เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 71 เส้นทางสู่ชื่อเสียงที่รุ่งโรจน์อย่างรวดเร็ว!
บทที่เจ็ดสิบเอ็ด: ความสำเร็จอันน่าทึ่ง!
ความเงียบนั้นลึกซึ้งเสียจนได้ยินแม้แต่เสียงเข็มตก
ไม่มีใครพูดอะไร มีเพียงถ้อยคำอันทรงพลังของเด็กชายเท่านั้นที่ร่วงหล่นลงสู่พื้น
เวลาผ่านไปนานแล้ว
ลำคอของลูเซียสขยับขึ้นลงอย่างเงียบๆ ขณะที่เขามองจ้องใบหน้าของสเนปอย่างตั้งใจ และพูดซ้ำคำเหล่านั้นด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างแห้งผาก
“…คำสาปเล็กๆ ที่คุณสร้างขึ้นเองงั้นเหรอ?”
สายตาที่ร้อนแรงมากมายจ้องมองมาที่สเนปในทันที ราวกับสัตว์ร้ายที่หิวกระหายนับไม่ถ้วนกำลังจ้องชิ้นเนื้อที่ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าพวกมันอย่างกะทันหัน
พ่อมดแม่มดสายเลือดบริสุทธิ์บางคนถึงกับโน้มตัวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว
ดวงตาของพวกเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น พวกเขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง!
“ชื่อของมันคือฟูเชีย และมันถือกำเนิดขึ้นจากการที่ฉันได้อ่านหนังสือเวทมนตร์ดำที่คุณให้ฉันในช่วงวันหยุดนี้”
เขาไม่ได้โกรธเคืองกับการที่ถูกดูถูกก่อนหน้านี้ และไม่ได้รู้สึกตึงเครียดกับสายตาของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น
ในสายตาของผู้อื่น
สเนปยังคงแสดงสีหน้าเฉยเมย ถือไม้กายสิทธิ์ไว้ในมืออย่างสงบ
“คำสาปเล็กๆ นี้ไม่เคยปรากฏในหนังสือเล่มใดมาก่อน และไม่เคยมีใครร่ายมาก่อน หากคุณมีข้อสงสัยใดๆ คุณสามารถตรวจสอบได้โดยใช้วิธีการของคุณเอง”
เขาหยุดชั่วครู่
สเนปยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นอย่างกะทันหันและเล็งไปที่เก้าอี้ตรงหน้าโดยไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย
“สีชมพูฟูเชียกลับด้าน!”
เพื่อให้เข้าใจได้ชัดเจนที่สุด สเนปจึงยืดระยะเวลาการร่ายเวทมนตร์ทั้งหมดให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
ดังนั้น ทุกคนจึงเห็นได้อย่างชัดเจนว่าแสงสีขาวนวลพุ่งออกมาจากปลายไม้กายสิทธิ์ ราวกับสายฟ้าแลบผ่าลงมาที่เก้าอี้ในทันที!
จากนั้นเขาก็ถูกพลิกตัวและห้อยหัวลงกลางอากาศทันที
นอนหงายอยู่บนพื้นราวกับเหยื่อผู้ไร้ทางสู้ เขาสาธิตให้เห็นถึงคุณค่าของคำสาปเล็กๆ นี้และพรสวรรค์อันน่าทึ่งของสเนปได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
“นี่คือคาถาที่ข้าสร้างขึ้นเอง แม้ว่ามันจะเป็นเพียงสิ่งประดิษฐ์ที่หยาบและไม่สมบูรณ์ แต่ข้าก็ยินดีที่จะมอบคำสาปเล็กๆ นี้ให้กับทุกคนที่อยู่ที่นี่ เพื่อเป็นเครื่องยืนยันถึงมิตรภาพของเรา”
เผชิญหน้ากับสายตาที่ไม่เชื่อถือทั้งหมด
สเนปนั่งลงอย่างสงบ ราวกับว่าสิ่งที่เขาทำนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่มีอะไรเลย
ทันใดนั้นเอง เสียงเอะอะโวยวายและเสียงโกลาหลที่ควบคุมไม่ได้ก็ปะทุขึ้นในห้องนั่งเล่น!
คำสาปเล็กๆ ที่เรียกว่า “ระฆังกลับหัว” ซึ่งไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนนี้ มีพลังอำนาจมากหรือไม่?
น่าประทับใจมากจริงๆ
แต่พูดตามตรง มันก็แค่พอใช้ได้เท่านั้น
ถึงแม้จะไม่มีระฆังกลับหัว นักเรียนก็ยังมีคำสาปเล็กๆ น้อยๆ มากมายไว้ใช้แก้แค้นกัน ไม่นับรวมเวทมนตร์ที่ทรงพลังกว่านั้นด้วย
อย่างไรก็ตาม หน้าที่ที่สำคัญที่สุดของคำสาปเล็กๆ นี้ก็คือ การแสดงให้เห็นถึงคุณค่าของสเนปอย่างชัดเจนและโดยตรง!
เด็กอัจฉริยะที่สามารถสร้างคำสาปเล็กๆ ได้ด้วยตัวเองเพียงไม่กี่เดือนหลังจากเริ่มเรียน?
หรือเป็นช่วงเวลาที่เหล่าผู้เสพความตายต้องการกำลังคนอย่างมาก?
นอกจากนั้น อีกฝ่ายยังได้รับการตรวจสอบตัวตนจากเซโกะแล้ว และเป็นผู้ภักดีที่สามารถยอมรับอุดมการณ์สายเลือดบริสุทธิ์และเข้าร่วมสมาคมตาดำได้อีกด้วย
นี่มันโชคลาภแบบไหนกันเนี่ย?!
ถึงแม้ว่าเขาจะยังต้องการเวลาอีกมากกว่าหกปีเพื่อพัฒนาตัวเอง แต่สิ่งดีๆ ย่อมมาถึงผู้ที่รอคอย เมื่อสเนปเข้าร่วมกลุ่มผู้เสพความตาย ก็เป็นที่แน่นอนว่ามันจะเป็นแรงผลักดันครั้งใหญ่ให้กับอนาคตของเขา และเขาอาจจะสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับคนๆ นั้นด้วย!
โดยที่ฉันไม่รู้ตัวเลย ฉันเริ่มหายใจติดขัด
สายตาที่เหล่าพ่อมดแม่มดเลือดบริสุทธิ์มองสเนปเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความดูถูกเหยียดหยามอีกต่อไป!
จากนั้นรุ่นพี่แปลกหน้าคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืน ก้าวทีละสามก้าว แล้วจับมือสเนปอย่างอบอุ่นพลางพูดเรื่องด่วนบางอย่าง
“ครอบครัวเบิร์คยินดีต้อนรับคุณเสมอ คุณสเนป หากคุณเข้าร่วมกับเรา คุณจะไม่ต้องกังวลเรื่องเหรียญแกลเลียนอีกต่อไปนับจากวันนี้!”
“ไร้สาระ! เขาจะไม่เสียใจหรอก นอกจากว่าเขาจะกลายเป็นสมาชิกของครอบครัวฟลินท์! เด็กน้อย บอกราคามาเลย แล้วฉันรับประกันว่านี่จะเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดที่คุณเคยทำ!”
“อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระพวกนั้นเลย ครอบครัวคาร์โลคือที่ที่ดีที่สุดสำหรับคุณ!!”
“ที่จริงแล้ว ครอบครัวเบอร์สเดค่อนข้างใจดีนะ…”
หลังจากลังเลอยู่นาน
เมื่อเผชิญกับความสำเร็จอันน่าทึ่งที่ดูเหมือนจะอยู่ในมือเขาแล้ว เซโกะกลับลังเลใจ อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ยับยั้งตัวเองไว้
ฉันมีพี่สาวสองคนและน้องสาวสามคน ถ้าคุณอยากได้พวกเธอทั้งหมดจริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่คุณจะคิดทบทวนใหม่…
เขาเคยเกือบดวลปืนกับสเนปมาแล้วครั้งหนึ่ง
ถึงแม้ว่าเซโกะจะมีท่าทีดูถูกดูแคลนลูเซียสในระหว่างการสนทนา แต่ก็อาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นผู้มีสายเลือดบริสุทธิ์ที่เข้าใจศักยภาพของลูเซียสมากที่สุด
เขายังเด็กมากแต่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ การล้มรุ่นพี่หลายคนเป็นเรื่องง่ายดายราวกับเด็กเล่น
แม้ว่าพวกนั้นจะค่อนข้างเจ้าเล่ห์และมีฝีมือแค่ระดับปานกลางสำหรับอายุของพวกเขา แต่มันก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงศักยภาพอันมหาศาลของสเนป ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญที่สุดที่ลูเซียสเป็นฝ่ายริเริ่มเชิญพวกเขา!
พวกเขาได้หารือเรื่องนี้กันไว้แล้วก่อนวันนี้
ด้วยการแบ่งความดีความชอบในการแนะนำให้สเนปเข้าร่วมกลุ่มผู้เสพความตายให้กับตระกูลมัลฟอยและเบิร์สต์ เซคโค่ก็อาจได้รับโอกาสในการดวลที่สร้างความพึงพอใจให้กับเขาในอนาคตได้เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม เซโกะคงไม่เคยนึกภาพเรื่องนี้มาก่อนเลย
ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ผ่านพ้นช่วงวันหยุดยาวไป พรสวรรค์ของสเนปก็ถูกปลดปล่อยออกมาต่อหน้าตระกูลเลือดบริสุทธิ์ทั้งหลาย ราวกับเปลวไฟที่ซ่อนอยู่ในกระดาษ!
ในระดับของขุนนางผู้ทรงเกียรติเหล่านี้ ปริมาณความมั่งคั่งไม่ใช่ปัจจัยสำคัญอีกต่อไป
สิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ คืออำนาจในการแทรกแซงกฎเกณฑ์ และจุดประทับใจสำคัญในจิตใจของโวลเดอมอร์ต!
ทุกคนต่างอยากมีสิทธิ์แนะนำสเนป!
นี่ไม่ใช่ความสำเร็จทางการเมืองที่ตระกูลมัลฟอยและเบิร์สต์จะยอมรับได้อย่างเงียบๆ อีกต่อไปแล้ว เหล่าขุนนางเลือดบริสุทธิ์ทั้งหลายซึ่งดวงตาเต็มไปด้วยความโลภ จะไม่ยอมปล่อยโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิตนี้ไปง่ายๆ เพื่อทำให้โวลเดอมอร์โปรดปรานพวกเขามากขึ้น!
ถ้าคุณถามเซโกะและลูเซียสว่าพวกเขารู้สึกอย่างไรในตอนนี้ คำตอบเดียวที่คุณให้ได้ก็คือ ความเสียใจ ความเสียใจอย่างที่สุด!
นอกจากนี้ยังมีความรู้สึกไม่พอใจต่อสเนปอยู่บ้างด้วย
ถ้าคุณบอกฉันเร็วกว่านี้ว่าคุณมีพรสวรรค์ที่น่าทึ่งขนาดนี้ เราคงสามารถตกลงกันเป็นการส่วนตัวได้ใช่ไหม?
หากมีคำขอใด ๆ โปรดแจ้งได้เลยนะคะ!
แต่ตอนนี้มันสายเกินไปที่จะพูดอะไรแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือการต่อสู้เพื่อสิทธิ์ในการแนะนำสเนป!
และมันก็เป็นเช่นนั้น
การประชุมภายในของสมาคมคนตาบอดดำเกิดความตึงเครียดขึ้นอย่างกะทันหัน
ทีละคน เหล่าพ่อมดแม่มดสายเลือดบริสุทธิ์ที่เคยอ่อนโยนและสุภาพเรียบร้อยเมื่อไม่นานมานี้ กลับประพฤติตัวไม่ต่างจากพวกที่เพิ่งโต้เถียงกันเมื่อเผชิญกับประเด็นที่กระทบต่อผลประโยชน์หลักของพวกเขาอย่างแท้จริง
พวกเขาต่างโจมตีกันอย่างรุนแรงต่อหน้าสเนป ต่างเปิดเผยจุดอ่อนของกันและกัน ราวกับพร้อมที่จะงัดไม้เด็ดออกมาต่อสู้กันอย่างดุเดือด!
พอแล้ว! พวกคุณจะทำให้ตัวเองขายหน้าไปอีกนานแค่ไหน!
ใบหน้าของลูเซียสซีดเผือด
เขาเพิ่งได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์มากที่สุด เพราะพูดจาเสียดสีและปิดบังเรื่องสเนปจากเขา โดยคิดแต่เรื่องกินข้าวคนเดียวเท่านั้น
แต่ลูเซียสก็รู้สึกไม่พอใจเช่นกัน
ถ้าฉันอยากเก็บทุกอย่างไว้เป็นความลับจริงๆ ฉันจะยอมให้เจ้าตัวเล็กนี่เข้าร่วมสมาคมคนตาดำเหรอ?
นอกจากนี้ ตระกูลเบิร์สต์ก็รวมอยู่ด้วย แล้วทำไมคุณถึงไม่วิจารณ์พวกเขาล่ะ?!
“เซเวอร์รัส สถานการณ์เป็นอย่างที่คุณเห็นตอนนี้ คุณคิดว่าคุณอยากจะเข้าข้างครอบครัวไหน?”
น้ำเสียงของลูเซียสไม่เป็นมิตร และแววตาของเขาแฝงไปด้วยการข่มขู่
นี่เป็นเพียงเรื่องบังเอิญหรือเปล่า…?
ความคิดที่ว่าปฏิกิริยาของเขาและคนอื่นๆ ในตอนนี้ตรงกับสิ่งที่เด็กชายคนนั้น ซึ่งสูงไม่ถึงเอวของเขา คาดการณ์ไว้ ทำให้แม้แต่ลูเซียสผู้มีท่าทีสงบเยือกเย็นก็ยังรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว!
“ไม่ต้องรีบร้อนอะไรหรอก ฉันยังมีเวลาอีกนานกว่าจะเรียนจบ”
ถ้าเปรียบเทียบกันแล้ว คุณไม่อยากลองสัมผัสผลของคำสาปเล็กๆ ของฉันด้วยตัวเองบ้างเหรอ?
สเนปกระพริบตาอย่างใสซื่อ ไม่สนใจสายตาที่น่ากลัวและแววตาที่ร้อนแรงของลูเซียส
ได้ยินเพียงเสียงหัวเราะแผ่วเบาชวนหลงใหลของปีศาจเท่านั้น
เหตุการณ์นี้ทำให้หัวใจของลูเซียสตกวูบลงไป และยังทำให้เหล่าพ่อมดเลือดบริสุทธิ์ทุกคนแสดงความสนใจออกมาด้วย!
“สุดท้ายแล้ว ก่อนที่จะวางเดิมพัน คุณต้องพิจารณาก่อนว่าฉันคุ้มค่ากับราคาหรือไม่ ใช่ไหม?”
【คุณได้ทำการสอนแบบเข้มข้นเสร็จสิ้นไปแล้ว 2 ครั้ง สำหรับผู้เข้าร่วม 18 คน โดยได้รับคะแนนประสบการณ์รวม 39,987 คะแนน!】
YOU MAY ALSO LIKE
