เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 261 จิตปีศาจ

บทที่ 261 จิตปีศาจ

หลัวโหวส่งสูตรผลึกชีวิตและครีมชีวิตไป และในไม่ช้าก็ได้รับน้ำแห่งชีวิตจากอารยธรรมเวทย์ขั้นสูงในปริมาณมหาศาล

ไม่น้อยไปกว่าที่ไกลี่ให้ตัวเองเลย

หลัวโหวคิดในใจ ดูเหมือนสาธารณรัฐซิลเวอร์สตาร์จะอุปถัมภ์เขาอย่างจริงใจ

น้ำแห่งชีวิตนี้เข้มข้นราวกับซุปข้าวโพดเลยทีเดียว แผ่รัศมีแสงดาวและพลังวิญญาณที่ไร้คำบรรยาย

เพื่อแยกแยะน้ำแห่งชีวิตที่ไกลี่ให้หลัวโหวจึงเรียกน้ำแห่งชีวิตจากอารยธรรมขั้นสูงนี้ว่า “แสงแห่งชีวิต”

เพราะน้ำแห่งชีวิตนี้หากวางไว้ในที่มืด จะสามารถส่องสว่างบริเวณรอบข้างรัศมีหนึ่งร้อยตารางเมตร

ส่วนของไกลี่นั้นสามารถส่องสว่างเพียงแค่ตรงหน้า แต่แสงดาวนั้นน่าทึ่งอย่างยิ่ง

จากระยะการส่องสว่างและความเข้มข้นหลัวโหวสามารถตัดสินได้ว่าพลังวิญญาณของแสงแห่งชีวิตน่าจะมากกว่าน้ำแห่งชีวิตอย่างน้อย 10 เท่า

ดังนั้นเขาจึงรีบทำการทดลองทันที

เหมือนกับกระถางไม้ใบใหญ่นั่นอีก

เมื่อให้เสี่ยวกั๋วโยนคริสตัลพลังงานสีฟ้าอมม่วงลงไป และเตรียมแบ่งออกเป็น 10 ส่วนเหมือนการทดลองก่อนหน้านี้

กระบวนการรอคอยนั้นน่าตื่นเต้น

หลัวโหวตกใจพบว่า แสงชีวิตที่เข้มข้นขึ้นนี้สามารถละลายคริสตัลพลังงานสีฟ้าอมม่วงได้ภายในเวลาเพียง 3 นาที

หลัวโหวรู้สึกตื่นเต้นมาก

ตอนนั้นซิงเฉินกล่าวขึ้นทันที “เสี่ยวโห่วจื่อ เจ้าต้องทำการทดลองอื่นๆ อีก ลองใช้คริสตัลสองชนิด คริสตัลสีม่วงน้ำเงิน และอาจจะโยนผลจูจู ยาบำรุง คริสตัลมังกร คริสตัลธาตุ ลงในแสงชีวิตนี้ ได้เลย แบ่งใส่ภาชนะหลายใบ ไม่ต้องใช้กระถางไม้ใบใหญ่ มีขนาด 10 ลูกบาศก์เมตรก็พอ”

หลัวโหวทำตามทันที

แต่ก่อนอื่นให้เสี่ยวกั๋วหยิบจุดแลกเปลี่ยนที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ และเติมคริสตัลพลังงานลงในกระถางไม้ตามเวลา

หลัวโหวใช้คริสตัลทรงกลมสีขาวเลือนรางของอารยธรรมที่ได้มา พบว่าไม่สามารถละลายได้

ขนาดของคริสตัลพลังงานไม่เปลี่ยนแปลงเลย ไม่เหมือนกับคริสตัลสีฟ้าอมม่วงที่ละลายทันทีเมื่อสัมผัสกับแสงชีวิต ราวกับน้ำแข็งที่ถูกถ่านไฟ

เขาเปลี่ยนกระถางไม้ใบเล็กอีกใบ โดยใช้ลูกแก้วทรงกลมที่มีความหนาแน่นพลังงาน 10 เท่าของก้อนก่อน และพบว่ายังคงไม่สามารถละลายได้

หลัวโหวไม่รู้สึกเสียใจแต่อย่างใด เพราะหากเพียงแค่ผลึกสีน้ำเงินอมม่วงมีความสามารถนี้ ก็ถือว่าวิเศษมาก แสดงให้เห็นว่าอารยธรรมที่รู้สูตรนี้มีน้อยมาก แทบจะกล่าวได้ว่าหาได้ยากยิ่ง

หนึ่ง เพราะเมื่ออารยธรรมก้าวสู่ระดับสูง มีความสามารถในการใช้ธาตุผลึก การวิจัยทางวิทยาศาสตร์มักไม่หวนกลับไปศึกษาเรื่องเก่าๆ เหมือนกับสหพันธรัฐโลกในปัจจุบัน ที่ไม่มีทางจะกลับไปศึกษาวิธีเผาถ่านหินให้มีประสิทธิภาพสูงสุดอีก

สอง เพราะผลึกพลังงานสีน้ำเงินอมม่วงในโลกภายนอกมีน้อย และไม่ค่อยมีใครต้องการขาย

สาม และผลึกแห่งชีวิตหรือแสงแห่งชีวิตยิ่งมีน้อยลงไปอีก

กระถางไม้ใบที่สาม เขาใส่ธาตุผลึก ซึ่งก็ไม่สามารถทำได้ หากทำได้ อารยธรรมระดับสูงคงทำสำเร็จมานานแล้ว

กระถางไม้ใบที่สี่ ใส่ผลึกสีม่วงน้ำเงินหลัวโหวรู้สึกกังวล

ชั่วครู่ต่อมา เขาตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

เพราะผลึกพลังงานสีม่วงน้ำเงินก็ไม่สามารถทำได้เช่นกัน

หลัวโหวหายใจแรงด้วยความตื่นเต้น แล้ววางผลึกมังกรลงอย่างระมัดระวัง เขาวางผลึกของมังกรดำ

ยาสมุนไพรไม่ได้

ผลชาดูก็ไม่ได้

สุดท้าย เขาถึงกับหยิบเพชรบางชิ้นจากดาวน้ำ ก็ไม่ได้

เขาไม่รู้สึกผิดหวังแต่อย่างใด กลับรู้สึกตื่นเต้นแทน และพูดกับซิงเฉินว่า “ฉันกำลังคิดว่า พลังงานที่ว่านี้ ในความเป็นจริงก็คืออนุภาคขนาดเล็กมากที่กำลังสั่นสะเทือน เพียงแค่ปล่อยออกมา พลังงานจลน์ของอนุภาคเหล่านี้ก็จะส่งต่อไปยังพื้นที่โดยรอบ และความถี่การสั่นสะเทือนของอนุภาคพลังงานแต่ละชนิดนั้นค่อนข้างพิเศษ ดังนั้นความถี่การสั่นสะเทือนของอนุภาคในผลึกพลังงานสีฟ้าอมม่วงและอนุภาคธาตุวิเศษในแสงแห่งชีวิตจึงสามารถสร้างการมอดูเลตเข้าด้วยกันพอดี จึงสามารถหลอมรวมกันได้…”

ซิงเฉินครางเสียงต่ำว่า “ฉันไม่รู้ แต่คุณอาจจะถูก หรืออาจจะผิด แต่อย่างไรก็ตาม บางปัญหาฉันหวังว่าคุณจะไม่ได้สืบสาวสาเหตุมากเกินไป ความลึกลับของจักรวาลนั้นไร้ขอบเขต แม้คุณจะมีชีวิตนิรันดร์ ก็ไม่อาจรู้ได้ทั้งหมด”

เวลาผ่านไปหนึ่งวัน ผลึกพลังงานสีฟ้าอมม่วงที่โยนเข้าไปยังคงละลายได้ แต่ในตอนนี้ได้ละลายไปแล้ว 3 ร้อยล้านเม็ด เศษผลึกก้นอ่างถูกย้ายออกไปหลายครั้งแล้ว

วันที่สองมีการหลอมรวมอีก 3 พันล้านเม็ด

วันที่สาม การหลอมรวมเริ่มช้าลง และละลายไปประมาณ 2 พันล้านเม็ด แต่เมื่อสิ้นสุดวันนี้หลัวโหวยังไม่พบว่าได้กลายเป็นผลึกแล้ว

กระบวนการต่อมาก็เริ่มช้าลง

จนกระทั่งสิ้นสุดวันที่เจ็ด จึงกลายเป็นผลึกอย่างเป็นทางการ แต่ในเวลานี้กลับสิ้นเปลืองผลึกพลังงานสีฟ้าอมม่วงไปถึง 12 พันล้านเม็ด

ปริมาณเช่นนี้ ผลึกหนึ่งเม็ดที่หลัวโหวเรียกว่า “หัวใจแห่งชีวิต” มีพลังงานเทียบเท่ากับ 62.5% ของผลึกธาตุ

หลัวโหวรีบให้น้องผลไม้ช่วยตัดผลึกออกมาส่วนหนึ่ง

เมื่อหลัวโหวตัดชิ้นหนึ่งออกมา เขาก็ถอนหายใจโล่งอก ความกังวลว่าจะไม่สามารถตัดได้ก็ถูกพิสูจน์ว่าเป็น “การกังวลโดยใช่เหตุ”

เขาบินตรงไปนอนบน “หัวใจแห่งชีวิต” และพบว่าเย็นกว่าผลึกชีวิตอย่างไม่น่าเชื่อ ไอวิญญาณพุ่งขึ้นมาห่อหุ้มเขาทั้งหมด จนไม่ต้องดึงพลังเลยแม้แต่น้อย

จากนั้นเขามอบหมายงานให้ซิงเฉินและเด็กน้อยทันที คือใช้ผลึกพลังสีฟ้าอมม่วง 4,800 พันล้านก้อน เพื่อสร้าง “เตียงน้ำแข็งลึกลับ” 400 เตียง

หลัวโหวคิดขึ้นมาได้ว่าจะเรียกอันก่อนหน้านี้ว่า “เตียงน้ำแข็งเย็นเยือก” และอันปัจจุบันว่า “เตียงน้ำแข็งลึกลับ”

หลังจากส่งซิงเฉินและเด็กน้อยไปสร้าง “เตียงน้ำแข็งลึกลับ” ที่ชั้นหนึ่งของวิหารวิญญาณหลัวโหวก็ดึงลูกมังกรน้ำแข็งขนาดเล็กสี่ตัวมา

เขารู้ว่าตัวไหนเป็นตัวผู้ ตัวไหนเป็นตัวเมีย ดังนั้นตามหลักการดึงดูดระหว่างเพศตรงข้ามหลัวโหวจึงกอดลูกมังกรน้ำแข็งที่สูงสองเมตรไว้ในอ้อมแขน แล้วปิดตาลงนอนหลับ

เจ็ดวันที่ผ่านมา เขาไม่เคยหลับตาเลยสักครั้ง กลัวว่าจะพลาดโอกาสที่อาจเกิดการเปลี่ยนแปลง

ในความฝัน เขาไม่รู้ตัวว่าตนเองเป็นเพียงแขก แม้ว่าหลัวโหวตอนนี้แทบจะไม่ฝันแล้ว แต่ครั้งนี้เขานอนหลับได้อย่างสบายมาก ตื่นขึ้นมาก็พบว่าลูกมังกรน้ำแข็งในอ้อมกอดโตขึ้นเป็น 5 เมตรแล้ว ตัวหนาจนเกือบกอดไม่ไหว

แล้วเขาก็มีความคิดขึ้นมาทันที คือลูบคลำเกล็ดและเขาสีชมพูอันแวววาวของลูกมังกรน้ำแข็ง แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าดูไม่เหมาะสมนัก แต่ก็ยังคงลูบไปอย่างนั้น

หลัวโหวยังคงสัมผัสเขาที่เขาของมังกรน้อยอย่างเบามือ จากนั้นก็เกิดความคิดชั่วขึ้นมา แต่รีบข่มใจเอาไว้ แต่แล้วก็เกิดความมุ่งมั่นขึ้นมาจากที่ไหนไม่รู้ จึงเริ่มค้นหาบนตัวของมังกรแม่ตัวเล็ก และพบในที่ลับเร้น

หลัวโหวหัวเราะเยาะ แม้มังกรน้อยจะเพิ่งคลอดมาไม่ถึงเดือน แต่หลัวโหวก็หาเหตุผลให้ตัวเองว่า เธอกลายเป็นไข่มานานหลายร้อยหรือหลายพันปีแล้ว ตามหลักเหตุผลแล้ว น่าจะอายุมากกว่าตนเอง

มังกรน้อยตัวยาวสองเมตรยังคงน่ารักอยู่ หลัวโหวนอนหันหน้าเข้าหากันข้างๆ หลับตาลง กอดเธอไว้ และลูบคลำเกล็ดและเขาของเธออย่างเบามือ รู้สึกว่าตัวเธอเย็นสบาย แต่พบว่าร่างกายของตนเองกลับร้อนขึ้นเรื่อยๆ

นั่นคือความ “กระสันร้อน”

ขณะที่มือประหลาดสัมผัสไปเรื่อยๆ หลัวโหวกลับพบว่าตนเองแข็งตัวขึ้นมา

สติบางส่วนของเขาทำให้เขารู้สึกอายอยู่พักใหญ่

หลัวโหวลืมตาขึ้นอีกครั้ง พบว่าพลังวิญญาณไหลเวียนคล้ายหมอกหนาทึบ ราวกับหมอกขาวที่เกิดจากน้ำแข็งแห้งละลาย คนนอนอยู่บนนั้นมองไม่เห็นภายนอก และภายนอกก็มองไม่เห็นสิ่งที่นอนอยู่บนเตียงน้ำแข็งนี้

หลังจากนั้น เขายังพบว่าหมอกรอบตัวกลายเป็นรูปร่างของสาวสวยที่อ่อนช้อยงดงาม บิดตัวและยิ้มใส่เขา…