เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 282 สัมผัสที่น่าอัศจรรย์

บทที่ 282 สัมผัสที่น่าอัศจรรย์

เซียนผู้นั้นได้ยินคำพูดนี้ก็ปิดดวงตาสวยแบบนกฟีนิกลงทันที และนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวเสียงเบาว่า “หลัวโหวฉันมองไม่เห็นอนาคต อนาคตนั้นสว่างหรือมืดมิด แสดงให้เห็นว่าอนาคตของห้วงอวกาศนี้แตกต่างจากห้วงอวกาศอื่นมาก บางทีคุณอาจพูดถูก เมื่อเราก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูง นิสัยของเราอาจเปลี่ยนไปอย่างมาก จะกลายเป็นผู้ที่อยู่เหนือผู้อื่น โลภอำนาจมากขึ้น และไร้ความรู้สึกมากขึ้น”

ฮวนจิ่วเทียนลืมตาขึ้น แก้มแดง พูดด้วยความไม่เชื่อ “ทำไมถึงพูดแบบนี้”

หลัวโหวหัวเราะคิกคัก “เพราะตอนนี้เธอเป็นแฟนของฉันแล้ว ฮ่าๆ ต้องบอกฉันหน่อยสิว่าชื่อเดิมของเธอคืออะไร และหน้าตาเดิมเป็นยังไง”

ฮวนจิ่วเทียนหึ่มเสียง ทำท่าเหมือนสาวๆ ในสหพันธ์ ตีเขาเบาๆ แล้วกอดเอวของเขา ซุกหน้าลงบนอกเขา “นี่คือหน้าตาของฉันแล้ว ไม่ได้เปลี่ยนแปลง เผ่าพันธุ์ของเราทุกคนดูเหมือนนางฟ้าในตำนานของพวกคุณ เธอพูดถูก เราสมบูรณ์แบบมาก ถ้าพัฒนาเป็นอารยธรรมชั้นสูง คงจินตนาการเวลาต่อไปไม่ได้ สำหรับชื่อของฉัน เธอเรียกฉันว่าพี่เก้าเทียนก็แล้วกัน ฉันชินกับชื่อนี้แล้ว ในสาธารณรัฐซิลเวอร์สตาร์ ชื่อเดิมของฉันเกือบลืมไปแล้ว”

หลัวโหวลูบผมของเธอที่ยาวลงมาถึงเอว ดกดำเป็นประกายราวกับมีแสงดาว

“อย่าไป อยู่กับฉันสักกี่วัน ฉันรู้ว่าถ้าเธอจากไป คงยากที่จะกลับมาอีก พวกเธออาจถูกพ่อมดโจมตีอย่างรุนแรง” หลัวโหวจูบปากเธอ รสชาติหวานล้ำที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน

ขณะจูบ มือของเขาเริ่มลูบที่อกของเธอ คราวนี้ฮวนจิ่วเทียนสั่นเล็กน้อย แต่ไม่ได้ขัดขวาง ดูเหมือนเธอก็อยากได้เช่นกัน

สัมผัสที่น่าอัศจรรย์ทำให้มือของหลัวโหวสั่นสะท้าน

ทันใดนั้น ฮวนจิ่วเทียนผลักเขาออก แล้วมองระแวดระวังรอบตัว

หลัวโหวก็ตกใจกับอาการของเธอ

แล้วเสียงหนึ่งดังมาจากท้องฟ้า “ฮวนจิ่วเทียน เธอกล้ามากนะ กล้ามาล่อลวงชายของประธานาธิบดี”

คุณชายหยวนจิ่วเทียนลุกขึ้นอย่างฉับพลัน มองไปที่ท้องฟ้า และกล่าวว่า “นางซีหวังมู่ คุณช่างสุภาพนัก ถึงกับมาที่อาณาเขตของฉันได้ ระหว่างแผ่นดินเทพและสหพันธ์ดาวเงิน นอกจากความร่วมมือแล้ว เรามีความสัมพันธ์แบบไม่ก้าวก่ายกัน และที่สำคัญ ประธานาธิบดีของเราและองค์สูงสุดของคุณก็ไม่เหมือนกัน เรามีสังคมที่เท่าเทียม”

เสียงหัวเราะอย่างอ่อนหวานดังมาจากท้องฟ้า “นี่เรียกว่าอาณาเขตของคุณหรือ ในตำนานของโลก ภูเขากุนหลุนเป็นอาณาเขตของฉัน”

แล้วเสียงก็เปลี่ยนเป็นเสียงดุ “สหพันธ์ดาวเงินทำอะไรลงไป กำลังค่อยๆ วิวัฒนาการสู่อารยธรรมชั้นสูง โดยไม่สนใจชีวิตของพันธมิตร คิดจะก้าวหน้าโดยทิ้งเราหรือ ไม่มีทางหรอก ฉันได้ส่งข่าวให้องค์สูงสุดแล้ว คอยดูเถอะว่าในการประชุมสภาพันธมิตร ประธานาธิบดีของคุณจะถูกไต่สวนอย่างไร”

คุณชายหยวนจิ่วเทียนสีหน้าเปลี่ยนไป “นางซีหวังมู่ เจ้าสัตว์ประหลาด กล้ามาส่องเรื่องน่าอับอายของเราได้”

เสียงหัวเราะอย่างสดใสดังมาจากท้องฟ้าอีกครั้ง “หยวนจิ่วเทียน เจ้าทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ฉันจะไม่รู้ได้อย่างไร นี่ ร่างของปีศาจชี่โหยวก็ถูกค้นพบแล้ว เจ้าประมาทเกินไป นี่จะทำให้เผ่าพันธุ์มาร์กวนหันมามองโลก และนี่ เจ้าลิง เจ้าค่อยรอดูเถอะ ไม่ต้องรอ 50 ปี หรือ 30 ปี ไม่ช้าหรอก เผ่าพันธุ์มาร์กวนจะจับตามองเจ้าแน่ ด้วยความเคารพที่เผ่าชนเฉียงหวงมีต่อฉันมานาน และด้วยการปกป้องของเจ้ามานาน ฉันจะไม่ยุ่งกับเจ้า ให้คำเตือนแก่เจ้าเลยก็แล้วกัน รีบส่งยานพาหนะพันธุ์ออกไปให้เร็ว หนีจากโลกสามพันใบนี้ไปเสีย คิดจะรอต่ออีก 20 ปี หรือนานกว่านั้น ไม่มีทางหรอก เอาล่ะ หยวนจิ่วเทียน ฉันไม่ใช่คนใจแคบ จะไม่เปิดโปงเรื่องน่าอับอายของเจ้าและเจ้าลิง แต่ฉันไม่พอใจที่เจ้าปิดบังเรื่องหัวใจแห่งชีวิตจากเรา แล้วล่ะ ฉันจะไป เจ้าจงระวังตัวเถอะ”

นานพักใหญ่หลัวโหวจึงกล่าวว่า “เธอเรียกฉันว่าลิง เธอรู้เรื่องของเราเยอะมากหรือ”

คุณชายหยวนจิ่วเทียนถอนหายใจยาว “ความสามารถของพวกเขาเหนือกว่าชาวดาวเงินมาก ทั้งในด้านพลังปัจเจกและความสามารถในการทำนายหลัวโหวพวกเจ้าควรเตรียมพร้อมแล้ว ก่อนกลับ ฉันจะส่งทรัพยากรเพิ่มเติมให้ ปรึกษากับดาวน้ำแล้วส่งผู้อพยพ 10 พันล้านคน โดยเฉพาะอายุ 50 ปีขึ้นไป และส่งเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี 2 พันล้านคน อ๊ะ ที่นั่นพวกเจ้าก็คงอยู่ไม่นาน รอโอกาสแล้วค่อยออกไปนอกโลกสามพันใบนี้เถอะ”

หลังจากแยกย้ายจากคุณชายหยวนจิ่วเทียน หลัวโหวได้รับยานอวกาศ 200 ลำ โดยครึ่งหนึ่งเป็นรุ่นลดทอน แต่การลดทอนหมายถึงไม่มีอาวุธโจมตี อื่นๆ ยังคงเดิม

เมื่อสหพันธ์ประกาศข่าวการอพยพ 10 พันล้านคนไปยังดาวน้ำ ประชาชนต่างตื่นตระหนกอย่างที่สุด

ผลการสำรวจทำให้หลัวโหวตกใจอย่างมาก 90% ของประชาชนแสดงความประสงค์ที่จะออกจากโลก และไปยังดินแดนห่างไกลในสามพันโลก เพื่อให้ห่างจากแนวหน้ามากขึ้น

ตอนนี้ยากแล้วหลัวโหวเตรียมจะส่งคนที่มีอายุเกิน 50 ปีไปด้วย แต่ไม่คาดคิดว่าจะมีคนอยากไปมากขนาดนี้

สภาพสหพันธ์และคณะกรรมการประชุมปิดประตูนานถึงหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจะตัดสินใจสุดท้ายว่า จัดตั้งคณะกรรมการชั่วคราวของสหพันธ์ใหม่ โดยมีสมาชิกเป็นผู้สืบทอดอันดับสามจากประเทศสมาชิก บุคคลเหล่านี้จะทำหน้าที่แทนคณะกรรมการสหพันธ์บนดาวน้ำ แต่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของคณะกรรมการสหพันธ์อย่างเป็นทางการ… ภายในหนึ่งสัปดาห์ นอกเหนือจากผู้ที่ได้รับเลือกเข้ามหาวิทยาลัยสหพันธ์ คณะทำงาน เจ้าหน้าที่สำคัญของสหพันธ์ และพลเมืองที่ได้รับเลือกเข้าองค์กรต่างๆ แล้ว พลเมืองอื่นๆ จะถูกสุ่มเลือก โดยสุ่มเลือกพลเมืองอายุ 45 ปีขึ้นไป 8 แสนคน และอายุต่ำกว่า 18 ปี 2 แสนคน… พลเมืองที่ถูกสุ่มเลือกจะต้องจัดเตรียมทรัพย์สินที่จำเป็นภายในหนึ่งสัปดาห์ แล้วออกเดินทางจากโลกไปยังดาวน้ำ… สหพันธ์จะขนส่งสิ่งของจำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตไปยังดาวน้ำ

ภายในสองสัปดาห์ โลกจะต้องอพยพประชากร 10 ล้านคน

ที่ว่า 10 ล้านคน จริงๆ แล้วยังต้องบวกกับทหารติดอาวุธ 1 แสนนาย ซึ่งทหารเหล่านี้ได้รับการติดอาวุธจากดาวไคด์เมื่อเร็วๆ นี้

ราชินีน้อยแห่งดาวน้ำอ้าปากค้างเมื่อทราบถึง “ภัยคุกคาม” นั้น จากนั้นก็รีบตอบรับให้ชาวโลกอพยพมาที่นี่ทันที

หลัวโหวให้คำมั่นกับเธอว่า เมื่อชาวสหพันธ์มาถึง ภายในสิบปีจะหนีต่อไปยังโลกภายนอกสามพันโลก และเมื่อนั้น ชาวดาวน้ำก็จะพลอยหนีไปด้วย

แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้หลัวโหวก็ยิ้มพลางพูดว่า “ที่รัก เธอมาที่โลกเถอะ สามีจะสอนวิชาฝึกฝนให้เธอเอง ให้แม่เธอดูแลประเทศไปก่อน เธอแน่ใจว่าแม่จะยินดี และพวกผู้อาวุโสรวมถึงประเทศพันธมิตรก็จะเห็นด้วย…”