เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 279 ความอ่อนโยน

บทที่ 279 ความอ่อนโยน

เหล่าศิษย์ของหลัวโหวก็ได้หยุดพักแล้ว

ที่สนามฝึกในไร่นาหลัวโหวมองดูศิษย์ของตนเองและเหล่าครูฝึก รวมถึงตู้คุนแล้วกล่าวว่า “พอแล้ว ต้องเก็บสติให้ดี สงครามใหญ่อาจจะเกิดขึ้นทุกเมื่อ ข้างนอกว่ายังมีเวลาอีก 50 ปี แต่ไม่แน่ อาจจะเหลือแค่ 30 ปีเท่านั้น ตอนนี้ทุกคนไปฝึกที่นครศักดิ์สิทธิ์ และห้ามกลับมาก่อนสิ้นปี จินเปียวหลิงจูเก๋อเซวียนวิลเลียมเจาเปิ่นชูพวกเจ้าที่โตกว่าต้องเป็นแบบอย่าง และคอยควบคุมดูแลพวกน้อง”

หลัวโหวหันไปบอกโจวรุ่ยเสวียว่า “เจ้ากับลั่วเสวียนและถังเทียนเจ๋อก็ต้องไปฝึกที่นครศักดิ์สิทธิ์ เจ้าจะช่วยจัดการธุระบางอย่างแทนเรา”

หลังจากนั้นก็จัดการให้ศิษย์เตรียมตัว และพรุ่งนี้ต้องอยู่ที่นครศักดิ์สิทธิ์

ตู้คุนและคุณชายเหอถูกหลัวโหวเรียกให้อยู่ต่อ

หลัวโหวพูดกับตู้คุนก่อนว่า “เจ้าทำงานหนัก ภารกิจของเจ้าก็หนักพอตัว ต่อไปเจ้าจะรับผิดชอบการดำเนินงานของโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้คัดเลือกผู้มีความสามารถส่งไปฝึกที่นครศักดิ์สิทธิ์ เดี๋ยวเราจะให้ยาบำรุงเจ้าบ้าง”

ถึงตาคุณชายเหอหลัวโหวยิ้มแล้วกล่าวว่า “เจ้าก็เช่นกัน พาเหล่าเพื่อนเล็กๆ ของเจ้าไปนครศักดิ์สิทธิ์พรุ่งนี้ พาได้มากเท่าไหร่ก็พาไป ตอนนี้ให้เจ้าพาผู้ฝึกได้ 200 คน มากกว่านี้ไม่ได้เพราะทรัพยากรมีจำกัด”

กลับมาถึงวิลล่า สตรีทั้งสี่นั่งอยู่ข้างๆหลัวโหวเขายิ้มแล้วกล่าวว่า “นอกจากเถียนจิ้งที่ต้องอยู่ที่นี่ พวกเจ้าสามสคนต้องไป โดยเฉพาะพี่สาวและเทียนเจ๋อ ต้องพยายามมากขึ้น ตอนนี้ยังอยู่ระดับกลางของระดับสอง นี่ก็เพราะเราให้ยาบำรุงไปมากแล้ว เสี่ยวเซ่าดีขึ้น ใกล้จะทะลุระดับสองแล้ว เออ เราจะให้แหวนวงใหญ่ขึ้น ให้เจ้าแจกยาและเตียงผลึกแก่เหล่าศิษย์”

ให้หลัวโหวรู้สึกเสียดายบ้าง เนื่องจากดาวน้อยถูกจอมยุทธ์ผู้ทรงอำนาจเรียกตัวไป เพราะในสาธารณรัฐ ได้มีการกระจายข่าวว่าหลัวโหวอาจจะมี “เรื่องราว” กับประธานาธิบดี ดังนั้นสาธารณรัฐจึงไม่อนุญาตให้หลัวโหวไป “อยู่ด้วยกัน” กับมนุษย์อัจฉริยะ

หลัวโหวหวังเพียงว่าจะมีโอกาสได้พบกับมนุษย์อัจฉริยะคนนี้ในอนาคต

“คุณพ่อ จริงๆ แล้วมีเพียง 30 ปีเท่านั้นหรือ” คุณหนูถังถาม

หลัวโหวถอนใจ “สาธารณรัฐดาวเงินจะกลายเป็นอารยธรรมชั้นสูงหลังจาก 30 ปี และก่อนหน้านั้นจะต้องเกิดเหตุการณ์บางอย่างแน่ เพราะโลกนี้ไม่มีกำแพงที่ปิดกั้นข่าวสารได้สนิท ดังนั้นสหพันธ์จะต้องเผชิญกับความท้าทายที่คาดไม่ถึงอย่างแน่นอน”

จากนั้นก็พยักหน้าตอบ “ใช่ ไปที่นครศักดิ์สิทธิ์และฝึกฝนอย่างดี มีกระสุนและเตียงคริสตัล พวกเธอจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว”

หลังจากนั้น หลัวโหวก็แจกจ่ายของให้สี่สาวอย่างเท่าเทียม โดยแต่ละคนได้รับตู้บรรจุพื้นที่ 2 ใบ ขนาด 1 พันล้านลูกบาศก์เมตร พร้อมยานประจัญบาน 2 ลำ แบบสมบูรณ์ 1 ลำ และแบบย่อ 1 ลำ ยานแบบสมบูรณ์มีระยะการเดินทาง 10 ล้านปีแสง ส่วนแบบย่อยมีเพียง 100 ปีแสง

และมอบยาวิเศษหลายระดับ พร้อมคริสตัลมูลค่า 100 ล้าน และเสบียงอุปโภคบริโภคจำนวนมาก

พร้อมกำชับพวกเธอว่า คริสตัลไม่ใช่ของให้อวด ห้ามนำออกมาในที่สาธารณะ แต่ให้ใช้เป็นพลังงานสำหรับยาน

โจวรุ่ยเสวียหัวเราะแล้วกล่าวว่า “พี่ชาย ให้จุดแลกเปลี่ยนที่คล่องตัวแก่ฉันหน่อยสิ เพื่อให้พี่สามารถส่งสิ่งของให้เราได้ทุกเมื่อ”

หลัวโหวได้ยินแล้วก็ชื่นชม “นี่แน่ะ หนูหิมะของฉันช่างฉลาด ต่อไปถ้าพวกเธออยู่ในโลกใหญ่สามพันแห่งนี้ ฉันจะหาทางส่งเสบียงให้ได้เสมอ เอาล่ะ ให้เสี่ยวกั๋วจื่อผสานจุดแลกเปลี่ยนเข้ากับตู้ของพวกเธอ เสี่ยวกั๋วจื่อทำได้ไหม”

เสี่ยวหมวยกล่าวว่า “ได้ แต่จุดแลกเปลี่ยนนี้จะมีพื้นที่ไม่มากนัก ขนาดของพื้นที่คอนเทนเนอร์ที่หลอมรวมเท่าใด จุดแลกเปลี่ยนนี้ก็จะมีพื้นที่เท่านั้น”

คุณหนูถังหัวเราะคิกว่า “ตอนนี้ 1 พันล้านลูกบาศก์เมตรน้อยไปหรือเปล่าคะ และเราไม่มีความสามารถในการผลิตนะคะ”

หลัวโหวหัวเราะว่า “พอแล้ว ถ้ามีความสามารถในการผลิต ก็คงแตกต่างจากเสี่ยวหมวยไม่มากหรอก”

โจวรุ่ยเสวียยิ้มหวานว่า “พี่ชาย ความสามารถหลักของเสี่ยวหมวยคือความสามารถในการแลกเปลี่ยนอัตโนมัติ จุดแลกเปลี่ยนของเราไม่เหมือนกัน ความสามารถในการผลิตฉันคิดว่าเป็นเรื่องรองลงมา เสี่ยวหมวยเป็นอย่างนั้นไหม”

แต่ได้ยินเสี่ยวหมวยกล่าวว่า “ไม่ใช่ ความสามารถในการผลิตเป็นหนึ่งในฟังก์ชันหลักของแพลตฟอร์มการแลกเปลี่ยน ตอนนี้ยังไม่สามารถช่วยคุณเพิ่มความสามารถในการผลิตได้”

เห็นเช่นนั้น สี่สาวจึงไม่ยังคงสงสัย

อย่างไรก็ตาม การได้จุดแลกเปลี่ยนหนึ่งจุด พวกเธอก็รู้สึกค่อนข้างดีใจ

หลัวโหวกล่าวว่า “อืม จำกัดการแลกเปลี่ยนของจุดแลกเปลี่ยนอื่นกับจุดแลกเปลี่ยนของพวกเธอ”

เสี่ยวหมวยกล่าวว่า “ไม่ต้องจำกัด เพราะจุดแลกเปลี่ยนที่หลอมรวมในคอนเทนเนอร์พื้นที่จะทำการแลกเปลี่ยนเฉพาะกับฉันเท่านั้น และไม่มีความสามารถในการแลกเปลี่ยนกับอารยธรรมอื่น จุดแลกเปลี่ยนอื่นจะไม่สามารถค้นพบจุดแลกเปลี่ยนทั้งสี่จุดนี้ได้”

โจวรุ่ยเสวียพยักหน้าว่า “อืม พี่ชาย ฉันคิดว่านี่สมเหตุสมผลกว่า ถ้าจุดแลกเปลี่ยนอื่นสามารถค้นพบเราได้ เราก็จะเปิดเผยตำแหน่งตลอดเวลาสินะ”

มีจุดการค้าที่สามารถสื่อสารระหว่างกันได้ โดยรู้พิกัดของกันและกัน

ดังนั้นหลัวโหวสูญเสียจุดการค้าเคลื่อนที่ไป 4 จุด คงเหลือ 16 จุด โดยมีสองจุดที่ยังเคลื่อนที่ทั่วโลก และอีกหนึ่งจุดอยู่ที่จัตุรัสในพระราชวังแสงดาวของนครศักดิ์สิทธิ์

คุณหนูถังกล่าวขึ้นอีกว่า “ตอนนี้น่าเสียดาย 1 พันล้านลูกบาศก์เมตรนี้เล็กเกินไป”

สามหญิงต่างหัวเราะหลัวโหวกล่าวด้วยความยินดี “ยังเล็กอีกหรือ เธออยากได้ขนาดไหน เธอมี 1 พันล้านลูกบาศก์เมตรถึง 3 อันแล้วนะ”

คุณหนูถังกล่าวว่า “น่าเสียดาย ใส่ยานอวกาศสตาร์ไฮและสตาร์ซีไม่ลง”

หลัวโหวได้ยินดังนั้นก็ดึงเธอเข้ามากอด มือแปลกๆ ยื่นเข้าไปในเสื้อของเธอ คลำไปมาอย่างต่อเนื่อง แล้วหัวเราะกล่าวว่า “ถ้าเธอยังฝึกไม่ถึงชั้นที่หก เธอก็อย่าคิดถึงยานสตาร์ไฮเลย”

พูดจบ เขาก็ผลักเธอลงบนโซฟาให้นอนคว่ำ แล้วกล่าวว่า “วันนี้ห้ามใครออกไปไหน ทุกคนอยู่กับฉัน ไปปิดประตูห้องรับแขกซะ”

เถียนจิ้งเพิ่งจะปิดประตูเสร็จ เดินเข้ามาก็พบว่าหลัวโหวไม่มีการปูเตียงล่วงหน้า ก็แทงเข้าไปในร่างกายของคุณหนูถังทันทีคุณหนูถังร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด กล่าวอย่างน่าสงสาร “ตอนนี้เจ็บจัง”

หลังจากส่งลูกศิษย์และสามหญิงไปยังนครศักดิ์สิทธิ์แล้วหลัวโหวตัดสินใจใช้ชีวิตแบบสามัญชนสักระยะ เพราะตั้งแต่เข้าสู่ชั้นที่เจ็ด เขารู้สึกว่าควรบำรุงการฝึกฝนของตนเองอย่างดี การก้าวหน้าเร็วเกินไปอาจไม่ดี

ในตอนเที่ยงวันนี้ เหลือเพียงเขากับเถียนจิ้งฝ่ายหลังดูมีความสุขมาก นั่งบนต้นขาของเขา กอดคอเขา และพูดอย่างออดอ้อน “จริงๆ แล้ว ฉันก็อยากไปฝึกวิชาที่นครศักดิ์สิทธิ์ มิฉะนั้นระดับวิชาของฉันก็จะตกต่ำลงมาก”

หลัวโหวกล่าวว่า “เธอพูดจริงหรือเปล่า”

เถียนจิ้งก็หัวเราะตอบ “จริงบ้าง ไม่จริงบ้าง”

หลัวโหวกล่าวด้วยความยินดี “งั้นช่วงนี้เธอไปที่นครศักดิ์สิทธิ์เลย บริเวณฝึกวิชาทั่วไปกำลังเปิดให้ภายนอก จะคึกคักมาก มีมังกรน้อยแปดตัว จะสนุกมาก แต่ถ้ามีเรื่องอะไร ฉันจะแจ้งให้เธอกลับมาจัดการ ยังไงก็มียานบิน ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น”

ดังนั้นเถียนจิ้งก็ไปที่นครศักดิ์สิทธิ์

ตอนนี้เหล่าสาวๆ คุ้นเคยกับเขามานาน ไม่สนใจที่จะอยู่ติดกับเขาทุกวัน ตรงกันข้าม พวกเธอคิดว่าการให้พื้นที่ส่วนตัวบ้างจะดีกว่า