เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 389 ยาลูกกลอนของต่างดาว

จิ้งจอกน้อยที่มีเสน่ห์ล้นเหลือ อ่อนหวาน ขี้อาย และฉลาดหลักแหลม ตกใจจนร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้ง

เป็นการสะอื้นเบา ๆ ที่ทำให้ใครเห็นก็ต้องรู้สึกสงสาร

โจวรุ่ยเสวียเองก็เพิ่งเคยเห็นพี่ชายใช้พลังงานในรูปแบบนี้เป็นครั้งแรก จึงรู้สึกตื่นเต้นมาก “พี่ นี่เรียกว่าอะไรเหรอ?”

“ลั่วโหวหัวเราะลั่น “เรียกว่า ท่าจับจิ้งจอกก็แล้วกัน!”

จิ้งจอกน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้นหนักกว่าเดิม!

จมูกเล็ก ๆ ย่นนิด ๆ ดวงตาแดงก่ำ ริมฝีปากอิ่มสีชมพูอ่อนรูปทรงงดงามเผยอขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นฟันขาวเรียงสวย…

มาถึงตระกูลถัง สมาชิกทุกคนในตระกูลก็มารวมตัวกันพร้อมหน้า!

แน่นอนว่าสิ่งที่พวกเขาสนใจที่สุดคือความคืบหน้าของลั่วโหวน้องชายของคุณหนูถังถังไห่ได้รับตู้คุนเป็นอาจารย์ และฝึกฝนจนถึงระดับสองขั้นต้น ส่วนฝาแฝดอายุหกขวบทั้งสองคนยังคงวนเวียนอยู่ที่ระดับหนึ่ง เพราะยังเด็กเกินไป กระดูกยังอ่อนเกินไป ไม่มีพลังภายใน จึงไม่สามารถยกของหนักได้มากนัก

ผู้อาวุโสตระกูลถังถอนหายใจพลางกล่าวว่า “ลั่วโหวนายจะมีชีวิตอยู่ได้นานกว่าหมื่นปีจริง ๆ หรือ?”

คุณหนูถังในตอนนี้ดวงตาเต็มไปด้วยประกายแวววาว ลั่วโหวถอนหายใจอย่างจงใจพลางพูดว่า “ใช่แล้ว แต่สิ่งที่ผมกังวลคือ เทียนเจ๋อจะไม่ต้องการผมในอนาคต บอกว่าผมเป็นปีศาจแก่หมื่นปี!”

ทุกคนหัวเราะลั่นออกมาพร้อมกัน คุณหนูถังมองเขาด้วยหางตาแล้วพูดว่า “เสี่ยวเสวียไปปิดด่านแล้ว คุณต้องช่วยฉันกับเสวียนเอ๋อร์นะ พวกเราเพิ่งอยู่ชั้นที่สามขั้นสูงสุด พี่จิ้งจิ้งก็เพิ่งอยู่ชั้นที่สามขั้นกลาง เธอบอกว่าจะลาออกแล้ว บอกว่าช่องว่างระหว่างคุณมันห่างเกินไป คุณจะทิ้งเธอแน่ ๆ !”

ลั่วโหวรีบพูดว่า “พูดเหลวไหลอะไรกัน ตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาสหพันธรัฐเป็นตำแหน่งที่สำคัญมาก พวกคุณไม่ต้องกังวลหรอก ต่อไปผมจะดูแลเรื่องการฝึกฝนของพวกคุณเอง”

ท่านผู้เฒ่าถังหัวเราะฮ่า ๆ พลางกล่าวว่า “ลั่วโหวคุณก็ต้องสนใจการฝึกบำเพ็ญของพวกเราด้วยนะ!”

ลั่วโหวพูดอย่างร่าเริงว่า “ถ้าวางรากฐานได้ดี ทุกอย่างข้างหน้าก็จะง่ายขึ้น ก่อนถึงชั้นที่หก อย่าพยายามหาทางลัด หลังจากผ่านด่านลี้ลับของชั้นที่หกไปแล้ว การฝึกบำเพ็ญต่อจากนั้นจะพูดว่ายากก็ยาก จะพูดว่าไม่ยากก็ไม่ยาก ถ้ามีโชควาสนา ความก้าวหน้าก็จะรวดเร็วมาก ทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนมีโอกาสฝึกบำเพ็ญถึงชั้นเก้าขึ้นไป สร้างพลังวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์ และมีอายุขัยนานนับหมื่นปี”

จากนั้น อาสามตระกูลถังก็พูดว่า “ลั่วโหวคุณทำให้ผมรู้สึกท้อใจจริง ๆ ผมคิดว่าผมคงต้องไปดาวสัตว์อสูรบ้างแล้ว!”

ลั่วโหวแกล้งมองไปทางหนึ่งแล้วร้องอย่างตกใจ “คุณลุงสาม ทำไมคุณยังอยู่ที่บ้านอีกล่ะ ผมนึกว่าคุณไปนานแล้ว ลุงรองกับลุงสามของผม รวมถึงป้าทั้งสองคนก็ไปที่นั่นกันหมดแล้วนะ”

ลุงสามตระกูลถังรู้สึกหงุดหงิดกับคำพูดนั้น ทุกคนหัวเราะชอบใจ คุณปู่ถังจ้องมองลูกชายคนที่สามอย่างดุ ๆ “ไร้ค่า รู้จักแต่จะไปอ้อนสาว ๆ จากดาวน้ำอยู่นั่นแหละ!”

คุณหนูถังหัวเราะคิกคัก “ที่รัก คุณช้าไปก้าวนึงแล้วล่ะ ลุงสามของฉันรับเสี่ยวซือกับเสี่ยวโหยวเป็นอนุภรรยาไปแล้วนะ ฮิ ๆ !”

ลั่วโหวรู้สึกหงุดหงิดจนพูดไม่ออก!

ลุงสามถังหัวเราะคิกคัก!

ปู่ถังจ้องเขาด้วยสายตาดุดัน “ไอ้บ้า ฉันให้เวลานายสามวันไปดาวสัตว์อสูร ถ้าสามปีไม่สามารถทะลวงถึงขั้นสูงสุดของระดับสาม ก็ไม่ต้องกลับมา แล้วก็ยี่สิบปีห้ามเข้าบ้านหลังนี้!”

คุณหนูถังหัวเราะคิกคักพลางพูดว่า “ที่รัก ลุงสามของฉันเก่งมากเลยนะ เขาแย่งสาวฝาแฝดกับคุณชายจากดาวบำเพ็ญเซียนด้วย ถึงลุงสามจะไม่ได้เก่งเรื่องบำเพ็ญเพียร แต่เขาเก่งเรื่องอาศัยบารมีคนอื่นนะ แค่อ้างชื่อคุณ คนก็รีบเผ่นหนีไปแล้ว!”

“คุณหนูถังทำแบบนี้ตั้งใจแน่ ๆ !”

ลุงถังซานช่างน่าอับอายจริง ๆ !

อ้อ ลุงถังซานอายุแค่ 32 ปีเท่านั้นนี่นา!

ท่านถังเฒ่าด่าลูกชายคนที่สามอีก “ไอ้โง่ ไร้ค่าจริง ๆ ตอนนี้เป็นยุคของตระกูลใหญ่แล้ว ฉันต้องเข้มงวดกฎระเบียบของครอบครัวบ้าง ไม่สามารถปล่อยปละละเลยพวกนายเหมือนแต่ก่อนได้แล้ว สำนักเทียนอวิ้นก็ตั้งแผนกกฎหมายขึ้นมา ครอบครัวเราก็ต้องมีกฎเกณฑ์เพิ่มเติม โอ้ถังเทียนเจ๋อต่อไปนี้จะเป็นเลขาธิการคณะกรรมการวินัยของครอบครัวเรา!”

ถังเทียนเจ๋อพยักหน้าไม่หยุด “ครับคุณปู่ หนูรับตำแหน่งนี้เอง!”

จากนั้นเธอก็เริ่มข่มขู่ถังไห่ที่อายุเกิน 15 ปีแล้ว “นายระวังตัวให้ดี ๆ ถ้าฉันเห็นนายไปเที่ยวเตร่จีบสาวที่ไหน ทำให้เสียพลัง แน่นอนว่าต้องถูกลงโทษให้หันหน้าเข้ากำแพงสามปี! สำนักเทียนอวิ้นมีกฎว่าถ้าพบคนอายุต่ำกว่า 16 ปีไปเที่ยวแหล่งโคมเขียว จะถูกลงโทษให้หันหน้าเข้ากำแพงสามปีทันที!”

ถังไห่เกาหัวไม่หยุด

หลังจากนั้น พวกเขาก็คุยเรื่องธุรกิจกัน!

ลั่วโหวตั้งใจจะขายโลหะเหลวจากต่างดาว และอุปกรณ์ป้องกันระดับต่ำสุดของอารยธรรมชั้นสูงให้กับตระกูลถังในราคาถูก

ทำไมต้องขายราคาถูกด้วยล่ะ? เพราะบริษัทที่ตระกูลถังบริหารอยู่ ซึ่งปัจจุบันมีชื่อว่า

บริษัทอุปกรณ์บำเพ็ญเพียรเทียนอวิ้นไม่ได้ถูกควบคุมโดยสำนักเทียนอวิ้นทั้งหมด นอกจากตระกูลถังแล้ว ยังมีตระกูลหลี่จากฮ่องกง ตระกูลเหอจากมาเก๊า และตระกูลซ่งจากเมืองจินหนิงรวมถึงผู้ถือหุ้นอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นประเทศ ตระกูล กลุ่มทุน หรือมหาเศรษฐีต่าง ๆ

คนตระกูลถังยังพอว่าได้ แต่ผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ทำไมต้องให้ผลประโยชน์กับพวกเขาฟรี ๆ ด้วย?

“โลหะเหลวที่มีอยู่ภายนอกมีปริมาณไม่มาก ถ้าพวกเราส่งสินค้าออกไปจำนวนมาก จะทำให้ร้านค้าในเครือเกิดการขาดทุนจำนวนมาก จะส่งผลเสียหรือไม่?”

ลุงถังกล่าวในตอนนี้

ลั่วโหวส่ายหน้าพลางกล่าว

“การให้พวกคุณทำกำไรเป็นเรื่องหนึ่ง แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องทำให้คนธรรมดาทั่วไปสามารถซื้อได้ ให้พวกเขาได้ติดอาวุธให้ตัวเอง สำนักเทียนอวิ้นจะเอาเงินมากมายไปทำอะไร? ตระกูลถังจะเอาเงินมากมายไปทำอะไร? ด้วยความสามารถของสำนักเทียนอวิ้นในตอนนี้ และด้วยความสามารถของฉัน พวกเราจะกินอะไรไม่ได้ ดื่มอะไรไม่ได้ หรือจะอยู่บ้านแบบไหนไม่ได้? แต่การไม่มีเงินก็ไม่ได้เหมือนกัน เพราะเงินเกี่ยวข้องกับเครือข่ายความสัมพันธ์ เกี่ยวข้องกับจำนวนคนธรรมดาที่จะทำงานให้กับพวกเรา ดังนั้น แม้ว่าสหพันธ์จะสามารถแจกจ่ายอุปกรณ์ป้องกันให้กับประชาชนฟรีได้ แต่ถ้าทำแบบนั้นคนก็จะไม่รู้จักทะนุถนอม”

ท่านพ่อตระกูลถังพยักหน้าพลางกล่าวว่า

“ใช่แล้ว อุปกรณ์ป้องกันและอุปกรณ์พื้นที่เก็บของที่สหพันธ์แจกจ่ายไปก่อนหน้านี้ หลายชิ้นถูกขายให้กับมนุษย์ต่างดาวในราคาถูก ธรรมชาติของมนุษย์นั้นมีจุดอ่อน ตอนที่สหพันธ์เพิ่งก่อตั้งได้ยกเลิกหนี้สินให้ผู้คนมากมาย แต่ทุกวันนี้ก็ยังมีคนแบกรับหนี้สินมหาศาลอยู่มาก”

ลั่วโหวนึกถึงยาลูกกลอนของต่างดาวขึ้นมา คิดในใจว่า ยาลูกกลอนยังไม่จำเป็นต้องรีบร้อนขนาดนั้น สำหรับฉันในตอนนี้ ยาลูกกลอนจากดาวบำเพ็ญเซียนก็ไม่ได้ดีนักแล้ว ต่อไปคงต้องหาโอกาสติดต่อกับอารยธรรมที่มีการฝึกฝนพลังวิญญาณที่ก้าวหน้ากว่านี้