เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 403 สิ่งที่เป็นของสหพันธรัฐก็เป็นของสหพันธรัฐ

เดือนสิงหาคมเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดสำหรับเหล่าคนหนุ่มสาว เพราะโรงเรียนทั้งหมดในสหพันธรัฐได้ปิดเทอมแล้ว!

พ่อแม่ต่างมองดูลูก ๆ ที่อยู่ในโรงเรียนมาหลายเดือนด้วยความยินดี พวกเขารู้สึกว่าลูก ๆ เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน

อ้อ โรงเรียนทั้งหมดในสหพันธรัฐเป็น

“ระบบประจำ”

เด็กอ้วนน้อยลง เด็กผอมก็น้อยลง เด็ก ๆ กลับบ้านและมีมารยาทมากขึ้น นี่คือผลลัพธ์ของการบังคับให้การศึกษา!

ในประเทศจีน ปัจจุบันมีโรงเรียนพื้นฐานขนาดใหญ่มากถึง 300 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ทั่วประเทศประมาณ 60 ล้านหมู่ ถึงกระนั้น ยังมีเด็กอายุ 5-14 ปี ถึง 40% ที่ไม่สามารถเข้าเรียนได้ เนื่องจากโรงเรียนในปัจจุบันเน้นการฝึกบำเพ็ญ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องไปเรียนในประเทศที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ในต่างประเทศ เช่น ออสเตรเลีย

เด็ก ๆ ชาวจีนจำนวนมากเดินทางไปเรียนต่างประเทศโดยเครื่องบินพาณิชย์หรือเครื่องบินส่วนตัว โรงเรียนพื้นฐานขนาดใหญ่ในต่างประเทศ เช่น สถาบันพัฒนาศักยภาพ ก็ได้รับเงินสนับสนุนจากสหพันธรัฐ คณาจารย์มาจากทั่วโลก แต่พนักงานอื่น ๆ ของโรงเรียนจะรับคนท้องถิ่นเป็นอันดับแรก การจัดซื้อวัสดุอุปกรณ์ก็จะพิจารณาจากท้องถิ่นเป็นหลัก ดังนั้นประเทศหรือภูมิภาคที่รับ “นักเรียนต่างชาติ” จำนวนมากจึงได้รับการกระตุ้นทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว

เนื่องจากเด็ก ๆ ในโรงเรียนพื้นฐานขนาดใหญ่ทุกคนต้องฝึกฝนร่างกาย ทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรงดี แม้แต่เด็ก ๆ ในวิทยาลัยเวทมนตร์ขั้นต้นในยุโรปก็ต้องฝึกฝนวิชาร่างกายของสำนักลั่วโหวทำให้ร่างกายไม่อ่อนแอ

แล้วโรงเรียนขนาดใหญ่ระดับสูงล่ะ?

มีบางแห่งที่เปิดดำเนินการแล้ว แต่ก็ไม่มากนัก สาเหตุหลักเป็นเพราะมหาวิทยาลัยชื่อดังระดับโลกหลายแห่งไม่ยอมสละ “ทรัพย์สิน” ที่สั่งสมมานานนับร้อยปีหรือหลายร้อยปี

เมื่อมหาวิทยาลัยชื่อดังเหล่านี้ไม่ยอมเป็นผู้นำ ส่งผลให้โรงเรียนขนาดใหญ่ระดับสูงในปัจจุบันมีเพียงไม่กี่แห่งที่มีผู้อยู่อาศัยอายุระหว่าง 15 ถึง 35 ปี พวกเขาบางคนไม่เคยเข้ามหาวิทยาลัย บางคนจบมหาวิทยาลัยแล้วกลับมาเรียนที่โรงเรียนขนาดใหญ่ระดับสูงอีกครั้ง บางคนลาออกจากงาน บางคนเป็นนักเรียนมัธยมปลาย หรือบางคนก็ออกจากมหาวิทยาลัยที่ไม่ค่อยดีนัก ส่วนนักศึกษาที่กำลังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยชื่อดัง หลายคนก็ไม่ยอมออกจากสถาบันของพวกเขา

จะทำอย่างไรดี?

ถ้าไม่ยอมปล่อยวาง แล้วจะได้อะไรขึ้นมา?

แต่พวกเขาไม่อยากจะทิ้งโรงเรียนที่มีประวัติศาสตร์มายาวนานถึงร้อยปี สามร้อยปี หรือแม้แต่ห้าร้อยปีไป!

สหพันธ์ได้ให้ทางเลือกกับโรงเรียนที่มีชื่อเสียงเหล่านี้ หากเพิ่มสาขาวิชาการวิจัยเวทมนตร์ การวิจัยพลังวิญญาณ การวิจัยพลังพิเศษ และอื่น ๆ พวกเขาจะสามารถรับนักเรียนจากโรงเรียนพื้นฐานขนาดใหญ่ได้ และในอนาคตจะสามารถแข่งขันกับโรงเรียนชั้นสูงขนาดใหญ่ได้

โรงเรียนที่มีชื่อเสียงเหล่านี้แน่นอนว่าตกลง แต่พวกเขาไม่มีทรัพยากรที่จำเป็น!

ไม่มีทรัพยากรก็ไม่เป็นไร แค่ยอมให้สหพันธรัฐมีอำนาจในการนำมหาวิทยาลัยชั้นสูงเหล่านี้ก็พอ เพียงแค่ยกเลิกการแสวงหาผลกำไรของมหาวิทยาลัยเหล่านี้ สหพันธรัฐก็จะให้เงินสนับสนุนพวกเขาทุกปี

มหาวิทยาลัยชั้นสูงเหล่านี้มีอยู่ทั่วโลกไม่ถึง 200 แห่ง และล้วนแต่เป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง

…

ที่คฤหาสน์หลังใหญ่ ทุกคนกำลังดูโทรทัศน์กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เมื่อเห็นว่ามีเกาะลอยอีกแห่งปรากฏขึ้น หลิวชิงจึงถามว่า

“อาจารย์อา พวกสหพันธ์ตั้งใจจะสร้างเกาะลอยกี่แห่งกันแน่?”

เกาะลอยที่ว่านี้แน่นอนว่าลอยอยู่บนท้องฟ้า แต่ทั้งหมดอยู่เหนือทะเล เหมือนกับเกาะลอยในมิติซ้อนทับ

ลั่วโหวเห็นว่ามีมนุษย์ต่างดาวบนโลกเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ทรัพย์สินก็มากขึ้นตาม จึงวางแผนใช้เกาะเหล่านี้มา “ดูดซับ” เงินทุนที่มากเกินไปบนโลก

หลิวชิงเรียกลั่วโหวว่าอาจารย์อา เพราะเธอรับลั่วเสวียนเป็นอาจารย์ และลั่วเสวียนก็อายุมากกว่าลั่วโหวนี่นา!

แต่ว่าลั่วเสวียนยังคงอยู่ในช่วงปิดด่านอยู่!

ในตอนนี้หลิวชิง หูอิ่งอิ่ง ฉีเสี่ยวหนานและหยางรั่วซี สาวงามระดับพรีเมี่ยมทั้งสี่คนก็อยู่ข้าง ๆ ด้วย!

สาวน้อยสวยทั้งสี่คนต่างก็อายุครบ 14 ปีแล้วลั่วโหวจึงจับมือเล็ก ๆ ของหลิวชิงพลางหัวเราะคิกคัก “100 ที่นั่งเลยนะ!”

ใบหน้าของหลิวชิงแดงก่ำในทันที!

คนทั้งสามที่อยู่ข้าง ๆ เห็นความผิดปกติแล้วก็ก้มหน้าลงหัวเราะ ฉีเสี่ยวหนานที่ค่อนข้างร่าเริง เงยหน้าขึ้นพูดว่า

“อาจารย์อา คุณมีผู้หญิงเยอะเกินไปแล้ว!”

ที่เธอเรียกลั่วโหวว่าอาจารย์อา เพราะเธอรับโจวรุ่ยเสวียเป็นอาจารย์ และโจวรุ่ยเสวียอายุน้อยกว่าลั่วโหว!

ลั่วโหวยื่นมือประหลาดออกมาโอบเอวเธอไว้ ร่างของหญิงสาวแข็งทื่อขึ้นมาทันที ลั่วโหวหัวเราะฮิ ๆ พลางพูดว่า

“เธอจะมาเป็นผู้หญิงของอาจารย์อาไหม? อาจารย์อาเห็นเธอแล้วชอบมากเลยนะ!”

“ฉันไม่มีวันเป็นผู้หญิงของนายหรอก มีผู้ชายมากมายที่ตามจีบฉัน!”

ชีเสี่ยวหนานพูดด้วยใบหน้าแดงก่ำพลางดิ้นรนเล็กน้อย ในตอนนั้นเอง มีคนเดินเข้ามาจากด้านนอก ชีเสี่ยวหนานตื่นเต้นร้องว่า

“อาจารย์ ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว!”

เป็นโจวรุ่ยเสวียนั่นเอง เธอเป็นคนแรกที่ออกจากการปิดด่าน!

ลั่วโหวรีบปล่อยมือออก ลุกขึ้นยืนพลางเกาศีรษะแล้วพูดว่า

“ทำไมคุณกลับมาล่ะ?”

พูดจบร่างของเขาก็พลันหายวับไปจากที่นั่นทันที!

ฉีเสี่ยวหนานลุกขึ้นยืนเช่นกันแล้วพูดว่า

“อาจารย์ครับ คุณมาได้จังหวะพอดีเลย เมื่อกี้อาจารย์อาลั่วโหวแกล้งพวกเราอยู่นะ!”

ในทันใดนั้น สาวน้อยทั้งสามในห้องรับแขกต่างหัวเราะคิกคักออกมา ดังนั้นฉีเสี่ยวหนานจึงเล่าเรื่องราวบางอย่างออกมา

ในตอนนี้ เถียนจิ้งก็กลับมาแล้ว!

“อาจารย์ ช่วยตัดสินใจให้พวกเราหน่อยค่ะ!”

ฉีเสี่ยวหนานแกล้งทำเสียงออดอ้อน

“จะทำอย่างไรดีล่ะ”

โจวรุ่ยเสวียฉลาดหลักแหลม เธอรู้ดีว่าลั่วโหวรับสาวน้อยสวย ๆ พวกนี้เข้ามาเป็นศิษย์ด้วยจุดประสงค์อะไร

“ได้แล้ว พวกเธอออกไปเล่นได้”

เหลือเพียงโจวรุ่ยเสวียและเถียนจิ้งนั่งอยู่บนโซฟา เถียนจิ้งหัวเราะพูดว่า

“เขาช่างสบายจริง ๆ ”

“พี่จิ้ง บอกฉันหน่อย พี่ชายเป็นแบบนี้ พวกเราจะทำยังไงดีล่ะ! ความรู้สึกของเขาแยกออกจากกันมากขึ้นเรื่อย ๆ !” โจวรุ่ยเสวียถาม

เถียนจิ้งถอนหายใจแล้วพูดว่า

“พวกเราทั้งโชคดีและชะตาขมขื่น ช่างมันเถอะ คิดว่าอนาคตยังอีกยาวไกล ทุกเรื่องมันก็ผ่านไปได้!”

โจวรุ่ยเสวียกัดฟันพูด

“งั้นก็แค่นั้นสินะ?”

เถียนจิ้งหัวเราะพลางพูดว่า

“พอเถอะ เสวีย เมื่อต้องเจอผู้ชายแบบนี้ เราก็ต้องใจกว้างหน่อย เขาไม่มีทางที่จะไม่นอกใจพวกเราหรอก แต่พวกเราก็แค่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็พอ ไม่อย่างนั้นก็ต้องทนทุกข์ทรมานตาย หรือไม่ก็ต้องใจแข็งทิ้งเขาไป แต่ถ้าทิ้งเขาไปแล้วเธอจะไปทำอะไร? แต่งงานกับคนอื่นเหรอ?”

โจวรุ่ยเสวียแค่นเสียงฮึ

“พี่สาว ฉันวางแผนจะตั้งกองทัพรับจ้างแล้ว คล้าย ๆ กับที่เคยมีในดาวมอนสเตอร์น่ะ พี่ชายต้องให้ยานอวกาศฉันเป็นล้านลำ ถ้าไม่ให้กองทัพโคลนฉัน 1000 ล้านคน ฉันจะไม่ยอมเลิกรากับเขาง่าย ๆ ! ตอนนี้ฉันอยากไปปล้นของ ฉันจะไปเป็นโจรสลัดอวกาศ ฉันจะไปปล้นของ!”

พูดจบ โจวรุ่ยเสวียก็พูดต่อ

“แล้วก็นะ หลิวอี้หาน นางจิ้งจอกน้อยคนนั้น พวกเธอก็จะเป็นผู้หญิงของพี่ชายในอนาคตด้วยเหรอ?”

เถียนจิ้งหัวเราะคิกออกมา

“พอเถอะ เสวีย โชคดีที่เทียนเจ๋อไม่อยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้นความหึงหวงของเธอคงจะพลุ่งพล่านยิ่งกว่านี้อีก”

เถียนจิ้งพูดด้วยความรู้สึกประทับใจว่า

“สหพันธ์ได้รวบรวมเด็กที่ฉลาดที่สุดจากทั่วโลกมาไว้ที่นี่ ถ้าปล่อยให้พวกเขาพัฒนาไปตามยถากรรม พวกเขาอาจจะกลายเป็นแค่คนเจ้าเล่ห์ ไม่สามารถเติบโตเป็นอัจฉริยะได้ แต่ตอนนี้สหพันธ์ได้บ่มเพาะพวกเขา อนาคตของพวกเขาจะต้องเจิดจรัสแน่นอน เสี่ยวเสวีย พยายามเข้านะ อย่าให้เด็กพวกนี้แซงหน้าไปได้ ฮ่ะ ๆ เธออย่าทิ้งเสี่ยวหลัวไปล่ะ ไม่งั้นต่อไปจะไม่มีของดี ๆ และจะฝึกฝนให้สำเร็จได้ยาก การฝึกฝน ฉันเข้าใจแล้วว่า ไม่เพียงแต่ต้องฉลาด มียีนส์ที่ดีเท่านั้น แต่ยังต้องมีทรัพยากรมากมายด้วย”

หลังจากเถียนจิ้งออกไป โจวรุ่ยเสวียย่นจมูกเล็ก ๆ แล้วพูดว่า

“พี่ชาย คุณต้องการภรรยากี่คนกันแน่!”

ฉีเสี่ยวหนานเดินเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับหัวเราะคิกคักพูดว่า

“อาจารย์ ฉันควรเรียกเขาว่าอาจารย์อาหรือพี่ลั่วโหวดีคะ?”

โจวรุ่ยเสวียร้อง “อ๊ะ” ออกมาครั้งหนึ่งแล้วเรียกชีเสี่ยวหนานเข้ามาหา จากนั้นก็หยิบไม้บาง ๆ แผ่นเล็กออกมาแล้วพูดว่า

“ยื่นมือมา!”

ชีเสี่ยวหนานรีบกระทืบเท้าทันที

“ไม่เอานะ อาจารย์ คุณไม่ควรเกลียดชังเพราะความรักนะ พี่ลั่วโหวเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อมมากนะ ถึงแม้เขาจะเป็นไอดอลของฉัน คุณก็ไม่ควรโกรธนะ พี่ลั่วโหวก็แค่จักรพรรดิองค์หนึ่ง การที่คุณเป็นหนึ่งในสนมของเขาก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรนะ อาจารย์ อย่าเพิ่งตีฉันทันทีที่เจอกันสิ!”