เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 431 บิลทหารรับจ้าง
บทที่ 431 บิลทหารรับจ้าง
ลั่วโหวได้เปรียบบิลอย่างมาก!
จากนั้นลั่วโหวก็รอให้ท่านประธานมาเอาเปรียบบ้าง!
ราคาที่ท่านประธานเสนอมานั้น ทำให้ลั่วโหวคาดไม่ถึงเลยทีเดียว!
แค่ลั่วโหวจ่ายผลึกพลังงานจำนวนหนึ่งก็จะได้สิทธิ์ในการบริหารจัดการระบบดาวฤกษ์ทั้งหมดในเขตที่อารยธรรมโลกตั้งอยู่ รวมถึงอารยธรรมในระบบดาวฤกษ์เหล่านั้นด้วย!
เทียบเท่ากับหนึ่งในสามพันส่วนของทางช้างเผือก!
ทางช้างเผือกมีดาวฤกษ์ 200 พันล้านดวง มีดาวเคราะห์ที่โคจรในวงโคจรคงที่สูงถึง 3 ล้านล้านดวง และมีดาวเคราะห์ที่ไร้วงโคจรสูงถึง 400 พันล้านดวง
ก็คือ โดยเฉลี่ยแล้วจะกลายเป็น… โอ้ เสี่ยวกั่วจื่อส่งข้อมูลที่แน่ชัดมาให้ เนื่องจากดาราจักรทางช้างเผือกไม่ได้กระจายตัวอย่างสม่ำเสมอ… ลั่วโหวจะได้รับสิทธิ์ในการบริหารจัดการระบบดาวฤกษ์ 20 ล้านระบบ พร้อมกับดาวเคราะห์จำนวน 200 ล้านดวง และดาวเคราะห์ที่ไร้วงโคจรอีก 100 ล้านดวง
ในตอนนั้น เสี่ยวกั่วจื่อพูดว่า
“พี่ชาย นี่เป็นทรัพย์สมบัติมหาศาล ท่านประธานบอกว่า คุณไม่ควรมองเขตนี้เป็นแค่ทรัพย์สินของคุณเท่านั้น แต่ควรทำตัวเป็นผู้พิทักษ์มันด้วย ไม่ให้กองกำลังชั่วร้ายเข้ามาในเขตนี้ได้ และพี่ชาย ท่านประธานยังบอกอีกว่า เนื่องจากกองทัพโคลนของคุณยังไม่พร้อม ดังนั้นการป้องกันเขตนี้จะให้สาธารณรัฐช่วยดูแล คุณจึงต้องจ่ายค่าทหารเป็นผลึกพลังงานบ้าง ท่านประธานบอกว่าจะช่วยปกป้องเขตดาวนี้ให้ 10 ปี หลังจากนั้นมันจะเป็นความรับผิดชอบของคุณ ถ้าเขตนี้เกิดปัญหาเพราะคุณ สาธารณรัฐก็จะลงโทษคุณด้วย”
ลั่วโหวพูดอย่างจนใจว่า
“งั้นก็เหลือผลึกพลังงานไว้ให้พี่ชายบ้างสิ? ต่อไปพี่ชายคงไม่มีโอกาสทำเงินได้เยอะแบบนี้อีกแล้ว ถ้าอารยธรรมระดับสูงเริ่มสำรวจการกระจายตัวของทรัพยากรในเขตที่แต่ละคนดูแล”
ผลไม้น้อยพยักหน้าพลางกล่าว
“พี่ ฝ่าบาทประธานบอกว่า แค่นี้ก่อนชั่วคราว เขาบอกให้คุณดูแลผลึกต้นกำเนิดที่มีอยู่ให้ดี เพราะมีพลังงานถึงจะมีความหวังในการอยู่รอด ผลึกต้นกำเนิดที่คุณมีตอนนี้ ในสามพันมหาภพไม่ใช่ทรัพย์สมบัติเล็ก ๆ แล้ว แม้จะยังเทียบไม่ได้กับอารยธรรมระดับสูงใด ๆ แต่แม้แต่ในอารยธรรมระดับห้า ทรัพย์สินของคุณก็น่าจะติดอันดับท็อปเท็นแล้ว”
“อันดับท็อปเท็น? มีอารยธรรมระดับห้าที่รวยกว่าอารยธรรมจิตวิญญาณยักษ์นั่นด้วยหรือ?” ลั่วโหวถามอย่างประหลาดใจ
ผลไม้น้อยตอบ
“แน่นอนว่ามี เพราะมีอารยธรรมระดับห้าหลายแห่งที่ครอบครองเหมืองผลึกต้นกำเนิดไว้ไม่น้อย แค่ยังไม่ได้ทำการขุดเหมืองขนาดใหญ่ แต่ฝ่าบาทประธานบอกว่า พันธมิตรใหญ่ตัดสินใจที่จะขุดเหมืองผลึกต้นกำเนิดที่เคยเก็บไว้เป็นคลังสำรองเชิงยุทธศาสตร์แล้ว สามพันมหาภพกำลังไม่ค่อยดีนัก พี่ ฝ่าบาทประธานบอกว่า หวังว่าคุณจะระวังตัวให้ดี”
…
บิลได้รับผลึกพลังงานจำนวนมหาศาล!
เขาถูก “รีดไถ” โดยสาธารณรัฐและอารยธรรมชั้นสูงอีกหลายแห่ง!
สาธารณรัฐขายยานอวกาศและอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลให้เขาเป็นจำนวนหนึ่งล้านลำเช่นกัน
อารยธรรมการบำเพ็ญเซียนระดับสูง ได้ขายลูกแก้วมิติให้กับพวกเขา…
อารยธรรมเวทมนตร์ระดับสูงทำกำไรได้มากที่สุด โดยขายแอปเปิ้ลทองคำระดับต่ำที่สามารถปรับปรุงสายเลือดได้เล็กน้อยให้กับอารยธรรมของบิลแอปเปิ้ลทองคำนี้สามารถทำให้ผู้คนจากดาวสีน้ำเงินมีอายุยืนถึง 3,000 ปี มีจำนวนประมาณ 60,000 ล้านลูก
เขาติดต่อไปหาลั่วโหวใบหน้าแก่ ๆ ดูเคร่งเครียดเล็กน้อย พูดว่า
“โหว ผมเพิ่งทำการค้าครั้งใหญ่ไปหลายรายการ ล้วนเป็นอารยธรรมระดับสูงที่เข้ามาติดต่อพวกเราเอง…”
เมื่อได้ยินว่าสาธารณรัฐตกลงที่จะจัดหาเรือยานอวกาศขนาดใหญ่หนึ่งล้านลำให้พวกเขาภายใน 100 ปี ลั่วโหวก็ตกใจ
แถมยังมีผลไม้แห่งปัญญาระดับต่ำอีก!
ลั่วโหวช็อกมาก!
เขาหัวเราะพลางพูดว่า
“ท่าน โอ้ ผลไม้แห่งปัญญาระดับต่ำ โอ้!”
บิลพยักหน้าพลางกล่าวว่า
“ใช่แล้ว แอปเปิ้ลทองคำระดับต่ำ สาธารณรัฐบอกพวกเราว่า เนื่องจากพวกเราใช้เทคโนโลยีชีวภาพมากเกินไป ร่างกายจึงไม่สามารถฝึกฝนได้ดีอีกต่อไป แต่ครั้งนี้เพราะอารยธรรมของพวกเราได้มอบโอกาสครั้งใหญ่ให้กับทุกคน อารยธรรมระดับสูงจึงตกลงที่จะช่วยปรับปรุงสายเลือดของพวกเรา และวัตถุดิบที่ดีที่สุดในการปรับปรุงสายเลือดก็คือแอปเปิ้ลทองคำ แต่แอปเปิ้ลทองคำระดับสูงสุดที่เรียกว่าผลแห่งปัญญานั้นมีน้อยเกินไป พวกเราจึงได้รับเพียงแอปเปิ้ลทองคำระดับต่ำ แต่ถึงอย่างนั้น ร่างกายของพวกเราก็จะดีขึ้นกว่าเดิม อายุขัย ฮ่า ๆ ลั่ว อายุขัยอาจจะเพิ่มขึ้นถึง 3,000 ปี ยาวนานกว่าอายุขัยเฉลี่ยในปัจจุบันหลายเท่า และพวกเรายังจะสามารถเป็นผู้ฝึกเวทมนตร์ได้ด้วย โอ้ ลั่ว คุณเป็นดาวนำโชคของผมจริง ๆ แม้ว่าผลึกพลังงานจะถูกใช้ไปเร็วเกินไป แต่ไม่เป็นไร สิ่งสำคัญคืออนาคตของอารยธรรมพวกเราได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว โอ้ มีอารยธรรมระดับ 5 ตกลงที่จะช่วยปรับปรุงระบบดาวฤกษ์ของพวกเรา โอ้ แบบนี้ พื้นที่การอยู่อาศัยของประชาชนของเราก็จะกว้างขวางขึ้น”
ลั่วโหวก็รู้สึกอยากได้ผลแห่งปัญญาระดับต่ำนี้เหลือเกิน!
“บิลท่าน พวกคุณไม่ต้องการยานอวกาศของดาวเราแล้วหรือ?” ลั่วโหวถาม
บิลส่ายหน้าพลางกล่าว
“โอ้ ไม่หรอก ยานอวกาศขนาดใหญ่ที่ทันสมัยแบบนั้น เราไม่สามารถขายให้กับประชาชนทั่วไปได้ โร พวกเรายังต้องการยานบินของพวกคุณอยู่”
“แล้วอาหารล่ะ?”
…
ลั่วโหวและบิลได้บรรลุข้อตกลงการค้าหลายรายการ ทั้งรถยนต์บิน โทรศัพท์ดาวเทียม โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ และอาหารอร่อย
ลั่วโหวเพียงแค่เก็บค่าธรรมเนียมเชิงสัญลักษณ์จำนวน 1 ล้านล้านผลึกหยวน หลังจากนี้จะสามารถส่งออกยานพาหนะ ผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ และอาหารอร่อยที่ผลิตโดยอารยธรรมสีน้ำเงินให้กับอารยธรรมของบิลได้อย่างไม่จำกัด
เมื่อลั่วโหวบอกเรื่องคำสั่งซื้อขนาดมหึมานี้กับอวิ๋น อวิ๋นก็หัวเราะพูดว่า
“ลั่วโหวฉันได้ยินว่าคุณได้ผลึกหยวนมาเยอะมาก จริงไหม?”
ลั่วโหวหัวเราะตอบว่า
“แน่นอน แต่ครั้งนี้สำเร็จได้เพราะพี่อวิ๋นช่วยเหลือเป็นหลัก”
หยูเอ๋อร์หัวเราะพลางกล่าวว่า
“ฉันได้ยินมาจากเพื่อนร่วมชาติคนหนึ่งแล้วว่า เพราะคุณ ครั้งนี้ทรัพยากรมากมายในสามพันมหาจักรวาลถูกระดมมาใช้ ฉันก็ไม่คิดว่าอารยธรรมที่คุณพูดถึงของบิลนั้นจะมีทรัพยากรที่หายากมากถึงสองชนิดนี้ อ๋อ ผลึกแรงโน้มถ่วงและหินอีเดน ทั้งสองอย่างนี้ล้วนเป็นของดี ถ้าคุณกลายเป็นผู้ทรงพลัง คุณก็สามารถใช้ผลึกชนิดนี้สร้างโลกเล็ก ๆ ได้ อ๋อ ในยามคับขัน ยังสามารถใช้เป็นอาวุธได้อีกด้วย”
ลั่วโหวถามถึงแอปเปิ้ลทองคำและผลไม้แห่งปัญญาระดับต่ำ
หยูเอ๋อร์กล่าวว่า
“เรื่องนี้ สำหรับคนที่ฝึกพลังพิเศษและเวทมนตร์ก็สามารถใช้ได้ แต่ถ้าคุณต้องการฝึกพลังวิญญาณ ก็ไม่ควรใช้ อ๋อ บางทีคุณอาจต้องการแอปเปิ้ลทองคำบ้าง ก็ต้องดูว่าอาณาจักรโฟตอนจะยอมขายให้พวกคุณหรือไม่”
“ขายให้พวกเราสิ! พี่สาว คุณเป็นถึงจอมทัพของกองทัพสหพันธรัฐแล้ว ทำไมยังใช้คำว่า ‘พวกคุณ’ เรียกพวกเราอยู่อีกล่ะ?”
เธอยิ้มอย่างมีเลศนัย
“ใช่แล้ว ต่อไปฉันจะไม่เรียกแบบนั้นอีก”