เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 418 สาวน้อยอายุ15
บทที่ 418 สาวน้อยอายุ15
“พ่อ ทำไมพ่อถึงตีฉัน ฮือ ๆ … ฉันจะฟ้องแม่ว่าพ่อลวนลาม ฉันโตขนาดนี้แล้ว พ่อยังกล้าตีก้นฉันอีก! ฮือ ๆ โดนพ่อลามกคนนี้เห็นหมดแล้ว คุณไม่ใช่พ่อฉัน พ่อฉันไม่มีทางถอดกางเกงแล้วตีก้นฉันแบบนี้หรอก คุณต้องเป็นอาจารย์อาลั่วโหวแน่ ๆ !”
เด็กสาวคนนี้อายุ 15 ปีแล้ว!
ในตอนนี้ เด็กสาวคนนี้ได้สติแล้ว!
เมื่อเห็นสภาพของลั่วโหวเธอก็ร้องไห้โฮออกมาทันที!
เมื่อมองเห็นภาพเบื้องล่าง เธอตกใจจนต้องกอดขาของลั่วโหวแน่น ลั่วโหวมองกางเกงในสีขาวตัวน้อยและก้นขาวนุ่มนิ่มของเธอ จึงใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้แหวกออก พบเนื้อนุ่มนิ่มสองจุด เขาจึงอดใจไม่ไหวจูบลงไป
ฉีเสี่ยวหนานตื่นตัวขึ้นมาทันที!
เมื่อรู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ร่างกายของเธอสั่นระริก
“พี่ อย่า อย่านะ!”
ลั่วโหวแลบลิ้นออกมาเลียจุดอ่อนไหวของเธอ…หลังจากผ่านไปสักพัก เขาจึงถอยออกมาและดึงกางเกงของเธอขึ้น แล้วตบก้นเธอเบา ๆ ตอนนี้ร่างกายของเธอนั้นอ่อนระทวยไปหมดแล้ว…
จากนั้นเขาก็เคลื่อนย้ายอีกครั้ง มาถึงห้องสงบในบ้านพักกลางป่า
นั่งลงมา หญิงสาวตัวน้อยทิ้งตัวลงบนต้นขาของเธอ น้ำตาไหลออกมาแล้ว
ลั่วโหวลูบก้นของเธอพลางหัวเราะพูดว่า
“ทำไมเธอถึงไม่ยอมฝึกวิชาเก้าวิถีที่พี่ชายบอกให้เธอฝึกล่ะ”
“ถ้าคุณชอบฉันก็บอกมาตรง ๆ สิ!” หญิงสาวตัวน้อยพูดขึ้นมาทันที
“ฉันรู้ว่าผู้ชายวัยลุงแบบคุณชอบเด็กผู้หญิงแบบฉันที่สุดแล้ว!”
ลั่วโหวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง พลิกร่างของเธอ หญิงสาวรีบหลับตาแน่น และขดตัว เธอป้องกันหน้าอกและส่วนล่างของร่างกาย
ลั่วโหวหัวเราะแล้วพูดว่า
“เธอทำอะไรน่ะ? ฉันเห็นหมดแล้วนะ!”
หญิงสาวร้องไห้ออกมาทันทีว่า
“คุณเป็นพี่ชายที่แย่มาก คุณไม่ยอมคบกับฉันดี ๆ แต่กลับทำแบบนั้นกับฉัน ฮือ ๆ คุณเป็นพี่ชายที่แย่ เป็นลุงที่แย่ เป็นผู้ชายที่แย่ ทำลายภาพลักษณ์ที่ดีของบลูชิลด์ คุณทำลายภาพลักษณ์ไอดอลในใจฉัน!”
“ไอดอล?”
สาวน้อยคนนี้ร้องไห้สะอื้น พลางพยักหน้า
“ลุงลั่วโหวเป็นไอดอลของหนู!”
ลั่วโหวตบแก้มเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม
“อย่าร้องไห้เลย ต่อไปลุงจะรับผิดชอบให้ถึงที่สุด เธอฉลาดขนาดนี้ ต่อไปก็มาเป็นที่ปรึกษาน้อยของเสี่ยวเซวียร์สิ ในเมื่อเรียนพลังพิเศษแล้ว ก็ต้องตั้งใจเรียนให้ดี ๆ นะ ไม่งั้น ฉันจะให้สถาบันพลังพิเศษไล่เธอออก แล้วทำให้ครอบครัวของเธอไม่มีความสุขเลย!”
เด็กสาวตัวน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้น
“ฉัน…ฉันชอบพลังพิเศษ ไม่ชอบเป็นนางฟ้า!”
ลั่วโหวตบแก้มเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ
“พี่ชายไม่ได้ตำหนิเธอนะ การฝึกฝนอะไรสักอย่าง ความชอบก็สำคัญเหมือนกัน!”
เด็กสาวตัวน้อยร้องไห้หนักกว่าเดิม
“คุณเป็นลุงที่แย่มาก ลุงเลว พี่ชายเลว ไอดอลเลว คุณไม่ยอมคบหาดูใจกับฉันก่อน แต่กลับทำแบบนั้นกับฉัน ความทรงจำรักแรกอันแสนงดงามของฉันหายไปแล้ว!”
ลั่วโหวพูดอย่างหงุดหงิด
“ฉันเป็นลุงตรงไหนกัน? เทียบกับเธอ ฉันแก่กว่าเธอสักแค่ไหน?”
ความคิดของอัจฉริยะมักจะแปลกประหลาดและก้าวกระโดดมาก!
ลั่วโหวไม่รู้จะร้องไห้หรือจะหัวเราะดี!
ดังนั้นเขาจึงปลอบเธอว่า
“เชื่อพี่สิ อย่าร้องไห้นะ พี่จะรับผิดชอบเอง!”
หญิงสาวร้องไห้สะอื้น พลางทุบอกเขาไม่หยุด
“นายต้องรับผิดชอบนะ ถ้านายไม่รับผิดชอบ ฉัน…ฉันจะตายให้นายดู!”
ลั่วโหวอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนแขน แล้วหัวเราะพูดว่า
“เด็กดี น้องหนานเป็นเด็กดีที่สุดเลย ต่อไปจะได้เป็นที่ปรึกษาน้อยของเสี่ยวเซวียร์ รอพรุ่งนี้นะ พี่ชายจะทำให้เธอเป็นผู้หญิงเต็มตัว พี่เพิ่งสังเกตว่าตรงนั้นของน้องหนานสวยมากเลยนะ!”
หญิงสาวมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา พูดอย่างน้อยใจว่า
“งั้นนายต้องจีบฉัน ให้ความรักครั้งแรกที่สวยงามกับฉัน ต้องไปเดินห้างกับฉัน พาฉันไปซื้อเสื้อผ้า เดินเล่นในสวนกับฉัน แบกฉันเดินในที่สาธารณะ ต้องอดทนเวลาฉันด่า นายห้ามตีฉัน ห้ามด่าฉัน และห้ามหลอกลวงฉันด้วย”
ลั่วโหวบีบแก้มเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ
“น่ารักจัง มาเป็นแฟนน้อย ๆ ของพี่ชายไหม ส่วนเรื่องของพี่ชาย ถ้าเธอวิเคราะห์ออกมาเองก็อย่าเพิ่งไปบอกใครนะ”
เด็กสาวเช็ดน้ำตา ดวงตากลมโตแดงก่ำ พูดอย่างภาคภูมิใจ
“แล้วคุณจะให้อะไรฉันล่ะ?”
ลั่วโหวจูบแก้มเล็ก ๆ ของเธอ
“เด็กโง่ บอกว่าเธอฉลาดไง ถ้าเธอมาเป็นแฟนน้อย ๆ ของพี่ชาย พี่ชายจะให้เงินค่าขนม 10,000 สหพันธ์ต่อเดือนเป็นไง?”
“ได้ค่ะ ตามที่คุณพูดเลย ฮิ ๆ ฉันจะถือว่าคุณเป็นคนอุปการะฉันนะ!”
ชี่เสี่ยวหนานหยุดร้องไห้แล้วพูดอย่างเจ้าเล่ห์
“เมื่อกี้เธอแกล้งทำเหรอ?” ลั่วโหวถามพลางหัวเราะ
สาวน้อยพูดว่า
“แน่นอนว่าแกล้งนิดหน่อย แต่ไม่ได้แกล้งทั้งหมดหรอก ฉันก็รู้สึกน้อยใจจริง ๆ นะ ฉันยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่เลย แล้วคุณดันมาเลียตรงนั้นของฉัน!”
ลั่วโหวคิดในใจ ความคิดของเด็กสาววัยเดียวกับเสี่ยวหนานนี่ช่างแตกต่างจากเสวียนเอ๋อร์ จิ่งจิ่ง เสวี่ยเอ๋อร์ และแม้แต่เทียนเจ๋อในปัจจุบันจริง ๆ
“พี่ลั่วโหวเปลี่ยนกลับเป็นหน้าตาเดิมให้ฉันดูหน่อยสิ!”
หญิงสาวตัวน้อยโอบกอดคอเขาพลางเอ่ยขึ้น
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของลั่วโหวขยับเล็กน้อย ไม่ถึงสิบวินาทีก็กลับคืนสู่สภาพเดิม ฉี่เสี่ยวหนานร้องว้าวออกมาดังลั่น พลางบีบแก้มของลั่วโหวพลางเอ่ยชื่นชม
“พี่ลั่วโหวนี่เป็นเวทมนตร์เหรอคะ?”
ลั่วโหวตอบว่า
“ใช่แล้ว เมื่อฝึกฝนจนถึงระดับของฉัน ก็สามารถปลอมตัวได้โดยไม่ต้องใช้เทคโนโลยีแล้ว”
ลั่วโหวหยิบธนบัตรสหพันธ์ออกมาหนึ่งปึก หญิงสาวตัวน้อยรีบคว้าไปทันที พลางหัวเราะคิกคัก
“ดีจังเลย!”
จากนั้นเธอก็ดมกลิ่นธนบัตรแล้วยัดใส่กระเป๋า เธอสะพายกระเป๋าใบเล็กไว้ที่ตัว ลั่วโหวจับหน้าอกของเธอโดยตรง และพบว่าขนาดถึงคัพซีแล้ว!
สาวน้อยคนนี้ตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง แล้วเอนตัวพิงร่างของลั่วโหวพูดเบา ๆ ว่า
“พี่ชาย รู้สึกดีไหมคะ?”
ลั่วโหวบีบเบา ๆ อีกครั้ง สาวน้อยขมวดคิ้วพลางพูดว่า
“เจ็บ!”
แน่นอนว่าต้องเจ็บ ก็ไม่เคยมีใครแตะต้องมาก่อนนี่นา!
ลั่วโหวลูบเบา ๆ พลางชมว่า
“ดีจังเลย กินมะละกอนมมาก ๆ หน่อยนะ ถ้าได้ขนาดดี พี่จะชอบมากขึ้นอีก!”
สาวน้อยหัวเราะคิกคัก
“พี่นี่เป็นคนเลวจริง ๆ !”
จากนั้นลั่วโหวก็ประทับริมฝีปากลงบนกระต่ายน้อยเซียวไป๋ผ่านเสื้อผ้า สาวน้อยถึงกับอ่อนระทวยไปทั้งร่าง แขนกอดคอลั่วโหวแน่น พลางออดอ้อนว่า
“พี่อยากกินไหม?”
ลั่วโหวเอาใบหน้าของเขาไปแนบแก้มเธออีกครั้ง กดเบา ๆ และถูไถเล็กน้อย รู้สึกถึงความอ่อนนุ่มนั้น เขาสัมผัสอยู่สักพัก ก่อนจะยิ้มพูดว่า
“วันนี้ยังไม่กินหรอก เนื้อนุ่ม ๆ ของเจ้าตัวน้อย พี่ชายจะเก็บไว้ค่อย ๆ ชิม”
ลั่วโหวพาเธอกลับไปส่งที่สถาบันพลังพิเศษ เมื่อเด็กสาวได้สติและพบว่าตัวเองอยู่เหนือสถาบันพลังพิเศษ เธอรีบพูดทันที
“แย่แล้ว คุณย่าต้องโทรหาฉันแน่ ๆ ถ้าโทรไม่ติด ท่านจะต้องเป็นห่วงมากแน่!”
ด้วยความที่เธออายุแค่ 15 ปี ฉีเสี่ยวหนานจึงต้องรีบกลับบ้าน แต่ก่อนจะกลับ เธอยังตะโกนบอกว่า
“พี่ชาย คุณต้องตามจีบฉันนะ คุณเป็นรักแรกของฉันนะ”