เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 242 ซากมังกรจากต่างดาว

บทที่ 242 ซากมังกรจากต่างดาว

ตอนนี้ประตูห้องหนังสือเปิดออก ปรากฏว่าเป็นเถียนจิ้ง

หลัวโหวบอกกับอวี่ว่าเดี๋ยวค่อยติดต่อกันใหม่ แล้วก็วางสาย

เขาถามว่าที่รักไปไหนมา จากนั้นก็ลุกขึ้นกอดเถียนจิ้งที่เดินเข้ามา หญิงสาวก็พูดว่า “คุณไม่ได้มอบหมายงานให้ฉันกับเสี่ยวเสวียหรอกหรือ แถมยังมีงานที่มอบหมายไว้ก่อนหน้านี้ด้วย ก็เลยยุ่งมาก”

จากนั้นก็พูดต่อว่า “ประชาชนบอกว่า ถ้าจะผลิตมนุษย์โคลนก็ต้องผลิตคนที่เก่งๆ สิ ฮิๆ บอกว่าให้ผลิตโคลนของคุณ”

หลัวโหวหัวเราะแล้วพูดว่า “เป็นไปไม่ได้ที่จะผลิตโคลนของฉัน และก็จะไม่ผลิตโคลนของชาวโลกคนไหนทั้งนั้น ตอนนั้นพวกเราจะผลิตมนุษย์โคลนที่ผ่านการผสมยีนแล้ว เธอไปบอกสถาบันวิทยาศาสตร์สหพันธรัฐว่า ฉันได้ติดต่อกับดาวเวทมนตร์ดวงหนึ่ง อีกฝ่ายให้ร่างของมังกรมา หวังว่าสหพันธรัฐจะสามารถพัฒนามนุษย์พันธุกรรมที่มียีนของมังกรได้ แล้วใช้ยีนของมันในการโคลนขนาดใหญ่”

เถียนจิ้งถามว่า “งั้นมนุษย์โคลนก็ต้องมีจุดอ่อนสิ”

หลัวโหวตอบว่า “แน่นอนว่ามี ไม่งั้นอารยธรรมระดับสูงก็คงผลิตโคลนของผู้ทรงพลังพวกนั้นออกมา จักรวาลนี้ก็คงเป็นของพวกเขาอันดับหนึ่งแล้วสิ มนุษย์โคลนจะไม่สามารถฝึกฝนได้ แต่มีพละกำลังร่างกายที่แข็งแกร่ง ในอนาคตจะกลายเป็นทหารราบพิเศษ นี่คือเหตุผลหลักที่ไม่สามารถผลิตโคลนของฉันได้ เพราะคนที่โคลนออกมาอาจจะมีแค่พลังของหลัวโหวที่ไม่ได้ฝึกฝนเท่านั้น”

เถียนจิ้งก็ร้องอยากดูร่างของมังกร หลัวโหวหัวเราะแล้วพูดว่า “ได้แน่นอน พวกเราไปที่ทุ่งม้ากัน!”

เด็กๆ เห็นหลัวโหวออกมาอีกก็วิ่งเข้ามาล้อมรอบ หลัวโหวบอกให้พวกเขาหลบไปด้านข้าง จากนั้น…

ไม่กี่นาทีต่อมา เห็นสนามม้าขนาดหลายสิบไร่ มีร่างของ “สัตว์เลื้อยคลานยักษ์” แปดตัวนอนอยู่ เห็นได้ชัดว่าตายไปแล้ว

จากการประเมินด้วยสายตา “สัตว์เลื้อยคลานยักษ์” เหล่านี้ตัวที่สูงที่สุดมีความสูงกว่า 100 เมตร ตัวที่เล็กที่สุดก็สูงกว่า 60 เมตร เกล็ดขนาดมหึมามีทั้งสีดำ สีทอง สีเงิน สีเขียว สีแดง สีน้ำเงิน สีม่วง และมังกรเวทมนตร์สีรุ้ง

ไม่นานพี่เลี้ยงหลายคนในคฤหาสน์ก็ถูกดึงดูดออกมา แม้แต่คนที่อยู่ใกล้คฤหาสน์ก็ยังถูกดึงดูดมา

ทุกคนชี้โน่นชี้นี่ไม่หยุด หลัวโหวรู้สึกเศร้าใจอยู่ในใจ: มังกรยักษ์เหล่านี้ก่อนตายคงเป็นผู้แข็งแกร่งของดาวเคราะห์ใช่ไหม แต่คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของราชินีเอลฟ์ที่มีแพลตฟอร์มการค้าระหว่างมิติ

หนึ่งชั่วโมงกว่าต่อมา เฮลิคอปเตอร์ของสถานีโทรทัศน์ก็ปรากฏบนท้องฟ้ากำลังถ่ายภาพจากมุมสูง

จากนั้นหลัวโหวก็พูดต่อหน้ากล้องว่า หลังจากเปิดให้เข้าชมเป็นเวลาหนึ่งเดือน มังกรเหล่านี้จะถูกส่งมอบให้สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหพันธรัฐเพื่อทำการวิจัย

ประชาชนทางตะวันตกตื่นเต้นมาก เพราะในจักรวาลนี้มีมังกรยักษ์ที่กล่าวถึงในนิยายแฟนตาซีตะวันตกจริงๆ

ผู้สื่อข่าวถามหลัวโหวอย่างตื่นเต้นว่าอารยธรรมนั้นเป็นอย่างไร หลัวโหวตอบว่า “เกินจินตนาการของพวกคุณมาก ในไม่ช้า พวกเขาจะส่งทูตมาที่นี่ และเราก็จะส่งคนไปที่นั่นด้วย เมื่อถึงเวลานั้น ทุกคนจะได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่จินตนาการไม่ถึงหลากหลายชนิด นี่เป็นดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาหลายล้านล้านชีวิต อยู่ห่างจากโลก 600 ล้านปีแสง มีพื้นที่ผิวเป็น 1,500 เท่าของโลก แต่แรงโน้มถ่วงมีเพียง 1.1 เท่าของโลกเท่านั้น สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ เพราะภายในอวกาศมีพื้นที่ว่างมากมาย และมีสิ่งมีชีวิตพิเศษอาศัยอยู่ไม่น้อย พอแล้วล่ะ ฉันพูดไม่หมดในคราวเดียว ดาวเคราะห์นั้นกำลังได้รับความช่วยเหลือจากเราในการรวมประเทศครั้งใหญ่ เมื่อรวมกันแล้ว ให้พวกเขาถ่ายสารคดีมาให้เราดูบ้าง”

ผู้สื่อข่าวถามต่อ แต่หลัวโหวไม่พูดอะไรอีก

“พี่ ทำไมพี่ไม่เก็บเนื้อมังกร เลือดมังกร เกล็ดมังกร เขามังกร และเอ็นมังกรไว้ให้พวกเราบ้างล่ะ”

เมื่อมังกรยักษ์จากฟาร์มม้าถูกขนย้ายไปโดยเรือบินแปดลำที่ส่งมาจากสถาบันวิทยาศาสตร์สหพันธรัฐ เด็กๆ ในคฤหาสน์ก็ไม่หยุดวนเวียนรอบหลัวโหว

ตอนนี้หลัวโหวบีบแก้มน้องสาวลูกพี่ลูกน้อง หลัวซินที่ไม่หยุดถามคำถามเหล่านี้กับเขาอย่างแรง บอกให้พวกเขาเลิกรบกวนตัวเอง รีบไปเล่นกันเองเถอะ ฟ้าใกล้มืดแล้ว ให้ไปจุดดอกไม้ไฟกันเถอะ

หลังจากส่งเด็กๆ ไปได้อย่างยากลำบาก พี่สาวถังที่รีบกลับมาเมื่อได้ยินข่าวก็มารบกวนอีก

โจวรุ่ยเสวียหัวเราะและพูดว่า “พี่เทียนเจ๋อ อย่าลืมสิว่าสามีของเราเป็นคนแบบไหน ของดีๆ แบบนี้ เขาจะไม่เก็บไว้บ้างได้ยังไง เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะส่งมอบทั้งหมดโดยไม่เหลือไว้เลย!”

หลัวโหวโอบคอขาวนวลของโจวรุ่ยเสวียและจูบเธออย่างดุดันพูดว่า “เทียนเจ๋อนี่ไอคิวต่ำลงไปแล้วนะ!”

ถังเทียนเจ๋อรีบร้องโวยวายและจะกัดหลัวโหว หลัวเสวียนรีบพูดว่า “พอเถอะ เทียนเจ๋อของเราแค่ไอคิวต่ำลงเมื่ออยู่ต่อหน้าคนบางคนเท่านั้น ต่อหน้าคนอื่น ใครอยากจะหลอกเงินเธอ ไม่มีทางหรอก”

ที่ห้องโถงชั้นหนึ่งของวังมนุษย์ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ หลัวโหวกำลังทำ “ธุรกิจ” ผ่าชำแหละมังกรยักษ์ โดยมีสาวๆ หลายคนและลูกศิษย์ หลี่เฉิงหยางยืนดูอยู่รอบๆ

นอกจากสาวทั้งสี่แล้ว ยังมีหลิวเซิงซุน สาวคนนี้กลับมาพร้อมกับโจวรุ่ยเสวียจึงมาด้วยกัน

นี่คือมังกรทองคำ สูงใกล้ 120 เมตร เกล็ดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเกิน 30 เซนติเมตร หลัวโหวรู้ว่าบนดาวเวทมนตร์ มังกรทองคำโตเต็มวัยแบบนี้คือสัตว์อสูรเหนือมนุษย์ มีพลังเหนือกว่าจุดสูงสุดของวิชาหกชั้นของหลัวโหวมาก

ดังนั้นหลัวโหวจึงคิดว่าพลังเวทมนตร์ของเกย์ลี่ต้องเหนือกว่าตนเองอย่างแน่นอน

แม้ว่าพลังของมังกรยักษ์จะเหนือกว่าหลัวโหว แต่มังกรชนิดนี้ก็ยังไม่สามารถบินขึ้นไปถึงวงโคจรของดาวเวทมนตร์ได้ และหลัวโหวก็มีวิธีมากมายที่จะสังหารมัน แน่นอนว่าโดยไม่ใช้อาวุธเทคโนโลยีขั้นสูง

ตัวอย่างเช่น หลัวโหวคิดว่าถ้าเขาควบคุมมีดบินคมกริบ เร่งความเร็วให้เกินเสียงก็มีโอกาสสูงที่จะทำลายจุดอ่อนของมังกรยักษ์ได้ เช่น เกล็ดใต้คาง ดวงตา หรือปากที่อ้ากว้าง

อย่างไรก็ตาม หลัวโหวก็แค่คาดเดา ไม่กล้ารับประกันว่ามังกรยักษ์จะไม่มีเวทมนตร์ที่ทรงพลัง แต่ความจริงแล้ว มังกรยักษ์มีเวทมนตร์ที่ทรงพลังจริงๆ

จะสามารถฆ่ามังกรได้จริงหรือไม่ ต้องลงมือต่อสู้จริงๆ ถึงจะรู้

“ที่รัก มังกรสวรรค์จากดาวมังกรสวรรค์เก่งกว่า หรือมังกรยักษ์เก่งกว่ากันคะ” พี่สาวถังถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

“แน่นอนว่ามังกรสวรรค์เก่งกว่า มังกรสวรรค์บางตัวยาวเกิน 2,000 เมตร เกล็ดมีเส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 1 เมตร มังกรสวรรค์สามารถควบคุมลมและน้ำได้ และถ้ามังกรสวรรค์ต้องการ ก็จะนำพายุฝนมาสู่พื้นที่กว้างได้ทันที ซึ่งมังกรยักษ์ทำไม่ได้ นอกจากนี้ความเร็วของมังกรสวรรค์ยังสามารถบินออกจากดาวมังกรสวรรค์ ท่องไปในจักรวาลได้ นี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้พวกมันเหนือกว่ามังกรยักษ์มาก” หลัวโหวตอบขณะถือ “ดาบฆ่ามังกร” ที่เพิ่งสร้างจากผลไม้เล็กๆ ยืนอยู่ข้างมังกรยักษ์

“น่าเสียดาย มังกรยักษ์ตายไปแล้ว เกล็ดบนตัวคงสูญเสียการป้องกันด้วยเวทมนตร์ไปแล้ว จูเกอเสวียนไม่ได้มา หลี่เฉิงหยางเธอออกไปโทรเรียกเขามาสิ อาจารย์จะให้เขาฆ่ามังกร!” หลัวโหวคิดแล้วพูดอย่างขบขัน

เห็นได้ชัดว่า “วิชาดาบ” ของจูเกอเสวียนเหนือกว่าหลัวโหวอีกขั้น

จูเกอเสวียนเห็นวิดีโอมังกรยักษ์ในโทรทัศน์แล้วรีบมาจากบ้านในหมู่บ้านวิลล่าในเมืองมายังคฤหาสน์ของหลัวโหว แต่กลับพบว่าอาจารย์ไม่อยู่ และเหล่าสาวๆ ที่อยู่ข้างกายอาจารย์ก็ไม่อยู่เช่นกัน จูเกอเสวียนไม่อาจคิดได้ว่าอาจารย์จะไปฆ่ามังกรที่นครศักดิ์สิทธิ์ เมื่อได้รับโทรศัพท์จากหลี่เฉิงหยาง เขาก็รีบขึ้นยานอวกาศมาทันที

หลังจาก “ตื่นตะลึง” ครู่หนึ่ง เขารับดาบฆ่ามังกรจากมือของหลัวโหว แต่หลังจากเดินวนรอบตัวมังกรยักษ์หนึ่งรอบ เขาก็ขอให้อาจารย์ช่วยสร้างมีดพิเศษอีกสองสามเล่ม

หลัวโหวหัวเราะพูดว่า “นี่มันเหมือนเรื่องเปาติ้งชำแหละวัวในยุคสมัยใหม่จริงๆ แม้จูเกอเสวียนจะไม่เคยเห็นมังกรยักษ์มาก่อน แต่เพียงแค่เดินวนรอบตัวมันหนึ่งรอบ ก็สามารถกะระยะตำแหน่งเส้นเอ็นและกระดูกของมังกรได้ และออกแบบมีดที่ต้องการได้เลย”