เก้าดาวฟ้ามหายุทธ์ - ตอนที่ 417 หมัดเหล็ก

อสูรทะเลกระแทกลงมา และเย่เฉินก็รู้สึกกดดันอย่างมากทันที หงส์ดำอมตะและแรดขาว กิเลนสวรรค์นั้นไม่เกรงกลัว พวกมันทะยาน ขึ้นไปบนท้องฟ้าและชนเข้ากับอสูรทะเล

ปัง

หงส์ดำอมตะและแรดขาวกิเลนสวรรค์ถูกผลักออกไปด้วยฝ่ามือ ของอสูรทะเล แสงรอบตัวพวกมันหรี่ลงเล็กน้อย อสูรทะเลเงยหน้าขึ้น และคำราม กรงเล็บอันแหลมคมของมันกระแทกลงบนหัวของเย่เฉิน ฝ่ามือขนาดใหญ่ปกคลุมท้องฟ้าและทำให้บริเวณด้านล่างมืดลงทันที ภายใต้ความกดดันของรังสีอากาศโดยรอบก็หนักหน่วงทันที

ราวกับว่าเขาอยู่ในทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด ลมฝ่ามือที่เหมือนพายุดู เหมือนจะพัดพาเย่เฉินออกไปเมื่อใดก็ได้

อสูรทะเลที่ควบแน่นจากปราณฟ้าประเภทน ้าเป็นเหมือน เครื่องจักรสงครามขนาดใหญ่ที่ไม่มีใครเทียบได้ซึ่งเชื่อฟังการ ควบคุมของผู้บังคับบัญชาอย่างสมบูรณ์

“ลงนรกซะ!”

ท่าทางของจงโจวดุร้าย พลังโจมตีครั้งนี้ไม่ต ่ากว่าล้านชั่ง แม้แต่ ชุดเกราะปีศาจม่วงระดับแปดก็ไม่สามารถทนต่อพลังอันมหาศาล เช่นนี้ได้ แม้ว่าจะไม่สามารถทำลายเกราะปีศาจม่วงได้ แต่ผลกระทบ ของการโจมตีบนร่างกายของเย่เฉินก็เพียงพอที่จะฆ่าเขาได้!

คนคนนี้ต้องถูกฆ่า!

หัวใจของจงโจวเต็มไปด้วยความกลัว หากเย่เฉินหนีไปได้ใน วันนี้ เขาจะไม่สามารถนอนหลับและกินได้อย่างสงบสุขได้ในอนาคต!

ขณะที่กรงเล็บยักษ์ตะปบลงมา เย่เฉินรู้สึกถึงแรงกดดันอย่าง หนักกดลงบนเขาราวกับว่าร่างกายของเขากำลังจะแหลกสลายเป็น ฝุ่น เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าเขาตัวเล็กเท่ากับผงฝุ่นต่อหน้าอสูรร้าย ตัวนี้

แม้ว่าเขาจะก้าวไปสู่ระดับไร้ขอบเขตระดับ 1 แล้ว แต่เขาก็ยัง ห่างไกลจากความสามารถในการแข่งขันกับจงโจวซึ่งอยู่ในชั้นไร้ ขอบเขตระดับ 6 แม้ว่าเขาจะควบรวมขุนพลเกราะทอง แต่ก็ยังเป็นไป ไม่ได้สำหรับเขาที่จะต่อสู้กับอสูรทะเลคลื่นสีฟ้า ตอนนี้เขาทำได้เพียง ต่อสู้มันด้วยการผสมผสานจิตใจและวิญญาณของเขาเท่านั้น!

ผมสีดำของเย่เฉินปลิวไปตามสายลมและดวงตาของเขาเฉียบ คม ร่างทิพย์และร่างกายของเขาผสานกันอย่างรวดเร็ว ราวกับว่า ความหนาแน่นของกระดูกและร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นนับไม่ถ้วนใน ขณะนี้

เมื่อเผชิญหน้ากับอสูรทะเลขนาดยักษ์ตัวนี้ เย่เฉินไม่ได้ถอยหนี แม้แต่น้อย กระดูกในร่างกายของเขาแตก หลังจากที่จิตและวิญญาณ ของเขาเป็นหนึ่งเดียว เย่เฉินก็หลุดพ้นจากรัศมีอันกดขี่ของอสูรทะเล แห่งพายุ

เขาสัมผัสได้ถึงฝ่ามือขนาดใหญ่ที่กดทับเขา

เย่เฉินคำรามและขว้างหมัดขึ้นไปในอากาศ เจตจำนงหมัดของ เขาถึงจุดสูงสุดแล้ว หมัดนี้มีเจตจำนงแท้จริงของวิถียุทธ์สุดยอด

ยิ่งสัจธรรมยุทธ์ของมหาอำนาจชั้นไร้ขอบเขตแข็งแกร่งเพียงใด พลังหมัดก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเท่านั้น!

หมัดทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้า!

เย่เฉินชกหมัดไปที่ฝ่ามือยักษ์ของอสูรทะเลพายุ

บูม!

ด้วยพลังระเบิดที่น่าสะพรึงกลัว หมัดของเย่เฉินเจาะทะลุฝ่ามือ ขนาดยักษ์ของอสูรทะเลพายุ

“มันเป็นไปไม่ได้!”

จงโจวร้องออกมาด้วยความไม่เชื่อ เย่เฉินได้ปิดกั้นการโจมตี ของอสูรทะเลพายุจริงๆ และเจาะทะลุฝ่ามือขนาดยักษ์ของอสูรทะเล พายุด้วยหมัดเดียว พลังของหมัดนี้ช่างน่ากลัวขนาดไหน!

เย่เฉินเพิ่งก้าวไปสู่ชั้นไร้ขอบเขต แต่เขาอยู่ที่ชั้นไร้ขอบเขต ระดับแรกเท่านั้น!

“วิชาลับของเชื้อสายพายุนั้นก็แค่พอใช้ได้!”

เย่เฉินตะคอก เขาพุ่งไปข้างหน้าและต่อยอสูรทะเลที่มีพายุทีละ หมัด หมัดของเขาทิ้งภาพติดตาไว้บนท้องฟ้าและระเบิดด้วยเสียง คลื่นที่ทะลวงหู

ปังปังปัง หมัดของเย่เฉินแต่ละครั้งทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ใน ร่างกายของอสูรทะเลพายุ

อสูรทะเลพายุคำรามไม่หยุดและโจมตีเย่เฉิน แต่เย่เฉินหลบการ โจมตีทุกครั้งอย่างว่องไว

หมัดอันรุนแรงของเย่เฉินยังคงทิ้งบาดแผลสาหัสไว้บนร่างของ อสูรทะเล หลุมขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นทีละครั้งบนร่างของอสูรทะเลที่มี

พายุ ในช่วงเวลาเพียงชั่วครู่ อสูรทะเลพายุก็ถูกเย่เฉินผลักกลับ และ จะถูกทำลายลงเมื่อใดก็ได้

“โอ๊ย! กล้าดียังไงมาดูถูกวิชาลับพายุของข้า! ข้าจะฉีกเจ้าเป็น ชิ้นๆ อย่างแน่นอน!”

จงโจวคำรามด้วยความโกรธ นับตั้งแต่เขาก้าวไปสู่ชั้นไร้ ขอบเขต นี่เป็นสภาพที่น่าสมเพชที่สุดที่เขาเคยเผชิญมา อสูรทะเล คลื่นสีฟ้าเกือบจะพ่ายแพ้ให้กับรุ่นผู้เยาว์ที่ไม่รู้จัก

ร่างกายของจงโจวถูกปกคลุมไปด้วยอสูรทะเลพายุ สีหน้าของ เขาดุร้ายในขณะที่เขาควบคุมอสูรทะเลให้โจมตีเย่เฉิน

“เจ้ายังมั่นใจไม่ได้!”

แวววาวเย็นวาบผ่านดวงตาของเย่เฉิน คลื่นพลังงานอันน่า สะพรึงกลัวรวมตัวกันบนหมัดของเย่เฉินราวกับกระแสน ้าวน เปล่งแสงสีขาวพราวออกมา เต่าขาวดำประสานกำปั้นของเขาแล้ว ตะโกนว่า “แตก!

เย่เฉินชกหัวของอสูรทะเลพายุ

บูม!

พลังหมัดของเย่เฉินกระแทกลงมาราวกับว่ามันปกคลุมท้องฟ้า และโลก กระแทกหัวของอสูรทะเลพายุ หลังจากถูกหมัดของเย่เฉิน โจมตี อสูรทะเลที่มีพายุก็ร้องครวญครางขึ้นไปบนท้องฟ้า รอยแตก กระจายอย่างรวดเร็วไปทั่วร่างกาย และเหมือนกับแก้วที่ตกลงสู่พื้น มันแตกเป็นชิ้น ๆ

อสูรทะเลคลื่นสีน ้าเงิน ซึ่งก่อตัวจากพลังปราณฟ้า ได้ระเบิดและ สลายไปในท้องฟ้า

ในขณะนี้ทุกคนที่อยู่ในปัจจุบันก็ตกตะลึง พวกเขาได้เห็นความ น่ากลัวของอสูรทะเลพายุด้วยตาของพวกเขาเอง แต่เย่เฉินได้ทำลาย มันด้วยหมัดเปล่าของเขา พลังหมัดและความแข็งแกร่งทางกายภาพ นี่มันอะไรกัน!

“พี่ใหญ่เย่เฉินน่าทึ่งมาก!”

เสี่ยวอี้เงยหน้าขึ้นแล้วอุทาน ก่อนหน้านี้ ในพลังแห่งสวรรค์ เขา ได้ดูดซับเศษสัจธรรมยุทธ์และพลังแห่งสายฟ้าจำนวนมาก ในที่สุด ความแข็งแกร่งของเขาก็ก้าวไปสู่จุดสูงสุดของจ้าวปีศาจ อีกเพียง เล็กน้อยเขาก็จะสามารถทะลุทะลวงไปสู่ชั้นไร้ขอบเขตได้!

เลือดของเสี่ยวอี้เดือดพล่านเมื่อเห็นเย่เฉินทำลายอสูรทะเลแห่ง พายุด้วยหมัดเดียว เขาเหวี่ยงนรกน ้าแข็งสัมบูรณ์และโฉบลงมาที่

จ้าวปีศาจหมาป่าไฟ

ขวัญกำลังใจของเหล่าสมาชิกวิหารดวงดาวได้รับการส่งเสริม อย่างมาก และพวกเขาเปิดฉากการตอบโต้อย่างบ้าคลั่งต่อ อาณาจักรหมาป่าและเชื้อสายพายุ

แม้แต่พญาราชสีห์ทงเทียนก็ยังตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของ เย่เฉินหลังจากที่เขาก้าวไปสู่ชั้นไร้ขอบเขต เขาสามารถข้ามด่านได้ มากมายจริงๆ และท้าทายจงโจวซึ่งอยู่ในชั้นไร้ขอบเขตระดับที่หก แม้ว่าเขาจะมีค้อนศักดิ์สิทธิ์ของพญาราชสีห์ แต่เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ ของจงโจว ความแข็งแกร่งของเย่เฉินอยู่เหนือเขาโดยสิ้นเชิง!

หลังจากที่เย่เฉินทุบอสูรทะเลพายุด้วยหมัดเดียว เขาก็ไม่หยุด หมัดในมือของเขาราวกับดาวตก โจมตีจงโจวด้วยเรี่ยวแรงต่อเนื่องที่

ไม่มีใครเทียบได้

“ตาย!”

ความเร็วของเย่เฉินเพิ่มขึ้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ หมัดของเขาตัดผ่าน อากาศและลุกเป็นไฟ

หลังจากก้าวไปสู่ชั้นไร้ขอบเขตและดูดซับพลังแห่งฟ้าและดิน จำนวนมาก เย่เฉินก็มีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับวิชาลับท่าร่างสายฟ้า ความเร็วของเขาเร็วขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

ภายใต้ความเร่งนี้ พลังหมัดของเย่เฉินก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่จงโจว ซึ่งเป็นผู้ทรงพลังระดับหกชั้นไร้ขอบเขตก็ยังกลัว รังสีที่น่าสะพรึงกลัวนี้!

“ค่ายกลกระบี่พายุ!”

จงโจวตะโกนด้วยเสียงแผ่วเบา และกระบี่สีน ้าเงินขนาดยักษ์ หลายพันเล่มก็ปรากฏออกมาจากอากาศรอบตัวเขา กระบี่ทั้งหมด เปล่งแสงสีฟ้าเย็นออกมา ก่อตัวเป็นชุดกระบี่ขนาดยักษ์

ทันทีที่ค่ายกลกระบี่ปรากฏขึ้น ทุกอย่างก็ถูกปกคลุมไปด้วยแสง กระบี่สีน ้าเงิน

กระบี่สีน ้าเงินขนาดยักษ์นับพันก่อตัวเป็นแม่น ้ากระบี่ที่มีความ ยาวหลายร้อยเมตรและพุ่งไปที่เย่เฉิน

แม่น ้ากระบี่ที่ยาวหลายร้อยเมตรนั้นราวกับมังกรยักษ์ มันเจาะ เข้าหาเย่เฉินด้วยความเร็วสูงสุดในอากาศ ทำให้เกิดเสียงผิวปาก

“แหลกสลาย!”

เมื่อเย่เฉินเห็นแม่น ้าแห่งกระบี่เข้ามาใกล้ เขาไม่หลบหรือหลบ เลี่ยง ด้วยรังสีที่เด็ดขาดและไม่มีใครเทียบได้ เขากระแทกหมัดและ ชกไปข้างหน้า

พลังหมัดของเย่เฉินระเบิดออกมา ภายใต้การโจมตีด้วยหมัด ของเย่เฉิน กระบี่ยักษ์สีน ้าเงินที่เต็มท้องฟ้าก็แตกเป็นชิ้นๆ ทีละเล่ม ใบมีดแหลมคมก็หักทีละนิ้ว

ขณะที่ดำเนินต่อไป กระบี่สีน ้าเงินนับพันก็พังทลายลง

หลังจากทำลายกระบี่สีน ้าเงินนับพันเหล่านี้แล้ว พลังหมัดของเย่ เฉินก็ไม่ลดลง แต่กลับแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

เขาไม่ได้คาดหวังว่าค่ายกลกระบี่พายุจะถูกทำลายด้วยหมัด จงโจวตกใจมาก ผู้ชายคนนี้เป็นอสูรประหลาดแบบไหน? ร่างกาย ของเขาแข็งแกร่งมากจนแม้แต่อสูรขั้นสุดยอดบางตัวก็ยังไม่มี ร่างกายที่แข็งแกร่งขนาดนี้!

เมื่อเขาเห็นหมัดของเย่เฉินกำลังมา จงโจวก็เข้าใจว่าเขาไม่มีที่

ซ่อน เย่เฉินเร็วเกินไป ถ้าเขาหันหลังให้เย่เฉิน มันจะอันตรายยิ่งกว่า นี้เท่านั้น!

“โล่พายุ!”

พลังปราณฟ้าประเภทน ้าในร่างของจงโจวพุ่งออกมาและสร้างโล่ ขนาดใหญ่หลายสิบใบไว้ข้างหน้าเขา ปิดกั้นทางของเขา

“ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสามารถทะลวงโล่พายุและเกราะพายุของข้า ได้!”

จงโจวยกกระบี่ยักษ์ในมือของเขาแล้วชี้ไปที่เย่เฉิน คลื่นของ ปราณฟ้าหลอมรวมเข้ากับกระบี่ยักษ์ พร้อมที่จะต่อสู้กับเย่เฉินจน ตาย

หมัดของเย่เฉินตกกระทบ ปังปังปัง โล่พายุที่อยู่ข้างหน้าจงโจวก็ แตกออกทีละใบ

หลังจากรวมสภาวะจิตจและวิญญาณเข้าด้วยกัน ร่างกายของเย่ เฉินก็เหมือนกับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่คมกริบ

หลังจากทำลายโล่ยักษ์มากกว่าสิบใบติดต่อกัน หมัดของเย่เฉิน ก็ตกลงไปที่ร่างของจงโจว

จงโจวหน้าซีดด้วยความหวาดกลัว เขาไม่ได้คาดหวังว่าโล่พายุ ที่เขาควบแน่นโดยใช้วิชาลับของเชื้อสายพายุจะยังคงไม่สามารถ ป้องกันหมัดทางกายภาพของเย่เฉินได้ คนคนนี้น่ากลัวเกินไป!

ลมกำปั้นอันทรงพลังพัดผ่าน หมัดนี้มีเจตจำนงแห่งวิถียุทธ์และ พลังของมันก็ถึงจุดสูงสุดแล้ว

ท่าร่างสายฟ้าของเย่เฉินเร็วเกินไป จงโจวไม่มีเวลาที่จะหลบเลี่ยง

บูม!

หมัดของเย่เฉินตกลงไปที่ชุดเกราะพายุของจงโจว เกราะพายุ ปกคลุมไปด้วยรอยแตกอย่างรวดเร็วและแตกออกเป็นชิ้นๆ

เกราะพายุที่ปกคลุมทั้งร่างของจงโจวก็ถูกทำลายด้วยหมัดของ เย่เฉิน จงโจวกระอักเลือดออกมาหนึ่งคำแล้วกระเด็นถอยไปข้างหลัง

เขาไม่คาดคิดว่าเขาซึ่งเป็นระดับชั้นไร้ขอบเขตระดับหกจะได้รับ บาดเจ็บจากเย่เฉินซึ่งเพิ่งก้าวไปสู่ระดับไร้ขอบเขต พรสวรรค์ของเย่ เฉินอาจจะไม่ด้อยกว่าถานไถหลิงในอดีต ย้อนกลับไปเมื่อถานไถห ลิงเพิ่งก้าวไปสู่ชั้นไร้ขอบเขต นางยังสามารถต่อสู้กับผู้ทรงพลังชั้นไร้ ขอบเขตระดับห้าหรือหกได้ เมื่อนางไปถึงระดับที่สิบชั้นไร้ขอบเขต แม้แต่ผู้ทรงพลังชั้นเหนือธรรมชาติธรรมดาก็ยังไม่กล้าที่จะเมินเฉย ต่อนาง

พลังปราณและเลือดในร่างกายของเขาปั่นป่วน ดวงตาของ จงโจวเต็มไปด้วยความตกใจ ความแข็งแกร่งของเย่เฉินนั้นแข็งแกร่ง เกินไปอย่างแท้จริง หากพวกเขายังคงต่อสู้ต่อไป เขาจะไม่สามารถ ได้รับความได้เปรียบใดๆ เลย เขาอาจถูกเย่เฉินฆ่าด้วยซ ้า ใน ขณะเดียวกัน ด้านล่าง การต่อสู้ของจงเหมี่ยวและพญาราชสีห์ทง เทียนก็อยู่ในภาวะวิตกกังวลเช่นกัน แม้ว่าพญาราชสีห์ทงเทียนจะ ได้รับบาดเจ็บบ้าง แต่ก็ยังเป็นเรื่องยากมากสำหรับจงเหมี่ยวที่จะฆ่า พญาราชสีห์ทงเทียน

สำหรับนักสู้ระดับเทพและจอมอสูรจากสายเลือดพายุและยอด ฝีมือจากอาณาจักรหมาป่า พวกเขาถูกโจมตีอย่างบ้าคลั่งจากวิหาร ดวงดาวและวังพญาราชสีห์

หนึ่งในสิบค่ายกลวิทยายุทธ์สุดขีดของวิหารดวงดาวถูกทำลาย แต่ยังเหลืออยู่เจ็ดรูปแบบ นอกจากนี้ ยังมีอีไคว่ชั้นไร้ขอบเขต เสี่ยวอี้

ซึ่งอยู่บนจุดสูงสุดของขอบเขตจ้าวปีศาจ แร้งตะวันทอง และอสูร ลึกลับสี่ตัวที่เทียบเท่ากับอาณาจักรจ้าวปีศาจมือใหม่ ที่ฝั่งวังของ พญาราชสีห์ นอกเหนือจากพญาราชสีห์ทงเทียนยังมีพญาคชสาร และตัวลิ่นเกล็ดเขียว ผู้ทรงอำนาจของจ้าวปีศาจสูงสุด 2 ตัว เช่นเดียวกับจี้เหลยที่เพิ่งก้าวไปสู่ขอบเขตจ้าวปีศาจ

ทางฝั่งของอาณาจักรหมาป่า เฮยอี้ได้ตายไปแล้ว เหลือเพียง จ้าวปีศาจหมาป่าโลหิตและจ้าวปีศาจหมาป่าเพลิง ในทางกลับกัน นักสู้ระดับธีรชนเทียมเทพทั้งแปดและนักรบระดับจ้าวปีศาจแห่ง สายเลือดพายุต่างก็ตกอยู่ในการต่อสู้อันขมขื่น

หากพวกเขายังคงต่อสู้ต่อไป เชื้อสายพายุคงจะถูกทำลายล้างไป หมดสิ้น!

จงโจวไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาและจงเหมี่ยว คนหนึ่งอยู่ในชั้นไร้ ขอบเขตระดับหก และอีกคนหนึ่งอยู่ในชั้นไร้ขอบเขตระดับห้า จะ ยังคงไม่สามารถจัดการวิหารดวงดาวได้ แม้ว่าเขาอาจไม่จำเป็นต้อง แพ้เย่เฉิน แต่หากเขาจะไม่สามารถฆ่าเย่เฉินได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง ผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างนักสู้ธีรชนเทียมเทพและจ้าวปีศาจอาจจะไม่ สามารถดำรงอยู่ได้อีกต่อไป การต่อสู้ต่อไปจะไม่มีประโยชน์และมีแต่ จะเพิ่มการสูญเสียโดยไม่มีเหตุผล มันจะดีกว่าถ้ากลับไปรับกำลัง เสริมแล้วปล่อยให้เจ้าสำนักลงมือ!