เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นเจ้าชายเลือดผสมแห่งฮอกวอตส์ - บทที่ 85 การโจมตีแบบสามทางเพื่อโยนความผิด (10/10)
บทที่ 85 การโจมตีแบบสามทางเพื่อโยนความผิด (10/10)
มีคำกล่าวโบราณเกี่ยวกับการพยากรณ์อยู่ข้อหนึ่ง
ชะตากรรมของมนุษย์ทุกคนและโลกนั้นวุ่นวายและไม่แน่นอน เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา จึงทำให้ชีวิตเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้
อย่างไรก็ตาม การมีอยู่ของคำพยากรณ์สามารถแก้ไขความโกลาหลได้อย่างสมบูรณ์ เปลี่ยนสิ่งที่ไม่รู้ให้กลายเป็นสิ่งที่รู้ได้ นั่นหมายความว่าอนาคตที่เห็นในคำพยากรณ์ที่ประสบความสำเร็จทุกครั้งจะเกิดขึ้นจริงในอนาคตอย่างแน่นอน!
ข้อกล่าวอ้างนี้เกิดขึ้นหลังจากที่สเนปได้ค้นดูหนังสือเกี่ยวกับการทำนายดวงชะตาในส่วนที่ห้ามเข้า ซึ่งรวมถึง “ปริศนาแห่งลูกแก้ววิเศษ” “ที่หลบภัยของชาวโรมา” “ดวงดาว” และ “น้ำหอมสิบเก้าชนิด”
คำอุปมาอุปไมยที่ได้จากถ้อยคำเหล่านี้ อาจเผยให้เห็นกฎเกณฑ์ที่แท้จริงซึ่งไม่ได้กล่าวออกมาเป็นลายลักษณ์อักษร!
ด้วยเหตุนี้ เขาถึงกับเรียนวิชาพยากรณ์ระดับ 1 ด้วยตนเอง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสเนปให้ความสำคัญกับนักโหราศาสตร์มากเพียงใด
ตามที่เขากล่าว…
คำทำนายทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่วินาทีที่มันถือกำเนิด แต่สเนปเป็นข้อยกเว้นเพียงคนเดียว!
ในฐานะสิ่งมีชีวิตจากต่างโลกที่อยู่นอกเหนือโชคชะตา เขาสามารถทำลายพันธนาการที่เกิดจากคำทำนายทั้งปวง และนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในอนาคตของโลกนี้ได้!
อย่างไรก็ตาม ยิ่งมีการเปลี่ยนแปลงมากเท่าไร ศัตรูที่ไม่รู้จักตามที่นักดูดาวได้กล่าวไว้ก็จะยิ่งมาเคาะประตูเร็วขึ้นเท่านั้น
โหรต้องการใช้สเนปเพื่อเปลี่ยนแปลงคำทำนายที่เขาเห็นเกี่ยวกับการทำลายล้างเซนทอร์ทั้งหมดในอนาคต
เพื่อแลกเปลี่ยนกับการที่พวกเขาจะช่วยสเนปปกปิดผลกระทบที่เขาอาจก่อขึ้นในกระแสแห่งโชคชะตา ซึ่งจะช่วยชะลอการมาถึงของศัตรูนั้นได้
สเนปต้องการหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อพิสูจน์ความน่าเชื่อถือของโหรคนนั้น
เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นฝ่ายที่ต้องการความช่วยเหลือ หากอีกฝ่ายตาย เซนทอร์ก็จะไม่รอดเช่นกัน
นอกจากนี้ยังหมายความว่า แม้ว่าสตาร์เกเซอร์จะพรรณนาถึงศัตรูที่ไม่รู้จักว่าอยู่ใกล้และน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แต่ก็ยังต้องเดินทางไกลพอสมควรกว่าศัตรูจะหาสเนปเจอ และเป็นไปได้ด้วยซ้ำว่าพวกเขายังไม่พบผีเสื้อที่บุกรุกเข้ามานี้
สายตาของเขาดูเหม่อลอย
สเนปเดินเตร็ดเตร่ไปตามลำพังในฮอกวอตส์ พลางครุ่นคิดถึงแผนการต่อไปอย่างรอบคอบ
แต่แล้วจู่ๆ ก็มีเสียงหึ่งๆ ดังขึ้นในหูของเขา ราวกับว่ามีแมลงหลายตัวบินวนอยู่ข้างในอย่างไม่หยุดหย่อน!
“คืนผ้าคลุมล่องหนของฉันมา ไอ้ขโมยหน้าด้าน!!”
ใบหน้าของเจมส์ที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน
ตามมาติดๆ คือกลุ่มโจรอีกสามคนซึ่งยกไม้เท้าวิเศษขึ้นพร้อมกันขณะพุ่งเข้าใส่ ด้วยความเกลียดชังศัตรูอย่างแรงกล้า
มุมของทางเดินเป็นที่กำบังชั้นดี และการโจมตีอย่างกะทันหันน่าจะทำให้สเนปตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบอย่างสิ้นเชิง พวกผู้บุกรุกที่วางแผนการโจมตีอย่างพิถีพิถันนั้นย่อมต้องลงมือลงแรงกันอย่างหนักแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม ในสายตาของเจมส์ สเนปซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ดูเหมือนจะมีลางสังหรณ์บางอย่าง
แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับยกแขนขึ้นเร็วกว่ามากและปล่อยเวทมนตร์ออกมาอย่างฉับพลัน แสงสว่างจ้าสาดส่องไปทั่วสายตาของเจมส์ในทันที!
ภาวะโคม่าเงียบสนิทได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
เหล่าพ่อมดแม่มดรุ่นเยาว์ที่อยู่รอบตัวพวกเขา ซึ่งยังไม่ทันได้ตั้งปฏิกิริยา ต่างก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
จากนั้นก็เห็นได้ชัดว่าเจมส์ซึ่งพุ่งเข้าใส่ด้วยความดุดันนั้น ถูกตีที่ศีรษะอย่างกะทันหัน
ก่อนที่เขาจะทันได้เปล่งเสียงใดๆ เขาก็ล้มลงกับพื้น และร่างของเขายังถูกแรงเฉื่อยผลักไปข้างหน้าอีกด้วย!
เปลี่ยนจังหวะการก้าวเดินของคุณ
สเนปไม่ได้แม้แต่จะเหลือบมองเจมส์ที่กำลังทำผิดซ้ำเดิม เขาเดินผ่านเจมส์ไปอย่างสง่างามราวกับผี และในขณะเดียวกัน เขาก็หลบคำสาปเล็กๆ ที่ซิริอุสพูดออกมาด้วยความโกรธได้ด้วย!
ด้วยการสะบัดข้อมือเพียงเล็กน้อย ก้อนหินเล็กๆ หลายก้อนบนสนามหญ้าก็กลายร่างเป็นงูหินสีหินปูนภายใต้ผลของเวทมนตร์แปลงร่าง
ภายใต้การบงการของสเนป ปีเตอร์ซึ่งกำลังตื่นตระหนกและพยายามจะโจมตี ถูกสเนปทำให้สะดุดล้มลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นสเนปก็จับเขาแขวนไว้กับต้นไม้ แกว่งไปมากลางอากาศเหมือนลูกหมูย่าง
เมื่อหันกลับมาอย่างกะทันหัน งูเหลือมตัวหนึ่งก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว ใช้ลำตัวของมันป้องกันเวทมนตร์ทำให้กลายเป็นหินที่ลู่ผิงปล่อยออกมา ซึ่งลู่ผิงก็สามารถแทรกตัวเข้ามาด้านหลังเขาได้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง
“ผ้าคลุมล่องหนเป็นสมบัติล้ำค่าของตระกูลพอตเตอร์ พวกโจรสลิธีรินพวกนี้มีสิทธิ์อะไรมาขโมยมันไป?!”
ซิริอุสคำรามและพุ่งเข้าใส่
ภายใต้การกระตุ้นของอารมณ์อันรุนแรง เวทมนตร์มากมายพุ่งออกมาราวกับพายุ และในชั่วขณะหนึ่ง เมื่อประสานกับการโจมตีจากด้านหลังของลู่ผิง พวกมันก็แสดงออร่าที่เหนือธรรมดาและน่าอัศจรรย์!
ต้องยอมรับว่าเขาเหมาะสมที่จะได้รับการยกย่องว่าเป็นตัวละครสมทบที่สร้างความประทับใจอย่างมากในผลงานต้นฉบับ หลังจากช่วงเวลาแห่งการทำงานหนัก เขากลับกลายเป็นเทียบเท่ากับรุ่นพี่ที่ขี้เกียจและไร้ความสามารถเหล่านั้นเสียแล้ว…
ไม่มีใครรู้
สเนปซึ่งดูเหมือนจะตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงในสายตาของนักเรียนคนอื่นๆ ยังคงมีเวลาว่างมาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของกลุ่มเรดเดอร์สได้
ในบรรดาผู้บุกรุกทั้งสี่คน เกือบทุกคนมีทักษะพิเศษสีฟ้าและสีขาวสองหรือสามอย่างแล้ว ซึ่งสูงกว่าระดับเฉลี่ยของพ่อมดปีหนึ่งมาก
น่าเสียดายที่ในขณะที่พวกเขากำลังก้าวหน้าไป สเนปกลับไม่เคยหยุด และยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่พวกเขาจะคาดคิด!
อาการหูอื้อที่เกิดจาก Spider-Sense-Red ไม่เคยหายไป
ทุกครั้งที่ซีเรียสและลูปินกำลังจะร่ายเวทมนตร์ เสียงหึ่งๆ ในหูของสเนปจะดังขึ้นเล็กน้อย เป็นการเตือนเขาว่าการโจมตีใกล้เข้ามาแล้ว
สิ่งนี้ยังช่วยให้สเนปสามารถคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำว่าเมื่อใดที่ผู้บุกรุกที่เหลืออีกสองคนจะโจมตี แม้ว่าจะไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองก็ตาม และทำให้เขาเข้าใจจังหวะที่มองไม่เห็นในสนามรบได้อย่างชัดเจน!
ร่างกายที่ควรจะดูเงอะงะ กลับเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วและสง่างามท่ามกลางมนต์สะกด
ราวกับซินเดอเรลล่าที่สวมรองเท้าเต้นรำวิเศษระยิบระยับ เธอกลายเป็นจุดสนใจในทันทีที่ปรากฏตัว สร้างความประหลาดใจและความอัศจรรย์ใจอย่างสุดซึ้งต่อปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นจากความยากลำบากนับไม่ถ้วน!
ทันใดนั้น เขาก็โบกไม้กายสิทธิ์ของเขา
ภายใต้อิทธิพลของเวทมนตร์มรณะ – สีน้ำเงิน, พละกำลังมหาศาล – สีขาว และค่าสถานะจิตใจสงบจากทักษะเวทมนตร์ระดับ 5
สเนปฉวยโอกาสตอนที่จังหวะของพวกเขาถูกขัดจังหวะ และปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเขาเป็นครั้งแรกในชั่วพริบตานั้น!
คาถาที่มีพลัง 135% สร้างคลื่นกระแทกทรงกลมที่มองไม่เห็นและโปร่งใสโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่สเนป ผลักซีเรียสและลูปินกระเด็นออกไปโดยที่เท้าของพวกเขายังไม่แตะพื้น ทำให้พวกเขาไม่มีโอกาสที่จะต่อต้านได้เลย!
พวกเขาไม่พลาดโอกาสอันดีเยี่ยมนี้เลย ในเมื่อโอกาสนั้นเปิดกว้างอยู่แล้ว
ลมหายใจของสเนปเริ่มติดขัดเล็กน้อย แต่ความเร็วในการร่ายเวทมนตร์ของเขายังคงไร้ที่ติราวกับเครื่องจักรที่ไม่เคยผิดพลาด
คาถาแปลงร่างเป็นหินโจมตีลูแปงอย่างแม่นยำ ทำให้เขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะตกลงพื้น!
ซิริอุส แบล็กยังคงพยายามดิ้นรนต่อไป
ทันทีที่ก้นของเขาแตะพื้นหญ้า เขาก็กลิ้งตัวอย่างรวดเร็วเหมือนลาขี้เกียจ หลบเลี่ยงเวทมนตร์ทำให้กลายเป็นหินไปได้อย่างหวุดหวิด
ขณะที่เขากำลังจะร่ายเวทมนตร์อีกครั้ง งูเหลือมที่ว่ายน้ำอยู่เงียบๆ ก็พุ่งออกมาอย่างกระทันหันและรัดตัวเขาแน่น ทำให้เขาขยับแม้แต่ปลายนิ้วไม่ได้!
ในที่สุด สเนปซึ่งเดินมาอย่างช้าๆ ก็จัดการคำสาปนั้นได้อย่างง่ายดาย ทำให้การเผชิญหน้าอย่างกะทันหันนี้จบลงได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากระยะไกล
ภายใต้สายตาอันน่าเกรงขามของเหล่าพ่อมดหนุ่มคนอื่นๆ สเนปซึ่งเพิ่งอบอุ่นร่างกายและรู้สึกสดชื่นขึ้น และกำลังจะจากไป ก็หยุดชะงัก
เขาหันหลังกลับอย่างหมดหนทาง และก็เห็นศาสตราจารย์แม็กกอนากัลดวงตาลุกโชนด้วยความโกรธอย่างที่คาดไว้!
มันให้ความรู้สึกเหมือนถูกตำรวจจับได้คาหนังคาเขาในที่เกิดเหตุอาชญากรรม
ด้วยความมึนงง สเนปถูกส่งย้อนเวลากลับไปยังชาติก่อน และโดยสัญชาตญาณเขาก็ยกมือขึ้นทันที พร้อมกับพูดประโยคปัดความรับผิดชอบสามส่วนแบบเดิมๆ ของเขาออกมา!
“ฉันไม่รู้ ฉันไม่ได้ทำ ฉันอยากพบทนายความ!”
YOU MAY ALSO LIKE
