เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 276 เสียงจากประชาชน

บทที่ 276 เสียงจากประชาชน

เมื่อประชาชนต่างพากันร้องว่าแพง สหพันธ์จึงประกาศนโยบายว่า ยินดีให้ภาคเอกชนสำรวจอวกาศ และจะให้รางวัลก้อนโตสำหรับผู้ค้นพบทรัพยากรบนดาวเคราะห์ใหม่

ในรัฐธรรมนูญของสหพันธ์ที่ก่อตั้งขึ้น มีข้อหนึ่งระบุว่า วัตถุใดๆ ในอวกาศ นอกเหนือจากที่ถูกครอบครองโดยอารยธรรมต่างดาว พลเมืองหรือองค์กรของสหพันธ์จะไม่มีสิทธิ์ครอบครองอย่างสมบูรณ์

นี่คือความหมายหรือ กล่าวคือตอนนี้ได้ค้นพบดาวเคราะห์ที่มนุษย์สามารถอาศัยได้ ใครค้นพบ ผู้นั้นจะได้รับผลประโยชน์ แต่เขาหรือพวกเขาไม่มีสิทธิ์บอกว่าดาวเคราะห์ทั้งดวงเป็นทรัพย์สินส่วนตัว

บรรดาเศรษฐีผู้ควบคุมสื่อก็ส่งข่าวทางโทรทัศน์อย่างกว้างขวางว่า สหพันธ์กำลังแสดงสถานะที่ไม่เป็นธรรม เจ้าหน้าที่ระดับสูงและสมาชิกสภาได้รับยานอวกาศราคาแพงโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ซึ่งมูลค่าของยานลำหนึ่งอาจเทียบเท่ากับทรัพย์สินทั้งหมดของบุคคลที่มั่งคั่งที่สุดในสหพันธ์ พวกเขายังได้พักอาศัยในวิลล่าหรูที่สร้างโดยอารยธรรมชั้นสูง และได้รับมาตรการรักษาความปลอดภัยต่างๆ ฟรี ซึ่งมีชั้นการป้องกันมากกว่าพลเมืองธรรมดาหลายเท่า ใช่แล้ว แม้ว่าสินค้าอุปโภคบริโภคจะถูกลงแล้ว และสวัสดิการของสหพันธ์ดี แต่ปรากฏการณ์ที่ไม่เป็นธรรมก็เพิ่มขึ้นตามลำดับ…

รัฐธรรมนูญของสหพันธ์กำหนดสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น แต่ไม่รวมถึงการวิจารณ์ในช่วงสงคราม กล่าวคือประชาชนมีสิทธิวิพากษ์วิจารณ์และให้ข้อเสนอแนะอย่างเต็มที่ในเรื่องการเมืองภายในและความเป็นอยู่ของประชาชน

ดังนั้น ผู้นำหรือสมาชิกสภาที่มีคะแนนเสียงอยู่ในมือของผู้มีสิทธิเลือกตั้งจึงต้องให้ความสำคัญกับ “เสียงจากประชาชน”

ดังนั้น หลังจากปรึกษากับความคิดเห็นของหลัวโหวสหพันธ์จึงลดราคายานอวกาศลงอย่างมาก

ลดราคาจากเดิมเหลือ 100 ล้าน 50 ล้าน 20 ล้าน และ 8 ล้าน

ตอนนี้ทุกคนต่างพอใจ

แม้แต่เศรษฐีที่เคยซื้อในราคา 100 ล้านก่อนหน้านี้ ก็ไม่มีข้อติง เพราะเมื่อก่อนซื้อได้เพียงลำเดียว ตอนนี้สามารถซื้อได้หลายลำ และแจกจ่ายให้ครอบครัวใช้

ผลก็คือสื่อข่าวต่างพากันสรรเสริญ

คณะที่ปรึกษาของหลัวโหวได้ออกแถลงการณ์ว่า ยานอวกาศที่จำหน่ายในขณะนี้เป็นราคาสวัสดิการโดยสมบูรณ์ หวังว่าพลเมืองจะเข้าใจสหพันธ์อย่างถ่องแท้…

ประชาชนจะเข้าใจจริงหรือไม่ ก็ไม่มีใครรู้

ยังไงก็ตามสำหรับหลัวโหว สาธารณรัฐซิลเวอร์สตาร์ได้สัญญาที่จะชี้นำแล้ว สาธารณรัฐซิลเวอร์สตาร์ที่กำลังจะได้รับการยกระดับเป็นอารยธรรมชั้นสูง ทรัพย์สินส่วนใหญ่ในปัจจุบันจะได้รับการอัปเดต เทียบเท่ากับการกระจายให้กับสหพันธรัฐโลกและเผ่าพันธุ์ไซบอร์ก

แต่การโอนขนาดใหญ่จะต้องรอไปอีกระยะหนึ่ง

วันนั้น องค์หญิงเซียนกล่าวว่าอย่างน้อยต้องรออีก 30 ปี

สี่มังกรน้อยปลุกตื่นในที่สุด พอตื่นขึ้นก็วิ่งเข้าไปในห้องทำงานของหลัวโหว

ตอนนี้สี่มังกรน้อย นอกจากเสี่ยวฟงที่ไม่ค่อยเปลี่ยนแปลง มังกรอีกสามตนดูโตขึ้นบ้าง อายุดูเหมือนกับเสี่ยวฟง

หลัวโหวคิดในใจ ดูเหมือนรูปร่างของเสี่ยวฟงจะคงเดิมเป็นเวลาสามปี ก็ดีนะ ถ้าโตขึ้นทันทีคงไม่สนุก ตอนนี้พวกเธอออกไปในรูปของหนุ่มน้อย คาดว่าเหล่าหนุ่มสาวข้างนอกคงจะคลั่งไคล้

พอเข้ามา เสี่ยวเหยียนที่ซุกซนก็ร้องขอว่าอยากกิน

หลัวโหวหัวเราะ “กินแล้วนอน อย่ามาวุ่นวายในห้องฝึกของฉันนะ”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น สี่มังกรน้อยต่างหน้าแดงหูแดง เสี่ยวผิงหึ่งว่า “พี่ชายหลัวโหวคุณดูถูกพวกเรา”

“พี่หลัวโหวพวกเราถูกลากไปที่แม่น้ำแยงซี”

หลัวโหวหัวเราะออกมาทันที

หลัวโหวลุกขึ้นยืน หัวเราะว่า “น่าเสียดายจริง นี่คือครั้งแรกของพวกเจ้าบนโลก น่าจะให้นักวิทยาศาสตร์สหพันธ์ได้ศึกษาสักหน่อย”

พ่นลมหายใจใส่หลัวโหวแต่กลับเห็นว่าสิ่งของบนโต๊ะของหลัวโหวกลายเป็นน้ำแข็งทันที และเกราะป้องกันของหลัวโหวเปิดขึ้นโดยอัตโนมัติ กันลมหนาวเหล่านั้น

หลัวโหวกล่าวว่า “อย่านะ พอแล้ว เสี่ยวผิงอย่าซนอีก พี่ชายจะไม่หยอกคุณแล้ว”

กินและเล่นเป็นชีวิตของเหล่ามังกรน้อย ต่อมาพวกเขาก็ไปที่สนามฝึก และเริ่มกินอย่างเอร็ดอร่อย

มองดูพวกเขากินกันอย่างเอร็ดอร่อย หลัวโหวเดินไปหน้ามังกรของเสี่ยวผิง ลูบเกล็ดของเธอ กล่าวว่า “สังคมโลกไม่เหมาะกับพวกเจ้า พวกเจ้าควรกลับไปที่นครศักดิ์สิทธิ์ ฝึกฝนที่นั่น กินที่นั่น นอนที่นั่น ชีวิตจะสบายมาก”

เสี่ยวผิงหันหน้ามังกรมา กล่าวว่า “พี่ชายหลัวโหวพวกเรายังไม่ได้เรียนรู้ธรรมเนียมของสหพันธ์โลกเลย”

หลังจากที่มังกรทั้งสี่กินเสร็จหลัวโหวก็ถามพวกเขาถึงสถานการณ์บ้าง เช่น ความสามารถของแต่ละคนตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง…

ต่อมา ออกจากสนามฝึกซ้อม มาถึงสนามม้า ตามคำสั่งของหลัวโหวกลายร่างเป็นมังกร กลายเป็นมังกรสีเขียวยาว 100 เมตร หนา 5 เมตรหลัวโหวกระโดดขึ้นไปบนตัวของเสี่ยวลม

ได้ยินเสียงเด็กๆ ประมาณแปดเก้าคนวิ่งมาด้วยขาสั้นๆ

“พี่ รอก่อน รอก่อน ฉันก็อยากนั่งด้วย…”

หลัวโหวตอบสนองความต้องการของพวกเขา ให้มังกรอีกสามตัวรับเด็กๆ ขึ้นไปคนละหลายคน ไม่ช้า มังกรฟ้าทั้งสี่ก็บินขึ้น

บินช้าๆ ถ้าเร็วเกินไปไม่ได้ เด็กๆ จะตกลงมา

คราวนี้ไม่มีลมพายุ ชาวเมืองเมืองจินหนิงทั้งหนุ่มสาวและคนแก่ต่างพากันเห็นมังกรฟ้าบินอยู่บนท้องฟ้าที่ระดับพันเมตร

ตอนนี้มังกรฟ้ามีความยาวถึงพันเมตร หนากว่าห้าสิบเมตร สามารถสร้างเงาบนพื้นดินได้ไม่เล็กเลย

บางคนเป็นแม่บ้านวัยกลางคนและคนแก่ เห็นแล้วรีบคุกเข่าลงกราบ พึมพำคำสวด

แม้จะไม่เร็ว แต่ก็ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็มาถึงทะเลตะวันออก ตลอดทางนั้น ทำให้ชาวบ้านตื่นเต้นยินดีกันถ้วนหน้า

“หลัวโหวพี่ ฉันชอบที่นี่ ปล่อยให้ฉันลงไปเล่นสักพักได้ไหม เสี่ยวผิงก็ได้ พวกคุณไปนั่งที่เสี่ยวเหยาและเสี่ยวเยียนเถอะ ฉันกับเสี่ยวปิงจะลงไปเล่นน้ำ”

หลัวโหวตอบ “ไม่ได้ ทะเลตะวันออกรับไม่ไหวกับการก่อกวนของพวกเธอ ต่อไปจะไปที่มหาสมุทรแปซิฟิก”

บนท้องฟ้า มียานบินของเศรษฐีหลายลำตามมาข้างหลังอย่างช้าๆ แน่นอนว่าพวกเขาเป็นแค่ผู้ชม

หลัวโหวสังเกตเห็นบางอย่าง กล่าวว่า “โอ้ พวกเธอยังเป็นมังกรฟ้าห้าเล็บอยู่นะ”

“เผ่าพันธุ์ของเราล้วนเป็นห้าเล็บ แต่ได้ยินมาว่าในดาวเคราะห์ของอารยธรรมระดับต่ำ มีมังกรฟ้าสี่เล็บ และถ้ามีเล็บน้อยลงไปอีก ก็จะไม่มีเลย”

“พี่หลัวโหว เปิดโล่พลังงานเถอะ ช้าเกินไปแล้ว จะถึงมหาสมุทรแปซิฟิกเมื่อไหร่”

หลังจากนั้น หลัวโหวก็เปิดโล่พลังงานให้ทุกคน มังกรฟ้าทั้งสี่ก็เร่งความเร็วทันที ความเร็วแน่นอนเกินหมื่นกิโลเมตรต่อชั่วโมง บนท้องฟ้าพวกมันดูราวกับเส้นตรง

และเสี่ยวเยียนยังส่งเสียงโหยหวนอย่างมีความสุข ทันใดนั้นมังกรฟ้าทั้งสี่ก็ส่งเสียงคำรามสนั่นฟ้า

ภาพและเหตุการณ์นี้ทำให้เศรษฐีที่ตามมาถึงกับถอนหายใจ พวกเขาสามารถถ่ายทอดผ่านยานบิน บางคนยังส่งสัญญาณให้กับสถานีโทรทัศน์และมีสถานีโทรทัศน์ถ่ายทอดสดด้วย

เมื่อถึงมหาสมุทรแปซิฟิก หลัวโหวบินไปที่เสี่ยวเหยา และเด็กๆ บนตัวเสี่ยวผิงก็ถูกเรียกมารวมกัน

แล้วก็เห็นเสี่ยวเหยียนและเสี่ยวผิงส่งเสียงคำรามมังกรอย่างดีใจไม่หยุด จากนั้นหันหัวลงด้านล่าง พุ่งดิ่งลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก

ทันใดนั้น คลื่นยักษ์ก็พุ่งสูงขึ้นท่วมท้นท้องฟ้า คลื่นสูงถึงร้อยเมตร

โชคดีที่มังกรมีขนาดไม่ใหญ่มาก มิฉะนั้นจะทำให้เกิดคลื่นยักษ์ที่ฟุกุโอกะซึ่งอยู่ห่างออกไปสองพันกิโลเมตรแน่

แล้วก็มีหลายคนที่นั่งดูโทรทัศน์เห็นภาพนี้ ในท้องฟ้าหลายกิโลเมตร มังกรสวรรค์สองตัวค่อยๆ วนเวียนอยู่ ตัวหนึ่งสีแดงเปลวไฟ อีกตัวสีเหลืองครีม บนหลังมังกรทั้งสองมีคนยืนอยู่ราวสิบคน และมีเรืออวกาศจากอารยธรรมชั้นสูงกว่าร้อยลำลอยอยู่ในบริเวณนี้

หลังจากสหพันธ์ก่อตั้งขึ้น ทุกประเทศเปิดน่านฟ้า น่านน้ำ และดินแดนอย่างเต็มที่ อนุญาตให้พลเมืองสหพันธ์ที่มีคุณสมบัติเคลื่อนย้ายได้อย่างอิสระ

แน่นอน ไม่รวมถึงเขตหวงห้ามของแต่ละประเทศ

เรืออวกาศเหล่านี้มาจากทั่วโลก ต่างมุ่งหน้ามาดูมังกรสองตัวเล่นน้ำ

เพียงชั่วครู่ คลื่นยักษ์ร้อยเมตรก็ถูกน้ำห้วนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าาสิบเมตรดึงลงไป แล้วน้ำวนก็ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นจนกว้างถึงหนึ่งกิโลเมตร

แต่แล้วก็ค่อยๆ เล็กลง