เกิดใหม่เป็นพี่ใหญ่ในโลกแห่งเซียน (I Accidentally Became a Legend) - บทที่ 1445 พระจันทร์สีเลือด (87)

เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบในการประกาศตกใจจนเกือบจะทำโทรโข่งหล่น

เขาสัมผัสได้ว่าคำพูดของโรนันถูกพูดอยู่ข้างหูของเขา และโดยสัญชาตญาณก็ถอยหลังไปสองก้าว ก่อนที่เขาจะสามารถตอบสนองได้

ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงสดทันที!

คำตอบของโรนันเป็นเหมือนการตบหน้าเจ้าหน้าที่

เขาโกรธมากจึงตะโกนว่า “ไฟไหม้!”

วินาทีต่อมาก็มีเสียงปืนดังขึ้น!

ในความเป็นจริง เจ้าหน้าที่ที่โทรไปเป็นผู้รับผิดชอบการเจรจา เนื่องจากยังมี “ตัวประกัน” จำนวนมากอยู่ภายในกระทรวงมหาดไทย

เขาไม่มีอำนาจสั่งการในการต่อสู้

อย่างไรก็ตาม ทหารรักษาการณ์จำนวนมากได้รวมตัวกันอยู่ด้านนอกสำนักงานใหญ่ของกระทรวงมหาดไทย พวกเขาได้รับคำสั่งให้จัดการกับอาชญากรที่ชั่วร้ายและอันตราย และได้ยกอาวุธขึ้นเล็งไปที่โรนันแล้ว

เมื่อได้ยินคำว่า “ไฟ” พวกเขาก็เหนี่ยวไกปืนโดยสัญชาตญาณ

ปัง! ปัง! ปัง!

ในทันใดนั้น กระสุนนับไม่ถ้วนก็ตกลงมาใส่โรนัน ความหนาแน่นของการโจมตีไม่น้อยไปกว่าสงครามจริงเลย

ปืนพก ปืนไรเฟิล ปืนลูกซอง และแม้กระทั่งปืนกลระบายความร้อนด้วยน้ำแบบ “ไฮเทค”!

ภายใต้พลังโจมตีอันเข้มข้นเช่นนี้ แม้แต่ไอรอนแมนก็อาจเหลือเพียงเศษโลหะในทันที

แต่ทันทีที่โรแนนยกมือขึ้น กระสุนทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาก็หยุดอยู่ตรงหน้าเขา!

ไม่มีใครสามารถฝ่ากำแพงพลังจิตได้

เสียงปืนที่ดังสนั่นก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว ทำให้ทหารที่ยิงกระสุนจนหมดแม็กกาซีนแต่ก็พูดไม่ออก

ในฐานะองครักษ์ชั้นยอดที่คอยปกป้องเมืองหลวง พวกเขาได้เห็นถึงความสามารถของมนุษย์เหนือมนุษย์อย่างแน่นอน

แต่ไม่มีบุคคลพิเศษคนใดสามารถสร้างความตกตะลึงครั้งยิ่งใหญ่เช่นนี้ให้กับทุกคนได้

สิ่งที่ฉันเห็นมันเหมือนปาฏิหาริย์!

เมื่อตระหนักว่าอาวุธปืนนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ก็ไม่มีใครเสียกระสุนไปเปล่าๆ อีกต่อไป และบรรยากาศในบริเวณที่เกิดเหตุก็เริ่มน่ากลัว

ขณะที่ทหารคนสุดท้ายลดอาวุธลง โรนันก็รีบกำมือที่ยื่นออกไปทันที และกระสุนจำนวนนับพันที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขาก็รวมตัวกันเป็นกลุ่มทันที

มันถูกปั้นให้เป็นลูกทองแดงขนาดใหญ่โดยพลังที่มองไม่เห็น!

โรนันคลายการยึดเกาะ และลูกบอลโลหะหนักก็ตกลงมากระแทกพื้นแข็งและสร้างหลุมอุกกาบาต

ราวกับว่ามันได้กระทบใจพยานทุกคน

ความรู้สึกที่เรียกว่า “ความเกรงขาม” กำลังเติบโตอย่างรุนแรงในหัวใจของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม มีคนจำนวนหนึ่งหน้าซีดและถอยกลับไปอย่างเงียบๆ

“เวลาและความอดทนของฉันมีจำกัด”

โรนันพูดอย่างใจเย็น “ฉันจะให้เวลาคุณสองชั่วโมงเพื่อปรึกษาเรื่องนี้ แล้วจะส่งคนที่รับผิดชอบมาคุยกับฉัน ถ้ามีครั้งต่อไป อย่ามาโทษฉันที่ใจร้ายอีก”

ต่างจากผู้คนในกระทรวงมหาดไทย ทหารรักษาการณ์เหล่านี้ที่อยู่ภายนอกกำลังปฏิบัติตามคำสั่ง ดังนั้น โรนันจึงสามารถทนต่อพวกเขาได้ครั้งหนึ่ง

มิฉะนั้น หากเขาจะเปิดฉากโจมตีโต้กลับ การฆ่าทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็จะไม่ใช่ปัญหาเลย

พลังจิตระดับสูงสุดเพียงวงแหวนที่เจ็ดก็เพียงพอที่จะแผ่ขยายไปทั่วเซริส!

โรแนนยินดีที่จะเจรจาเพราะเขาได้ครอบครองต้นกำเนิดแห่งโลกจันทราโลหิตสำเร็จแล้ว และยังได้ประดิษฐ์แหวนจันทราโลหิตอีกด้วย ดังนั้น เขาจึงไม่มีเจตนาที่จะสร้างความหวาดกลัวในโลกนี้ ซึ่งน่าจะเป็นของเขาอย่างแน่นอน

โลกมิติที่มั่นคงจะเอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติการในอนาคตของโรแนนมากกว่า

หลังจากพูดจบเขาก็เดินถอยกลับเข้าไปในห้องโถง

โรนันนั่งลงบนโซฟาในบริเวณพักผ่อนและพูดว่า “ไม่ต้องซ่อนอีกต่อไปแล้ว ชงกาแฟให้ฉันสักถ้วยสิ”

เขาพูดอยู่ที่โต๊ะต้อนรับด้านหน้า

ครู่ต่อมา เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบแผนกต้อนรับก็คลานออกมาจากเคาน์เตอร์ต้อนรับอย่างระมัดระวัง

เธอเป็นหญิงสาวที่สวยมาก แต่โชคร้ายที่ในขณะนั้นเธอดูซีดเซียวและมีน้ำตาคลอเบ้า ความกลัวและความสิ้นหวังยังคงปรากฏอยู่ในดวงตาของเธอ

ขาของเธอสั่นขณะที่เธอถามว่า “ท่านต้องการอะไร กาแฟ?”

“อะไรๆ ก็ดีทั้งนั้น”

โรนันตอบอย่างอ่อนโยน “แค่เลือกอันที่คุณชอบที่สุดก็พอ ไม่ต้องกลัว ฉันจะไม่ทำร้ายคุณ”

ในกรมกิจการภายในไม่มีคนดี แต่คนอย่างพนักงานต้อนรับควรได้รับการจัดประเภทให้แตกต่างออกไปและไม่สามารถนำไปเหมารวมได้

“ใช่.”

เจ้าหน้าที่แผนกต้อนรับตั้งสติและรีบไปที่ห้องน้ำชาเพื่อชงกาแฟ

เธอน่าจะหนีไปก่อนหน้านี้ได้ แต่เธอไม่คว้าโอกาสไว้ พอสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น เธอก็ซ่อนตัวอยู่หลังเคาน์เตอร์ ผลก็คือโรแนนเกณฑ์เธอไป

แต่เจ้าหน้าที่แผนกต้อนรับก็รู้สึกได้ว่าโรแนนไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอแต่อย่างใด

ฉันจึงค่อย ๆ รู้สึกสบายใจขึ้น

ในขณะที่โรนันนั่งอยู่ในล็อบบี้กระทรวงมหาดไทยและจิบกาแฟ ก็มีการประชุมคณะรัฐมนตรีฉุกเฉินจัดขึ้นที่บ้านพักของนายกรัฐมนตรีซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียง 2 กิโลเมตร

การประชุมครั้งนี้มีนายชาร์ลส์ ดาวน์ตัน นายกรัฐมนตรีอังกฤษเป็นประธาน

นายกรัฐมนตรีมีผมหงอกและมีริ้วรอย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความโกรธที่ไม่อาจควบคุมได้ และแม้แต่เสียงของเขาก็ยังแหบแห้ง

“เราทุกคนมาแบ่งปันความคิดเห็นกันว่าเราควรปฏิบัติต่อนายโรนัน เรย์มอนด์อย่างไร”

ปีนี้ถือเป็นการสิ้นสุดวาระสุดท้ายของชาร์ลส์ ดาวน์ตัน และเขาจะลงจากตำแหน่งในอีกสองเดือนข้างหน้า เขาไม่คาดคิดว่าจะต้องเผชิญกับปัญหายุ่งยากเช่นนี้ก่อนเกษียณอายุ

นายกรัฐมนตรีตระหนักดีว่าหากเรื่องนี้ไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม อาจก่อให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ในเมืองหลวงได้

อาชีพราชการอันโด่งดังของเขาตลอดหลายทศวรรษย่อมต้องแปดเปื้อนด้วยความสกปรกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

“ฉันเชื่อว่าเราไม่ควรเจรจากับฆาตกรเช่นนี้เด็ดขาด!”

ชายวัยกลางคนในเครื่องแบบนายพลยืนขึ้นและพูดด้วยเสียงทุ้มว่า “เขาเพิ่งก่อเหตุสังหารหมู่ที่ไร้มนุษยธรรมในกระทรวงมหาดไทย ซึ่งเป็นการยั่วยุครั้งใหญ่ต่อราชอาณาจักรของเรา”

“นี่คือสงคราม!”

“ดังนั้น ข้อเสนอแนะของฉันคือให้รวบรวมกองกำลังที่เก่งที่สุดของเราเพื่อฆ่าเขา แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยราคาก็ตาม!”

ถ้อยคำอันทรงพลังของเขาสะท้อนไปทั่วห้องประชุม ด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว

สมาชิกคณะรัฐมนตรีต่างมองหน้ากัน หนึ่งในนั้นไอออกมาแล้วถามว่า “นายพลอังเดรย์ ผมชื่นชมความมุ่งมั่นและความกล้าหาญของคุณ แต่คุณได้คิดถึงผลที่ตามมาจากการไม่สังหารศัตรูบ้างหรือยัง”

“ถ้าเราปล่อยให้เขาฝ่าวงล้อมเข้ามาและฆ่าคนตามใจชอบในเซลิส เราจะต้องจ่ายเงินเท่าไร?”

เพื่อตอบคำถามนี้ นายพลอังเดรย์เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นกำหมัดแน่นและกล่าวว่า “กองทัพของราชอาณาจักรแข็งแกร่งที่สุด และฉันเชื่อว่าพวกเขาสามารถปกป้องความปลอดภัยของประชาชนแห่งเซเรสได้อย่างแน่นอน!”

แม้ว่าเขาจะตะโกนคำขวัญของเขาอย่างดัง แต่เหล่าจิ้งจอกแก่ที่อยู่ที่นั่นต่างก็สัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจเล็กน้อยในน้ำเสียงของเขา

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่คณะรัฐมนตรีอีกคนก็ยกแว่นตาขึ้นและพูดว่า “ตามข่าวกรองปัจจุบัน ความแข็งแกร่งของโรนัน เรย์มอนด์ได้ไปถึงระดับที่ 5 อย่างน้อยแล้ว และไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่จะไปถึงระดับที่ 6 หรือสูงกว่านั้นออกไปได้”

ไร้สาระทั้งนั้น!

เจ้าหน้าที่คณะรัฐมนตรีหลายคนอดไม่ได้ที่จะกลอกตา

โรนัน เรย์มอนด์ถูกจับกุมครั้งแรกและนำตัวไปที่กระทรวงมหาดไทย จากนั้นในระหว่างการสอบสวน เขาได้เปิดฉากโจมตีอย่างรุนแรง ทำให้เกิดการนองเลือดในโครงสร้างอำนาจที่สำคัญที่สุดของราชอาณาจักร แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของเขา

อำนาจอันพิเศษที่เขาแสดงออกมาเมื่อไม่นานนี้ที่หน้าประตูกระทรวงมหาดไทยทำให้ผู้คนที่นั่งอยู่ตรงนี้เกิดความกลัวอย่างมาก!