เก้าดาวฟ้ามหายุทธ์ - ตอนที่ 314 สองส ำนักหลักจำกไป

“บังอำจ!”

“ไร้สำระ!”

กลุ่มศิษย์ของส ำนักเพลิงแดงค ำรำมด้วยควำมไม่พอใจ เมื่อชัก อำวุธแล้วพวกเขำก็รีบไปที่เย่เฉิน

“เจ้ำบังอำจลงมือท ำร้ำยภำยในส ำนักเพลิงแดงหรือ? เรำจะฆ่ำ เจ้ำก่อนแล้วค่อยถำมค ำถำมทีหลัง!”

เมื่อเห็นศิษย์ของส ำนักเพลิงแดงรีบวิ่งไปข้ำงหน้ำ เสี่ยวอี้ก็พุ่ง ออกไปรำวกับลูกศรและเหวี่ยงก ำปั้นออกไป

“ปัง ปัง ปัง!”

ศิษย์ของส ำนักเพลิงแดงปลิวขึ้นไปในอำกำศเหมือนกระสอบ ทรำย ศิษย์เหล่ำนี้มีเพียงระดับสิบหรือประมำณนั้น และพวกเขำไม่ สำมำรถต่อสู้กับเสี่ยวอี้ได้

ทันใดนั้นศิษย์ของส ำนักเพลิงแดงทั้งหมดก็บินขึ้นไปในอำกำศ แต่พวกเขำไม่ได้ร่วงลงมำที่พื้น เมื่อเงยหน้ำขึ้นก็เห็นว่ำเหล่ำศิษย์ ก ำลังไอและหำยใจไม่ออกอยู่บนต้นไม้

“เจ้ำกล้ำท ำร้ำยคนในส ำนักเพลิงแดง เจ้ำมันเนื้อตำย!”

เย่จวินจัวประคองใบหน้ำของเขำและสำปแช่งเย่เฉิน ก่อนที่จะวิ่ง ไปที่สนำมฝึกยุทธ์ด้วยท่ำทีทุลักทุเล

เมื่อเห็นร่ำงที่จำกไปของเย่จวินจัว เย่จ้ำนหลงก็ไม่สำมำรถอด กลั้นได้อีกต่อไป

“เฉินเอ๋อ เรำควรท ำอย่ำงไรดีตอนนี้? ส ำนักเพลิงแดงจะไม่ยอม ให้เรื่องนี้คลี่คลำย เจ้ำควรออกไปตอนนี้แล้วหนีให้ไกลที่สุด! เหมิง เอ๋อ, ฉวนเอ๋อ, และข้ำจะมอบตัวให้กับส ำนัก เพลิงแดงและถ่วงเวลำ

พวกเขำให้นำนที่สุด! ตระกูลเย่สำมำรถอยู่รอดได้โดยไม่มีเรำ แต่ พวกเขำไม่สำมำรถอยู่รอดได้หำกไม่มีเจ้ำ!”

“ใช่แล้ว พี่เย่เฉิน เจ้ำควรจะหนีไปได้แล้ว!”

เย่เหมิงกล่ำว

“พี่เย่เฉิน ไปเดี๋ยวนี้เลย แม้ว่ำตระกูลเย่แห่งซีอู่จะไม่ได้รับควำม นิยม แต่เรำก็ยังอยู่ในตระกูลเดียวกัน พวกเขำอำจจะไม่ฆ่ำเรำ!”

เย่ฉวนพูดด้วยน ้ำเสียงตื่นตระหนก

“ในไม่ช้ำปรมำจำรย์ระดับธีรชนวิเศษของส ำนักเพลิงแดงจะ ปรำกฏขึ้น เมื่อถึงเวลำนั้น เจ้ำจะไม่สำมำรถหลบหนีได้!”

เมื่อเห็นสีหน้ำที่ตกตะลึงของเย่จ้ำนหลง, เย่เหมิงและเย่ฉวน เย่ เฉินเกิดควำมอบอุ่นขึ้นในหัวใจ พวกเขำทั้งหมดเป็นครอบครัวอย่ำง แท้จริง แม้ในสถำนกำรณ์ที่อันตรำย พวกเขำไม่ได้คิดถึงกำรหลบหนี แต่คิดถึงเขำแทน!

“ไม่ต้องกลัว จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเรำ!”

เย่เฉินรับรองกับเย่จ้ำนหลงและคนอื่นๆ

ร่ำงทิพย์ของเย่เฉินกวำดไปทั่วสนำมฝึกยุทธ์ในระยะไกล เห็นว่ำ ท่ำมกลำงภูเขำมีที่รำบกว้ำงประมำณหลำยร้อยเมตร ด้ำนข้ำงมีเก้ำอี้

หลำยตัว ที่นั่งแถวแรกมีป้ำยก ำกับ ป้ำยดังกล่ำวรวมถึงบ้ำนพำยุ, ส ำนักฉวนหมิง, ส ำนักเทพพยำกรณ์และอื่นๆ ยอดฝีมือของส ำนัก หลักทั้งหมดจะนั่งอยู่ที่นั่น ทุกส ำนักหลักจะส่งตัวแทนสองสำมคนเข้ำ ร่วมกำรแข่งขันนี้ นอกจำกนี้ ยังมีท่ำนหญิงจื่อหลำนและอีกสองสำม คนนั่งอยู่ที่สนำมฝึกยุทธ์

คนที่นั่งอยู่ข้ำงหน้ำคือเจ้ำส ำนักเพลิงแดง เขำเป็นชำยวัย กลำงคนอำยุสี่สิบกว่ำปี แต่งกำยด้วยเสื้อคลุมสีแดงชำดยำว เขำดู หล่อมำกและมีควำมคล้ำยคลึงกับโหรวเอ๋อบ้ำง เป็นไปได้มำกว่ำเขำ เป็นพ่อของโหรวเอ๋อชื่อเย่จง โหรวเอ๋อนั่งข้ำงเย่จงสวมกระโปรงผ้ำ ไหมสีขำว นำงดูสง่ำและงดงำม และมีควำมงำมอันประณีต

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ำ โหรวเอ๋อเป็นจุดสนใจของทั้งเวที

ด้ำนล่ำงศิษย์ที่อำยุน้อยกว่ำจำกส ำนักหลักต่ำงจ้องมองที่โหร วเอ๋อโดยไม่กระพริบตำ

“นั่นต้องเป็นลูกสำวของเจ้ำส ำนักเพลิงแดง เย่โหรว นำงสวย มำก.

“ใช่ แต่ข้ำได้ยินมำว่ำ เย่โหรวจะแต่งงำนกับเจ้ำหนุ่มแห่งบ้ำน พำยุ มันน่ำเสียดำยจริงๆ”

ที่นั่งด้ำนหน้ำซ้ำยสุดเป็นชำยหนุ่มหน้ำตำดีท่ำทำงเจ้ำเล่ห์ ที่นั่ง ข้ำงๆเขำมีปรมำจำรย์ระดับธีรชนวิเศษสำมคน เย่เฉินได้รู้จำกกำร ซุบซิบอย่ำงเงียบๆ ของฝูงชนว่ำชำยหนุ่มรูปหล่อคนนี้คือเจ้ำหนุ่ม แห่งบ้ำนพำยุ ซึ่งเป็นผู้แข่งขันอันดับหนึ่งในหมู่คนรุ่นใหม่ของ จักรวรรดิกลำง เมื่ออำยุยี่สิบปี เขำได้ถึงระดับธีรชนสวรรค์ระดับกลำง แล้ว ตำมควำมเชื่อที่ได้รับควำมนิยม ภำยในสำมสิบปี เขำจะ กลำยเป็นธีรชนเทียมเทพแห่งตระกูลพำยุอย่ำงแน่นอน

คุณชำยของบ้ำนพำยุ ถือได้ว่ำเป็นเลิศในทุกด้ำน แต่ไม่ว่ำเย่ เฉินจะมองเขำอย่ำงไร เย่เฉินก็รู้สึกไม่สบำยใจ

เย่เฉินนับและเห็นว่ำมีปรมำจำรย์ระดับธีรชนวิเศษหรืออสูรวิเศษ มำกกว่ำสำมสิบคน เป็นอสูรฟ้ำระดับอสูรวิเศษ หลำยตนก ำลังนั่งอยู่ บนเก้ำอี้ในร่ำงมนุษย์ รูปร่ำงหน้ำตำของพวกเขำไม่แตกต่ำงจำก มนุษย์จริงๆ และพฤติกรรมของพวกเขำก็สะท้อนพฤติกรรมของ มนุษย์ธรรมดำอย่ำงใกล้ชิด

พวกเขำก ำลังกินของว่ำงหรือไม่ก็ดื่มชำ

อสูรฟ้ำปล่อยจิตของพวกเขำ ดูเหมือนว่ำจะรวบรวมข้อมูล บำงอย่ำง แต่ทันใดนั้น จิตของพวกมันก็ชนกับเย่เฉิน

“พรวด” อสูรฟ้ำระดับอสูรวิเศษในร่ำงมนุษย์ที่ก ำลังดื่มชำถ่ม น ้ำลำยออกมำ ในขณะที่อีกคนหนึ่งก ำลังกินของว่ำงส ำลักและหน้ำ กลำยเป็นสีแดง คนอื่นๆ หน้ำซีดและตัวสั่นเล็กน้อย

หัวใจของพวกเขำเต้นรัวอย่ำงหนัก ท ำไมถึงมีจ้ำวปีศำจอยู่ที่นี่ และท ำไมยอดฝีมือระดับจ้ำวปีศำจ ถึงมำชมกำรแข่งขันที่น่ำเบื่อ เช่นนี้?

“เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ำ?”

“ผู้อำวุโสฮั่วหยุนจู มีอะไรผิดปกติกับเจ้ำ?”

คนรอบข้ำงถำมด้วยควำมเป็นห่วง

“ไม่มีอะไรหรอก ข้ำแค่ส ำลัก”

อสูรฟ้ำระดับอสูรวิเศษฮั่วหยุนจูยืดตัวตรงอย่ำงรวดเร็ว

เป็นไปได้ไหมว่ำ จ้ำวปีศำจนี้ได้รับเชิญจำกส ำนักเพลิงแดง ให้ แสดงควำมแข็งแกร่งของพวกเขำ? อสูรฟ้ำต่ำงงุนงง เป็นไปได้ไหมว่ำ มียอดฝีมือระดับจ้ำวปีศำจ อยู่เบื้องหลัง ส ำนักเพลิงแดง?

ในบรรดำยอดฝีมือระดับธีรชนวิเศษหรืออสูรวิเศษนั้น ส ำนักฉ วนหมิงมีธีรชนวิเศษ สองคนและอสูรวิเศษจำกอสูรฟ้ำหนึ่ง ในขณะที่

ส ำนักเทพพยำกรณ์มี ธีรชนวิเศษหนึ่งและอสูรฟ้ำมีระดับอสูรวิเศษ

หนึ่ง เย่เฉินได้ระดมร่ำงทิพย์ของเขำและตรึงอสูรฟ้ำลึกลับทั้งสองตัว ไว้

อสูรฟ้ำระดับอสูรวิเศษทั้งสองดูกังวลทันที

“มำนี่ ข้ำมีเรื่องจะคุยด้วย พำธีรชนวิเศษจำกส ำนักของเจ้ำมำ ด้วย”

เย่เฉินส่งข้อควำมผ่ำนร่ำงทิพย์ของเขำ

“พะยะค่ะ ฝ่ำบำท!”

อสูรฟ้ำระดับอสูรวิเศษทั้งสองลุกขึ้นยืนโดยไม่ชักช้ำและมองไปที่

ธีรชนวิเศษที่อยู่ถัดจำกพวกเขำ ธีรชนวิเศษสำมคนและอสูรฟ้ำระดับ อสูรวิเศษสองตนลุกขึ้นยืนและเดินไปทำงด้ำนหลังของเวที

พวกเขำจะกล้ำฝ่ำฝืนค ำสั่งของจ้ำวปีศำจได้อย่ำงไร? พวกเขำ สับสนเล็กน้อยกับที่มำของจ้ำวปีศำจนี้ จ้ำวปีศำจคนนี้มีควำม

เกี่ยวข้องกับพญำรำชสีห์หรือเปล่ำ? มิฉะนั้นเขำจะไม่เรียกเจำะจง เฉพำะผู้ที่มำจำกส ำนักฉวนหมิงและส ำนักเทพพยำกรณ์เท่ำนั้น

พฤติกรรมที่ผิดปกติของส ำนักฉวนหมิงและส ำนักเทพพยำกรณ์ ดึงดูดควำมสนใจของทุกคนโดยธรรมชำติ อสูรฟ้ำจำกส ำนักอื่นๆ มี ควำมอยำกรู้อยำกเห็นเล็กน้อย พวกเขำทั้งหมดคิดถึง จ้ำวปีศำจที่

พวกเขำเคยเผชิญมำก่อนหน้ำนี้ มันเกี่ยวข้องกับจ้ำวปีศำจ หรือไม่? ดูเหมือนว่ำพวกเขำจะต้องท ำผิดพลำดด้วยควำมระมัดระวัง อสูรฟ้ำ ระดับอสูรวิเศษ บำงตัวเดินเตร่ได้อย่ำงอิสระในขณะที่บำงตัวอยู่ใน ส ำนักหนึ่ง อย่ำงไรก็ตำม ไม่มีใครกล้ำท้ำทำยจ้ำวปีศำจ แม้แต่ ปรมำจำรย์ระดับธีรชนวิเศษสักยี่สิบสำมสิบคนก็ยังไม่สำมำรถ ต้ำนทำนจ้ำวปีศำจได้!

กำรกระท ำของส ำนักฉวนหมิงและส ำนักเทพพยำกรณ์ท ำให้เย่ จงขมวดคิ้วเล็กน้อย เป็นเรื่องแปลกที่ตัวแทนจำกส ำนักฉวนหมิงและ ส ำนักเทพพยำกรณ์ ลุกออกจำกที่นั่งอย่ำงกะทันหัน พวกเขำก ำลัง วำงแผนอะไรอยู่? เขำสั่งให้ศิษย์ส ำนักเพลิงแดงสำมคนตรวจสอบ

แม้ว่ำส ำนักฉวนหมิงและส ำนักเทพพยำกรณ์ ไม่ได้สนิทกับ ส ำนักเพลิงแดงเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่มีควำมเป็นศัตรูเช่นกัน ยิ่งไปกว่ำ

นั้น นี่คืออำณำเขตของส ำนักเพลิงแดง ดังนั้นพวกเขำจึงอำจไม่กล้ำ ท ำอะไรเลย

“ข้ำ เย่จงภูมิใจที่ได้ต้อนรับทุกคนเข้ำสู่ส ำนักเพลิงแดง นี่เป็น เกียรติอย่ำงยิ่งของข้ำ”

เย่จงยืนขึ้นและประสำนมือท ำควำมเคำรพ แก้มของเขำเป็นสี ชมพูและสีหน้ำของเขำสดใส ย้อนกลับไปในสมัยนั้น ส ำนักเพลิงแดง ใกล้จะถูกท ำลำยล้ำงและเกือบจะถูกปีศำจกวำดล้ำงออกไป เย่จงเป็น ผู้ขอควำมช่วยเหลือจำกบ้ำนพำยุจึงท ำให้พวกเขำรอดพ้นจำกภัย พิบัติได้ ควำมจริงที่ว่ำส ำนักเพลิงแดงสำมำรถจัดงำนขนำดใหญ่ เช่นนี้ได้ในวันนี้ถือเป็นโอกำสที่หำได้ยำก

“เจ้ำส ำนักเย่ใจดี”

เจ้ำส ำนักหลักกลับท ำควำมเคำรพด้วยก ำปั้นและฝ่ำมือ

“เจ้ำส ำนักเย่มีน ้ำใจที่จะเชิญพวกเรำ เรำจะมำแน่นอน”

แขกกล่ำวอย่ำงสุภำพ

ในอดีตส ำนักหลักๆ อำจไม่ได้ให้ควำมอนุเครำะห์แก่ส ำนักเพลิง แดงมำกนัก แต่หลังจำกที่ส ำนักเพลิงแดงและบ้ำนพำยุได้ก่อตั้งควำม เป็นพันธมิตรขึ้น อิทธิพลของพวกเขำก็ยิ่งใหญ่ขึ้นมำก ดังนั้นทุกคน จึงระมัดระวังพวกเขำเล็กน้อย

“กำรแข่งขันประลองยุทธ์รุ่นผู้เยำว์ของส ำนักเพลิงแดงถือเป็น งำนใหญ่ ข้ำจะพลำดได้อย่ำงไร? วันนี้ข้ำมำเพื่อขยำยขอบเขตอัน ไกลโพ้นของข้ำ”

เจ้ำหนุ่มแห่งบ้ำนพำยุยืนขึ้นและแสดงควำมเคำรพ แต่ดวงตำ ของเขำก ำลังล่องลอยไปทำงเย่โหรวซึ่งอยู่ข้ำงๆ เย่จง เขำไม่ได้ปิดบัง ควำมชื่นชมของเขำเลย

แม้ว่ำส ำนักหลักแต่ละส ำนักจะน ำศิษย์หญิงสำวสวยบำงคนมำ ด้วย แต่รูปร่ำงหน้ำตำของพวกนำงไม่สำมำรถเปรียบเทียบกับเย่ โหรวได้โดยมีระยะที่ห่ำงมำก

กำรแสดงออกของจงอี้เป็นที่ประจักษ์แก่ตัวแทนส ำนักหลัก ทั้งหมด ทุกคนในปัจจุบันเข้ำใจว่ำจงอี้สนใจเย่โหรว พวกเขำทั้งหมด คิดในใจว่ำ เย่จงโชคดีที่มีลูกสำวที่สวยงำมเช่นนี้ โดยเฉพำะอย่ำงยิ่ง ลูกสำวที่ดึงดูดสำยตำของคุณชำยของบ้ำนพำยุ ส ำนักเพลิงแดงไม่ จ ำเป็นต้องดิ้นรนหนักอีกต่อไป!

เมื่อเห็นสำยตำของจงอี้มุ่งเป้ำไปที่นำง เย่โหรวก็เบือนศีรษะของ นำงออกไปเล็กน้อย นำงรู้สึกรังเกียจและเศร้ำใจ นำงสงสัยว่ำพี่ใหญ่ เย่เฉินอยู่ที่ไหนในขณะนี้? แม้ว่ำจงอี้จะเป็นบุคคลที่มีพรสวรรค์และมี ควำมสำมำรถที่โดดเด่น แต่หัวใจของเย่โหรวก็เต็มไปด้วยภำพเงำ ของเย่เฉิน ไม่ว่ำจงอี้จะท ำอะไรก็มีแต่จะผลักไสนำงให้มำกขึ้นไปอีก

“โหรวเอ๋อ ท ำไมเจ้ำถึงเสียมำรยำทขนำดนี้? ลุกขึ้นมำทักทำย คุณชำยจง”

เย่จงเห็นว่ำเย่โหรวนั่งอยู่กับที่ไม่ขยับก็รู้สึกไม่พอใจ เขำดุนำง ด้วยน ้ำเสียงเข้ม

เย่โหรวย่นคิ้วของนำง ส ำนักเพลิงแดงมักจะก้มศีรษะต่อหน้ำบ้ำน พำยุเสมอ ท่ำทำงของ เย่จงที่มีต่อจงอี้ก็มีค ำเยินยอเช่นกัน อย่ำงไรก็

ตำมเย่โหรวไม่สำมำรถพูดกับจงอี้ด้วยควำมสุภำพเรียบร้อยเช่นนี้ได้! มันจะยิ่งท ำให้นำงรู้สึกรังเกียจมำกยิ่งขึ้น!

“ไม่ส ำคัญ ไม่ส ำคัญ เจ้ำส ำนักเย่ไม่จ ำเป็นต้องสร้ำงปัญหำให้แม่ นำงโหรว”

จงอี้ยิ้มอย่ำงเขินอำยเล็กน้อย เขำรู้ว่ำเย่โหรวไม่ชอบเขำ แต่เขำ ไม่พร้อมที่จะยอมแพ้ แน่นอนว่ำวันหนึ่งเย่โหรวจะเปลี่ยนกำรรับรู้ของ นำงเกี่ยวกับเขำ ในฐำนะประมุขน้อยแห่ง บ้ำนพำยุ จงอี้เคยเห็นสำว สวยมำกมำย แต่ก็ไม่มีใครมีเอกลักษณ์และสง่ำงำมเท่ำเย่โหรว นำง เป็นเหมือนเทพธิดำในหมู่มวลมนุษยชำติ ซึ่งท ำให้เขำสนใจนำงมำก ยิ่งขึ้น ยิ่ง เย่โหรวปฏิเสธต่อเขำมำกเท่ำไร ควำมปรำรถนำที่จะพิชิต นำงก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่ำนั้น

“ลูกสำวของข้ำคนนี้ไม่ได้เติบโตมำข้ำงๆ ข้ำ ดังนั้นอำรมณ์ของ นำงจึงแปลกประหลำดเล็กน้อย ข้ำหวังว่ำคุณชำยจะยกโทษให้นำง”

เย่จงกล่ำวอย่ำงสุภำพโดยมองเย่โหรวทำงด้ำนข้ำง หำกไม่มีกำร สนับสนุนจำกบ้ำนพำยุ ส ำนักเพลิงแดงก็คงไม่มีควำมรุ่งโรจน์ในวันนี้ ท ำไมผู้หญิงคนนี้ถึงไม่เข้ำใจ?

ในตอนนั้น เย่จงยังเป็นชำยหนุ่มผู้ท้ำทำย อย่ำงไรก็ตำมหลังจำก กำรดิ้นรนเพื่อควำมอยู่รอดในจักรวรรดิกลำงเป็นเวลำหลำยปี ควำม เป็นจริงได้คลี่คลำยควำมหยำบกร้ำนของเขำทั้งหมด ตอนนี้เขำ เข้ำใจแล้วว่ำกำรเป็นนักสู้คนเดียวไม่มีประโยชน์ มันจะไม่ยอมให้เจ้ำ มีชีวิตรอดในโลกที่โหดร้ำยเช่นนี้ เขำจึงค่อยๆ กลำยเป็นผู้ศรัทธำใน กำรยึดอ ำนำจ ควำมจริงที่ว่ำจงอี้สนใจเย่โหรว ถือเป็นโอกำสที่ดี เยี่ยมส ำหรับส ำนักเพลิงแดงที่จะขึ้นอันดับร่วมกับบ้ำนพำยุ แน่นอน ว่ำเย่จงจะไม่ยอมให้โอกำสนี้หลุดลอยไป!

กำรแข่งขันก ำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่ตัวแทนจำกส ำนักฉวนหมิงและ ส ำนักเทพพยำกรณ์ ยังไม่กลับมำ

เย่จงเหลือบมองที่ส ำนักฉวนหมิงและที่นั่งของส ำนักเทพ พยำกรณ์อย่ำงไม่พอใจ อย่ำงไรก็ตำม เขำจะไม่รอพวกเขำ

“กำรแข่งขันเริ่มต้นขึ้นแล้ว!”

เย่จงโบกมือและประกำศให้ศิษย์ส ำนักเพลิงแดง

ที่ปีกตะวันออกของสนำมฝึกยุทธ์ มีศิษย์ส ำนักเพลิงแดงหลำย ร้อยคนนั่งอยู่ ศิษย์เหล่ำนี้มีอำยุประมำณยี่สิบปีและสวมชุดสีแดง บริสุทธิ์ ทุกคนดูค่อนข้ำงตื่นเต้นและกระสับกระส่ำย นี่เป็นโอกำสอัน ดีที่จะแสดงตัวตน