เก้าดาวฟ้ามหายุทธ์ - ตอนที่ 84 องค์ชายยิน

มีคบเพลิงสองสามคบวางอยู่บนผนังสูง แสงไฟริบหรี่ ในที่สุดเย่ เฉินก็มองเห็นสถานที่ที่แสงไปไม่ถึงนั้นได้ชัดเจน มันเต็มไปด้วย ดวงตาที่ไม่ชัดเจนของหมาป่าปีศาจ เมื่อมนุษย์เห็นบุคคลอื่นปรากฏ ขึ้นที่ปากถ ้า ใบหน้าของพวกเขาก็ดูโล่งใจมากขึ้น ยิ่งมีคนมาก ความกดดันก็น้อยลง แต่เมื่อเห็นว่าเป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุประมาณ สิบเจ็ดปี ก็อดไม่ได้ที่จะผิดหวัง เขาจะแข็งแกร่งแค่ไหนถึงได้กล้าที่จะ บุกเข้าไปในหอหยกจม? เมื่อเห็นสัตว์อสูรลึกลับเหล่านี้ ขนของอา หลีก็พองฟู มันแยกเขี้ยวอันแหลมคมและจ้องมองไปที่หมาป่าปีศาจ

เย่เฉินสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังของอาหลีที่มีต่อหมาป่าปีศาจ เหล่านี้ เขาใช้มือลูบหลังของอาหลีเพื่อปลอบใจมัน

เมื่อตระหนักว่ามีคนเข้ามา หมาป่าปีศาจสองสามตัวก็ส่งเสียง คำรามต ่าและล้อมกรอบเย่เฉิน

“พ่อหนุ่ม หนีเร็วเข้า เจ้าไม่ควรอยู่ที่นี่”

ในบรรดาหกคนทางด้านขวา มีชายชราคนหนึ่งสวมชุดคลุมอัน งดงามเตือน เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย และมีชายวัยกลางคนห้าคน ยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ เขา ต่อสู้กับหมาป่าปีศาจ พวกเขาถูกล้อมรอบไป ด้วยร่างของหมาป่าปีศาจระดับเก้า เจ็ดหรือแปดตัวและระดับแปดอีก จำนวนมาก

เย่เฉินเหลือบมองแหล่งที่มาของเสียง ชายชราทำอะไรไม่ถูกที่จะ ปกป้องตัวเอง แต่เขายังคงพยายามเตือนเย่เฉิน สิ่งนี้ทำให้เย่เฉิน ประทับใจในทันที

ทันใดนั้น หมาป่าปีศาจระดับแปดห้าตัวก็กระโจนเข้าใส่เย่เฉิน

“องค์ชาย เด็กคนนั้นดูเหมือนจะไม่รอด”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดพร้อมกับฟันดาบเหล็กยาวและฟัน หมาป่าปีศาจระดับแปด

“โธ่เอ๋ย!”

ชายชราถอนหายใจด้วยความคร ่าครวญ

ทุกคนคิดว่าเย่เฉินเป็นของตายแต่พวกเขาเห็นเพียงเย่เฉิน ตะโกนเบาๆ ภายใต้แสงไฟริบหรี่ ปราณฟ้าสีแดงก็ระเบิดออกมา ด้วย การใช้เมฆแดงผนึกฟ้าเพียงครั้งเดียว หมาป่าปีศาจทั้งห้าก็ถูกส่งปลิว ไปตามฝ่ามือของเย่เฉิน กลายเป็นสีดำไหม้เกรียมขณะที่พวกมันล้ม ลงกับพื้น ส่งเสียงครวญคราง ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันตายหรือมีชีวิตอยู่

เอาชนะหมาป่าปีศาจระดับแปดห้าตัวด้วยฝ่ามือเดียวเหรอ?

ช่างเป็นปราณฟ้าประเภทไฟที่ฝึกจนบริสุทธิ์! ชายหนุ่มคนนี้เป็น นักสู้ระดับเก้าขั้นสูงเป็นอย่างน้อยและวิทยายุทธ์นั้นอย่างน้อยก็ระดับ หกชายชราประหลาดใจ

“จ้านหู่ ชายหนุ่มคนนั้นมาจากตระกูลไหน เขามีพละกำลังขนาด ไหน!”

ชายชราถามด้วยความตกใจ

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”

ผู้คุ้มกันที่ชื่อจ้านหู่ส่ายหัวฝืนยิ้ม เขาก็ประหลาดใจเช่นกัน เด็ก หนุ่มอายุสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีมีความแข็งแกร่งเทียบเท่านักสู้ระดับ เก้าขั้นสูงอยู่แล้ว และยังสามารถใช้วิทยายุทธ์ระดับ 6 เขาอาจเป็น ศิษย์ของกลุ่มผู้มีอิทธิพลได้หรือไม่ อย่างไรก็ตาม มีเพียงไม่กี่กลุ่ม เท่านั้นที่ได้ฝึกปรือเคล็ดวิชาประเภทไฟในจักรวรรดิซีอู่ และเขาไม่ เคยได้ยินเกี่ยวกับบุคคลเช่นนี้มาก่อน นอกจากนี้ในอาณาจักรซีอู่ นักสู้ระดับเก้าขั้นสูงที่อายุเท่าเขาคงจะได้เผยให้เห็นถึงความฉลาด ของเขาแล้ว เขามาจาก สามสำนักใหญ่ หรือเปล่า?

เนื่องจากอาหลีเกลียดหมาป่าปีศาจเหล่านี้ เย่เฉินจึงไม่อดกลั้น เช่นกัน เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ส่งหมาป่าปีศาจปลิวไปทีละ ตัว การเคลื่อนไหวแต่ละครั้งของเขาสามารถสังหารได้ในขณะที่เขา ใช้กำลังสร้างเส้นทางที่นองเลือด เขามองไปรอบๆ และเดินไปหาชาย ชรา เนื่องจากชายชราใจดีที่จะเตือนเขาก่อนหน้านี้ เย่เฉินจึง ตัดสินใจช่วยเขาโดยพิจารณาว่าเป็นการสร้างกรรมที่ดี เสื้อผ้าของ ชายชรานั้นดูประณีตหรูหรา และเขายังมีผู้พิทักษ์นักรบระดับเก้า ชั้นสูงอีกห้าคน ดูเหมือนว่าสถานะของเขาจะไม่ธรรมดา

เย่เฉินเคลื่อนตัวไปหาชายชราทีละก้าว เข่นฆ่าไปตลอดทาง

ในสถานที่อื่นๆ ยอดฝีมือที่ต่อสู้ด้วยตัวเองเห็นการลงมือของเย่ เฉินและรู้สึกหดหู่ในใจ ทำไมเขาถึงไม่เตือนเขาเมื่อกี้ ด้วยวิธีนี้ เขา จะมีกำลังเสริมมากขึ้น ความแข็งแกร่งของเย่เฉิน ทำให้พวกเขา ตกใจ เขามีการฝึกปรือเช่นนี้เมื่ออายุ 17 หรือ 18 ปี และเขาได้รับ การยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ในหมู่สุดยอดตระกูล เหล่านั้น!

หมาป่าปีศาจระดับเก้าตัวใหญ่กระโจนเข้าใส่เย่เฉิน อาหลีใช้ ภาพลวงตาและเย่เฉินกระแทกฝ่ามือของเขาไปที่หัวของหมาป่า ปีศาจระดับเก้าและสมองของหมาป่าปีศาจระดับเก้าก็ระเบิดออกมา

ผู้พิทักษ์ที่อยู่ข้างๆ ชายชราตกตะลึง นั่นคือหมาป่าปีศาจระดับ เก้า!เพียงแค่ตบเบาๆ จากฝ่ามือของเย่เฉิน พื้นก็กระเซ็นไปด้วยสมอง ชายหนุ่มคนนี้จะเป็นนักสู้ระดับสิบ ได้ไหม สิ่งนี้มีแต่บ่อนทำลาย ความเข้าใจของพวกเขา เขาได้รับการเลื่อนขั้นเป็นระดับที่สิบ เมื่อ อายุได้ 17 หรือ 18 ปี ความสามารถนี้เพียงพอที่จะบเทียบกับของ จักรพรรดิหมิงอู่ได้!

เย่เฉินยังคงกำจัดหมาป่าปีศาจหลายสิบตัว ความกดดันต่อผู้ พิทักษ์ทั้งห้าที่อยู่เคียงข้างชายชราก็ผ่อนคลายลง

ชายชราจ้องมองไปที่เย่เฉินและสังเกตเห็นรายละเอียด ขณะที่เย่ เฉินเดินไปหาพวกเขา เขาได้ฆ่าหมาป่าปีศาจไปมากมาย แต่ไม่มี

เลือดสักหยดบนร่างกายของเขา และใบหน้าของเขาก็ไม่ได้แดงก ่า ด้วยความพยายามเช่นกัน ความตกใจที่ชายชรารู้สึกนั้นยากจะ บรรยายออกมาได้ ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขาควร จะเป็นอย่างน้อยระดับสิบขั้นต้น

“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ สหายน้อย ข้าชื่อยินเหมิง เถียน ข้าจะเรียกเจ้าว่าอย่างไร”

ยินเหมิงเถียนประสานมือทักทายด้วยความซาบซึ้ง

“ท่านเกรงใจเกินไป ข้าชื่อเย่เฉิน”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย เขาสังเกตเห็นจี้หยกที่เอวของยินเหมิงเถียน จี้หยกแกะสลักเป็นรูปเสือดุร้ายและมีคุณภาพบริสุทธิ์ มันไม่ใช่ สิ่งที่

คนธรรมดาสามารถสวมใส่ได้ เย่เฉินไม่ค่อยทราบชัดเจนเกี่ยวกับ สถานการณ์ของจักรวรรดิซีอู่ และไม่สามารถเดาได้ว่าชายชราคนนี้

คือใคร ชายชรายังอยู่ระดับเก้าขั้นสูงและการฝึกฝนปราณฟ้าของ เขาลึกกว่ามาก ทหารองครักษ์ที่อยู่ข้างๆเขา นักรบระดับสิบใน จักรวรรดิซีอู่มีน้อยเกินไป ดังนั้นนักสู้ระดับเก้า ขั้นสูงก็เพียงพอที่จะ สร้างศักดินาปกครองได้

เย่เฉิน? ยินเหมิงเถียนเค้นความทรงจำของเขาได้ แต่จำไม่ได้ว่า ตระกูลที่มีอิทธิพลซึ่งมีสกุลเย่ในจักรวรรดิซีอู่ เขามาจากหนึ่งในสาม สำนักหลักหรือไม่ ยินเหมิงเถียนค่อนข้างหดหู่หากความสามารถ ดังกล่าวเกิดขึ้นจากทั้งสามสำนักหลัก จักรวรรดิซีอู่จะถูกทำลาย

“ข้าขอถามได้ไหมว่าเจ้ามาจากสำนักไหนสหายน้อย?”

ยินเหมิงเถียนถามอย่างระมัดระวัง ดูเหมือนจะไม่เหมาะสมที่จะ ถามเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเย่เฉิน เมื่อเขาเพิ่งช่วยเหลือพวกเขา

เย่เฉินเหลือบมองยินเหมิงเถียน ยินเหมิงเถียนหมายถึงอะไร เขา ไม่ได้มาจากสามสำนักใหญ่

เมื่อเห็นความลังเลของเย่เฉิน หยินเหมิงเทียนก็รีบจับมือของเขา

“ถ้าเจ้าไม่ต้องการที่จะตอบ โปรดลืมมันไปเถอะ ถือว่ามันเป็น เสียงบ่นของตาแก่”

เย่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ปราสาทตระกูลเย่ตั้งอยู่ในเทือกเขา เหลียนหวิน คนเหล่านี้ไม่ควรมีความเชื่อมโยงกับสถานที่ห่างไกล เช่นนี้ ดังนั้นจึงไม่มีอันตรายใดๆ ในการบอกพวกเขา ดังนั้นเขาจึง ตอบว่า

“ข้ามาจากบ้านตระกูลเย่ ในแคว้นตงหลิน”

“บ้านตระกูลเย่ ตระกูลเย่ไหน?”

นอกจากยินเหมิงเถียนแล้วทหารยามหลายคนก็ตกใจเช่นกัน

“ป้อมตระกูลเย่แห่งสิบแปดบ้านแห่งเหลียนหวิน”

เย่เฉินอธิบายเขาฝืนยิ้มในใจ เขาคิดมากเกินไป คนเหล่านี้ไม่ เคยได้ยินเกี่ยวกับป้อมตระกูลเย่ด้วยซ ้า

ยินเหมิงเถียนดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ ตงหลินมีกองกำลัง ที่เรียกว่าสิบแปดป้อมตระกูลแห่งเหลียนหวิน อย่างไรก็ตามมันเป็น กองกำลังขนาดเล็กมากและเขารู้เกี่ยวกับพวกเขาเมื่อเขาบังเอิญได้ ยินทหารรักษาพระองค์พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ สำหรับปราสาทตระกูล เย่ พวกเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับพวกเขาก่อนที่จะมาที่หอหยกจม ชาย หนุ่มจากตระกูลเย่ได้รับเลือกโดยอาจารย์หลีอาจเป็นชายหนุ่มต่อ หน้าพวกเขาได้หรือไม่?

เย่เฉินได้ฆ่าหมาป่าปีศาจอีกสองสามตัวในขณะที่พูดคุยกับยิน เหมิงเถียนและคนอื่นๆ และในที่สุดก็ได้รับรู้ตัวตนของยินเหมิงเถียน เขาเป็นองค์ชายแห่งเมืองหยินเป่ยเช่นเดียวกับคนที่มีอำนาจทาง ทหารซึ่งมีตำแหน่งเดียวกันกับองค์ชายรองแห่งตงหลิน แคว้นหยิน เป่ยและตงหลินนั้นอยู่ห่างกันมากและต้องใช้เวลาเดินทางเกือบสิบวัน แม้จะอยู่บนหลังม้าก็ตาม

“เนื่องจากสหายน้อยคนนี้มีความแข็งแกร่งเช่นนี้เจ้าควรเสียสละ ให้กับแคว้นและนำเกียรติมาสู่บรรพบุรุษของเจ้า”

ยินเหมิงเถียนกล่าวอย่างใจดี ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเย่เฉินไม่ได้มา จากสามสำนักใหญ่เขาก็ลดความระมัดระวัง

เสียสละให้กับแคว้นและนำเกียรติยศมาสู่บรรพบุรุษของเขา ช่าง เป็นความคิดที่ล้าสมัย นอกจากนี้ เย่เฉินไม่ถือเป็นบุคคลของ จักรวรรดิซีอู่ โลกภายนอกวุ่นวายในขณะนี้ แต่จักรพรรดิ์หมิงอู่ไม่ได้ ทำอะไรเลย ทำไมเย่เฉินถึงควรช่วยเขาพิชิตโลก เย่เฉินยิ้มและไม่พูด

อะไร ความคิดของยินเหมิงเถียนนั้นล้าสมัยเล็กน้อย แต่เขาก็ยัง ซื่อตรง เขาไม่น่ารำคาญเท่ากับผู้คนในวังขององค์ชายรอง