เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 307 เซเวอร์รัส เธอเป็นใคร? ×2 (สองตอนในหนึ่งเดียว)

บทที่ 307 เซเวอร์รัส เธอเป็นใคร? ×2 (สองตอนในหนึ่งเดียว)
ในสายตาของฮิลลี่ ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่มหัศจรรย์อย่างแท้จริง
สิ่งแรกที่เกิดขึ้นคือการโจมตีอย่างกะทันหันจากเหล่าผู้เสพความตาย
ความแตกต่างของจำนวนที่มากมายมหาศาลเช่นนี้ ทำให้ความสามารถที่เธอภาคภูมิใจทั้งหมดไร้ค่า ไม่ว่าเธอจะพยายามอย่างหนักแค่ไหน ฮิลลี่ก็ตระหนักด้วยความสิ้นหวังว่าเธอไม่มีโอกาสชนะเลย!
นอกจากนั้น ยังมีปฏิบัติการแรกของเหล่าผู้คุมวิญญาณนับตั้งแต่หลบหนีออกจากอัซคาบัน ซึ่งรวมถึงสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์พิเศษที่สามารถปิดกั้นอวกาศได้—สิ่งที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ฮิลลี่เองก็ไม่เข้าใจว่าเธอทำอะไรผิดถึงได้ถูกโจมตีอย่างหนักหน่วงเช่นนี้
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบที่น่าเศร้าที่สุด ซิลวีถึงกับเตรียมที่จะจบชีวิตตัวเองไปพร้อมกับลาวิเนีย โดยไม่ต้องการคิดถึงชะตากรรมอันน่าสังเวชที่พวกเธอในฐานะวีล่าจะต้องเผชิญหลังความพ่ายแพ้!
แต่แล้ว…
เรื่องราวพลิกผันไปในทางที่เลวร้ายลงอย่างรวดเร็ว และมีเหตุการณ์เหนือจริงและไม่น่าเชื่อเกิดขึ้นอีกมากมาย
ก่อนที่ซิลวีจะทันได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น เหล่าผู้เสพความตายก็เริ่มร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าอย่างหมดหนทางทีละคน
ที่ความสูงระดับนั้น โดยปราศจากคาถาป้องกันใดๆ พวกเขาจึงสัมผัสกับพื้นดินอย่างใกล้ชิด
เห็นได้ชัดเจนโดยไม่ต้องคิดแม้แต่วินาทีเดียวว่า เหล่าผู้เสพความตายซึ่งมีจำนวนมากกว่า 90% ของสถานที่นั้น ไม่มีทางรอดชีวิตมาได้!
เหอะ! เหอะ!
ฮิลลีนจ้องมองด้วยความไม่เชื่อสายตา เมื่อเห็นกองเนื้อสับสดๆ ที่ยังอุ่นๆ และน่าขยะแขยงปรากฏขึ้นในสวนของวิลล่าของเธอ
ฉันไม่เข้าใจเลย พวกเขาทำได้ดีตอนที่โจมตีเวทมนตร์ป้องกัน แล้วทำไมจู่ๆ ถึงทำไม่ได้ล่ะ?
คุณกำลังพยายามขู่กรรโชกฉันอยู่หรือเปล่า?
แต่ต่อให้พวกเราตายกันหมดที่นี่ ฉันก็จะไม่จ่ายเงินซื้อแนทสักชิ้นเดียว!
ความรู้สึกสับสนและยินดีปะปนกันเกิดขึ้นในใจเธอ แม้ว่าเธอจะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อมองดูภาพตรงหน้าซึ่งควรจะดูน่ากลัวและชั่วร้าย ฮิลลี่ก็อดกลั้นความสุขและความตื่นเต้นไว้ไม่ได้
อย่างไรก็ตาม ฮิลลี่ก็ได้รู้ในไม่ช้าว่าใครคือผู้กระทำผิด
งู!
สัตว์ประหลาดงูยักษ์ที่ไม่เหมือนกับสิ่งใดที่เธอเคยเห็นมาก่อน พุ่งลงมาจากท้องฟ้า!
บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างโหดเหี้ยม
ขณะที่เสียงคำรามดังกึกก้อง ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อฮิลลีนจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีอำพันดุจงูของอีกฝ่าย ความรู้สึกหนาวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ก็แล่นขึ้นมาทั่วร่างกายของเธอ
หยุดจิตวิญญาณ หยุดการเต้นของหัวใจ
ราวกับว่ามีไม้กายสิทธิ์มาจ่ออยู่ที่ลำคอของเธออย่างแรง สัญชาตญาณของวีลาบอกเธอว่าชีวิตและความตายของเธอไม่ได้อยู่ในมือของเธออีกต่อไปแล้ว!
“อะไรกันเนี่ย สัตว์ประหลาดชนิดไหนกัน? ฉันยังง่วงอยู่อีกเหรอเนี่ย…?”
ฉันเงยหน้ามองบาซิลิสก์ด้วยความไม่อยากเชื่อ
เสียงพึมพำด้วยความตกใจของลาวิเนียเป็นความคิดเดียวกับที่อยู่ในใจของฮิลลี่ เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าในโลกนี้จะมีสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวและอันตรายยิ่งกว่ามังกร!
ลิ้นของงูสีแดงสดแลบออกมา
โรมิโอสูดดมอากาศอย่างระมัดระวัง และพบด้วยความเสียใจว่าเหล่าผู้เสพความตายทั้งหมดที่เคยตกอยู่ภายใต้สายตาของเขาถูกบดขยี้จนเป็นเนื้อบดละเอียดและไม่สามารถนำมาเป็นอาหารได้อีกต่อไป
หัวงูขนาดมหึมาเลื้อยผ่านไป ยืนยันว่าหัวทั้งสองที่ตกใจนั้นจ้องมองไปยังวัตถุที่เจ้าของขอให้ปกป้อง ซึ่งตั้งอยู่ภายในวิลล่าที่ไม่ไกลออกไป
ลำตัวของงูขนาดใหญ่เสียดสีกับพื้นด้วยเสียงดังกรอบแกรบ ก่อนจะขดตัวรอบวิลล่าทั้งหลังตรงกลาง
การที่พวกเขาไม่ได้ทำลายแนวป้องกันที่กำลังพังทลายอยู่เหนือวิลล่านั้น ถือเป็นการแสดงความปรารถนาดีที่ทำให้ฮิลลีลีนและลาวิเนียรู้สึกโล่งใจในระดับหนึ่ง
เมื่อหญิงสาวเผ่าวีล่าเงยหน้าขึ้น เธอก็พบว่าการต่อสู้ที่ดุเดือดและน่าตื่นเต้นกำลังปะทุขึ้นบนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด!
กลุ่มสายฟ้าแลบพาดผ่านท้องฟ้าอย่างรุนแรง
ภายใต้แสงไฟ ฮิลลี่พอจะเห็นสิ่งที่อยู่ตรงนั้นได้อย่างเลือนราง
ใจกลางของการต่อสู้ที่ดุเดือดที่สุด ฝ่ายหนึ่งคือผู้คุมวิญญาณยักษ์ที่ทำให้สิ่งประดิษฐ์ทางเล่นแร่แปรธาตุทั้งหมดในวิลล่าไร้ผล
ซิลวานัสเคยเห็นแต่ภาพของผู้คุมวิญญาณในหนังสือพิมพ์มาก่อน แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ผู้คุมวิญญาณทุกตัวที่จะสามารถทำสิ่งเหลือเชื่อเช่นนี้ได้
สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าพละกำลังของดีเมนเตอร์ยักษ์นั้นต้องเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ และเป็นไปได้มากว่ามันคือบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ไม่มีใครเคยเห็นมาในประวัติศาสตร์ของโลกเวทมนตร์!
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด
ในฐานะคู่ต่อสู้ของดีเมนเตอร์ยักษ์ มีร่างหนึ่งที่ถือไม้กายสิทธิ์ซึ่งสร้างสายฟ้าหนาแน่นอย่างต่อเนื่อง บางครั้งก็ใช้การเทเลพอร์ตเพื่อปรับตำแหน่ง และฟาดฟันด้วยดาบอย่างไม่เร่งรีบ
ยิ่งฮิลลี่มองเขามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งดูคุ้นเคยมากขึ้นเท่านั้น จนกระทั่งเขาค่อยๆ ตรงกับผู้ชายคนหนึ่งในความทรงจำของเธอ และเธอก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา!
“เซเวอร์รัสเหรอ? เขามาทำอะไรที่นี่?!”
…หรือว่าพวกเขามาเพื่อช่วยฉัน?
จิตใจฉันสับสนวุ่นวายไปหมด
ฮิลล์ไลน์จ้องมองไปที่ด้านหลังของร่างนั้นอย่างเหม่อลอย ร่างนั้นแสดงพลังมหาศาลจนเกือบจะเอาชนะดีเมนเตอร์ยักษ์ได้
เธอรู้มานานแล้วว่าพละกำลังของสเนปนั้นเหนือกว่าเธอมาก แต่เมื่อเผชิญกับช่องว่างที่ไม่อาจเอาชนะได้นี้ ซิลวีก็ยังคงตกใจอย่างแท้จริงและไม่อยากเชื่อว่าอีกฝ่ายจะทรงพลังได้ถึงเพียงนั้น!
ไม่ต้องพูดถึงนักเรียนที่ฮอกวอตส์ หรือแม้แต่พ่อมดแม่มดผู้ใหญ่ที่เสี่ยงชีวิตเพื่อภาคีฟีนิกซ์ ก็ยังไม่มีคุณสมบัติที่จะนำมาเปรียบเทียบกับฮอกวอตส์ได้เลย!
ช่องว่างระหว่างสองฝ่ายนั้นชัดเจน
ในบรรดาสมาชิกของภาคีฟีนิกซ์ที่ซิลวีเคยพบมา ไม่มีใครมีพลังอำนาจมากเท่าสเนปเลย!
ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกมากมายก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจฉัน
ในขณะที่ฉันคิดว่าตัวเองกำลังจะตกนรก ฉันก็ถูกดึงกลับมาในนาทีสุดท้าย
อารมณ์ที่ซับซ้อนซึ่งซ่อนเร้นอยู่ลึกๆ ในใจของฮิลลี่มาโดยตลอด ผสานเข้ากับความกระหายผิวที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดที่เริ่มควบคุมไม่ได้!
การเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนกว่านั้นกำลังหยั่งรากและงอกงามขึ้น
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนเป็นอันดับแรกคือแรงกระตุ้นอันแรงกล้าที่ทำให้ซิลวีแทบจะหลุดพ้นจากความกลัวโดยสัญชาตญาณ และปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเข้าร่วมการต่อสู้เพื่อแบ่งเบาภาระของสเนป!
“แม่คะ แม่รออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ หนูจะไปช่วยเอง!”
ดวงตาสวยของเธอมองจ้องไปที่ร่างนั้นโดยไม่กระพริบตา
ความคิดที่จะก้าวลงสู่สนามรบและต่อสู้เคียงข้างศัตรูทำให้ความตื่นเต้นแล่นพล่านไปทั่วร่างกายของฉัน
เหตุการณ์นี้ทำให้ฮิลลี่หายใจหนักขึ้นโดยไม่รู้ตัว ขาของเธอหุบเข้าเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว และความกลัวที่ควรจะเกิดขึ้นก็หายไป แทนที่ด้วยความคาดหวังที่อธิบายไม่ได้!
ดูเหมือนว่าตราบใดที่คุณเดินตามหลังเขาไป คุณจะไม่รู้สึกกลัวไม่ว่าชะตากรรมใดจะรอคุณอยู่ก็ตาม
แม้ว่าจะเป็นศัตรูที่โหดเหี้ยมที่สุดก็ตาม ตราบใดที่เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาสงสารแม้เพียงเล็กน้อย ฉันก็พร้อมที่จะต่อสู้จนกว่าเลือดหยดสุดท้ายจะไหล!
อย่างไรก็ตาม แผนการอันทะเยอทะยานของฮิลลี่ก็ต้องยุติลงในทันทีที่เธอออกจากวิลล่า
ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นทันที
ผู้คุมวิญญาณยักษ์ที่เคยน่าเกรงขามเมื่อไม่นานมานี้ ถูกสเนปเผาจนเหลือแต่เถ้าถ่านในเวลาอันสั้น!
หากปราศจากความช่วยเหลือของเขา เหล่าผู้คุมวิญญาณก็ล้มลงเหมือนกับเหล่าผู้เสพความตายก่อนหน้านี้ แต่คราวนี้พวกมันถูกเผาไหม้จนเหลือแต่เถ้าถ่านก่อนที่จะถึงพื้นเสียด้วยซ้ำ!
ฮิลลีลีนสังเกตเห็นสิ่งนั้นด้วยสายตาที่เฉียบคมของเธอ
ในขณะนั้น สเนปไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ในสนามรบ แม้จากระยะไกล ก็ยังเห็นหญิงสาวสวยรูปร่างเพรียวบางคนหนึ่งกำลังต่อสู้อยู่ด้วย
เห็นได้ชัดว่าเธอช่วยลดความกดดันให้สเนปได้มาก และความสามารถในการใช้เวทมนตร์ที่ซิลวานัสไม่เคยเห็นมาก่อนทำให้สเนปรู้สึกด้อยกว่าเล็กน้อย
ฉันผู้ไร้ค่าและน่าสมเพชเช่นนี้ คู่ควรกับเซเวอร์รัสจริงหรือ…?
อย่างไรก็ตาม ฮิลลี่ก็รวบรวมกำลังใจได้อย่างรวดเร็วและทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยเหลือในสนามรบ
ผงลึกลับเฉพาะตัวของวีล่าจะกระจายออกไปเป็นบริเวณกว้าง ทำให้การเคลื่อนไหวของดีเมนเตอร์ถูกจำกัดอย่างมาก และช่วยให้เวทมนตร์ของเรเวนคลอโจมตีได้แม่นยำยิ่งขึ้น
เสียงอุทานเบาๆ ดังขึ้น
การแสดงของซิลวีดึงดูดความสนใจของบ้านเรเวนคลอโดยธรรมชาติ ทำให้พวกเขาสามารถจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของวีลาได้
รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของเรเวนคลอโดยไม่รู้ตัว พร้อมกับเสียงขบฟันเบาๆ ซึ่งเป็นลางบอกเหตุถึงอารมณ์ไม่ดีของเขา
ฮ่าๆ ฉันรู้แล้วล่ะ
ชายคนนั้นไม่ได้มีเจตนาดีเลยสักนิด เมื่อเขามาขอให้ฉันวิเคราะห์ความลับของสายเลือดฮาร์ปี้โดยไม่มีเหตุผล!
หลังจากกิจกรรมคืนนี้จบลงแล้ว ฉันจะมาดูว่าคุณมีอะไรจะพูดต่อ!
พยายามทำให้ตัวเองสงบลง
เมื่อเห็นว่าการต่อสู้ยังไม่จบสิ้น เรเวนคลอจึงไม่เพียงแต่ไม่ก่อเรื่อง แต่ยังเพิ่มความรุนแรงในการโจมตีอย่างเงียบๆ ด้วยการระเบิดเหล่าผู้คุมวิญญาณจนตายด้วยฟันที่กัดแน่น!
การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว
ซิลวีแอบสังเกตเรเวนคลออยู่เงียบๆ โดยเฉพาะหลังจากที่ได้เห็นทักษะการร่ายเวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยมและสมบูรณ์แบบของเขา
เธอแอบสาบานกับตัวเองว่าในอนาคตเธอจะต้องแข็งแกร่งกว่าเธอ และคนที่ยืนอยู่ข้างสเนปในครั้งต่อไปจะต้องเป็นตัวเธอเองอย่างแน่นอน!
ซิลวีหันศีรษะไปและปัดผมไปไว้ด้านหลังหูโดยสัญชาตญาณ เธอต้องการทักทายสเนป
แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกตะลึงก็คือ เธอพบว่าร่างที่ยืนอยู่ระหว่างท้องฟ้ายามค่ำคืนกับดวงดาวนั้นกำลังตกลงมาเหมือนก้อนหิน ซึ่งทำให้ฮิลลีนตกใจมากจนเกือบจะโยนไม้กายสิทธิ์ทิ้งไป!
“ลดความเร็วลงหน่อย!”
เธอยื่นมือที่บอบบางของเธอออกไป
แววตาของเรเวนคลอฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อย แต่ความสุขุมที่เธอสั่งสมมาอย่างยาวนานทำให้เธอสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้องในทันที
คาถาดูดซับแรงกระแทกถูกคลายออก และแรงโน้มถ่วงที่ดึงร่างของสเนปก็ไม่ยอมปล่อย ทำให้เขาร่วงลงสู่พื้นเบาเหมือนขนนกโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ
“เขาเป็นอย่างไรบ้าง? เขายังมีชีวิตอยู่ไหม?”
“ไร้สาระ!”
นักเรียนบ้านเรเวนคลอไม่พอใจอย่างมากกับอาการตื่นตระหนกของซิลวี พ่อมดที่มีความแข็งแกร่งทางจิตใจต่ำเช่นนี้คงตายไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วนในยุคของพวกเขา!
แน่นอนว่าเธอคงไม่มีวันยอมรับว่าสาเหตุหลักส่วนหนึ่งเป็นเพราะเธอไม่ชอบฮิลไลลีนโดยธรรมชาติ
เนื่องจากเห็นว่าบ้านเรเวนคลอไม่รีบร้อน
ฮิลล์ไลน์ก็มาถึงช้าเช่นกันและรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอสังเกตสีหน้าของอีกฝ่ายครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ดูเหมือนคุณจะไม่แปลกใจกับเรื่องนี้เลย นี่เป็นส่วนหนึ่งของแผนของคุณด้วยหรือเปล่า?”
“มันไม่ใช่เรื่องของคุณ คุณมันคนอ่อนแอที่แม้แต่จะปกป้องตัวเองยังทำไม่ได้ คุณคงเก็บความลับอะไรจากฉันไม่ได้อีกแล้ว”
เรเวนคลอพูดอย่างไม่ใส่ใจ ทำให้ความดันโลหิตของฮิลลี่พุ่งสูงขึ้น
ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความโกรธ
เมื่อเห็นท่าทีที่สงบและเยือกเย็นของเรเวนคลอ ซิลวีจึงเลิกสนใจ และในขณะที่ตอบโต้คำพูดเสียดสีของเรเวนคลอ เธอก็แอบสืบหาตัวตนของเขาไปพลางๆ
“ฉันไม่เคยเห็นคุณที่ฮอกวอตส์มาก่อนเลย และคุณก็ดูแก่กว่าเซเวอร์รัสมาก คุณอาจจะเป็นหญิงชราที่โผล่มาจากมุมไหนสักแห่งข้างนอกหรือเปล่า?”
“คุณไม่ต้องกังวลไป สิ่งที่คุณต้องรู้ก็คือ ความสัมพันธ์ของฉันกับเขานั้นใกล้ชิดกว่าของคุณมาก”
“…”
เรเวนคลอทำลายเกม!
สายตาของเธอจ้องทะลุหัวใจของฮิลล์ไลน์ เธอโบกไม้กายสิทธิ์พลางตะโกนด้วยความโกรธ
“คุณจะเย่อหยิ่งอยู่ได้ไม่นานหรอก!”
ไม่มีใครต้านทานเสน่ห์ของวีล่าได้หรอก คอยดูนะ วันหนึ่งฉันจะตอบแทนคุณอย่างเต็มที่แน่นอน!
นักเรียนบ้านเรเวนคลอหัวเราะเยาะ เพราะขี้เกียจเกินกว่าจะเถียงกับเด็กผู้หญิงคนนี้ ในสายตาของเธอ เด็กผู้หญิงคนนี้ยังไร้เดียงสาเหลือเกิน
ยังไงก็ตาม ทั้งหมดเป็นความผิดของสเนป!
ใครบอกให้ผู้ชายคนนั้นเจ้าชู้ต่อไปในขณะที่เธอไม่อยู่?
ลิลลี่ก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ถ้าคิดให้ดี ผู้ชายคนนั้นมาถึงก่อนเธอตั้งเยอะ พูดตามตรง เธอต่างหากที่เป็นคนแย่งเขาไป แต่เธอก็แค่ใช้ประโยชน์จากความไร้เดียงสาและความไม่รู้เรื่องของลิลลี่ไปเรื่อยๆ
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับซิลวี เรเวนคลอสามารถยืนหยัดได้อย่างมั่นใจ
ฉันก็แค่ว่างๆอยู่เฉยๆน่ะ
การพบกันครั้งแรกระหว่างเรเวนคลอและซิลวีเต็มไปด้วยความตึงเครียด จนกระทั่งลางสังหรณ์ลึกลับเกิดขึ้นในใจของเรเวนคลอ และเขาจึงต้องยุติการโต้เถียงด้วยวาจาอย่างไม่เต็มใจ
มีเพียงฮิลลีนเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ ก่อนจะหมดสติ เธอส่งสายตาท้าทายไปให้เธอเป็นครั้งสุดท้าย!
โลกเงียบสงัดลงทันที
เมื่อนึกถึงสิ่งที่เรเวนคลอเพิ่งพูดไป ซิลวีก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที
นอกจากนี้ เธอยังรู้ว่าลิลลี่สนิทกับสเนปมากตั้งแต่สมัยเรียน และถึงแม้จะรู้สึกผิด แต่เธอก็ประณามการกระทำของบ้านเรเวนคลออย่างรุนแรง เพราะคิดว่าไม่มีใครมีสิทธิ์ตัดสินคนอื่น!
หลังจากวิกฤตผ่านพ้นไปแล้ว จิตใจของฮิลลี่ก็สับสนวุ่นวาย เธอรู้สึกได้อย่างเลือนรางว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อนภายในตัวเธอ
เธอไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ดี
สิ่งเดียวที่ชัดเจนคือ เธอไม่อยากจากไปตามที่เรเวนคลอต้องการ แต่เธอกลับปรารถนาที่จะเข้าใกล้เรเวนคลอให้มากขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงวันสิ้นโลก!
“…ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ ประสบการณ์แบบนี้ครั้งเดียวก็พอแล้ว!”
เขาค่อยๆ ลูบใบหน้าของสเนปผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างอ่อนโยน
ฮิลลีนเมินสายตาที่จ้องมองอย่างพิจารณาของโรมิโอ และพึมพำกับตัวเองขณะที่ความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะแข็งแกร่งขึ้นปะทุขึ้นภายในใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เขาต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นและกลายเป็นเสาหลักที่ขาดไม่ได้ของเขา!
ไม่สำคัญว่าจะมีใครอยู่ข้างหน้าคุณหรือไม่
ไม่ช้าก็เร็ว ฉันจะแซงหน้าเขาและกลายเป็นบุคคลสำคัญที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของเขา!
เธอไม่ได้ปล่อยให้ฮิลลีลีนรออยู่นาน
ประมาณสิบนาทีต่อมา สเนปและเรเวนคลอว์ลืมตาขึ้นพร้อมกัน หายใจหอบ ยังไม่ทันฟื้นตัวจากความเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของสภาพแวดล้อมรอบตัว
“เฮ้อ ในที่สุดก็จบลงเสียที ความตายคงจะสงบไปอีกนานเลยล่ะ”
เขาส่ายหัว
สเนปพยายามลุกขึ้นยืนพลางลูบขมับ
เมื่อเขามองขึ้นไปอีกครั้ง สายตาที่จ้องมองอย่างเข้มข้นของเรเวนคลอและซิลวีทำให้เขาตัวแข็งทื่อ และสัมผัสพิเศษของเขาก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมา!
“เซเวอร์รัส เธอเป็นใคร?” ×2