั้งหมดก็แผ่ขยายออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง
มันก่อตัวเป็นครึ่งทรงกลมที่ส่องประกายระยิบระยับ โดยแต่ละ “กิ่งก้าน” บ่งบอกถึงอันตรายที่คาดเดาไม่ได้ ล้อมรอบตัวเองอย่างแน่นหนาจนแทบทะลุทะลวงไม่ได้ และสกัดกั้นเหล่าผู้เสพความตายที่พุ่งเข้ามาอย่างน่าหวาดกลัว!
วงแหวนสายฟ้าชั้นนอกสุดค่อนข้างเบาบาง แต่เหล่าผู้เสพความตายบางคนก็ยังเผลอไปชนกิ่งไม้เข้าโดยไม่ตั้งใจ
เสียงกรีดร้องดังขึ้น
คาถาป้องกันสายฟ้าที่มีฤทธิ์ขับไล่ปีศาจอันยอดเยี่ยมได้ขับไล่คาถาบินของเขาอย่างรุนแรง ปลดปล่อยเขาจากหมอกดำและทำให้เขาต้องเผชิญกับสายฟ้าอันรุนแรง!
ภายใต้สถานการณ์ปกติ อย่างมากที่สุดเขาอาจจะถูกไฟฟ้าช็อตและหมดสติไป
ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นเพียงกิ่งก้านสาขาหนึ่งที่ต้นเหล็กได้แผ่ขยายออกไป และพลังอันน่าเกรงขามแต่เดิมของมันก็อ่อนลงไปแล้วตามกาลเวลา
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มการโจมตี สเนปได้เริ่มสะสมพลังอย่างลับๆ แล้ว คาถาป้องกันสายฟ้าได้รับการเสริมพลังด้วยคุณสมบัติ ‘การร่ายมนตร์ขั้นสุดยอด’!
แลกกับการที่เวทมนตร์จะช้าลงและใช้พลังงานเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แต่พลังทำลายล้างของเวทมนตร์ต้องห้ามสายฟ้าก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน!
สิ่งนี้ทำให้ลำต้นของต้นไม้เหล็กแต่ละต้นมีขนาดใหญ่เท่าแขนของเด็กทารก และแม้ว่าจะอ่อนแอลงแล้ว กิ่งก้านที่ยื่นออกมาจากลำต้นก็ยังแข็งแรงพอที่จะก่อให้เกิดอันตรายถึงชีวิตต่อเนื้อหนังและเลือดได้!
และแล้ว อีกสักครู่…
เดธอีเตอร์คนแรกที่โดนโจมตีล้มลงกับพื้น กลิ้งไปมาหลายรอบก่อนจะกระแทกเข้ากับกำแพง
ร่างกายของเขาทั้งหมดกลายเป็นถ่านไหม้เกรียมรูปร่างคล้ายมนุษย์ ไร้ซึ่งชีวิตชีวา!
และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
ยิ่งเข้าใกล้สเนปมากเท่าไหร่ ความหนาแน่นของวงสายฟ้าก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเท่านั้น
แม้ว่าเหล่าผู้เสพความตายเหล่านี้จะเอาชนะอุปสรรคมากมายเพื่อเรียนรู้คาถาบินได้ แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของพวกเขาก็ไม่เพียงพอที่จะช่วยให้พวกเขาเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแว่วในพื้นที่จำกัดเช่นนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความเร็วระดับนั้น สายฟ้าแต่ละเส้นจึงบางราวกับใยแมงมุม ยากที่จะหลบหลีก ทำให้ไม่สามารถป้องกันได้!
ภายใต้อิทธิพลของปัจจัยต่างๆ
เมื่อเหล่าผู้เสพความตายได้ยินเสียงกรีดร้องของเพื่อนร่วมรบดังก้องไปทั่วการบุกโจมตี พวกเขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ขณะที่เขากำลังจะหันหลังหนี การพุ่งลงมาซึ่งเร่งความเร็วถึงขีดสุดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหยุดได้ ยิ่งกว่านั้นสเนปยังจับตามองเขาอย่างตั้งใจจากด้านข้างอีกด้วย!
เวลาผ่านไปช้าเหลือเกิน ทีละเม็ดข้าว
หากใครยังมีเวลาว่างและรสนิยมที่ประณีต จะได้เห็นว่าต้นไม้เหล็กและดอกไม้สีเงินทั้งหมดนั้นเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ
ลำต้นหลักขยายออก และกิ่งก้านสาขาเล็กๆ ก็แตกออกมาจากกิ่งก้านเหล่านั้น โดยมีแสงสีม่วงเข้มเกือบจะปกคลุมทางเดินทั้งหมด!
จากระยะไกล เหล่าผู้เสพความตายเหล่านั้นดูเหมือนแมลงโง่ๆ ที่วิ่งเข้าไปติดใยแมงมุม
ขณะที่เหล่านักล่าค่อยๆ รัดตาข่ายให้แน่นขึ้น โดยใช้ใยแมงมุมสีม่วงเข้มมากขึ้นเพื่อปิดกั้นการเคลื่อนไหวและตัดเส้นทางหลบหนี จู่ๆ ยมทูตผู้ชั่วร้ายก็ยิ้มอย่างโหดเหี้ยมและชั่วร้ายใส่เหล่าผู้เสพความตายที่อยู่ตรงนั้น!
หากมองย้อนกลับไป เหตุการณ์เหล่านั้นอาจทำให้เหล่าผู้เสพความตายยังคงหาทางหลบหนีอย่างสุดกำลังและหลุดพ้นจากกับดักอันซับซ้อนที่ดูเหมือนจะถูกออกแบบมาเพื่อกลืนกินพวกเขาได้
ในสนามรบที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
แม้เพียงลมหายใจเดียวก็สามารถตัดสินความเป็นความตายได้ ก่อนที่เหล่าผู้เสพความตายส่วนใหญ่จะทันได้ตอบสนอง ร่างของพวกเขาก็พุ่งชนเข้ากับสายฟ้าสีม่วงเข้มที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!
ภายในเวลาไม่กี่วินาที จุดสีขาวสว่างจ้าหลายจุดก็ผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องภายในวงกลมสายฟ้า
ราวกับยุงที่ถูกฆ่าด้วยไม้ตียุงไฟฟ้า เสียงกรีดร้องที่ดังระงมทำให้ไม่สามารถแยกแยะเสียงหนึ่งออกจากอีกเสียงหนึ่งได้ มีเพียงศพที่ไหม้เกรียมและสภาพการตายอันน่าสยดสยองเท่านั้นที่สามารถอธิบายให้ผู้รอดชีวิตที่โชคดีได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
แมงมุมทารันทูล่าตอบสนองเร็วมาก
ด้วยนิสัยเจ้าเล่ห์และขี้ระแวง เธอจึงไม่ชอบอยู่แนวหน้าของการต่อสู้ ซึ่งเป็นนิสัยที่ดีที่ช่วยชีวิตเธอไว้ในวันนี้
เมื่อรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ แมงมุมทารันทูล่าก็หยุดการดำดิ่งลงอย่างฉับพลันและเด็ดขาด
เธอเรียกฝูงนกจำนวนมากให้พุ่งชนต้นไม้เหล็กและดอกไม้สีเงินที่อยู่ใกล้เคียง โดยใช้พลังสลายตัวของพวกมันทำลายใยแมงมุมมุมหนึ่ง ทำให้เกิดช่องทางหลบหนีอันมีค่าสำหรับเธอ!
แต่คนขายเนื้อโชคไม่ดีนัก
ชายไร้ความปรานีเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าใส่สเนป พร้อมกับยิ้มอย่างชั่วร้าย กระหายที่จะฉีกกระชากเด็กชายผมดำที่ดูเหมือนจะอยู่ใกล้ๆ ให้เป็นชิ้นๆ
อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุนี้เอง แสงสีม่วงน่าขนลุกจากเวทมนตร์ต้องห้ามสายฟ้าจึงเป็นสิ่งแรกที่ส่องประกายเข้าตาเขา!
เหล่าผู้เสพความตายล้มตายไปในพริบตา และบุชเชอร์ก็หวาดกลัวสุดขีด ความคิดที่จะฉีกสเนปเป็นชิ้นๆ เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้หายไปในพริบตาเมื่อเผชิญหน้ากับความตาย!
ฉันไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้นมากนัก
คนขายเนื้อแทบจะหลบกิ่งไม้แรกๆ ไม่ได้เลยด้วยทักษะการบินของเขา ด้วยไหวพริบ เขาคว้าตัวผู้เสพความตายคนหนึ่งจากหมอกดำด้วยมือใหญ่คล้ายพัดของเขา แล้วเหวี่ยงเขาเข้าไปในใยแมงมุมสีม่วงเข้มหนาทึบเบื้องหน้า
แสงสีขาวจ้าแผดเผาดวงตาของเขา น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่คนขายเนื้อก็ไม่กล้าหลับตาลง
ฉันกัดฟันแน่น สมองว่างเปล่าไปหมด
หลังจากสังเวยผู้เสพความตายไปสามคนเพื่อเคลียร์กับดักระเบิด ในที่สุดบุชเชอร์ก็สามารถลงจอดฉุกเฉินบนพื้นได้สำเร็จ!
โดยที่ยังไม่ทันได้ร่ายเวทมนตร์ และไม่สนใจบาดแผลที่ศีรษะที่เลือดไหลไม่หยุด บุตเชอร์รีบวิ่งหนีสเนปไปสองก้าวอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับภาวนาว่าตัวเองจะมีขาเพิ่มอีกสองข้าง!
น่าเสียดายที่สเนปมัวแต่จดจ่ออยู่กับการรักษาคาถาป้องกันสายฟ้าอันทรงพลังนี้เอาไว้
มิเช่นนั้น หากคนขายเนื้อเพียงแค่ต้องออกแรงอีกสักนิด เขาก็คงหนีรอดไปได้อย่างง่ายดายเช่นนี้!
นับตั้งแต่การก่อตั้งวงกลมสายฟ้าขึ้นมาใหม่ตั้งแต่ต้น จนถึงการสูญเสียครั้งใหญ่ของเหล่าผู้เสพความตายในช่วงเวลาอันสั้น ศพที่ไหม้เกรียมจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าราวกับเกี๊ยวที่ถูกโยนลงไปในหม้อ
กระบวนการนี้ใช้เวลาไม่เกินสิบวินาที
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาสิบวินาทีที่เรามักจะไม่ทันได้ใส่ใจนั้น วงสายฟ้าที่ซ้อนทับกันก็เปลี่ยนจากสภาพสมบูรณ์ไปเป็นแตกกระจาย และผลลัพธ์ที่ได้นั้นน่าสะพรึงกลัว!
หลังจากการต่อสู้เพียงรอบเดียว ผู้เสพความตายกว่า 80% ที่อยู่ในเหตุการณ์ถูกฆ่าตาย โดยมีผู้เสียชีวิตมากกว่าสิบคน!
พวกเขาทั้งหมด ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยมีชีวิตชีวาและกระฉับกระเฉง กลับกลายเป็นศพที่ไหม้เกรียมโดยไม่มีข้อยกเว้น ถูกฆ่าโดยนักเรียนคนหนึ่งที่ไม่มีใครให้ความสำคัญมาก่อนสงคราม นอนตายอยู่ตรงนั้น!
ถ้าไม่ใช่เพราะเหล่าผีดิบที่ตกตะลึงและงุนงงไม่คิดจะทำอะไร และเพราะแมงมุมทารันทูล่าและคนขายเนื้อต่างใช้วิธีเอาตัวรอดของตัวเอง…
ตอนนี้กองกำลังผู้เสพความตายกำลังแตกสลายแทบหมดแล้ว!
ถึงแม้พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้ออกไป พวกเขาก็ไม่สามารถทำลายคาถาป้องกันที่ปกป้องปราสาทได้ และทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะความพยายามของสเนปเพียงคนเดียว!
แม้ว่าทักษะของเขาจะยังไม่สมบูรณ์นัก แต่สเนปก็แสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพ่อมดชั้นยอด ราวกับดัมเบิลดอร์และโวลเดอมอร์ตในระหว่างการต่อสู้ที่ฮอกส์มีด ซึ่งเป็นภาพที่น่าเกรงขามอย่างแท้จริง!
“เรียก–“
เขาพ่นลมหายใจที่อับชื้นออกมา
สเนปสังเกตเห็นอย่างชัดเจนว่าสายตาที่เหล่าผู้เสพความตายมองเขานั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!
ความกลัว ความวิตกกังวล ความไม่เชื่อ ความโกรธ…
แต่เขาไม่สนใจเรื่องพวกนั้นเลย
ร่างกายและจิตวิญญาณที่หลับใหลมานานกำลังกระหายการต่อสู้ที่นองเลือดเพื่อเอาชีวิตรอดโดยไม่เหลือความปราณี!
ไม่ต้องกังวลกับพิธีการที่น่าเบื่อและไร้สาระเหล่านั้นเลย
สิ่งที่คุณต้องทำก็คือทุ่มเททุกอย่าง เดิมพันทุกอย่าง และดื่มด่ำไปกับความตื่นเต้นเร้าใจของการอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างชีวิตและความตาย นำเอาหลักกฎธรรมชาติที่โหดร้ายแต่ยุติธรรมที่สุดและไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งรู้จักกันในชื่อกฎแห่งป่า มาใช้ให้เกิดประโยชน์!
การสละชีพของตนเอง โดยไม่คำนึงถึงมิตรหรือศัตรู เพื่อสนองความเย่อหยิ่งในจิตใจ!
“ฮิฮิ ฮ่าฮ่าฮ่า…”
ปากของเขาอ้ากว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ และรอยยิ้มที่บ้าคลั่งและตื่นเต้นของเขาก็ทำลายภาพลักษณ์ของสเนปที่ดูเฉยเมยมาอย่างยาวนาน!
ใบมีดล่องหนเฉือนผ่านอากาศ
จากนั้นนิ้วเรียวซีดแต่ทรงพลังก็คว้ามันไว้แน่น โดยมีเพียงแสงที่หักเหอย่างแผ่วเบาเท่านั้นที่พิสูจน์ให้เห็นถึงการมีอยู่จริงของมัน
ราวกับสัตว์ร้ายที่หลับใหลมาหลายวันถูกปลุกให้ตื่นขึ้น รัศมีสีแดงฉานอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วดวงตาของเขา
ในที่สุด ผลึกบนพื้นผิวของม่านตาถูกดึงออกอย่างเงียบๆ เผยให้เห็นดวงตางูเรียวยาวที่ทั้งน่าหลงใหลและน่าสะพรึงกลัว แฝงไปด้วยเจตนาฆ่าอันโหดเหี้ยมที่ไม่อาจต้านทานได้ เย็นชาและชั่วร้าย!
“มา!”
ปีศาจร้ายที่น่าเกลียดน่ากลัวหัวเราะอย่างโหดเหี้ยม ยืนอยู่ต่อหน้าคนขี้ขลาดที่หวาดกลัวอย่างหน้าด้านๆ และเชื้อเชิญให้ต่อสู้จนตายอย่างไม่เกรงใจ!
“มานี่สิ แล้วมาเผชิญหน้ากับความตาย!!”
YOU MAY ALSO LIKE
