เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 295 จงยินดีเถิด เพราะความตายของท่านมีค่ามากกว่าชีวิตอันไร้ค่าของท่าน!
บทที่ 295 จงยินดีเถิด เพราะความตายของท่านมีค่ามากกว่าชีวิตอันไร้ค่าของท่าน!
“จอมมารจะแก้แค้นให้ข้า!”
โดยรู้ว่าเขาจะต้องตายในวันนี้
เบลล่ากรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ราวกับถูกมนตร์สะกด พยายามร่ายคาถาพิฆาตใส่สเนปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โดยไม่มีข้อยกเว้น เวทมนตร์ทุกอย่างที่พุ่งเป้าไปที่คู่ต่อสู้ถูกทำลายอย่างแม่นยำกลางอากาศด้วยใบมีดล่องหน
ด้วยการก้าวเพียงไม่กี่ก้าว สเนปก็แทงดาบเข้าที่หัวใจของเบลล่าได้อย่างง่ายดายด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว!
เลือดสดๆ ไหลทะลักออกมาจากลำคอของเขา
ขณะที่เบลล่ากำลังจะตาย เธอยังคงจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ราวกับกำลังกรีดร้องอยู่ในใจว่าเธอจะตามหลอกหลอนเขาแม้กระทั่งในร่างวิญญาณก็ตาม
น่าเสียดายที่สเนปไม่ได้รู้สึกกลัวหรือหวาดหวั่นแม้แต่น้อยเลย
หวด-
เขาชักมีดออกมาอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ทำให้ศพนั้นล้มลงกับพื้น
ขณะที่สเนปมองดูดอกกุหลาบหนามที่ค่อยๆ เหี่ยวเฉาอยู่ตรงหน้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงอารมณ์บางอย่างที่เก็บกดไว้ภายในใจ
ด้วยความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วของเขาในด้านการทำนาย และแม้กระทั่งหลังจากได้เห็นกระดานหมากรุกแห่งความตาย เขาก็มีความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับโชคชะตาและอนาคต ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากที่คนอื่นจะจินตนาการได้
นี่คือตัวละครสมทบคนแรกที่ชะตากรรมถูกเปลี่ยนแปลงโดยสเนปเอง ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าเบลลาทริกซ์ ผู้ซึ่งเคยเป็นทรราชในหมู่ผู้เสพความตายและเป็นตัวร้ายในโลกเวทมนตร์ จะมาล้มลงอย่างเงียบๆ แบบนี้!
เธอควรจะมีชีวิตรอดจนถึงเวลาที่พระผู้ช่วยให้รอดเสด็จมาถึง
ในอนาคตอันไกลโพ้น พวกเขาจะรับบทบาทของตนโดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
คอยชี้นำกระแสแห่งโชคชะตาอย่างขยันขันแข็งไปในทิศทางที่ควรจะเป็น ถักทอโลกแห่งเวทมนตร์ไปสู่อนาคตที่ความตายโปรดปราน
ชะตากรรมที่เขาจะตายนั้นไม่ได้เกิดขึ้นในคืนนี้ แต่สเนปได้เปลี่ยนแปลงผลลัพธ์นั้นอย่างเด็ดขาด
แม้จะไม่มีการทำนายอนาคต สเนปก็สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าชะตากรรมของโลกทั้งใบถูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเพียงใดจากการสังหารหมู่ของเขาในคืนนั้น!
อย่างไรก็ตาม ในอนาคตอันใกล้ นี่คงเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
ที่ผ่านมา เขาเคยเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตัวละครที่ไม่สำคัญเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น แต่เริ่มตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป ทุกสิ่งที่สเนปทำจะไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยอีกต่อไป และทุกคำพูดและการกระทำของเขาจะมีผลกระทบอย่างลึกซึ้งและสำคัญต่อโลกเวทมนตร์อย่างแท้จริง!
มองดูศพของเบลล่า
ในโอกาสสำคัญนี้ สเนป รู้สึกว่าเขาควรจะพูดอะไรบางอย่าง
แต่ด้วยความรู้สึกมึนงง เขาจึงตระหนักว่าตัวเองเติบโตขึ้นเร็วกว่าที่คาดไว้โดยไม่รู้ตัว มากเสียจนเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์สำคัญอย่างการตายของเบลล่า เขากลับสงบมาก ราวกับว่าเขาตัดสินใจไปแล้วโดยไม่รู้ตัวว่าคืนนี้เป็นเพียงฉากระหว่างทาง ไม่ใช่จุดหมายปลายทางที่เขาจะสามารถหยุดพักได้อย่างสบายใจ!
ในระบบการจำลองแบบนั้น ลายมือที่คุ้นเคยและเย็นชาค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา
【เขาเห็นคุณ…】
แต่คราวนี้ ต่างจากครั้งแรกที่เขาคัดลอกความสามารถพิเศษจากดัมเบิลดอร์ สเนปกลับสามารถมองเห็นความลับมากมายที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
เส้นด้ายสีแดงเส้นหนึ่งค่อยๆ ปรากฏออกมาจากศพของเบลล่า มันแกว่งไปมาและหันปลายด้านหนึ่งไปทางสเนป
แม้จะไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า แต่ความอาฆาตพยาบาทแปลกๆ กลับก่อตัวขึ้นในใจเขา และแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกหนาวสั่น ซึ่งคำพูดที่ปรากฏบนหน้าจอระบบยิ่งตอกย้ำความรู้สึกนี้
เฝ้ามองด้วยความเฉยเมย
สเนปไม่ได้พยายามแตะต้องมัน เพียงแต่เฝ้ามองมันสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน โดยไม่ต้องการที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับมันในระดับที่สำคัญยิ่งอีกต่อไป
ในฐานะปรมาจารย์ผู้หยั่งรู้ หนึ่งในจำนวนน้อยนิดในโลกเวทมนตร์ สเนปเข้าใจมุมมองของความตายในระดับหนึ่ง และอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่ได้ลึกลับและคาดเดาไม่ได้เหมือนเมื่อครั้งที่ปรากฏตัวครั้งแรกอีกต่อไป
ในสายตาของความตาย เบลล่าและดัมเบิลดอร์มีความเหมือนกันในบางแง่มุม
พวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงหมากตัวเล็กๆ ที่ไม่รู้ชะตากรรมของตนเองเลย หน้าที่เดียวของพวกเขาคือการชี้นำอนาคตของโลกนี้ไปในทิศทางที่ความตายต้องการ
ในทางกลับกัน ผู้คุมวิญญาณเป็นของใช้ราคาถูกและใช้แล้วทิ้งได้
ต่างจากเบี้ยที่ต้องทำหน้าที่เป็นผู้ชี้นำชะตาเป็นเวลานาน พวกเขาเปรียบเสมือนทหารที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะเพื่อจัดการกับสเนป
ภารกิจของพวกเขาคือการติดต่อกับสเนปให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ไม่ว่าจะด้วยการฆ่าเขาหรือปล่อยให้เขาฆ่าพวกเขา เพื่อสร้างคลื่นแห่งความตายที่ชัดเจนและสำคัญ จนกระทั่งด้ายสีแดงที่อยู่เหนือศีรษะของพวกเขาสัมผัสกับสเนป ซึ่งนั่นหมายถึงชัยชนะที่เด็ดขาด!
นี่เป็นวิธีการที่สามที่สเนปค้นพบในการใช้ด้ายสีแดงเพื่อควบคุมความตาย ต่อจากวิธีการฆ่าและควบคุมผู้คุมวิญญาณโดยตรง!
ฝ่ายตรงข้ามมีทรัพยากรไม่จำกัด และพวกเขาได้บงการโลกจากเงามืดมานานนับไม่ถ้วนปีแล้ว
สเนปแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
อย่างไรก็ตาม ความกลัวของเขาไม่ได้ลดลง ตรงกันข้าม มันกลับทวีความรุนแรงขึ้น!
อย่างไรก็ตาม ต่างจากสมัยที่เขาอ่อนแอ สเนปได้พัฒนาขึ้นอย่างมากในทุกด้าน แม้กระทั่งเมื่อเผชิญหน้ากับความตาย เขาก็ไม่ได้หมดหนทางแต่อย่างใด!
นี่คือแรงผลักดันที่อยู่เบื้องหลังการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของเขา และเป็นแหล่งที่มาของความสามารถในการผ่านพ้นค่ำคืนการเรียนที่น่าเบื่อไปได้ครั้งแล้วครั้งเล่า!
สเนปย่อตัวลง ปลายนิ้วแตะที่หน้าผากของศพ
เบลล่า ผู้ซึ่งเพิ่งเสียชีวิตไป ยังคงมีอุณหภูมิร่างกายคงที่ ท่ามกลางกองศพและทะเลเลือดนั้น สัมผัสที่น่าขนลุกนำมาซึ่งความรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก
ผู้ที่มีสภาพจิตใจอ่อนแออาจจะอาเจียนไปแล้วก็ได้
สีหน้าของสเนปยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ดวงตาที่เหมือนงูของเขาสั่นไหวเล็กน้อย และเส้นใยแห่งโชคชะตาที่บอบบางราวกับจะหายไปได้ทุกเมื่อ ก็ปรากฏขึ้นตรงกลางม่านตาของเขาอย่างกะทันหัน เขาจ้องมองมันอย่างตั้งใจ จดจ่ออยู่กับมันอย่างเต็มที่
“คุณสั่งการผู้คุมวิญญาณและยังใช้ผู้เสพความตาย ซึ่งหมายความว่าคุณต้องได้รับการอนุมัติจากโวลเดอมอร์”
“เบลล่าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ภักดีและไว้ใจได้ที่สุดของเขา และความคลั่งไคล้ที่มีมายาวนานของเธอได้ผูกชะตาของเธอไว้กับโวลเดอมอร์ต เช่นเดียวกับที่หน่วยพิทักษ์ราตรีผูกพันกับฉันอย่างแยกไม่ออก”
แม้ว่าเธอจะเสียชีวิตไปแล้วก็ตาม
ด้วยดวงตาคู่นี้และการหยั่งรู้ของข้า ข้ายังสามารถสืบหาเบาะแสย้อนกลับไปถึงชะตากรรมของโวลเดอมอร์ตได้อีกด้วย!
“ฉันไม่รู้ว่าสถานที่ที่สามอยู่ที่ไหน แต่ไม่เป็นไร”
แต่ในฐานะผู้นำของกลุ่มผู้เสพความตาย โวลเดอมอร์ตต้องรู้สถานที่ทั้งหมดที่จะเกิดการโจมตีในคืนนี้อย่างแน่นอน!
การตายของเบลล่าเป็นเหมือนสื่อกลาง
แม้แต่ความตายเองก็ยังถูกบีบคั้นจนเหลือคุณค่าเพียงหยดสุดท้าย จิตสำนึกของสเนปติดตามเส้นใยแห่งโชคชะตาอันลวงตานี้ไปเรื่อยๆ จนไม่มีที่สิ้นสุด
มันค่อยๆ บางลง และในที่สุด ขณะที่มันกำลังจะพังทลายลง มันก็สัมผัสกับโวลเดอมอร์ตได้สำเร็จ และจากนั้นมันก็แผ่ขยายออกไปสู่เหล่าผู้เสพความตายทุกคนในโลก!
มันเปรียบเสมือนใยแมงมุมที่ถักทอจากเส้นใยแห่งโชคชะตา
สเนปใช้ผ้าไหมแห่งความตายของเบลลาทริกซ์ส่งแรงสั่นสะเทือนอันละเอียดอ่อนไปยังเหล่าผู้เสพความตายทั้งหมด ทำให้การทำนายที่ยากยิ่งแต่เปี่ยมด้วยเวทมนตร์สำเร็จลุล่วง!
แบฝ่ามือออก
คราบเลือดที่คดเคี้ยวไปมาคล้ายลูกอ๊อดเลื้อยไปบนกระดาษเปล่าที่เตรียมไว้ล่วงหน้า
ลอยอยู่ในฝ่ามือของสเนป ดวงตาของงูสั่นไหวเป็นครั้งสุดท้าย ที่อยู่สุดท้ายก็ปรากฏชัดเจนบนกระดาษที่เปื้อนเลือด เผยออกมาอย่างไม่ต้องสงสัย!
พบจุดโจมตีสุดท้ายแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
