เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 424 หินแห่งสวนอีเดน

บทที่ 424 หินแห่งสวนอีเดน

หลังจากนั้นลั่วโหวก็ไปหาคุณหนูถังอีกครั้ง วันนี้หญิงสาวอยู่ในเมืองหนิง ในลานบ้านหลังหนึ่ง เธอกำลังฝึกวิชาดาบอยู่ ในลานบ้านมีแท่นรวมพลังอยู่แล้ว แต่ถ้าเป็นเพียงแท่นรวมพลังธรรมดา ก็จะไม่สามารถล่องหนหรือป้องกันการสแกนสนามข้อมูลได้ การจะป้องกันสนามข้อมูลได้นั้น จำเป็นต้องมีความสามารถในการล่องหนและมีโล่ป้องกันด้วย แต่ลานบ้านที่พวกเขาทั้งสองอยู่นี้ไม่ได้เปิดใช้งานการล่องหน ลั่วโหวพุ่งวาบไปปรากฏตัวข้าง ๆ เธอในทันที หญิงสาวสะดุ้งตกใจ! แต่แล้วเธอก็กระโจนเข้าไปในอ้อมกอดของเขา กอดรัดเขาไว้แน่น พลางหัวเราะพูดว่า

“ที่รัก คิดถึงสามีจะแย่แล้ว!”

ตระกูลถังรวมตัวกันอีกครั้งเพราะการมาของลั่วโหวทันทีที่คุณปู่ถังเห็นเขา ก็ชวนให้เขาไปนั่งที่ห้องหนังสือ แต่ยังไม่ทันได้นั่งลง ก็ถามขึ้นว่า

“กองทัพสหพันธรัฐกำลังจะก่อตั้งขึ้นในขนาดใหญ่แล้วใช่ไหม?”

ลั่วโหวเห็นท่าทางร้อนใจของเขา จึงยิ้มพลางกล่าวว่า

“แน่นอน หลังจากความพยายามหลายปี กองทัพโคลนรุ่นแรกที่มีทหารโคลนมากถึง 100 พันล้านนาย ก็ได้เสร็จสิ้นการฝึกฝนแล้ว”

ชายชราถังร้องออกมาเบา ๆ แล้วถามด้วยรอยยิ้ม

“มีกองทัพอยู่กี่กอง?”

“จะมีกองทัพทั้งหมด 100 กอง และแม่ทัพจะมาจากประเทศต่าง ๆ !” ลั่วโหวกล่าว

“แต่ว่าผู้บัญชาการทั้งสามกองทัพจะเป็นมนุษย์ต่างดาวคนหนึ่ง!”

ลั่วโหวกำลังพูดถึงอวิ๋น ท่านลุงถังได้ยินว่าเป็นมนุษย์ต่างดาว กลับถอนหายใจด้วยความโล่งอก พูดว่า

“นี่มันไม่ใช่การแย่งชิงอำนาจจากคณะกรรมการทหารหรอกหรือ แล้วเป็นมนุษย์ต่างดาวแบบไหนกัน?”

ลั่วโหวหัวเราะพูดว่า

“เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาที่มีอายุยืน 5 ล้านปี ถ้าพูดถึงอายุจริง ยาวนานกว่าการปรากฏตัวของสังคมมนุษย์บนอารยธรรมสีน้ำเงินเสียอีก แต่ถ้าพูดถึงอายุเชิงเปรียบเทียบ อาจจะยังไม่ถึง 18 ปีของดาวสีน้ำเงินด้วยซ้ำ โอ้ คุณปู่ถัง คุณจะยอมรับไหมล่ะ?”

ท่านลุงถังหัวเราะฮ่า ๆ พูดว่า

“5 ล้านปีเชียวนะ ฮ่า ๆ ไม่กล้าวางท่าใหญ่หรอก ถ้าได้เจอกัน ต้องเรียกว่ารุ่นพี่แน่นอน ถึงแม้อายุเชิงเปรียบเทียบจะน้อย แต่อย่างน้อยก็ต้องมีอายุหลายแสนปีแล้วใช่ไหมล่ะ”

“ถ้าคุณได้เจอกับพวกเธอ อย่าได้พูดว่าพวกเธอแก่เด็ดขาด พวกเธอจะเรียกคุณว่าเด็กน้อย หนุ่มน้อย แต่คุณห้ามเรียกพวกเธอว่าหญิงแก่เป็นอันขาด!”

ชายชราถังหัวเราะฮ่า ๆ พลางพยักหน้าไม่หยุด

“ใช่ ๆ ผู้หญิงไม่ชอบฟังคนอื่นพูดว่าพวกเธอแก่ที่สุด แต่ถ้าอายุ 5 ล้านปี หากเพิ่งแค่แสนปีกว่า ๆ พูดตามจริงแล้วก็ยังถือว่าเด็กมาก ๆ ”

ลั่วโหวพยักหน้าพูดว่า

“จริง ๆ แล้วเมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาจากอารยธรรมอื่น ๆ พวกเธอก็เหมือนเทพเจ้า แม้จะเป็นเทพเจ้าปลอม แต่พวกเธอมีร่างกายที่แข็งแกร่ง เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าดาวสีน้ำเงินนับล้านปี ทั้งฉลาด สวย และสง่างาม แต่ละคน ฮ่ะ ๆ แต่ละคน พูดตามตรง ล้วนเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเทียนเจ๋อ แต่ว่านะ ฮ่ะ ๆ ฉันยังชอบเทียนเจ๋อมากกว่า เทียนเจ๋อดูเป็นธรรมชาติกว่า”

คุณปู่ถังจ้องมองเขาด้วยสายตาดุ ๆ

“นายจะเจ้าชู้ก็เจ้าชู้ไป แค่อย่าให้เทียนเจ๋อรู้ก็พอ ผู้ชายที่แข็งแกร่งมีผู้หญิงหลายคนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่อย่าให้ผู้หญิงพวกนั้นต้องมาทะเลาะกัน ที่ดีที่สุดคือไม่ควรให้พวกเธอรู้ว่ามีตัวตนของกันและกัน”

ลั่วโหวเห็นด้วยอย่างยิ่ง แม้ว่าตอนนี้ คุณหนูถังจะรู้ถึงการมีตัวตนของผู้หญิงคนอื่นแล้วก็ตาม!

คุยกันได้ไม่กี่ประโยค คุณปู่ถังก็ถอนหายใจ บอกว่าตัวเองแก่แล้ว บอกว่าโลกนี้เป็นของคนหนุ่มสาว ลั่วโหวรู้ว่าเขาอยากเข้าร่วมกองทัพสหพันธรัฐ!

ได้ยินเขาถามอีกว่า

“100 กองพล แต่ละกองพลมีกำลังทหารมากกว่า 100 ล้านนาย โอ้ ได้ยินว่ายังมีหน่วยสืบราชการลับของสหพันธรัฐด้วย? เรื่องนี้เป็นยังไง?”

แม้ว่าสหพันธ์จะก่อตั้งมาหลายปีแล้ว แต่ตำแหน่งสำคัญในหน่วยงานที่ทรงอิทธิพลหลายแห่งก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันไม่จบสิ้นระหว่างประเทศต่าง ๆ

ลั่วโหวครุ่นคิดก่อนพูดว่า

“มีตำแหน่งผู้อำนวยการหนึ่งคนที่ยังว่างอยู่ และรองผู้อำนวยการสี่คนที่แบ่งหน้าที่กันไป คนหนึ่งดูแลด้านบุคลากรและโลจิสติกส์ ซึ่งอาจจะให้คนผิวดำจากทวีปแอฟริการับผิดชอบงานสองส่วนนี้ ส่วนอีกสามคนที่เหลือดูแลด้านข่าวกรอง คนหนึ่งรับผิดชอบข่าวกรองภายในกาแล็กซี อีกคนดูแลข่าวกรองของประเทศพันธมิตร และคนสุดท้ายดูแลข่าวกรองของฝ่ายศัตรู ตามการแบ่งงาน แน่นอนว่าการจัดการข่าวกรองของศัตรูเป็นงานที่อันตรายและน่าตื่นเต้นที่สุด”

ชายชราถังอดรู้สึกอิจฉาไม่ได้ ก่อนจะวิเคราะห์ว่า

“โอ้ ศัตรู แล้วศัตรูอยู่ที่ไหนล่ะ?”

ลั่วโหวหัวเราะพลางกล่าวว่า

“จะเป็นไปได้ยังไงที่จะไม่มีศัตรู?”

…

ในเวลานี้ ดาวเคราะห์ได้เกิดเหตุการณ์ขึ้นอีกสองเรื่อง: ปัญหาหนี้สินของแต่ละประเทศได้ปะทุขึ้นอีกครั้ง!

นี่คือปัญหาที่ตกทอดมาจากประวัติศาสตร์!

ก่อนที่สหพันธรัฐจะก่อตั้งขึ้น พวกเขาได้ยกเลิกหนี้สินส่วนบุคคล แต่ไม่ได้ยกเลิกหนี้สินของแต่ละประเทศ ทำให้หนี้สินของแต่ละประเทศเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ บางประเทศยังประกาศว่า

“ถ้าสหพันธรัฐไม่ช่วยเหลือพวกเรา พวกเราจะล้มละลายในเร็ว ๆ นี้”

เหมือนกับเขตยูโรในอดีต บางประเทศยากจน บางประเทศร่ำรวย ประเทศที่ยากจนย่อมเป็นภาระของประเทศที่ร่ำรวยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นอกจากปัญหาหนี้สินแล้ว ยังมีประเด็นสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง นั่นคือปัญหาการย้ายถิ่นฐานและการอพยพ

ประเทศที่มีพื้นที่ขนาดเล็กบางแห่งยังคงไม่เต็มใจที่จะเปิดสิทธิ์การพำนักระยะยาวให้กับชาวต่างชาติอย่างเต็มที่ ลั่วโหวพบกับเถียนจิ้งเธอกล่าวว่า

“หนี้สินจำเป็นต้องชำระคืนในที่สุด แต่สหพันธรัฐไม่มีหน้าที่รับผิดชอบในการช่วยชำระหนี้ให้กับบางประเทศ ส่วนปัญหาการอพยพและวีซ่าก็ไม่ซับซ้อน รัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐต้องกำหนดให้ประชาชนมีสิทธิ์ในการย้ายถิ่นฐานอย่างเสรี แต่การตั้งถิ่นฐานที่ไหนก็ต้องพิจารณาตามสถานการณ์จริงของพื้นที่นั้น ๆ เช่น บางประเทศมีขนาดเล็กมาก ทุกคนต่างอยากไปตั้งถิ่นฐานที่นั่น ค่าครองชีพที่นั่น โดยเฉพาะราคาที่อยู่อาศัยจะสูงมากอย่างแน่นอน ใช้กลไกตลาดในการคัดคนที่ตั้งใจจะไปอยู่ออกไป เกาะเผ่าเทพก็ทำแบบนี้ไม่ใช่หรือ?”

หลังจากพูดคุยกับคุณเถียนจิ้งแล้ว ก็ได้ข้อสรุปพื้นฐานว่า แต่ละประเทศต้องชำระหนี้ด้วยตัวเอง และแต่ละประเทศจำเป็นต้องออกวีซ่าระยะสั้นให้กับประเทศอื่น ๆ ทั้งหมดเป็นอย่างน้อย

…

ลั่วโหวติดต่อไปยังดาวแหล่งน้ำ แต่คนที่รับสายกลับเป็นแม่ของจักรพรรดินีน้อย

“ฝ่าบาทองค์อดีตจักรพรรดิ หลิงเอ๋อร์มาแล้วหรือครับ” ลั่วโหวถาม

“ใช่แล้ว หลัว เธอไปแล้ว อ้อ วันนี้มีอะไรมาหาฉันหรือ” อดีตจักรพรรดิตอบ

ปัจจุบัน การติดต่อสื่อสารระหว่างสองอารยธรรมเป็นไปอย่างใกล้ชิดมาก

ลั่วโหวยิ้มพลางกล่าว

“ไม่ได้พบกันนานมากแล้วนะครับ พูดไปแล้ว คุณก็เป็นแม่ยายของผมนะครับ”

หลังจากคุยกับเธอไปสองสามประโยค ก็ไม่มีอะไรให้รวบรวมเพิ่มเติมแล้ว ลั่วโหวจึงติดต่อกับราชินีเกลี่ย หลังจากติดต่อและพูดคุยกันสักพัก ราชินีเกลี่ยก็เล่าถึงหินชนิดหนึ่ง หินที่สามารถบรรจุสิ่งมีชีวิตได้!

หินที่เรียกว่า “หินอีเดน”!