เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 434 ไอคิวไม่ต่ำจริง ๆ
บทที่ 434 ไอคิวไม่ต่ำจริง ๆ
คุณเบย์แมนนั้นมีไอคิวไม่ต่ำจริง ๆ ด้วยท้องของเขานั้นสามารถกินแกะย่างทั้งตัวได้มากกว่าหนึ่งตัวแน่นอน แต่เขากลับกินอย่างระมัดระวังมาก ไม่ทำให้ดาวสีเขียวต้องขายหน้าแม้แต่น้อย
แต่ลั่วโหวก็ยังดูแลเป็นพิเศษสำหรับเหล่าคนท้องโตพวกนั้น สั่งให้จูเก๋อเซวียนเพิ่มอาหารให้พวกเขา วันนี้จูเก๋อเซวียนและเชฟอีก 99 คนต่างออกลั่วโหวงกันทั้งหมด นี่คือเวลาที่พวกเขาจะได้แสดงฝีมือกันแล้ว
แน่นอน เหล่าสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาจากดาวสีเขียวต่างก็กินกันอย่างมีความสุข
คุณโอดินพาลั่วโหวไปพูดคุยกับบุคคลที่เขาคิดว่าสำคัญ เช่น เลนโก้ ฟิลิป เจ้าหญิงเงือก เจ้าชายอสูร เจ้าหญิงเอลฟ์ ผู้อาวุโสเผ่าคนต้นไม้ และอื่น ๆ
ระหว่างที่คุยกับเลนโก้ อีกฝ่ายพูดว่า
“โอ้ ผู้ทรงพลังที่น่าเคารพ อาจารย์ของผม ท่านแกนดาล์ฟได้กล่าวถึงคุณเป็นพิเศษก่อนที่พวกเราจะมาที่นี่”
ลั่วโหวรีบพูดว่า
“โอ้ เรื่องนั้นค่อยคุยกันทีหลังดีกว่า วันนี้อย่าเพิ่งพูดถึงเลย!”
เลียนเคอเป็นคนฉลาด เขาพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็คุยกับลั่วโหวเรื่องการจัดการกับผู้คนเหล่านี้ ลั่วโหวจึงกล่าวว่า
“บนดาวเคราะห์ของพวกเรามีเขตกั้นขนาดใหญ่สองแห่งแล้ว พวกคุณสามารถอาศัยอยู่ในนั้นได้ และกำลังสร้างเขตกั้นขนาดใหญ่แห่งที่สามอยู่ด้วย ผมคิดว่าการรองรับสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา 200 ล้านคนคงไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ปกติแล้ว พวกคุณหลายคนสามารถไปสอนที่วิทยาลัยเวทมนตร์หรือวิทยาลัยการสงครามของพวกเราได้ พวกเราจะให้ผลตอบแทนที่ดีแก่พวกคุณ”
เลียนเคอพูดขึ้นในตอนนี้ว่า
“โอ้ ผมเห็นว่าบนดาวเคราะห์ของพวกคุณมีเกาะลอยฟ้าที่สวยงามมากมาย ท่านผู้แข็งแกร่ง พวกคุณจะให้พวกเราบ้างได้ไหม?”
ลั่วโหวพยักหน้าเบา ๆ
“ผมจะให้พวกคุณฟรีสองเกาะ ส่วนที่เหลือถ้าพวกคุณต้องการก็ต้องซื้อ แบบนี้เศรษฐกิจของดาวสีน้ำเงินก็จะคึกคักขึ้นอีกหน่อย คุณว่าไงครับ?”
ท่านเอาดุนกล่าวว่า
“ดีละ ลั่วโหว ฉันตอบตกลงแทนเขาแล้ว จักรพรรดิได้มอบหมายเรื่องดาวสีเขียวให้ฉันดูแลเกือบทั้งหมด ไลเอินเค่อก็ต้องฟังคำสั่งฉัน อ้อ ไลเอินเค่อ นายยังหนุ่มอยู่ เส้นทางในอนาคตยังอีกยาวไกล แม้ว่าผู้คนบนดาวสีน้ำเงินหลายคนอาจมีพลังเวทมนตร์สู้นายไม่ได้ แต่อารยธรรมสีน้ำเงินก็มีข้อดีมากมาย พวกนายมาที่นี่ ด้านหนึ่งก็เพื่อฝึกฝนตัวเอง อีกด้านก็เป็นอาจารย์สอนเวทมนตร์บนดาวสีน้ำเงิน หรือเป็นอาจารย์สอนวิชาอื่น ๆ อ้อ พวกนายเพิ่งมาถึง พักผ่อนสักสองสามวันก่อนก็ได้”
จักรพรรดิที่เขาพูดถึงแน่นอนว่าหมายถึงซิว!
หลังจากพบกับเจ้าชายเผ่าอสูร เอาดุนก็พูดต่อว่า
“ลั่วโหว พวกอสูรน่าจะชอบเมืองมากกว่า แม้พวกเขาจะชอบต่อสู้ แต่ก็ไม่ได้โง่ อ้อ อสูรส่วนใหญ่ชอบที่แห้งแล้งมากกว่า ฉันคิดว่า พวกนายอาจสร้างที่อยู่อาศัยให้พวกเขาบนดาวอังคารหรือดาวดวงใกล้เคียง”
เจ้าชายเผ่าอสูรฟังเข้าใจแล้วรีบพูดว่า
“โอ้ อาจารย์ผู้วิเศษเอาดุน พวกเราไม่ไปดาวดวงอื่นหรอก ที่นี่ดีมาก ใช่แล้ว ที่นี่ดีมาก! พวกเราชอบสุราและอาหารอร่อยที่นี่มาก!”
ลั่วโหวหัวเราะพลางกล่าวว่า
“เจ้าชาย พวกคุณมนุษย์สัตว์มีจำนวนถึง 20 ล้านคน ไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ ถ้าคุณสามารถสัญญาได้ว่าจะไม่ให้พวกเขาฆ่าคนตามใจชอบ หรือใช้กำลังรังแกผู้ที่อ่อนแอกว่า ฉันก็อาจจะตกลงกับพวกคุณได้ แต่ว่า เจ้าชาย ฉันคิดว่าคุณอาจจะควบคุมพวกเขาได้ยาก เป็นไงล่ะ ถ้าคุณตกลง ฉันจะให้เกาะลอยฟ้าหนึ่งเกาะ แต่มีข้อแม้ว่า คุณต้องยอมส่งพวกมนุษย์สัตว์ที่ชอบก่อเรื่องไปยัง… อ๋อ ฉันจะหาดาวดวงหนึ่งให้พวกคุณ เป็นดาวที่เป็นของพวกมนุษย์สัตว์โดยเฉพาะ เป็นไงบ้าง? ถ้าใช้ยานอวกาศขนาดใหญ่ แค่วันเดียวก็สามารถเดินทางไปถึงดาวสีน้ำเงินได้ แน่นอนว่า คุณผู้สูงศักดิ์สามารถพักอาศัยที่นี่ได้”
เจ้าชายมนุษย์สัตว์ตกลง!
เผ่าทะเลของเจ้าหญิงนางเงือกก็มีจำนวนมากถึง 30 ล้านคน ไม่เหมาะที่จะอาศัยอยู่บนดาวสีน้ำเงิน แต่เจ้าหญิงนางเงือกก็ไม่อยากจากที่นี่ไป บอกว่าชอบที่นี่มาก
ลั่วโหวจำต้องยอมให้ชนเผ่าทะเลไปยังดาวอังคาร ที่นั่นมีทะเลสาบขนาดใหญ่ ต้องการให้พวกเขาไปช่วยบำรุงเลี้ยงดู
เผ่ามังกรมาประมาณหมื่นตัว ลั่วโหวไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีมังกรมาที่ดาวสีน้ำเงินถึงหมื่นตัว พวกมังกรต้องการพื้นที่ในการอยู่อาศัยจำนวนมาก ดังนั้นในที่สุด ท่านฟิลิปก็ยอมให้ ลั่วโหวจัดการส่งพวกเขาไปอยู่ที่ดาวดวงอื่นที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาอาศัยอยู่ แน่นอนว่าตัวท่านฟิลิปเองก็ไม่อยากจะจากที่นี่ไป
ระหว่างที่คุยกับเจ้าหญิงดาร์กเอลฟ์ ท่านโอดินกล่าวว่า
“ลั่วโหว เราสามารถสร้างเขตแดนขนาดใหญ่ในประเทศ R เพื่อรองรับเผ่าดาร์กเอลฟ์ได้ ครั้งนี้เผ่าดาร์กเอลฟ์มาเกือบหนึ่งแสนคน แน่นอนว่าที่นั่นก็สามารถรองรับเผ่าทรีแมน คนแคระ คนแคระจิ๋ว ยักษ์ และสัตว์วิเศษบางชนิดได้ด้วย หรือจะจัดสรรให้พวกเขาไปอยู่ที่ดาวดวงอื่นในสหพันธ์ที่มีสภาพแวดล้อมเหมาะสมก็ได้”
ลั่วโหวกล่าวว่า
“ดาวเหล่านั้นก็ไม่มีธาตุเวทมนตร์เช่นกัน หลักการของฉันคือ สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาและค่อนข้างสงบสันติ สามารถอาศัยอยู่บนดาวสีน้ำเงินหรือในระบบสุริยะได้ ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของอารยธรรมสีน้ำเงิน ใช่ไหมล่ะ?”
ท่านโอดินกล่าวชื่นชมว่า
“โอ้ ลั่วโหว มันน่าตื่นเต้นจริง ๆ ดาวสีน้ำเงินกำลังจะเข้าสู่ยุคที่มีร้อยเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกัน โอ้ ลั่วโหว ไม่ทราบว่าคุณจะยอมรับจอมเวทแห่งความตายหรือไม่? คนที่ผมแนะนำให้คุณรู้จักเมื่อช่วงเช้า คุณเลด เขาเป็นผู้ที่ทรงพลังและมีความภาคภูมิใจในตัวเองสูงมาก คุณต้องไปพบเขา พูดคุยกับเขา ไม่เช่นนั้นเขาจะโกรธนะ โอ้ ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลย ปกติคนคนนี้แทบไม่เคยออกมาจากดาวสีเขียวเลย ไม่คิดว่าครั้งนี้เขาจะมาด้วย มันช่างเหลือเชื่อจริง ๆ !”
คุณเลดมีความสูงประมาณสองเมตร สวมเสื้อคลุมสีดำ ผิวค่อนข้างซีด หลังค่อมเล็กน้อย นั่งจิบไวน์แดงอย่างเงียบ ๆ อยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่ง ส่วนสมาชิกสภาจากดาวสีน้ำเงินที่เคยนั่งเป็นเพื่อนเขาก็แยกย้ายกันไปหมดแล้ว เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้สึกไม่สบายใจเมื่ออยู่ข้าง ๆ เขา และคุณเลดก็แทบจะไม่พูดคุยกับใครเลย