เก้าดาวฟ้ามหายุทธ์ - ตอนที่ 881 ทางลับ

อาหลีนั่งหลับตาอยู่ตรงนั้น ผมสีดำยาวสยายลงมาถึงเอวราวกับ น ้าตก ใบหน้าที่สวยงามของนางดูศักดิ์สิทธิ์และเคร่งขรึมราวกับ เทพธิดาที่เข้มงวดและขัดขืนไม่ได้

ภูตน้อยทั้งสองเปลี่ยนร่างจากพลังของลวดลายเต๋ากาลอวกาศที่

ล้อมรอบอาหลี รังสีแสงโปรยลงมาและถูกดูดซับเข้าสู่ร่างของอาหลี

เป็นเวลาหลายวันที่เย่เฉินอยู่เคียงข้างอาหลี รอให้นาง พัฒนาการฝึกฝนของนางอย่างเงียบๆ

เมื่อเวลาผ่านไป ร่างกายของอาหลีก็เริ่มเปล่งแสงที่สุกใส

พลังรูปแบบเต๋ากาลอวกาศโดยรอบเริ่มผันผวนอย่างรุนแรง

เย่เฉินรู้สึกได้ว่าพลังงานของอาหลีเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และ กำลังจะทะลุทะลวง

เย่เฉินและร่างทิพย์ของอาหลีได้ผสานเข้าด้วยกัน และหัวใจของ พวกเขาก็เชื่อมโยงกัน เมื่อฐานการฝึกฝนของอาหลีเพิ่มขึ้น เย่เฉินก็ รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเก้าดาวฟ้าในตันเถียนของเขากำลังหมุนเวียน เร็วกว่าปกติ

เย่เฉินดูเหมือนจะสามารถสัมผัสได้ถึงทุกการเปลี่ยนแปลงของ พลังงานในร่างกายของอาหลี

“จวนแล้ว!”

ทันใดนั้น เย่เฉินก็ลืมตาขึ้นและมองดูอาหลี

ตามที่คาดไว้ แสงบนร่างของอาหลีก็สว่างขึ้นเรื่อยๆ พลังรูปแบบ เต๋ากาลอวกาศโดยรอบพุ่งขึ้นมาและก่อตัวเป็นกระแสวังวนรอบอา หลี

ภูตน้อยที่เกิดจากพลังลวดลายเต๋ากาลอวกาศสีดำและสีขาว หายไปในร่างของอาหลี ด้วยเสียงโครมคราม อาหลีก็ทะลุผ่าน

อุปสรรคแห่งความก้าวหน้าและเข้าสู่ระดับจ้าวดวงดาวระดับต ่าจากเท พบริกรขั้นที่สิบ!

หลังจากทะลุไปถึงระดับจ้าวดวงดาวระดับต ่า อาหลีก็ไม่ลืมตา ในทางกลับกัน นางยังคงนั่งขัดสมาธิและรวบรวมอาณาจักรพลังของ นางให้มั่นคง ส่งผลให้การฝึกฝนของนางมีความเข้มข้นมากขึ้น

เมื่อเห็นว่าอาหลีก้าวไปข้างหน้าได้สำเร็จ เย่เฉินก็ยิ้มอย่างมี ความสุขและรู้สึกโล่งใจ

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง อาหลีก็ค่อยๆลืมตาขึ้น ผิวของนางขาวราว กับหิมะ และดวงตาของนางราวกับสระน ้าใส การจ้องมองของนาง เปลี่ยนไปสองสามครั้งบนใบหน้าของเย่เฉิน แก้มสีชมพูและอ่อนโยน ของนางราวกับไข่มุก งดงามราวกับหยก

ในที่สุด อาหลีก็ได้รับการฝึกฝนจนถึงระดับจ้าวดวงดาวระดับต ่า แล้ว!

แม้ว่าฐานการฝึกฝนของเขาจะอยู่ที่ระดับจ้าวดวงดาวระดับต ่า แต่เย่เฉินก็รู้สึกได้ว่าพลังบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในสายเลือดของอาหลี กำลังตื่นขึ้น ภาพลวงตาของอาหลีถือได้ว่าเป็นการสร้างสวรรค์และ โลกอย่างแท้จริง!

เย่เฉินยิ้ม เมื่อมองดูอาหลีที่ดูเหมือนนางฟ้า เขารู้สึกพึงพอใจ อย่างอธิบายไม่ถูก แค่มีเพื่อนสตรีที่สนิทสนมแบบนี้ในชีวิตก็เพียงพอ แล้ว

“ไปหาทางออกกันต่อไป!”

เย่เฉินกล่าว เขารู้สึกได้ว่าดวงตาคู่หนึ่งในส่วนลึกของสุสานมหา จักรพรรดิเต๋าได้เปลี่ยนการจ้องมองของพวกเขาไปแล้ว

เขาไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของการจ้องมองนั้น และเขาต้องการทำ อะไร เย่เฉินเฝ้าระวัง พวกเขาต้องออกไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด

เย่เฉินและอาหลีเริ่มสำรวจสถานที่บางแห่งที่อยู่ชายขอบ และใน ที่สุดก็เข้าสู่หมอกเลือดหนา

หมอกที่นี่หนากว่าบริเวณรอบนอกของสุสานจ้าวสวรรค์เต๋า หากเย่เฉินและอาหลีไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งของกันและกันได้ พวก เขาอาจจะพลัดจากกันอย่างรวดเร็ว

เย่เฉินมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีดอกไม้สีแดงจำนวนมาก เติบโตที่นี่ บางต้นได้เกิดผลอันอุดมสมบูรณ์แล้ว ซึ่งทั้งหมดเป็น ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิต!

เขาไม่คาดคิดว่าจะมีผลไม้ศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิตมากมายอยู่ ในหมอกเลือด บางส่วนต้องปลูกมายาวนาน พวกมันมีขนาดใหญ่ กว่าผลไม้ศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิตธรรมดาหลายเท่า พวกมันใสราว แก้วผลึกและเปล่งประกายแวววาวน่าหลงใหล

สำหรับยอดฝีมือที่กลายเป็นจ้าวดวงดาวแล้ว ผลศักดิ์สิทธิ์

วิญญาณโลหิต นั้นไม่มีประโยชน์อะไร อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่ยัง อยู่ในระดับที่สิบของอาณาจักรนักรบเทพบริกร ผลศักดิ์สิทธิ์

วิญญาณโลหิต ถือเป็นสมบัติที่ไม่มีใครเทียบได้!

ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุ วิญญาณดวงดาวแต่ละคนจะเลือก จ้าวดวงดาวที่ทรงพลังเพียงคนเดียวเท่านั้น ดังนั้นตำแหน่งของจ้าว ดวงดาวจึงมีจำกัดมาก อย่างไรก็ตาม ผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิต เหล่านี้อาจทำให้ผู้ฝึกฝนบางคนในระดับที่สิบ ของอาณาจักรนักรบ เทพบริกรสามารถก้าวไปสู่อาณาจักรจ้าวดวงดาวระดับต ่าได้โดย ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากวิญญาณดวงดาว

แน่นอนว่า ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเป็นจ้าวดวงดาวระดับต ่าได้ พวกเขายังต้องการพรสวรรค์และการฝึกฝนจำนวนหนึ่งด้วย การกิน ผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิตทำให้พวกเขามีโอกาสก้าวหน้าเท่านั้น

“ด้วยผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิตเหล่านี้ พี่ถานไถและคนอื่นๆ อาจจะกลายเป็นจ้าวดวงดาวได้เมื่อเรากลับไปยังดาวเทียนหยวน!”

อาหลีนั่งยองๆ ด้วยความดีใจ และหยิบผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณ โลหิตอย่างระมัดระวัง

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย

ขณะที่เขาเดินผ่านหมอกเลือด เขาจะพบผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณ โลหิตเป็นครั้งคราว เย่เฉินเก็บพวกมันไปตลอดทาง และในไม่ช้า เขา มีผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิตมากกว่าสิบผลอยู่ในมือ มีอีกสามผลที่

แก่กว่าและอาหลีประเมินว่านางมีห้าหรือหกผล

ด้วยผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิตมากมาย สามารถสร้างจ้าว ดวงดาวกี่คนที่ช่วยโลกเทียนหยวนได้? แค่คิดก็ทำให้เขาตื่นเต้นแล้ว

เย่เฉินและอาหลีค้นหาทางออกขณะเก็บผลไม้ศักดิ์สิทธิ์

วิญญาณโลหิต แม้ว่าการมองเห็นในหมอกเลือดจะแย่มาก และพวก เขาไม่สามารถมองเห็นกันได้หากพวกเขาอยู่ห่างกันเล็กน้อย แต่เย่ เฉินและอาหลีก็สามารถสัมผัสตำแหน่งของกันและกันได้อย่างชัดเจน

ในขณะนี้ ในส่วนลึกของสุสานมหาจักรพรรดิเต๋า

นี่คือห้องโถงโบราณ และทุกอย่างหล่อจากโลหะที่คล้ายกับทอง สัมฤทธิ์ แม้ว่าจะผ่านมานาน แต่ก็ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย และให้ความรู้สึกถึงความผันผวนเท่านั้น

ตรงกลางห้องโถงกว้างมีวังเก้าวังที่แปลกประหลาด ตรงกลาง ของแถวนั้น มีร่างหนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอย่างเงียบๆ เขาสวมเสื้อคลุม สีดำและมีหมวกกว้างคลุมใบหน้าของเขา เขานั่งอยู่ที่นั่นราวกับว่า เขานั่งอยู่ตรงนั้นมานับไม่ถ้วนราวกับว่าทั้งตัวของเขากลายเป็นหนึ่ง เดียวกับวัง

หากมีใครเห็นมือที่เขาวางไว้ใต้เสื้อคลุมสีดำ พวกเขาจะต้อง ตกใจอย่างแน่นอน

ไม่มีเนื้ออยู่บนมือของเขาอีกต่อไป มีเพียงกระดูกนิ้วแหลมคมห้า ชิ้น แต่เขายังสามารถเคลื่อนไหวได้

เมื่อมองจากกระดูกในมือของเขา สิ่งที่เหลืออยู่ของเขาก็คือโครง กระดูก กระดูกบางส่วนดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างสึกกร่อน หักและ เน่าเปื่อยโดยสิ้นเชิง กระดูกบางส่วนยังคงเชื่อมต่อกับร่องรอยของ เนื้อซึ่งมีสีสดและอ่อนโยนราวกับว่ามันเพิ่งโต

ใบหน้าของเขาเหลือเนื้อไม่มาก และมีเพียงลูกตาคู่หนึ่งห้อยลง มาจากเบ้าตาที่ว่างเปล่าพร้อมกับกล้ามเนื้อ ดูแปลกมาก

เสื้อคลุมสีดำคลุมใบหน้าและลำตัวของเขาไว้แน่น และไม่มีใคร เห็นว่าจริงๆ แล้วเขามีลักษณะเช่นนี้ภายใต้เสื้อคลุมสีดำ

“ข้ารอพวกเจ้าอยู่ ข้ารอพวกเจ้าอยู่ ข้ากำลังรอพวกเจ้าอยู่”

ชายชุดดำนั่งขัดสมาธิ พึมพำกับตัวเองด้วยท่าทางที่ค่อนข้างจะ ประสาท ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะเสียงดังออกมา เสียงหัวเราะนั้นคมชัด และเสียดหู และดังก้องไปทั่วห้องโถงอย่างต่อเนื่อง

หากมีใครเดินผ่านสถานที่แห่งนี้ พวกเขาจะต้องตกใจกับเสียง หัวเราะนี้อย่างแน่นอน

ทันใดนั้นเขาก็หยุดหัวเราะ ดวงตาของเขาวูบวาบด้วยแสงแห่ง ความมืดในขณะที่เขาพึมพำกับตัวเอง

“ผู้สืบเชื้อสายของจ้าวสวรรค์เต๋าผู้ยิ่งใหญ่และผู้สืบเชื้อสายของ อสูรมายาลึกลับ! และท่าน ฝ่าบาท ราชันย์ปราชญ์ ข้ารอเจ้ามานาน แล้ว!”

เขาตกอยู่ในความเงียบอันยาวนานและก้มศีรษะลงราวกับว่าเขา กำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง เขาพึมพำ

“ข้าสงสัยว่าตอนนี้ดาวเทียนหยวนเป็นอย่างไร ข้าไม่ได้กลับไป เป็นเวลานาน! ข้าเดาว่าพวกเขาลืมข้าไปแล้ว สิ่งต่างๆ ยังคง เหมือนเดิม ผู้คนไม่เหมือนเดิมเสมอไป!”

ขณะที่เขาพูด ดวงตาของเขาเริ่มบ้าคลั่ง และเริ่มหัวเราะอย่างบ้า คลั่งอีกครั้ง ทั้งห้องโถงสั่นสะเทือนด้วยเสียงหัวเราะของเขา

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ร่างทั้งสามก็ปรากฏขึ้นไม่ไกลนัก

“ท่านอาจารย์!”

ร่างทั้งสามคุกเข่าลงแล้วพูดด้วยความเคารพ พวกเขาเป็นยอด ฝีมือของเผ่าพันธุ์ขนนกทอง เผ่าพันธุ์มนุษย์ และเผ่าพันธุ์ปี่ฟาง ยอด ฝีมือของเผ่าพันธุ์ขนนกทองมีฐานการฝึกฝนที่สูงที่สุด โดยเป็นจ้าว ดวงดาวระดับจอมฟ้า

“พาสาวน้อยคนนั้นมา!”

ชายชุดดำไม่ได้มองพวกเขาทั้งสามด้วยซ ้าในขณะที่เขาสั่งอย่าง ไม่แยแส

“ขอรับ!”

ยอดฝีมือทั้งสามคนกวาดออกจากห้องโถง

ทันทีที่ชายชุดดำพูดจบ เขาก็อ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ เพราะเขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงเย่เฉินและพลังงานของอาหลีอีก ต่อไป!

ดวงตาของเขามองเห็นผ่านหมอกเลือดอันกว้างใหญ่และสอด แนมไปทุกมุมของสุสานมหาจักรพรรดิเต๋าอย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุผล บางอย่าง เขามองไม่เห็นเย่เฉินและอาหลี

ในสวนนั้น

เย่เฉินกำลังเก็บผลศักดิ์สิทธิ์วิญญาณโลหิต ทันใดนั้นเขาก็ได้ ยินเสียง “สาด” และเขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของอาหลีอีก ต่อไป

หัวใจของเย่เฉินเต้นผิดจังหวะ เขารีบมองไปที่สระน ้าข้างๆ และ เห็นว่าระลอกคลื่นค่อยๆ กระจายออกไปบนผิวน ้า

อาหลีตกลงไปในบ่อหรือเปล่า?

ด้วยฐานการฝึกปรือของอาหลี นางจะตกลงไปในบ่อโดยไม่มี เหตุผลได้อย่างไร?

สิ่งที่ทำให้เย่เฉินตกใจยิ่งกว่านั้นคือแม้แต่ร่างทิพย์ของเขาก็ไม่ สามารถทะลุน ้าในบ่อได้! เขาหาไม่เจอว่าอาหลีอยู่ที่ไหนเลย

หัวใจของเย่เฉินเร่าร้อนด้วยความวิตกกังวล เขาตะโกนด้วย ความโกรธและเปิดใช้งานพลังของรูปแบบเต๋ากาลอวกาศ พยายามที่

จะทะลุผ่านผิวน ้า อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกประหลาดใจอีกครั้งที่พบว่า

พลังของรูปแบบเต๋ากาลอวกาศได้สลายไปอย่างอธิบายไม่ได้เมื่อ มาถึงผิวน ้า!

มีบางอย่างแปลกๆ เกี่ยวกับบ่อนี้อย่างแน่นอน!

อย่างไรก็ตาม มันจะสายเกินไปถ้าเขาไม่ช่วยอาหลีในตอนนี้ เย่ เฉินไม่สนใจน้อยลงและกระโดดลงไปในสระน ้า

ทันทีที่เย่เฉินกระโดดลงไปในน ้า เขาก็เห็นร่างสีขาวที่ก้นบ่อ เย่ เฉินรู้สึกว่ามันเป็นอาหลี!

เย่เฉินว่ายลงมาทันทีและกอดอาหลีไว้ จากนั้นพวกเขาก็ลอย ขึ้นมาด้วยกัน

อาหลีดูเหมือนจะหมดสติไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้นางเพิ่งลืมตาขึ้น ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความสับสน เห็นได้ชัดว่านางรู้สึกงุนงงว่า ทำไมจู่ๆ นางถึงหมดสติและตกลงไปในทะเลสาบ

ในฐานะจ้าวดวงดาวระดับล่าง มันแปลกเกินไปสำหรับเรื่องแบบนี้

ที่จะเกิดขึ้น

พวกเขาเกือบจะถูกแยกจากกันตลอดไป เมื่อเห็นว่าอาหลีตื่นขึ้น มาแล้ว หัวใจที่ตื่นตระหนกของเย่เฉินก็สงบลงในที่สุด

เย่เฉินยังคงลอยขึ้นไปพร้อมกับอาหลี เมื่อเขาเห็นแสงริบหรี่อยู่ ตรงหน้า เขาก็นำอาหลีขึ้นจากน ้า

หลังจากที่เขาขึ้นมา เย่เฉินก็เริ่มตื่นตัวทันที เขามองไปรอบๆ และอดไม่ได้ที่จะตะลึง

ปรากฎว่าเมื่อพวกเขาลอยขึ้นไปแล้ว พวกเขาก็เข้าไปในภูเขา จำลองข้างสระน ้าจริงๆ ด้านหน้าของพวกเขาเป็นทางเดินลึกที่

นำไปสู่สถานที่ที่ไม่รู้จัก

หัวใจของเย่เฉินเต้นผิดจังหวะ มีทางลับซ่อนอยู่ในภูเขาจำลอง นี้!

“อาหลี เรา…”

เย่เฉินกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อสายตาของเขาสบตากับ อาหลี เขาก็พบว่ามันยากที่จะเบือนหน้าไปทางอื่น เขาอดไม่ได้ที่จะ รู้สึกว่าปากของเขาแห้ง

หลังจากที่เสื้อผ้าของอาหลีเปียกน ้า มันก็แนบติดอยู่กับร่างกาย ของนาง ผิวขาวของนางมองเห็นได้จางๆ และยอดหยกชูชันบน หน้าอกของนางก็ถูกเผยออก เมื่อมองลงไป ร่างกายที่โค้งมนของ นาง หน้าท้องส่วนล่างที่แบนราบ และขาที่เรียวยาวล้วนมองเห็นได้ ชัดเจน

เมื่อรู้สึกถึงการจ้องมองของเย่เฉิน ใบหน้าที่สวยงามของอาหลีก็ เปลี่ยนเป็นสีแดง นางใช้มือปิดหน้าอกแต่มือของนางไม่สามารถ ปกปิดได้เลย แต่มันกลับทำให้นางดูเย้ายวนยิ่งขึ้น