เกิดใหม่เป็นพี่ใหญ่ในโลกแห่งเซียน (I Accidentally Became a Legend) - บทที่ 1222 ทะเลแห่งดวงดาว (ยี่สิบเจ็ด)

ดาวเคราะห์สีน้ำเงินและสีเขียวปรากฏขึ้นในสายตาของหวางเฉิน

หวังเฉินยืนอยู่บนจุดชมวิวบนชั้นบนสุดของเรือสำราญหยวนซิง มองลงมายังอาคาร Taiwu Star ซึ่งตั้งอยู่ที่ด้านซ้ายล่างของสนามบิน ผ่านหน้าต่างสกายไลท์ที่ไม่มีสิ่งกีดขวางการมองเห็นของเขา

ดาวไถหวู่เป็นดาวฤกษ์หลักของกระจุกดาวไถหวู่ ซึ่งประกอบด้วยดาวเคราะห์ที่มีชีวิต 37 ดวง มีระยะทางครอบคลุมมากกว่าหนึ่งร้อยปีแสง และจัดอยู่ในกลุ่มดาวที่ใหญ่ที่สุด 3 อันดับแรกในจักรวรรดิแสงศักดิ์สิทธิ์

กล่าวกันว่า Taiwu Star ได้รับการตั้งชื่อโดยจักรพรรดิ Taizu แห่งจักรวรรดิแสงศักดิ์สิทธิ์ และเขาเป็นคนเขียนชื่อสถาบันการทหารระดับสูงแห่งแรกของจักรวรรดิด้วยพระองค์เอง

เป็นเวลาหลายร้อยปีแล้วที่สถาบันการทหารชั้นสูงแห่งแรกของจักรวรรดิได้แบ่งปันทั้งความร่ำรวยและความทุกข์ยากกับจักรวรรดิ และได้ฝึกฝนทักษะทางทหารมากมายนับไม่ถ้วนให้กับจักรวรรดิ

จำนวนนายพลมีเป็นรองใคร!

ต่างจากบลูสตาร์ที่มหาสมุทรกินพื้นที่มากกว่า 70% ของพื้นที่ มหาสมุทรและแผ่นดินบนไท่หวู่สตาร์นั้นแบ่งออกเกือบเท่าๆ กัน และพื้นดินส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยป่าดิบที่กว้างใหญ่ซึ่งมีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง

ความงดงามของโลกนี้ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้!

ไม่กี่นาทีต่อมาเรือสำราญ Far Star ก็เทียบท่าที่สนามบิน

เนื่องจากเป็นที่ตั้งของสถาบันการทหารระดับสูงแห่งแรกของจักรวรรดิ กองกำลังทหารของ Taiwu Star จึงแข็งแกร่งมาก สนามบินของ Taiwu Star สร้างขึ้นในป้อมปราการอวกาศขนาดใหญ่ และดาวเทียมป้องกันโดยรอบก็หนาแน่น ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว

แต่กองกำลังที่แข็งแกร่งกว่าอย่างกองเรือไท่หวู่ชางฉองที่มีชื่อเสียงไม่ได้ประจำการอยู่ที่บริเวณสนามบินในเวลานี้

น่าเสียดายที่หวางเฉินไม่มีโอกาสได้ขยายขอบเขตความรู้ของเขา

กองเรือ Taiwu Cangqiong เป็นหนึ่งในกองเรือที่ทรงพลังที่สุดในจักรวรรดิ โดยมีเรือประจัญบานคลาสไททัน 3 ลำ และเรือลาดตระเวนรบคลาสเดรดนอต 7 ลำ รวมทั้งเรืออีกหลายพันลำทุกขนาด

ในสงครามกับพันธมิตรและเผ่าพันธุ์ต่างดาว กองเรือ Taiwu Cangqiong ได้สร้างความสำเร็จทางการทหารมากมายนับไม่ถ้วนและอาจกล่าวได้ว่าเป็นหนึ่งในกองกำลังที่สำคัญที่สุดในการปกป้องจักรวรรดิ

หากหวางเฉินไม่ได้เซ็นสัญญากับกองทหารบลูสตาร์ การเข้าร่วมกองเรือสกายไท่หวู่หลังจากสำเร็จการศึกษาจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

หวางเฉินเคลียร์ความคิดที่ซับซ้อนของเขาแล้ว จึงเดินตามฝูงชนที่พลุกพล่านไปและลงจากเรือสำราญหยวนซิง

ที่ทางออกสนามบิน เขาเห็นผู้โดยสารจำนวนมากกอดญาติพี่น้องที่เข้ามาต้อนรับอย่างแน่นหนา ทุกคนมีน้ำตาไหลนองหน้า

สำหรับผู้โดยสารบนเรือสำราญ Far Star เหตุการณ์โจรสลัดจี้เรือที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อนเป็นฝันร้ายอย่างไม่ต้องสงสัย

เหตุการณ์ครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตอย่างน่าเสียดาย บางคนได้รับบาดเจ็บ และบางคนยังถูกปล้นทรัพย์สินจำนวนมากอีกด้วย

แม้ว่าปฏิบัติการกู้ภัยของจักรวรรดิจะรวดเร็วมากและการทำงานหลังเกิดภัยพิบัติก็ละเอียดถี่ถ้วนมากเช่นกัน

แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้นไม่อาจย้อนคืนได้!

ตามคู่มือการรับเข้าเรียนแบบอิเล็กทรอนิกส์ หวางเฉินสามารถค้นหาจุดต้อนรับนอกสนามบินได้อย่างง่ายดาย จากนั้นจึงโดยสารเรือขนส่งทางอากาศสู่พื้นดินไปยังสถาบันการทหารระดับสูงแห่งแรกของจักรวรรดิ ซึ่งตั้งอยู่ในซีกโลกเหนือของไท่หวู่สตาร์

สถาบันการทหารแห่งแรกมีสถานะที่สูงมากบนดาวไท่หวู่ อาจกล่าวได้ว่าการก่อสร้างและความเจริญรุ่งเรืองของดาวดวงนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับสถาบันการทหารแห่งแรก

โรงเรียนการทหารที่สูงที่สุดของจักรวรรดิครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 50,000 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่พิเศษเพิ่มเติมอีก 700,000 ตารางกิโลเมตร และมีเมืองขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นรอบๆ

หากเปรียบเทียบกับโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหมายเลข 3 ของจางไห่ที่หวางเฉินเคยเรียนอยู่ สถาบันการทหารแห่งแรกที่เขาเรียนอยู่ตอนนี้ก็เป็นเพียงประเทศกึ่งอิสระเท่านั้น ขนาดใหญ่และสิ่งอำนวยความสะดวกที่สนับสนุนนิยายวิทยาศาสตร์นั้นใหญ่โตมากจนเขาสามารถบรรยายได้เพียงว่าน่าทึ่งมาก!

มีการกล่าวกันว่าจำนวนครูและนักเรียนในโรงเรียนนายร้อยแห่งแรกมีทั้งหมดหนึ่งล้านคน และจำนวนคนที่ให้บริการทั้งทางตรงและทางอ้อมแก่โรงเรียนนายร้อยแห่งนี้ก็มีมากกว่าสิบล้านคน โรงเรียนนายร้อยแห่งนี้ยังมีกองกำลังติดอาวุธเป็นของตัวเองอีกด้วย

กองนาวิกโยธินอวกาศและกองเรือฝึกขนาดเล็ก!

พูดตรงๆ ก็คือ หวางเฉินผู้เพิ่งมาถึงรู้สึกเหมือนคุณย่าหลิวที่กำลังเข้าไปในสวนแกรนด์วิว

แต่อย่างไรเสียเขาก็ไม่ใช่คนธรรมดาคนหนึ่ง และเขายังสามารถสงบสติอารมณ์ได้แม้จะต้องเผชิญกับการพังทลายของท้องฟ้าและรอยแยกของโลก

แต่เด็กใหม่ที่นั่งรถบัสรับส่งร่วมกับหวางเฉินกลับไม่สงบเลย และยังมีเสียงอุทานออกมาไม่หยุด!

รถไฟแม่เหล็กที่บรรทุกนักศึกษาใหม่หลายพันคนเคลื่อนตัวช้าๆ พุ่งเข้าชนอาคารสูงที่มีลักษณะคล้ายใบเรือ

หลังจากลงจากรถบัสแล้ว เขาก็ดำเนินการยืนยันตัวตนและลงทะเบียนเข้าเรียนอย่างรวดเร็วภายใต้คำแนะนำของเจ้าหน้าที่ และได้รับป้ายชื่อนักเรียนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์

แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์เครื่องนี้สามารถเชื่อมต่อกับเทอร์มินัลส่วนตัวซึ่งจะจัดเก็บเนื้อหาความรู้ทั้งหมดของอาจารย์หวางเฉิน ทำให้เขาสามารถเข้าถึงได้ทุกเมื่อเพื่อการอ่านและการเรียนรู้

เนื่องจากจักรวรรดิได้ยึดมั่นในประเพณีโบราณในการศึกษามาโดยตลอดและไม่ได้นำการสอนเสมือนจริงแบบดิจิทัลที่ครอบคลุมมาใช้ จึงได้มีเครื่องมือการเรียนรู้แบบผสมผสานเกิดขึ้น

แน่นอนว่า นอกเหนือจากการเรียนรู้ในแต่ละวันแล้ว พลังของเทคโนโลยียังอยู่ในแง่มุมอื่นๆ อีกด้วย!

หลังจากจัดการเรื่องพิธีการทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว หวังเฉินได้เช่ารถบินต่อต้านแรงโน้มถ่วงเพื่อใช้เป็นยานพาหนะตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่วิทยาลัย เพื่อใช้ในการเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ และทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในมหาวิทยาลัย

เนื่องจากสถาบันการทหารชั้นสูงแห่งแรกของจักรวรรดิมีขนาดใหญ่ พื้นที่ต่างๆ ภายในรวมทั้งอาคารต่างๆ เชื่อมต่อกันด้วยรางลอยตัวด้วยแม่เหล็ก และนักเรียนสามารถเดินทางไปมาระหว่างสถานที่เหล่านี้ด้วยรถไฟ

แต่รถไฟโดยสารจะมีเส้นทางที่แน่นอน ดังนั้นจึงสะดวกน้อยกว่ารถบินที่เหมือนมอเตอร์ไซค์มาก

ยกเว้นหวางเฉิน นักศึกษาใหม่ส่วนใหญ่ก็เช่าเครื่องหนึ่งและบินไปรอบๆ มหาวิทยาลัยด้วยความสนใจอย่างมาก

แน่นอนว่ารถบินนี้ถูกควบคุมด้วยโปรแกรมเช่นกัน บางสถานที่ห้ามเข้า และความสูงและเส้นทางการบินก็ถูกจำกัดด้วยข้อมูลการจราจร ไม่มีอิสระอย่างสมบูรณ์

แต่ระหว่างที่ขี่จักรยานบินได้ หวางเฉินกลับรู้สึกได้ถึงการบินด้วยดาบจริงๆ!

หลังจากเดินชมบริเวณแกนกลางของวิทยาลัยแล้ว เขาก็มาถึงบริเวณหอพักและเช็คอินโดยใช้ป้ายชื่อของเขา

ในฐานะหนึ่งในสถาบันการทหารที่สำคัญเจ็ดแห่งของจักรวรรดิ โรงเรียนนายร้อยแห่งแรกจึงถือเป็นสถาบันระดับชั้นนำอย่างไม่ต้องสงสัยในแง่ของสภาพแวดล้อมในการสอนและสิ่งอำนวยความสะดวกสนับสนุน

หอพักของหวางเฉินเป็นห้องเดี่ยวเช่นกัน แต่ครอบคลุมพื้นที่กว่าร้อยตารางเมตร มีห้องนอน ห้องทำงาน ห้องนั่งเล่น ห้องน้ำ และแม้แต่ห้องครัว อีกทั้งยังติดตั้งเครื่องใช้ไฟฟ้าอัตโนมัติต่างๆ

นอกห้องนั่งเล่นและห้องนอนยังมีระเบียงขนาดใหญ่ และคุณสามารถเพลิดเพลินกับกาแล็กซี่สวยงามไร้ขอบเขตได้โดยการเปิดโดมกระจก

หวางเฉินใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงเพื่อทำความคุ้นเคยกับสิ่งอำนวยความสะดวกและอุปกรณ์ในหอพัก

จนกระทั่งเขาเริ่มหิวโหย เขาจึงได้สั่งอาหารเย็นผ่านจอโฮโลแกรมในร่ม

มื้อเย็นนี้ซึ่งไม่ได้หรูหราอะไรมากมาย ทำให้หวางเฉินต้องเสียเงินไปถึงห้าร้อยเหรียญดาวเลยทีเดียว ซึ่งราคาอาหารในสถาบันนั้นสูงอย่างน่าตกใจ

ที่จริงแล้วมีอาหารราคาถูกและฟรีด้วยซ้ำ แต่เมื่อมองดูครั้งแรกก็ไม่เห็นจะน่ารับประทานเลย

เขาเพิ่งจะรับประทานอาหารเย็นเสร็จเมื่อเครื่องส่วนตัวของเขาได้รับสายติดต่อ

หวางเฉินเชื่อมต่อมันและฉายมันลงบนหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ในร่ม

ร่างของโจวจุน ผู้บัญชาการกองเรือที่ 5 กองพลรักษาการณ์ดาวฟ้า ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหวางเฉินทันที

ผู้พันถามด้วยรอยยิ้ม “พี่หวางเฉิน คุณลงทะเบียนเรียนได้อย่างราบรื่นไหม?”

“สวัสดีครับรุ่นพี่”

หวางเฉินพยักหน้า: “ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ยกเว้นปัญหาบางอย่างระหว่างทางมาที่นี่”

โจวจุนคงจะตระหนักถึงสถานการณ์นี้ แต่เขาอดทนมากเพราะไม่ได้โทรหาเขาจนถึงตอนนี้