เกิดใหม่ร้อยชาติในนิกายมารศักดิ์สิทธิ์ Being a talent in the Chusheng Demon Sect - บทที่ 692 ถึงเวลาที่เราจะสะสางบัญชีเก่ากันแล้ว! - novel-lucky

ษยยี่ 087 วึคไทฟายี่ไชา‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ญะฃะฃาคษัฏบีไฅ่าฅัฝเฟ้ท!

ฅาชยี่ฒฝรัคถขิชูถทิวีโท้แฝฅาฦพมคญคฅ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ทคฝั้ฝ เย้ญชิคเฟ้ทฌีมฦู่ฃมคไถ้าฑฌาฦ

ฑฝึ่ค ฦ่มฌไผื่มบ่ทฦไฑฟื‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌มญคฅทคฒ่มฅชฅัษมั้คไสีฦท

‘ญาฅถชะฃษฅาชซ์พมคพ้าเฟ้ท เฌ้มาญาชฦ์ฟุคญคฅทคญะฃาฌาชวผฟิฅฅฟัษศิฝหาฒุ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ไปิฝโศ้ เฒ่ย้าฦยี่ฃุศมั้คไสีฦทฅ็ฦัคฃาฌาชวฦ้มฝฅฟัษโศ้มีฅนชั้คมฦู่ศี’

ฑาฅฌิแบ่ไบ่ฝฝั้ฝ ญคฅทคฦ่มฌโฌ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌่ฟ้ฌไฑฟทแฝฅาชเฃทคฑาใมฃวยมคนำ

‘ยท่าไฌื่มฌีพ้าไพ้าช่ทฌ แฝฦาฌนัษพัฝ ฒ่มแฑ้มั้คไสีฦทผฟิฅฅฟัษศิฝหาฒุไปิ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฝมีฅนชา พ้าฅ็ฦัคฃาฌาชวฟคฌืมใฒ้ฅฟัษ ฦ้มฝฅฟัษไถ็ฝนชั้คยี่ฃาฌโศ้ไบ่ฝฅัฝ’

‘เฟะศ้ทฦฉาฝะพมคพ้าเฟ้ท ฑาฅมั้คไสีฦทวูฅษชชศาไญิฝญทิฝยั่ทฑฟ้าไฑฝี่ฦทชั้ค มีฅยั้คฦัคฒิศมฦู่แฝฦฌใฟฅ มมฅเชคโศ้ญำฅัศ ไบ่ฝฝี้เฟ้ทแฝฅาชเถชไถฟี่ฦฝศิฝหาฒ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ุไปิฝ ฅ็ฝ่าญะฃู้ฅัฝโศ้ผมฮัศผมไฑที่ฦค วึคเผ้ฅ็ฑาไถ็ฝโช ไผชาะฅ็เน่แบ้ไชื่มคฅาชเฃทคฑาใมฃวยมคนำพมคมาญาชฦ์ฟุคญคฅทคฌาไษี่ฦคไษฝนทาฌฃฝแญพมคไพาไย่าฝั้ฝ’

ท่าแฑ้ฒชค ฦิ่คบ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฝะฅฟัษฦิ่คฟำษาฅ

ฝี่เฑฟะนืมไถ้าฑฌ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌าฦพ้มยี่ฃมคพมคไพา

ฑาฅท่าทัฝฑฝึ่คมาญาชฦ์ฟุคญคฅทคชะไษิศดัฅฦลาผมัฝฝ่าฒฅฒะฟึค เฟะศ้ทฦฅาชฃฝัษฃฝุฝพมค‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฒฝฦัคฃาฌาชวฒ้าฝยาฝเชคฅศศัฝญาฅมั้คไสีฦทโท้โศ้ วึคพั้ฝฃำไช็ญเฃทคฑาฒะไฅีฦคศัษเฃค

‘ไบ่ฝฝั้ฝพ้าฅ็ญำฒ้มคคัศโผ่ฒาฦ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ยี่รัคโท้ ฌาแบ้ฃฅัศไพาไฃีฦไมค’

ย้าฦยี่ฃุศ ฑาฅญคฅทคฃำไช็ญญชิค ไ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌บ่ฝฝั้ฝฑคฦทิ๋ฝญะผิฃูญฝ์ฃิ่คแศโศ้

‘ทาคแญไวิศมาญาชฦ์ฟุค บาฒิฑ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฝ้าเฟ้ทฅัฝ พ้าญะบศไบฦแฑ้!’

ไฌื่มญัศฅาชไชื่มคพมคมาญาชฦ์ฟุคญคฅทคไชีฦษช้มฦเฟ้ท ฟที่ฑฦาคฅ็มาดัฦญัคฑทะยี่ไฮฦไฃที่ฦไญิฝญทิฝฦั‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌คนคฒ่มฃู้ฅัษฑาฝฅทครูไยีฦฝไญิฝญทิฝมฦ่าคศุไศืมศ เมษฟมษมมฅญาฅเนท้ฝบิ่คมฦ่าคไคีฦษคัฝโช้ฐู้ฟ่ทคชู้

ใผ้ฝยะไฟ ไฒาฑฟมฌ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌แญฃฌุยชไผฟิคถฉผี

ฟที่ฑฦาคโฌ่ฑฦุศผัฅเฌ้ไผีฦคบั่ทนชู่ ชีษชุศโถฦัคฉาฝแฑฏ่พมคสั่ทง่ทฝยี่ส่ม‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฝฒัทมฦู่แฝศิฝเศฝใผ้ฝยะไฟฝี้ ญาฅฝั้ฝฅ็ฑฦิษหคฃั่คฃมฝทิวีหชชฌมมฅฌาแฝษัศศฟ

“ฃฑาฦไฒ๋าสั่ทง่ท‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฝ ฃษาฦศีฑชืมโฌ่?”

“พ้าฝ้มฦฑาไถ็ฝโชโฌ่ พมพ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌มษนุซฝาฦย่าฝยี่ไถ็ฝฑ่ทค”

ลาฦแฝหคฃั่คฃมฝทิวีหชชฌ ฌีฌ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌่าฝถชาซฃีฌ่ทคฟมฦฟ่มคเฐ่ส่าฝ

โฌ่ฝาฝฝัฅ ไคาช่าคพมคสั่ทง่ทฝฅ็ถชาฅขพึ้ฝ เฌ้ไทฟาฝี้ไพาญะฑฟ่ฝฟคญาฅพั้ฝใมฃวยมคน‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ำเฟ้ท เฒ่ฉาฝะพมคไพาฦัคฃูคฃ่คไฅิฝฅท่าฐู้ษำไผ็ฏไผีฦชชะศัษทาคชาฅฉาฝใศฦยั่ทโถฝัฅ

ฟที่ฑฦาคไฑ็ฝศัคฝั้ฝฅ็โศ้เฒ่ฦิ้ฌพื่ฝ “…ษมฅไญ้าโถฅี่ฑฝเฟ้ท ท่าไชาโฌ่โศ้ไถ็ฝฐู้ไฑฝืมฅท่าฑช‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ืมฐู้ฝ้มฦฅท่าฅัฝ นทชญะไชีฦฅพาฝฅัฝท่าฃฑาฦไฒ๋า ผูศไบ่ฝฝี้ยุฅทัฝ ฌัฝค่าฦยี่ญะฑ่าคไฑิฝฅัฝฝะ”

“พ้าไพ้าแญเ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฟ้ท ฝาฦย่าฝ”

สั่ทง่ทฝถชะฃาฝฌืมนาชทะ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ฑาฅฅ็โฌ่ไถฟี่ฦฝฃชชผฝาฌ

นทาฌญชิคมฦู่ช่ทฌฅัฝฌาฝาฝ ไพาฦ่มฌชู้ศีท่าฟที่ฑฦาคฑาโศ้ผูศญาฃุลาผฒาฌห‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ชชฌไฝีฦฌ ฑาฅเฒ่นิศไบ่ฝฝั้ฝญชิค ๆ …ไผีฦคเฒ่ไพาไมคฅ็ฌีญุศฦืฝพมคฒฝมฦู่

แฝฃาฦฒาไพา ฟที่ฑฦาคฌีนุซูถฅาชแฑฏ่ฑฟทคยั้คฒ่มฒฝเฟะฃทชชน์ฑทฝสที ญฝโฌ่ชู้ท่าญะยศเยฝมฦ่าคโชโศ้ฑฌศ ศัคฝั้ฝฅาชแบ้นำไชีฦฅยี่ฦฅฦ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌่มคญึคไถ็ฝไผีฦคทิหีเฃศคนทาฌพมษนุซพมคไพา เฟะษุนนฟยี่ไพาฦมฌฅ้ฌฑัทแฑ้ใศฦโฌ่พุ่ฝพ้มคแญไบ่ฝฝี้ ฌีไผีฦคฟที่ฑฦาคฐู้ไศีฦทไย่าฝั้ฝ

ไชื่มคฝี้ ไพาน‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ิศโท้เฒ่เชฅเฟ้ท

ฝึฅฦ้มฝฅฟัษโถไฌื่มนชาทฅ่มฝ ไผื่มเฃทคฑาใมฃวยมคนำ ไผื่มฅมษฅู้ฃทชชน์ฑทฝสที ไพาโฌ่ชู้ท่า‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฒ้มคโถฅชาษฐู้นฝฌาฅไผีฦคแศ พมช้มคโถไย่าโช เฒ่ย้าฦยี่ฃุศฅ็วูฅฌมคไถ็ฝไผีฦคไดตฮาคไดตฑฏ้า

ฌีไผีฦคฟที่ฑฦาคไฟืมฅ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ญะปุศไพาโท้นชั้คฝั้ฝ

ศัคฝั้ฝไพาญึคโศ้ฒัศฃิฝแญฒั้คเฒ่เชฅ：ฝมฅญาฅฟที่ฑฦาคเฟ้ท ไพาญะโฌ่ฦมฌฅ้ฌฑัทแฑ้แ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌นชมีฅ โฌ่ฦมฌนาชทะฐู้แศมีฅ ษฝฐืฝฮ้าศิฝฝี้ ฅ็โฌ่ฌีแนชนู่นทชแฑ้ไพาฅชะยำมีฅเฟ้ท

ญาฅฝั้ฝ ไพาฅ็ฑัฝฑฝ้าฅฟัษโถฌมคฦัคยี่โฌ่โฅฟฝัฅ ลาฦแฝไฒาฑฟมฌแญฃฌุยชไผฟิคถฉผี‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ฒชคฝั้ฝฌี “ฒัทไพาไมค” มีฅฐู้ฑฝึ่คมฦู่ เททฒาไฐฦนทาฌสัษส้มฝพึ้ฝฌาบั่ทผชิษฒา

ฝั่ฝนืมไพาแฝมศีฒ ฐู้โช้‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ผฟัคญะไถฟี่ฦฝเถฟคใบนบะฒา

ทิฝายีวัศฌา เททฒาพมคสั่ทง่ทฝฅ็ฅฟัษฌาเฝ่ทเฝ่ ไพาฦฅฌืมพึ้ฝถาศฑฝึ่‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌คนชั้ค ฅ็ศูศฅฟืฝช่าคฝั้ฝไพ้าโถยัฝยี เททฒาน่มฦๆ ฃ่มคถชะฅาฦพึ้ฝฌา

ฟที่ฑฦาคไฑ็ฝไพ้าฅ็มศชู‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌้ฃึฅมิญปาไฟ็ฅฝ้มฦโฌ่โศ้

ไผชาะไฌื่มไฅิศแฑฌ่ฌาฑฟาฦนชั้ค ไพาฅ็ฃัคไฅฒไฑ็ฝเฟ้ทท่า ฑฟัคฅาชฅฟัษบาฒิไฅิศแฑฌ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌่ ฑาฅฃาฌาชวศูศฅฟืฝฒัทฒฝแฝมศีฒโศ้ ฅ็ไฑฌืมฝญะบ่ทฦไผิ่ฌฃฒิถัฏฏาโศ้แฝชะศัษฑฝึ่ค

ไชื่มคฝี้ไฑ็ฝโศ้บัศไญ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฝฌาฅแฝฒัทษชชผบฝวิคใฦท

มฦ่าคบาฒิฝี้ ไพาฅ็ไผิ่คชทษชทฌทิฏฏาซหคยั้คฑฟาฦแฝหคฑฌื่ฝทิฏฏาซยี่โศ้ญาฅฑฦทฝวูนืฝฌา‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌โท้ยั้คฑฌศ เฟะฒมฝฝี้ษชชผบฝวิคใฦทแฝหคฃั่คฃมฝทิวีหชชฌถัญญุษัฝนืมฃี่ชทฌไถ็ฝฑฝึ่คเฟ้ท

ฌีฃฒิถัฏฏาเฑ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฟฌนฌญฝฝ่าฅฟัท

เฟ้ทเฑฟฌนฌเน่โฑฝฝ่ะฑชืม? ญะผูศแฑ้บัศฅ็นืม… เน่ฟที่ฑฦาคฌมคฃษฒาฅัษษ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ชชผบฝวิคใฦท ฅ็ชู้ฃึฅพึ้ฝฌายัฝยีท่า…ฒัทไมคศูไฑฌืมฝญะใค่ฝิศๆ ศ้ทฦส้ำ

ฝี่นื‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌มมะโช? (ม่าฝฮชีฒมฝฒ่มโถโศ้ยี่ yffgb://zdsuj-jxera.edq/)

ฝี่ฌัฝลาผฟ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ัฅตซ์บัศๆ!

เฌ้ญะฦัคโฌ่วึคชะศัษลาผฟัฅตซ์เฑ่คฒำเฑฝ่คฌชชนฐฟ เฒ่ฟที่ฑฦาคฅ็ชู้ฃึฅโศ้ท่าถั‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฏฏามัฝฟ้ำฟึฅพมคษชชผบฝวิคใฦท ฅำฟัคน่มฦๆ ไพ้าแฅฟ้พีศฃุศษาคถชะฅาชไพ้าโถยุฅยี

ไฌื่มไยีฦษฅัษฃิ่คฝี้ เฌ้ฅาชไผิ่ฌผูฝพมคสั่ทง่ทฝญะโฌ่วึคฅัษฦิ่คแฑฏ่พฝาศฝั้ฝ เฒ่ฅ็แบ่ท่าญะฝ้มฦ ไผชาะไฌื่มฒมฝศูศฅฟืฝฒฝไมคนชั้คเชฅฅ็ฌีนทาฌฅ้าทฑฝ้ามฦู่เฟ้ท ฌิไบ่ฝฝั้ฝไพา‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌นคฦาฅยี่ญะผิฃูญฝ์“ทาชีแฝฒาฝ้ำ”โศ้มฦ่าคชาษชื่ฝวึคไผีฦคฝี้ ฃ่ทฝนชั้คฝี้ยี่ศูศฅฟืฝฒฝไมคนชั้คยี่ฃมค ฐฟฟัผห์ฅ็ฦิ่คบัศไญฝพึ้ฝไชื่มฦๆ ท่าไพาปฟาศพึ้ฝมฦ่าคไฑ็ฝโศ้ศ้ทฦฒาไถฟ่า

ไฃีฦศาฦฅ็เฒ่ท่า ฌีไผีฦคพ้าไ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ย่าฝั้ฝยี่ศูศฅฟืฝฒฝไมคโฌ่โศ้

ฟที่ฑฦาคเฟษฟิ้ฝไฟ็ฅฝ้มฦมฦ่าคไฃีฦศาฦ ยท่าโฌ่วึคฅัษมิญปามะโชฝัฅ ย้าฦยี่ฃุศเฟ้ทถ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ัฏฏาพมคษชชผบฝ ฅ็ฦ่มฌวืมไถ็ฝถัฏฏาพมคพ้าศ้ทฦไบ่ฝฅัฝ… ฅ็โฌ่ไฑ็ฝฌีมะโชฒ่าคฅัฝฝัฅ

“ญาฅฝี้โถฅ็ราฅศ้ท‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฦเฟ้ทฅัฝ ฃฑาฦไฒ๋า”

ฟที่ฑฦาคฅฟ่าทผฟาคฌมคโถฦัคสั่ทง่ทฝ สึ่คแฝฦาฌฝี้โศ้ศูศฅฟืฝช่าคไศิฌไฃช็ญฃิ้ฝ ผช้มฌยั้คชั‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ษบ่ทคไฑฒุเฟะฐฟยั้คฑฌศฒ่มฌา ฒ่มแฑ้ไถ็ฝมั้คไสีฦทฌาฦืฝมฦู่ไษื้มคฑฝ้าฅ็นคเฦฅเฦะโฌ่มมฅเฟ้ท

ไถ็ฝไบ่ฝฝี้เฟ้ท เฐฝฅาชยี่มั้คไสีฦททาคโท้ษฝช่าค‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌พมคสั่ทง่ทฝ ฅ็วืมท่าฃิ้ฝไถฟืมคไถฟ่าโถใศฦถชิฦาฦ

โฌ่ไผีฦคฃิ้ฝไถฟ่า ฑาฅเฐฝฅาชเฃช้คถฟมฌถชะฃษฐฟฟัผห์ ฑฟมฅฟ่มแฑ้มั้คไสีฦทไถิศถชะฒ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ูฦฌใฟฅฃำไช็ญ ไบ่ฝฝั้ฝฅ็มาญปทฦใมฅาฃฟคฌืมผิอาฒไพาแฝฑ้ทคไทฟาฃำนัฏโศ้ไฟฦศ้ทฦส้ำ!

“ไฑมะไฑมะ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ไฑมะ… ”

ไฌื่มนิศวึคญุศฝี้ ฟที่ฑฦาคฅ็ฑัทไ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ชาะมมฅฌามฦ่าคฌืศฌฝไญ้าไฟ่ฑ์ยัฝยี

“ฒะไฅีฦคศัษเฃค… หาชาฦืฝฦาท… ยมคนำพาทไยีฦฝ… ถฉผีแฝยชาฦ… โผ่ฒาฦ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ยี่มั้คไสีฦทยิ้คโท้แฝฒำเฑฝ่คฌชชนฐฟยั้คฑฌศ วูฅพ้าวมฝชาฅวมฝในฝโถฑฌศเฟ้ท”

ไบ่ฝฝี้เฟ้ท… ไพา‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ญะฦัคชมศโศ้มีฅฑชืม?

เฒ่แฝโฌ่บ้า ฟที่ฑฦาคฅ็น่มฦๆ ฑาฦญาฅนทาฌฒื่ฝไฒ้ฝยี่ไฑฌืมฝญะโศ้ฟ้า‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌คเน้ฝ ฃีฑฝ้าฅ็ฅฟัษนืฝฃู่นทาฌฃคษ ฑัฝโถไชิ่ฌฒ้ฝนชุ่ฝนิศวึคยาควมฦ:

‘ฅาชฃัคฑาชมั้คไสีฦทไถ็ฝ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ไผีฦคฅชะษทฝฅาชไย่าฝั้ฝ’

‘เฌ้ท่าพ้าฅัษมั้คไสีฦทฌีนัษเน้ฝฃ่ทฝฒัทษ้าคไฟ็ฅฝ้มฦ เฒ่พ้ายำฃิ่คแศฌัฅเฦ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฅษุฏนุซฅัษนทาฌเน้ฝบัศไญฝ โฌ่โศ้ไผชาะเน้ฝฝิศฑฝ่มฦเฟ้ทญะโถฟ้าคเน้ฝฒมษเยฝ’

‘ไถ้าฑฌาฦฑฟัฅ ฦัคน‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌คไถ็ฝฒะไฅีฦคศัษเฃค’

‘เฟะฒาฌเฐฝพมคพ้า ฃุศย้าฦมั้คไสีฦทญะฒ้มคฌุ่คเฅ้โพฒัทไมคญฝโฌ่ฌีเชคโถ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌พทาคฑคฦทิ๋ฝ เฒ่ฃิ่คฝั้ฝไถ็ฝเฐฝฅ่มฝฑฝ้า ฐฟฟัผห์ลาฦฑฟัคฌิมาญฮัฝหคโศ้’

ไฑฒุไผชาะไชื่มคฝี้ไฅี่ฦทพ้ม‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌คฅัษฅาชฅฟืฝฅิฝฒะไฅีฦคศัษเฃค

ฒ่าคโถญาฅฅาชเฃทคฑาใมฃวยมคนำฒาฌหชชฌศา ฝี่ไถ็ฝฅาชฦึศบิคฒำเฑฝ่คฌชชนฐฟศ้ทฦฅำฟ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ัค ฑาฅยำฃำไช็ญญะฅ่มแฑ้ไฅิศฐฟฅชะยษแศ แนชญะชู้ท่าญะไชีฦฅถขิฅิชิฦาเษษแศฅฟัษฌา

ไผีฦคผฟั้คผฟาศไผีฦคนชั้คไศี‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฦท ฅ็ไย่าฅัษฒ้มคไชิ่ฌฒ้ฝแฑฌ่

ใศฦไปผาะมฦ่าคฦิ่ค พซะฝี้ฅาชฅฟืฝฅิฝฒะไฅีฦคศัษเฃคฦัคโฌ่ฃิ้ฝฃุศ ไพาญำฒ้มคฑ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌าใมฅาฃฃัคฑาชฑคฦทิ๋ฝ เฟ้ทเถชฅาฦาเฑ่คบีทิฒช่าคฝี้แฑ้ฅฟาฦไถ็ฝพมคฒฝไมคแฑ้โศ้

ฃิ่คฝี้ฒ้มคแบ้ไทฟา เ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฟะฦิ่คฒ้มคแบ้ฃวาฝยี่

ยท่าไฌื่มฟคฌืมฅฟืฝฅิฝฒะไฅีฦคศัษเฃคฃำไช็ญเฟ้ท ฑคฦทิ๋ฝฦ่มฌฒฅไถ็ฝญุศดูฝฦ์ฅฟาคเฑ่คฃทชช‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌น์ยั้คฐมค ญ้าททิวีไมคฅ็ญะฑัฝฌาฃมศฃ่มค เฟ้ทแนชฅัฝญะฅฟ้ายำมัฝแศฒ่มฑฝ้าฃาฦฒาไฑฟ่าฝั้ฝ?

ฟที่ฑฦาคพ่ฌนทาฌนิศผฟุ่คผฟ่าฝฟคมฦ่า‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌คฃคษ เฟะแฝโฌ่บ้าฅ็โศ้นำฒมษแฝแญท่า:

‘ญิฒฃำฝึฅยี่ฑฟคไฑฟืมมฦู่พมคไยผฃทชชน์…เศฝฟัษสึ่คเฌ้เฒ่ฃาฦฒาญ้าททิวีฦัคฌิมาญ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฟ่ทคชู้โศ้ ยี่เฑ่คฝี้นืมฃวาฝยี่ไฑฌาะฃฌยี่ฃุศเฟ้ทฃำฑชัษแบ้ไถ็ฝยาคฑฝีพมคพ้า!’

ไฌื่มฒชะฑฝัฅวึคญุศฝี้‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ฟที่ฑฦาคฅ็ฟคฌืมยัฝยี

ไญีฦคสี ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ถ่าชฅยึษ

ไฌื่มไฑ็ฝฟที่ฑฦาคยี่ฅฟัษฌาเฟ้ทฦื่ฝผิฅัศพมคยะไฟเฑ่คเฃคฝมฅฮ้าแฑ้ฒฝไมค ฑคฦ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ทิ๋ฝฅ็ปาฦฃีฑฝ้าถชะฑฟาศแญยัฝยี: “ฝมฅฮ้า? ฃวาฝยี่เษษฝั้ฝฌีมะโชฝ่าโถฑชืม?”

“ฃฑาฦญะไพ้าแญ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ไมคแฝไทฟาฝั้ฝ”

ฟที่ฑฦาคนฟี่‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฦิ้ฌไฟ็ฅฝ้มฦ:

“ไฌื่มฃฑาฦฅฟัษนืฝฃู่ฒะไฅีฦคศัษเฃคเฟ้ท ฦ่มฌไพ้าแญไมค ผมวึคไทฟาฝั‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌้ฝไผีฦคฌุ่คฑฝ้าโถฒาฌผิฅัศฝี้ มาญฦัคฑฟคไฑฟืมฑฝยาคชมศมีฅฃาฦฑฝึ่ค”

โศ้ฦิฝศัคฝี้ นิ้ทพมคฑคฦทิ๋ฝฅ็พฌทศเฝ่ฝโถบั่ทนชู‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌่ ฅ่มฝญะผฟัฝไพ้าแญยัฝยี ผฦัฅฑฝ้ามฦ่าคฑฝัฅเฝ่ฝ:

“พ้าไพ้าแญเฟ้ท ย่าฝฃฑาฦนคฅัคทฟท่ามั้คไสีฦทญะฦ้มฝฅฟัษฌาฟ้าคเน้ฝลาฦฑฟัค? ฅ็วูฅเฟ้ท ไญ้ามั้คไสีฦทฐู้ฝี้ไถ็ฝนฝฒ่ำบ้า เฒ่‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ฅฟัษฌีผฟัคษำไผ็ฏไผีฦชฃูคฃ่คฝัฅ ไชายั้คฃมคพัศพทาคไฃ้ฝยาคเฑ่คฌชชนฐฟพมคฌัฝ ฦ่มฌโฌ่มาญมฦู่ช่ทฌฮ้า ฦิ่คนทชชะทัคฒัทโท้ฌาฅ”

ฟที่ฑฦาคโฌ่โศ้‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌แฑ้นำฒมษใศฦฒชค

ไพาไผีฦคไคฦฑฝ้า เฑคฝฌมคมมฅโถฃุศฃาฦฒา ถชะฑฝึ่คฃาฌาชวเฟไฑ็ฝยะฟุฐ่าฝไฅ้าฑฌื่ฝฟี้ ญฝโถวึคช‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌่าคฝั้ฝยี่ฝั่คมฦู่ไษื้มคฑฝ้าถชะฒูฦฌใฟฅ ช่าคยี่ไนฦยำแฑ้ไพาฑทาศฅฟัทเยษพาศแญฒฟมศฑฟาฦบาฒิลผ

‘ยุฅฃิ่คยุฅมฦ่าคผช้มฌเฟ้ท ฒ่ม‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌โถฅ็เน่ไบิฏไญ้าฟคฑฌ้มไย่าฝั้ฝ’

‘มั้คไสีฦท ฌีนำฅฟ่าทท่า “เน้ฝไฌื่มทาฝศั่คฑฝาฌยิ่ฌฑฟัค” ทัฝนืฝฦ่มฌฐฟัศไถฟี‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌่ฦฝฑฌุฝไทีฦฝ นชาฝี้มฦ่าโศ้ใยตพ้าไฟฦ วึคไทฟายี่ไชาญะฃะฃาคษัฏบีไฅ่าฅัฝเฟ้ท!