เก้าดาวฟ้ามหายุทธ์ - ตอนที่ 127 สิ่งประดิษฐ์วิญญาณ
“จริงเหรอ?”
เย่จ้านเทียนมองไปที่เย่เฉินอย่างสงสัย โหรวเอ๋อพูดแบบนั้นใน จดหมายจริงๆ หรือ มันไม่น่าเป็นไปได้!
“ปู่เชื่อเจ้า เย่เฉินจะแต่งงานกับโหรวเอ๋อที่บ้าน ข้ายังคงรอที่จะ ดื่มอวยพรงานแต่งงานของเจ้า!”
เย่ชางฉวนกล่าวอย่างเคร่งขรึม เขาเชื่อมั่นว่าเย่เฉินสามารถทำ ได้!
“ขอรับ”
เย่เฉินพยักหน้า ความคิดของเขาดูเหมือนจะล่องลอยไปยัง จักรวรรดิกลางอันไกลโพ้น เขาก้มศีรษะลงดูจดหมายในมือและกำ หมัดแน่น หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็แขวนจี้หยกไว้ที่คอของเขา วัน
หนึ่งเมื่อเขาได้พบกับโหรวเอ๋ออีกครั้ง เขาจะสวมมันกลับคืนที่คอของ โหรวเอ๋อ
คนของตระกูลเย่อยู่ในกระบวนการฟื้นฟู สิ่งของในคลังของ ปราสาทตระกูลเย่ถูกหลี่ชุนยึดไป และตอนนี้มีความต้องการยาอย่าง เร่งด่วน
“เฉินเอ๋อ เจ้านำสิ่งของที่เป็นของตระกูลเย่กลับมาเมื่อเจ้าไปที่วัง องค์ชายรองหรือเปล่า?”
เย่ชางฉวนไอสองสามครั้งแล้วถาม มันลำบากมากสำหรับเขาที่
จะพูดหลายคำพร้อมกัน
“ท่านปู่ พักผ่อนให้สบายและไม่ต้องพูดอีกต่อไป ข้าได้รับทุก อย่างคืนมาแล้ว ข้าได้รับอะไรอีกมากมายจากการออกไปข้างนอกใน ช่วงเวลานี้”
เย่เฉินหยิบถุงฟ้าดินที่เต็มไปด้วยยาเม็ดรวบรวมพลังปราณและ ยาเม็ดสะสมปราณและแจกจ่ายให้กับคนในตระกูลอย่างรวดเร็ว
กระเป๋าฟ้าดินที่เย่เฉินหยิบออกมานั้นมียารวบรวมปราณนับ หมื่นเม็ดและยาสะสมปราณหลายร้อยเม็ด เย่จ้านเทียน, เย่ชางฉวน และคนอื่นๆ ตกตะลึง พวกเขาคิดว่าปราสาทตระกูลเย่กำลังจะ สิ้นเนื้อประดาตัวอย่างสิ้นเชิง
“ข้าได้รับสิ่งต่างๆ มากมายจากภายนอก และข้าได้ย้ายคลังของ วังทั้งหมดขององค์ชายรองมาที่นี่ด้วย พ่อและท่านปู่ไม่ต้องกังวลกับ ค่าใช้จ่ายของปราสาทตระกูลเย่ ปัญหาเดียวก็คือว่าตำแหน่งองค์ ชายของหลี่ชุน ได้รับพระราชทานจากจักรพรรดิหมิงอู่ และ หลิ่วคาน ก็เป็นเสนาบดีสมุหกลาโหมด้วย ตระกูลเย่ของเราสังหารข้าราช บริพารในราชสำนักที่สำคัญสองคน ดังนั้นจักรพรรดิหมิงอู่จะไม่ไว้ ชีวิตตระกูลเย่ในเทือกเขาเหลียนหวิน เราควรย้ายไปที่นั่นภายในสาม วัน”
เย่เฉินวางกองถุงฟ้าดินที่เขาเก็บเกี่ยวไว้บนโต๊ะข้างๆ เขา
เมื่อได้ยินเย่เฉินพูดว่าจักรพรรดิ์หมิงอู่จะมีส่วนร่วม เย่จ้านเทียน และเย่ชางฉวนก็รู้สึกถึงหมอกควันเข้ามาในใจ พวกเขาทั้งคู่ต่างก็ กังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น มีคนหลายพันคนในปราสาทตระกูลเย่ แม้ว่า
พวกเขาต้องการออกจากจักรวรรดิซีอู่ พวกเขาจะเอาชนะกองทหาร ม้าของจักรวรรดิซีอู่ได้อย่างไร หากพวกเขาไม่ได้ออกจากจักรวรรดิ ซีอู่ ก็คงเป็นเรื่องยากสำหรับตระกูลเย่ที่จะอยู่อย่างปลอดภัย!
“เฉินเอ๋อบอกว่ามีพื้นที่ที่ซ่อนอยู่ในภูเขาเหลียนหวินแต่สามารถ จุคนของเราจำนวนมากได้?”
เย่จ้านเทียนถาม เทือกเขาเหลียนหวินทอดยาวหลายพันไมล์ และอันตรายแฝงตัวอยู่ในทุกมุม แม้แต่ตระกูลเย่ก็รู้เพียงเล็กน้อย เกี่ยวกับสถานที่ในเทือกเขาเหลียนหวิน แม้จะอยู่ที่นี่มานานก็ตาม
“เป็นหุบเขาที่ซ่อนเร้นซึ่งมีทางเข้าทางเดียวเท่านั้นที่ทอดไปสู่ ภายนอกและยากที่บุคคลภายนอกจะตรวจพบ แม้ว่าจะถูกค้นพบก็ ตามเส้นทางสามารถป้องกันจากคนนับหมื่นได้โดยมีเพียงคนเดียว คอยดูแลมัน ภายในเป็นพื้นที่เปิดโล่งมาก ด้วยรัศมีหลายสิบไมล์”
“มีสถานที่มหัศจรรย์เช่นนี้ด้วย!”
เย่ชางฉวนค่อนข้างตื่นเต้น หากมีรัศมีไม่กี่ไมล์ ก็จะสามารถ รองรับคนได้นับหมื่นคน ไม่ต้องพูดถึงคนในตระกูลหลายพันคน
“อีกสามวัน เราจะตุนข้าว เมล็ดพืช เครื่องมือและสิ่งอื่นๆ ให้ เพียงพอ และจากไปอย่างเงียบๆ”
เย่เฉินกล่าวแผนการย้ายคนในตระกูลจะต้องได้รับการจัดการ อย่างระมัดระวัง คนนอกจะต้องไม่มีวันรู้
ตอนนี้เมื่อมีสถานที่ให้คนของพวกเขาได้ปักหลักแล้ว เย่ชาง ฉวนและเย่จ้านเทียนก็รู้สึกว่าภาระหนักถูกยกขึ้นจากไหล่ของพวก เขา
“กระเป๋าฟ้าดินเหล่านี้ปักด้วยสัญลักษณ์ของวังขององค์ชายรอง ดูเหมือนว่าพวกมันจะเป็นขององค์ชายรองหลี่ชุน”
เย่จ้านเทียนเปิดกระเป๋าฟ้าดินและพบว่ามีหลายสิ่งเช่นคัมภีร์ซึ่ง ข้างในมันเป็นเนื้อหาระบบการฝึกปรือวิทยายุทธ์ แม้ว่าองค์ชายรองห
ลี่ชุนจะฝึกฝนเพียงระบบเดียว แต่เขาก็ได้รวบรวมคัมภีร์หลายเล่ม นอกจากนี้ยังมีตั๋วแลกเงิน โฉนดที่ดิน และอื่นๆ อีกมากมาย
“วังขององค์ชายรองได้กวาดต้อนความมั่งคั่งของผู้คนมาหลายปี และร ่ารวยขึ้น จำนวนทรัพย์สินที่พวกเขามีในตงหลินเพียงอย่างเดียว นั้นน่าทึ่งมาก หากโฉนดเหล่านี้ขายออกไป ข้าไม่รู้ด้วยซ ้าว่าพวก เขาจะขายได้ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่”
เย่ชางฉวนถอนหายใจ บ้านตระกูลเย่มีร้านค้าเพียงห้าหรือหก ร้านในเขตตงหลิน ในขณะที่วังขององค์ชายรองมีคฤหาสน์ขนาด ใหญ่มากกว่าเจ็ดสิบและหลายสิบแห่ง สิ่งเหล่านี้ยังคงสามารถ นำมาใช้ในอนาคต
“อาหก ดูนี่สิ!”
เย่จ้านเทียนถือจดหมายหลายฉบับไว้ในมือแล้วส่งต่อให้เย่ชาง ฉวนด้วยความตื่นเต้นตัวสั่น
“มันเป็นเพียงตัวอักษรไม่กี่ตัว หืม นี่คือตราประทับอย่างเป็น ทางการของประเทศหนานหมัน!”
เย่ชางฉวนเห็นคำแปลกๆ และจำคำว่า “ทั่วป๋า” ทั่วป๋า เป็นชื่อ สกุลของราชวงศ์ของอาณาจักรหนานหมัน!
“หลี่ชุน มีการโต้ตอบติดต่อกับสิ่งนั้น ประเทศอนารยชน!”
สิ่งที่เขียนไว้ในจดหมายคือการบอกให้หลี่ชุนเตรียมกองกำลัง ของเขาในแคว้นตงหลิน เพื่อให้อาณาจักรหนานหมันเข้าสู่ อาณาจักรซีอู่!
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลี่ชุนแทบรอไม่ไหวที่จะปล่อยให้ตระกูลห วินรวมบ้านทั้งสิบแปดแห่งของเหลียนหวินเข้าด้วยกัน นั่นคือ เหตุผล!”
เย่เฉินเข้าใจหลังจากอ่านจดหมาย
“เราควรทำอย่างไรกับจดหมายเหล่านี้ หากพวกมันถูกส่งมอบ ให้กับราชสำนัก มลทินของตระกูลเย่ของเราจะถูกล้าง”
เย่จ้านเทียนกล่าวอย่างตื่นเต้นก่อนที่จะสงบลง แม้ว่าพวกเขาจะ ได้รับจดหมายเหล่านี้ แต่พวกเขาจะส่งมอบอย่างไร ให้มันถึงมือของ จักรพรรดิ์หมิงอู่แล้วอ่านให้เขาฟังเหรอ?
เย่ชางฉวนและเย่จ้านเทียนมองหน้ากันและหรี่ตาลง
“ให้ข้าจัดการจดหมายเหล่านี้”
เย่เฉินกล่าวหลังจากครุ่นคิด
“เจ้ามีแผนจะทำอะไร?”
“ข้าจะส่งจดหมายเหล่านี้ไปยังองค์ชายหยินเป่ย ยินเหมิงเถียน และให้เขาส่งไปยังจักรพรรดิหมิงอู่”
“ยินเหมิงเทียน เฉินเอ๋อ เจ้ารู้จักองค์ชายยินด้วยเหรอ?”
“ยินเหมิงเถียนถูกไล่ล่าเมื่อไม่นานมานี้ และข้าก็ช่วยชีวิตเขาไว้”
“นั่นคือเหตุผลว่าทำไมองค์ชายยินจึงนำกองกำลังมารักษา ปราสาทตระกูลเย่ แต่ถูกหลี่ชุนตีโต้กลับไป ในเวลานั้น ข้ายังคง แปลกใจเล็กน้อยเนื่องจาก บ้านตระกูลเย่ของเราไม่มีความสัมพันธ์ ฉันมิตรกับองค์ชายยิน ตอนนี้ มันสมเหตุสมผลแล้ว”
เย่ชางฉวนตระหนักได้ทันที
เย่เฉินไม่เคยคิดเลยว่าจะมีเรื่องเช่นนี้ ยินเหมิงเถียนเป็นคนที่
ตอบแทนความโปรดปรานหลังจากได้รับความช่วยเหลือ พวกเขาจะ สบายใจถ้าพวกเขาส่งจดหมายเหล่านี้ไปยังยินเหมิงเถียน
เย่เฉินส่งสมาชิกกลุ่มที่ไม่ได้รับบาดเจ็บจำนวนหนึ่งและเสือดาว พายุหิมะเพื่อปกป้องพวกเขาไปยังแคว้นหยินเป่ยพร้อมจดหมาย มี สัตว์อสูรระดับสิบอันดับต้นๆ พวกเขาจะไม่พบอุบัติเหตุใดๆ อย่าง แน่นอน
“ข้ายังมีอาวุธและชุดเกราะบางอย่างที่ท่านปู่และท่านพ่อสามารถ แจกจ่ายให้กับกลุ่มได้ หากบ้านตระกูลเย่พบกับการต่อสู้อีกครั้งอาวุธ และชุดเกราะเหล่านี้จะมีประโยชน์”
เย่เฉินกล่าว เขาหยิบอาวุธและชุดเกราะที่เขาได้รับออกมาจาก วังขององค์ชายรอง
“สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นชุดเกราะดำชั้นหนึ่ง แม้ว่าคนธรรมดาระดับ 6 หรือ 7 จะสวมชุดนี้ แต่มันก็เป็นเรื่องยากสำหรับนักสู้ระดับ 8 ที่จะทำ ร้ายพวกเขา!”
เย่จ้านเทียน สัมผัสชุดเกราะมันวาวและพูดอย่างตื่นเต้นก่อนจะ สวมชุดเกราะแบบนี้
นอกจากชุดเกราะสีดำแล้ว เย่เฉินยังได้วางชุดเกราะและอาวุธสี ต่างๆ มากกว่าห้าสิบชิ้น พวกมันมีรูปร่างและการออกแบบที่แปลกแต่ เรียบง่ายและไม่มีการตกแต่ง เหล่านี้คือชิ้นที่เขานำออกมาจากหอ หยกจม
“อาวุธและชุดเกราะเหล่านี้ทำมาจากอะไร ดูเก่าไปหน่อย… นะ?”
เย่จ้านเทียน หยิบกระบี่ขึ้นมาและจำคำศัพท์บนดาบได้อย่าง คลุมเครือ
“ชื่อกระบี่…แตก..?”
เขากวัดแกว่งกระบี่ กระบี่ดูไม่คมและด้ามจับผุพังแต่ดูเหมือนว่า จะมีรัศมีจางๆ และหนักอยู่ในมือของเขา เมื่อกวัดแกว่งมือ ก็บังเอิญ โจมตีเกราะดำและด้วยเสียง ‘ฉับ’ เกราะสีดำที่แข็งแกร่งก็ถูกตัด ออกเป็นครึ่งหนึ่ง เย่จ้านเทียน ตกใจและหัวใจของเขาปวดร้าวทันที กับชุดเกราะสีดำ ชุดเกราะดำแบบนั้นช่างล ้าค่ามาก
“ฮะ?”
เย่ชางฉวนก็สังเกตเห็นกระบี่..แตก.. ในมือของเย่จ้านเทียนด้วย
“ช่างเป็นกระบี่ที่คมกล้าจริงๆ!”