เก้าดาวฟ้ามหายุทธ์ - ตอนที่ 526 จ ำใจพรำกจำก

หญิงชรำมองเย่เฉินอย่ำงมีควำมหมำย นำงไม่รู้ว่ำเย่เฉินไปเอำ ควำมมั่นใจมำจำกไหน หลังจำกเงียบไปครู่หนึ่ง นำงกล่ำวว่ำ

“ข้ำหวังว่ำเจ้ำจะไม่ยืนยันควำมสัมพันธ์ของเจ้ำกับหนิงเอ๋อใน ขณะนี้ ไม่ใช่ว่ำข้ำอยำกเป็นตัวร้ำย แต่อำหลีมีภำระบนบ่ำของนำง ถ้ำเจ้ำสำมำรถไปถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์ได้ ข้ำสัญญำว่ำข้ำจะไม่กีด กันเจ้ำอีกต่อไป”

“ภำรกิจอะไร?”

เย่เฉินรู้สึกงุนงง

“เผ่ำชะมดมีประวัติศำสตร์อันยำวนำนเกี่ยวข้องกับดำวเทียน หยวน คนที่มีควำมสำมำรถมำกที่สุดคืออสูรชะมดสิบหำง ถ้ำข้ำจ ำ ไม่ผิด รวมถึงอำหลีด้วย เผ่ำชะมดของข้ำยังมีชะมดสิบหำงห้ำตัวอยู่ ด้วย ข้ำไม่สำมำรถบอกเจ้ำได้ว่ำมันเป็นภำรกิจประเภทใด วันนั้นเจ้ำ เห็นรูปปั้นน ้ำแข็งเหล่ำนั้นในหอหยกจม ชะมดสิบหำงที่เสียชีวิตใน

สนำมรบคือผู้น ำเผ่ำคนแรกของเผ่ำชะมดของเรำ เขำเป็นจักรพรรดิ ยุทธ์ระดับที่ 10 รองจำกจ้ำวดวงดำวและเทพบริกรเท่ำนั้น”

เสียงของหญิงชรำดูเหนื่อยเล็กน้อย และดวงตำของนำงมีแวว เศร้ำ

มันเกี่ยวข้องกับประติมำกรรมน ้ำแข็งพวกนั้นหรือเปล่ำ? เย่เฉิน ขมวดคิ้ว รู้สึกไม่สบำยใจเล็กน้อย ภำรกิจนี้ดูเหมือนจะอันตรำยมำก เหรอ? อย่ำงไรก็ตำม เขำไม่มีทำงเลือกเนื่องจำกหญิงชรำไม่เต็มใจที่

จะบอกเขำ

“ข้ำจะฝึกฝนจนถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ได้อย่ำงแน่นอน!”

เย่เฉินกล่ำวอย่ำงหนักแน่น ไม่ว่ำจะเพื่ออำหลีหรือเพื่อคนรอบ ข้ำง เขำก็ต้องท ำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น

“ขอบคุณส ำหรับควำมเข้ำใจของเจ้ำ คุณชำย”

หญิงสำวสองสำมคนมองไปที่หญิงชรำที่เป็นผู้น ำและพูดด้วย รอยยิ้มว่ำ

“ส ำหรับปี้หลิน เรำจะพยำยำมรักษำนำงอย่ำงเต็มที่ อย่ำงมำก นำงจะสำมำรถฟื้นตัวได้ภำยในหนึ่งหรือสองปี

เย่เฉินพยักหน้ำขอบคุณ

“ผู้อำวุโส ข้ำขอลำก่อน”

เย่เฉินประสำนมือของเขำเล็กน้อย และดึงร่ำงทิพย์ของเขำออก จำกมุกมำยำ

เขำมองดูอำหลีในอ้อมแขนของเขำ นำงยังคงนอนหลับสนิท หู แหลมน่ำรักของนำงขยับเป็นครั้งครำว และริมฝีปำกสีชมพูบนใบหน้ำ ที่สวยงำมของนำงก็เผยอออกเล็กน้อย นำงดูเหมือนเด็กที่บริสุทธิ์และ ไร้เดียงสำ และนำงก็น่ำรักจนไม่อำจบรรยำยได้

เย่เฉินมองดูอำหลีที่หลับใหลอย่ำงเงียบ ๆ และหัวใจของเขำก็ เต็มไปด้วยควำมสงบสุขที่อธิบำยไม่ได้

เมื่อเวลำผ่ำนไป แสงแรกแห่งรุ่งอรุณก็ค่อยๆ ปรำกฏบนขอบฟ้ำ

ขนตำหนำของอำหลีสั่นเล็กน้อย นำงค่อยๆลืมตำขึ้นและเห็น ใบหน้ำที่หล่อเหลำและมุ่งมั่นของเย่เฉิน นำงถูกเขำเฝ้ำดูนำงอย่ำง เงียบๆ และอดไม่ได้ที่จะหน้ำแดง จำกนั้นนำงก็จ ำได้ว่ำเย่เฉินจับ นำงแบบนี้ตลอดทั้งคืนโดยไม่ได้ท ำอะไรเลย

เย่เฉินยอมรับปี้หลินและถำนไถหลิงแล้ว แต่ไม่ใช่นำง เสน่ห์ของ นำงลดลงขนำดนี้แล้วเหรอ? อำหลีดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ริม ฝีปำกสีชมพูเล็กๆ ของนำงเม้มเล็กน้อย และดวงตำกลมโตที่มีน ้ำของ นำงมองดูเย่เฉินอย่ำงเศร้ำใจ

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะหัวเรำะเมื่อเขำเห็นอำหลีมองเขำด้วยสีหน้ำ เช่นนั้นทันทีที่นำงตื่นขึ้นมำ เด็กน้อยคนนี้ก ำลังคิดอะไรอยู่?

“ข้ำได้พูดคุยกับบรรพบุรุษของเจ้ำแล้ว เมื่อข้ำไปถึงระดับ จักรพรรดิยุทธ์แล้ว พวกนำงจะไม่ห้ำมพวกเรำอีกต่อไป”

เย่เฉินยื่นนิ้วออกมำและแตะจมูกของอำหลีเบำๆ เขำยิ้มอย่ำง มั่นใจ

“ข้ำจะฝึกฝนจนถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์อย่ำงแน่นอน!”

อำหลีเงยหน้ำขึ้นมองเย่เฉิน กำรแสดงออกที่มุ่งมั่นของเย่เฉินท ำ ให้ดวงตำของนำงน ้ำตำไหลทันที เมื่อนำงได้ยินค ำพูดของเย่เฉิน นำงก็ไม่มีค ำขออื่นใด นำงกัดริมฝีปำกล่ำงของนำงเบำ ๆ และพยัก หน้ำอย่ำงหนัก

“อืม!”

“เอำล่ะ เจ้ำกับถำนไถควรออกไปได้แล้ว”

เย่เฉินลูบหัวอำหลีแล้วถอนหำยใจ

ดวงตำของอำหลีเต็มไปด้วยควำมไม่เต็มใจ นำงกอดเย่เฉินไว้ แน่นก่อนที่จะเปลี่ยนจำกร่ำงมนุษย์ของนำงไปเป็นร่ำงชะมดของนำง อย่ำงรวดเร็ว และโดดขึ้นไปบนไหล่ของเย่เฉิน

นอกเมืองศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนหวิน ในศำลำข้ำงทำง

ศำลำแห่งนี้สร้ำงขึ้นด้วยแรงผลักดันอันงดงำม สูงหลำยสิบเมตร และศูนย์กลำงของศำลำก็กว้ำงขวำงมำก แต่ในเวลำนี้เต็มไปด้วย ผู้คน

มัคนำยกแห่งกองพลซิงไห่ เฉียงไห่ และกองพลหลิงหยวนก ำลัง รออยู่ในศำลำอยู่แล้ว อสูรวิญญำณแดงโลหิตสองสำมตัวที่ดูเหมือน ม้ำถูกมัดไว้ที่ด้ำนข้ำงของศำลำ

ส ำหรับมัคนำยกที่ไม่ได้รับกำรคัดเลือก พวกเขำได้ออกจำก เมืองศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนหวินไปแล้วเมื่อวำนนี้

เย่เฉิน, ถำนไถหลิง, อำหลี, หนำนกงเจ๋อ และคนอื่นๆ ก็อยู่ด้วย

หนำนกงเจ๋อมองเย่เฉินแล้วยิ้ม

“ข้ำหวังว่ำเจ้ำจะไม่ท ำให้ข้ำผิดหวัง”

เขำนั่งอยู่บนอสูรร้ำยระดับจิตวิญญำณศักดิ์สิทธิ์และลอยขึ้นไป บนท้องฟ้ำพร้อมกับมัคนำยกของกองพันวิญญำณศักดิ์สิทธิ์ พวก เขำหำยตัวไปอย่ำงรวดเร็วสู่ขอบฟ้ำ

อสูรปีศำจทะเลฉิวถัวนั่งอยู่บนอสูรวิเศษและถลึงตำมองไปที่ถำน ไถหลิงและเย่เฉินก่อนที่จะจำกไปพร้อมกับเมฆฝุ่น

อี้เหยียนยืนอยู่ห่ำงไกลและโบกมืออย่ำงกระตือรือร้นไปใน ทิศทำงของถำนไถหลิง อย่ำงไรก็ตำม ถำนไถหลิงดูเหมือนจะไม่เห็น เขำและไม่สนใจเขำ

ถำนไถหลิงสวมชุดเกรำะสีน ้ำเงิน นั่งอย่ำงสง่ำงำมบนสุดยอด อสูรร้ำย นำงมองไปในทิศทำงของเย่เฉิน

“อีกหนึ่งปีเจอกัน!”

ถำนไถหลิงส่งเสียงของนำงไปยังเย่เฉิน

“อีกหนึ่งปีเจอกัน”

เย่เฉินพยักหน้ำแล้วพูดว่ำ

“ดูแลตัวเองด้วย”

“พวกเรำไปได้หรือยัง?”

เจ้ำหน้ำที่จำกกองพลซิงไห่ถำมถำนไถหลิง

“ไปได้”

ถำนไถหลิงพยักหน้ำและเตะหน้ำท้องของอสูรร้ำยระดับจิต วิญญำณศักดิ์สิทธิ์เบำๆ สุดยอดอสูรร้ำยกลำยเป็นสำยฟ้ำและพุ่งไป ข้ำงหน้ำ

สุดยอดอสูรได้บินไปไกลแล้ว ถำนไถหลิงอดไม่ได้ที่จะหันหลัง กลับไป ร่ำงของเย่เฉินค่อยๆหำยไปในระยะไกลแล้ว ร่องรอยของ ควำมอำลัยอำวรณ์แวบขึ้นมำในดวงตำของนำง แต่นำงก็ค่อยๆ ตัดสินใจ นำงจะกลับมำภำยในหนึ่งปีอย่ำงแน่นอน

อำหลีก็ขี่หลังสุดยอดอสูรร้ำย ไปด้วย เมื่อนำงจำกไป นำงก็โบก เล็บบ่อยๆ

ในขณะที่เขำเฝ้ำดูถำนไถหลิงและร่ำงของอำหลีหำยไปในขอบ ฟ้ำในที่สุด ดวงตำของเย่เฉินก็แสดงอำกำรไม่เต็มใจ อย่ำงไรก็ตำม หัวใจของเขำก็ยิ่งมุ่งมั่นมำกขึ้น ในหนึ่งปีนี้ เขำยังมีอีกหลำยอย่ำงที่

ต้องท ำ และเขำต้องกำรที่จะแข็งแกร่งขึ้น!

เพื่อเห็นแก่ค ำสัญญำนั้น และเพื่อคนในตระกูลและสมำชิกของ วิหำรดวงดำวที่ยังตกอยู่ในอันตรำย!

เมื่อเย่เฉินหันศีรษะ ดวงตำของเขำสบกับอี้เหยียน อย่ำงไรก็ตำม ทั้งเย่เฉินและอี้เหยียนรีบเบือนหน้ำออกไปรำวกับว่ำพวกเขำมองไม่ เห็นกัน

เย่เฉินไม่มีทัศนคติที่ดีต่ออี้เหยียน อี้เหยียนยังรู้สึกว่ำถ้ำเขำมี ปฏิสัมพันธ์กับคนไร้ค่ำเช่นเย่เฉิน มันจะลดระดับของเขำอย่ำง หลีกเลี่ยงไม่ได้

ในขณะนี้ คงหยวนซำนก็เดินไปและกวำดสำยตำเย็นชำของเขำ ไปที่เย่เฉิน มุมปำกของเขำยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้ำเล่ห์ และเขำพูดด้วย เจตนำไม่ดี

“พวกเขำไปหมดแล้ว เศร้ำมั้ยล่ะ?”

เย่เฉินเหลือบมองคงหยวนซำนและไม่สนใจมัน ขณะที่เขำก ำลัง จะออกไป คงหยวนซำนขวำงทำงเขำไว้

“หมำดีไม่ขวำงทำง”

เย่เฉินสูดจมูกอย่ำงเย็นชำ

“จุ๊จุ๊ เจ้ำนี่หยิ่งเสียจริง!”

คงหยวนซำนเยำะเย้ยและพูดว่ำ

“เมื่อทั้งสองคนจำกไปแล้ว ก็ไม่มีใครสำมำรถปกป้องเจ้ำได้ เจ้ำ ยังจ ำงูคงหลิงที่เจ้ำฆ่ำได้ไหม นั่นคือลูกศิษย์น้อยศิษย์ใหญ่ของข้ำ! ข้ำจะท ำให้เจ้ำตำยอย่ำงน่ำสยดสยอง ตำยแล้วชดใช้!”

อย่ำงที่คำดไว้ คงหยวนซำนมีควำมเกี่ยวข้องกับงูคงหลิง!

“ขยะเพียงคนเดียวในรอบหลำยพันปีที่ผ่ำนมำด้วยอัตรำกำร หลอมรวมวิญญำณดวงดำวเป็น 0 ชิชิ ชื่อนี้น่ำประทับใจจริงๆ”

คงหยวนซำนล้อเลียน

“ดูเหมือนว่ำเจ้ำเองก็ไม่ได้ดีขึ้นมำกนัก ข้ำได้ยินมำว่ำเจ้ำกลับ ชำติมำเกิดในชำติที่ห้ำ เจ้ำได้กลับชำติมำเกิดในชำติที่ห้ำของเจ้ำ แล้ว แต่ระดับกำรหลอมรวมวิญญำณดวงดำวของเจ้ำอยู่ที่ 9 เท่ำนั้น จุ๊จุ๊!”

เย่เฉินส่ำยหัวและถอนหำยใจ เขำมองไปที่คงหยวนซำนด้วย รอยยิ้มครึ่งหนึ่ง เนื่องจำกพวกเขำได้สร้ำงควำมไม่พอใจขึ้นแล้ว เย่ เฉินจึงไม่มีอะไรต้องกังวล

เมื่อเขำได้ยินเย่เฉินพูดถึงอัตรำกำรหลอมรวมวิญญำณดวงดำว ของเขำ ใบหน้ำของคงหยวนซำนก็เปลี่ยนเป็นขี้เถ้ำ ในควำมเป็นจริง เขำกังวลเกี่ยวกับอัตรำกำรหลอมรวมวิญญำณดวงดำวของเขำ มำกกว่ำเย่เฉิน ในบรรดำไม่กี่คนจำกทวีปบูรพำ อัตรำกำรหลอมรวม วิญญำณดวงดำวของเขำถือว่ำแย่ที่สุด ก่อนหน้ำนี้เขำและฉิวถัวที่มำ กับเขำมีศัตรูร่วมกัน อย่ำงไรก็ตำม เมื่ออัตรำกำรหลอมรวมวิญญำณ ดวงดำวของเขำได้รับกำรทดสอบ เขำก็สังเกตเห็นควำมดูถูกใน สำยตำของฉิวถัวอย่ำงชัดเจน สิ่งนี้ท ำให้เขำไม่พอใจอย่ำงยิ่ง แต่เขำ ไม่กล้ำท ำอะไรกับฉิวถัว เขำรู้สึกเสียใจเป็นอย่ำงยิ่ง

“นั่นยังดีกว่ำระดับกำรหลอมรวมวิญญำณดวงดำวของเจ้ำที่เป็น 0 เล็กน้อย ตรำบใดที่ข้ำฝึกฝนจนถึงอำณำจักรจิตวิญญำณ ศักดิ์สิทธิ์ ข้ำก็สำมำรถกลำยเป็นขุนนำงในเมืองศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนหวิน ได้ แต่เจ้ำไม่มีอะไรเลย หำกเจ้ำเต็มใจที่จะคุกเข่ำและก้มหัวให้ข้ำ ข้ำ อำจจะยกโทษให้เจ้ำและท ำให้เจ้ำเป็นทำสของข้ำหรืออะไรสักอย่ำงก็ ได้”

ใบหน้ำของคงหยวนซำนบิดเบี้ยวในขณะที่เขำหัวเรำะ

“ข้ำได้เข้ำร่วมกองก ำลังของสีว์ชิง ขุนนำงที่มีบริวำรมำกที่สุดใน อำณำเขตของเมืองศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนหวินแล้ว มันจะง่ำยที่จะฆ่ำเจ้ำ!”

“แสดงว่ำเจ้ำเป็นลูกสมุนของคนอื่นแล้ว จุ๊ จุ๊ ภูมิใจที่ได้เป็นหมำ ของใครซักคน ดูเหมือนว่ำเจ้ำจะเป็นลูกสมุนไปตลอดชีวิต เรำจะรอ ดู”

เย่เฉินเพิกเฉยต่อกำรยั่วยุของคงหยวนซำนและจำกไป

คงหยวนซำนมองดูแผ่นหลังของเย่เฉินด้วยสีหน้ำเย็นชำ เขำถ่ม น ้ำลำยและตะคอกอย่ำงเย็นชำ

“อย่ำคิดว่ำผู้หญิงสองคนนั้นจะปกป้องเจ้ำได้! ข้ำจะสอนบทเรียน ให้เจ้ำก่อนที่พวกนำงจะกลับมำ!”

แม้แต่เขำ ก็ไม่กล้ำท ำอะไรที่ขัดต่อกฎหมำยของทวีปเทียน หยวน ไม่เช่นนั้นเขำจะเดือดร้อน แต่ก็มีช่องโหว่ในกฎหมำย

สีว์ชิงซึ่งอยู่ไม่ไกล มองไปที่เย่เฉินและคงหยวนซำนอย่ำงเฉยเมย แต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงใดๆ

หลังจำกถำนไถหลิง อำหลี หนำนกงเจ๋อ และคนอื่นๆ จำกไปแล้ว เจ้ำเมืองฉีเหยี่ยนก็กลับมำยังบ้ำนของเขำด้วย ผู้คนในศำลำก็แยก ย้ำยกันไป

สิ่งแรกที่เย่เฉินต้องท ำในวันนี้คือกำรหำที่พัก กำรอยู่ในเมือง ศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนหวิน ต้องใช้เหรียญทองเงำโบรำณหลำยร้อยเหรียญ ต่อวัน แม้ว่ำเย่เฉินจะมีเหรียญทองเงำโบรำณหลำยแสนเหรียญอยู่ใน พื้นที่ป้องกันแขนของเขำ แต่เขำก็ยังรู้สึกว่ำมันไม่คุ้มค่ำ

ถ้ำเขำไม่ได้อำศัยอยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ เขำก็สำมำรถเลือกได้แต่ กระท่อมที่อยู่ข้ำงนอกเท่ำนั้น

ชุมชนแออัดนอกเมืองศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนหวินนั้นกว้ำงใหญ่มำก เมื่อ มองดูคร่ำวๆ ก็มีโครงสร้ำงไม้ทุกชนิด มันอัดแน่นและดูทรุดโทรม เล็กน้อย ผู้คนส่วนใหญ่ที่อำศัยอยู่ที่นี่ยังไม่ถึงระดับทะเลศักดิ์สิทธิ์ และส่วนใหญ่มีระดับกำรหลอมรวมวิญญำณดวงดำวน้อยกว่ำ 5 คน

ที่นี่มักจะท ำงำนในดินแดนส่วนตัวของขุนนำง และมำที่นี่เพื่อพักผ่อน หลังเลิกงำน หลังจำกถึงระดับทะเลวิญญำณแล้ว รำยได้จะเพิ่มขึ้น อย่ำงมำก และคนส่วนใหญ่จะเลือกที่จะย้ำยเข้ำสู่เมืองศักดิ์สิทธิ์

เยี่ยนหวิน

เมื่อเขำคิดถึงเงินจ ำนวนมหำศำลที่จ ำเป็นในกำรขนส่งคนใน ตระกูล เย่เฉินก็ทนไม่ไหวที่จะใช้เงิน เขำต้องกำรเหรียญโบรำณ เทียนหยวน เพียงไม่กี่ร้อยเหรียญเพื่อหำกระท่อมที่พัก หำกเขำใช้ เงินโบรำณเทียนหยวนไปสองสำมพันเหรียญ เขำก็สำมำรถหำลำนที่

ดีและเงียบสงบได้

ยังมีเหรียญโบรำณเทียนหยวน อยู่สองสำมเหรียญในพื้นที่ของ ปลอกแขน ซึ่งน่ำจะเพียงพอแล้ว

เย่เฉินเช่ำบ้ำนอยู่ที่ลำนภำยในชุมชนสลัม ค่ำเช่ำรำยวันคือ 3,500 เหรียญโบรำณเทียนหยวน ลำนนี้ตั้งอยู่ริมคูน ้ำของเมือง ศักดิ์สิทธิ์เยี่ยนหวิน มีต้นหลิวสีเขียวอยู่ใกล้ๆ และทิวทัศน์ค่อนข้ำงดี เนื่องจำกอยู่ห่ำงจำกประตูเมืองเพียงเล็กน้อย จึงค่อนข้ำงเงียบสงบ และมีน้อยคนที่จะมำที่นี่