เซียนคีย์บอร์ด [陆地键仙] - บทที่ 1316 ตำแหน่งใหม่

บทที่ 1316 ตำแหน่งใหม่

………………..

บทที่ 1316 ตำแหน่งใหม่

“เจียงลั่วฝู? ตระกูลเจียงถือได้ว่าเป็นกลาง นอกจากนี้ ด้วยภูมิหลังของผู้เบิกเท็จ ไม่ใช่เรื่องใหญ่เกินไปสำหรับนางที่จะเข้าวัง” จักรพรรดินึกถึงสิ่งที่น่าสนใจแล้วยิ้ม “ข้าดูเหมือนจะจำได้ว่าหลิงหลงเข้ากับนางไม่ได้ เนื่องจากตัวเลือกตำแหน่งองค์หญิงรัชทายาทคนแรกคือเจียงลั่วฝู จริง ๆ เป็นเพราะเจียงลั่วฝูไม่ยินยอม นางจึงได้รับเลือกแทน เรื่องนี้รบกวนจิตใจหลิงหลงมาโดยตลอด แต่ทั้งสองคนกลับมาทำอะไรร่วมกันในครั้งนี้”

จูเซี่ยฉือซินกล่าวว่า “สิ่งเหล่านี้เป็นอดีตไปแล้ว องค์หญิงรัชทายาทมองภาพรวมคงไม่ติดพระทัยอะไรอีกพ่ะย่ะค่ะ” ในฐานะคนสนิท เขารู้ว่าจักรพรรดิพอใจกับลูกสะใภ้คนนี้มาก เห็นได้ชัดว่าเขาต้องใช้โอกาสนี้เพื่อยกย่องนาง

จักรพรรดิพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “อันที่จริงหลิงหลงกำลังพัฒนาลักษณะของมารดาแห่งแผ่นดินอย่างช้า ๆ บทบาทของนางในมิติลับครั้งนี้ยอดเยี่ยมมาก”

จูเซี่ยฉือซินตัวสั่น การประเมินของจักรพรรดินั้นสูงมาก! เขารีบใช้โอกาสนี้กล่าวชมเพิ่มเติม

ไม่นานต่อมา จู่ ๆ จักรพรรดิก็ตรัสว่า “อ้อ… เจียงลั่วฝูเคยถามอะไรเกี่ยวกับมิติลับตอนที่นางไปเยี่ยมซูอันไหม?”

จูเซี่ยฉือซินตอบว่า “นางไม่ได้ถามอะไรพ่ะย่ะค่ะ นางมาเยี่ยมเขาในฐานะสหายเท่านั้น และยังมอบของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ จากฉู่โหยวเจาและมู่หรงชิงเหอให้เขาด้วย” มีคนจำนวนมากในกลุ่มนั้น ดังนั้นเขาจึงมีหูตาอยู่ในนั้นโดยธรรมชาติ

จักรพรรดิตกตะลึง “ซูอันคนนี้สนิทกับคนมากมายจริง ๆ เหรอ? เขาคลุกคลีกับฝ่ายต่าง ๆ มากมาย… เขากำลังพยายามจะทำอะไรกันแน่?” เสียงของจ้าวฮั่นเย็นชามาก

เมื่อจูเซี่ยฉือซินได้ยินคำพูดเหล่านั้น จึงรีบตอบกลับว่า “เราควรใช้โอกาสนี้ในการ… เนื่องจากเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส และมีการประกาศแล้วว่าอาการของเขาแย่มาก กระหม่อมไม่คิดว่ามันจะน่าสงสัย ถ้าหาก… “

แม้ว่าเขาจะแบ่งปันมิตรภาพกับซูอัน แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าของจักรพรรดิหลายครั้งแล้ว เขาต้องเน้นย้ำถึงความบริสุทธิ์ของตนโดยธรรมชาติเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหากับตัวเอง

“ยังไม่จำเป็นในตอนนี้” จักรพรรดิหยุดเขา “เด็กนั่นยังมีประโยชน์อย่างอื่นอีก”

“เข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ!” จูเซี่ยฉือซินลดศีรษะลง เขาเข้าใจจักรพรรดิดีเกินไป สิ่งที่จ้าวฮั่นพูดคือ เมื่อซูอันหมดคุณค่ากับเขา ซูอันจะถูกลบชื่อออกไปจากสารบบมนุษย์ในทันที

ไม่นานหลังจากที่จูเซี่ยฉือซินจากไป ก็มีเสียงดังมาจากในห้อง “ข้ายอมหันหลังให้กับผู้คนมากกว่าปล่อยให้ผู้คนหันหลังให้ข้า!”

…

ไม่กี่วันผ่านไป ซูอันไม่ได้ป่วย แต่เขากำลังจะเบื่อ จักรพรรดินีไม่มาเยี่ยมเขาอีกเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนางพอใจแล้วหรือกังวลว่าจะถูกเปิดโปง

ซูอันพยายามไปเยี่ยมปี่หลิงหลงและพูดคุยกับนาง แต่ช่องทางลับนั้นถูกลงกลอนจากอีกด้านหนึ่งเสมอ เขาทำอะไรไม่ถูก จึงทำได้เพียงเล่นเกมกับเผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนเพื่อฆ่าเวลา

วันนี้จึงได้รับข่าวว่าเขาสามารถออกจากวังได้อย่างอิสระ

“แต่พวกเจ้าทุกคนจำต้องจำไว้ให้ดี เจ้าไม่สามารถบอกใครเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในมิติลับได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้บ่มเพาะของคฤหาสน์ราชันลมปราณ” จูเซี่ยฉือซินเตือนพวกเขาเป็นการส่วนตัว

“ทำไม?” เผี่ยวตวนเตียวอดไม่ได้ที่จะถาม เขาและเจียวซือกุนเป็นสองคนที่รอดชีวิตจากทหารทั้งหมดที่เข้าไป คนอื่น ๆ เสียชีวิตเพราะผู้บ่มเพาะของคฤหาสน์ราชันลมปราณ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการแก้แค้นให้กับสหาย

“นั่นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจำเป็นต้องรู้ เจ้าเพียงแค่ต้องเชื่อฟัง เจ้าจะได้รับรางวัลตามกำหนด แต่!” จูเซี่ยฉือซินพูดอย่างเย็นชาว่า “ถ้าข้าได้ยินข่าวลือเรื่องนี้ลอยมา ไม่เพียงแต่เจ้าจะต้องตายเท่านั้น ครอบครัวของเจ้าจะถูกฝังไปพร้อมกับเจ้าด้วย เหตุผลเดียวที่พวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่ก็เพราะการที่เจ้าช่วยชีวิตองค์รัชทายาทและองค์หญิง จำใส่หัวไว้ให้ดี หวังว่าเจ้าคงจะรู้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ”

เผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนแลกเปลี่ยนสายตากัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้สึกขาดความมั่นใจเล็กน้อย

ซูอันอดไม่ได้ที่จะถามว่า “แล้วถ้าเราไม่ใช่คนที่ปล่อยข่าวออกมา แต่รู้เรื่องนี้จากช่องทางอื่นล่ะ?”

จูเซี่ยฉือซินพูดอย่างเฉยเมยว่า “พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย” หลังจากนั้นเขาก็จากไปทันที

ซูอันและคนอื่น ๆ พูดไม่ออก ในไม่ช้าพวกเขาก็เข้าใจว่าทำไมจูเซี่ยฉือซินถึงจริงจังมาก ข่าวของรางวัลและบทลงโทษทุกประเภทได้แพร่กระจายไปทั่ววังแล้ว

เนื่องจากความสำเร็จที่โดดเด่นของซูอันในการปกป้องรัชทายาทและองค์หญิง เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้แทนของรัชทายาทต่อไป ในขณะที่ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองคุ้มกันติดอาวุธ รางวัลทองคำหนึ่งพันตำลึงและผ้าไหมแพรพรรณจำนวนยี่สิบหีบ

เผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนเลื่อนตำแหน่งสามขั้นตามลำดับ ก้าวขึ้นเป็นผู้นำของกองกำลังรักษาการณ์วังตะวันออก ได้รับรางวัลหนึ่งพันเหรียญเงินและสิ่งของต่าง ๆ

เกาอิ้ง เพ่ยโยว และคนอื่น ๆ ก็ได้รับรางวัลเช่นกัน แม้แต่จ้าวซีผู้ล่วงลับ หลิวเซียน เมิ่งผาน และคนอื่น ๆ ก็ได้รับการเลื่อนชั้นยศ

สำหรับสมาชิกตระกูลต่าง ๆ และทหารที่เสียชีวิต ชื่อของพวกเขาทั้งหมดจะถูกบันทึกบนอนุสาวรีย์

ซือถงของตระกูลซือได้แอบเข้าไปในกองทหารและวางแผนต่อต้านรัชทายาท ซือเหมี่ยวผู้นำตระกูลซือรู้เรื่องนี้ แต่ไม่ได้แจ้งให้จักรพรรดิทราบ ดังนั้นเขาจึงถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ป้ายทองเว้นโทษตายถูกเพิกถอน ทั้งตระกูลถูกกำจัดจนสิ้นซาก ส่วนตระกูลสาขาถูกเนรเทศทั้งหมด

พี่น้องตระกูลกู่ กู่เหิงและกู่ซิงได้วางแผนต่อต้านรัชทายาทเพื่อเกียรติยศ ตระกูลกู่เก้าชั่วอายุคนถูกกำจัดจนหมดสิ้น

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ ราชันลมปราณและผู้บ่มเพาะของจวนอ๋องนั้นไม่เคยถูกกล่าวถึงตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับว่าไม่เคยแม้แต่จะปรากฏตัวในมิติลับ

“ขอแสดงความยินดีกับพี่ซู!” เผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนดูอิจฉา แม้ว่าทั้งคู่จะเลื่อนขั้นขึ้นมาสามอันดับแล้ว แต่นั่นเป็นเพียงตำแหน่งอย่างเป็นทางการเท่านั้น พวกเขาไม่ได้ขึ้นลำดับขุนนาง

ซูอันก้าวขึ้นมาจากการเป็นขุนนางทั่วไปเป็นจวิ้นกง และเขายังได้เพิ่มศักดินาอย่างมากด้วยซ้ำ! ตอนนี้เขามีครัวเรือนที่สามารถเก็บภาษีได้เพิ่มอีกเกือบสามร้อยครัวเรือน เปลี่ยนจากขุนนางระดับล่างสุดเป็นขุนนางที่แท้จริงในแวดวงสังคม

ตัวอย่างเช่น ตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงไม่เคยพิจารณาคนธรรมดาในการแต่งงาน ไม่ว่าตำแหน่งทางการของคนคนหนึ่งจะสูงส่งเพียงใด พวกเขาก็ไม่ถือว่าเป็นขุนนางด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม แค่จวิ้นกงก็เพียงพอแล้ว นับประสาอะไรกับตำแหน่งนี้ที่ปีนขึ้นไปอย่างถูกต้อง

เผี่ยวตวนเตียวถามว่า “ใช่แล้ว ตำแหน่งขุนนางใหม่ของพี่ซู ชื่ออะไรนะ…”

“ข้าคิดว่าชื่อ ‘เขียว’…” เจียวซือกุนกำลังจะตอบเมื่อซูอันตัดบทเขา

“พอแล้ว อย่าพูดชื่อนั้น” เปลือกตาของซูอันกระตุก เขาได้มอบหมวกแห่งการให้อภัยแก่จักรพรรดิเป็นครั้งสุดท้าย แม้ว่าจักรพรรดิจะไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร แต่เขาก็รับรู้ว่าสีหน้าของซูอันนั้นดูไม่ค่อยดีนัก

ประกอบกับความจริงที่ว่าซูอันได้มอบหมวกสีเขียวให้ซ่างเฉี่ยนเป็นของขวัญ จักรพรรดิจึงรู้สึกราวกับว่าสิ่งนั้นอาจมีความหมายลึกซึ้งกว่านั้น ตอนนี้ซูอันเป็นจวิ้นกง เขาตัดสินใจให้ราชทินนาม ‘หมวกเขียว’ แก่เขา

ซูอันเกือบจะระเบิดเมื่อเขาได้ยินชื่อนั้น บัดซบ? ทำไมโลกถึงเล่นตลกกับข้าแบบนี้? ชื่อนี้เลวร้ายยิ่งกว่าบุรุษหงส์เสียอีก!

………………..