เซียนคีย์บอร์ด [陆地键仙] - บทที่ 1510 การปะทะที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง ....................

บทที่ 1510 การปะทะที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

………………..

บทที่ 1510 การปะทะที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

ทั้งกลุ่มกลับไปยังที่พักชั่วคราวและรายงานเกี่ยวกับข้อมูลที่ได้รับ

ซ่างหงไม่ได้สนใจเรื่องของเฉินจั่วและเถาหงแม้แต่น้อย ความสนใจทั้งหมดของเขามุ่งเน้นไปที่กุญแจ มันใหญ่กว่ากุญแจที่เห็นทั่วไปเล็กน้อย และรูปร่างของมันก็ค่อนข้างแปลก แม่กุญแจออกแบบมาแตกต่างจากแม่กุญแจทั่วไปอย่างแน่นอน

ความสนใจของพวกเขาเปลี่ยนไปที่ตัวอักษรขนาดเล็กที่สลักไว้บนกุญแจ ‘เจี่ยซี 1204’

“ดูเหมือนว่าจะเป็นวัฏจักรเพศ (1) มันหมายถึงเวลาที่เฉพาะเจาะจงหรือเปล่า?” ซ่างหงลูบเคราขณะครุ่นคิด

“แต่มันไม่ใช่ปีของเจี่ยซี? (2) แล้ว 1204 หมายถึงอะไร?” เกาอิ้งแสดงความสงสัย

“ดูเหมือนจะเป็นตัวเลข เป็นไปได้ไหมว่ามันหมายถึงสถานที่เฉพาะ?” เพ่ยโยวเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นจากตระกูลเพ่ย ในหัวของเขาจึงมีมากกว่าแค่เรื่องความบันเทิง

ซูอันคิดอะไรบางอย่างและพูดว่า “บางทีมันอาจเป็นกุญแจไขตู้เซฟ?”

“ตู้เซฟ?” ซ่างหงและคนอื่น ๆ สับสน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อน

ซูอันให้ข้อมูลอย่างคร่าว ๆ ว่าคำนี้มีความหมายอย่างไร เขาได้ดูภาพยนตร์มากมายในโลกก่อนหน้าเกี่ยวกับธนาคารในสวิสเซอร์แลนด์ที่มีตู้เซฟส่วนตัวสำหรับลูกค้าหรูหรามีระดับ

“มีโอกาสเป็นไปได้!” ดวงตาของซ่างหงสว่างขึ้น “รีบพาท่านเซียวมาที่นี่” ในช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน เขาได้เรียนรู้ว่าเซียวเจียนเริ่นมีความรู้เล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องบ้า ๆ บอ ๆ ทุกประเภท

แน่นอนว่าเซียวเจียนเริ่นมีความคิดบางอย่างหลังจากได้ฟัง เขากล่าวว่า “สำหรับตู้เซฟที่ท่านซูพูดถึงนั้น ควรมีขั้วอำนาจที่เป็นไปได้สองอย่างในมณฑลเมฆคราม ซึ่งมีความมั่งคั่งและอำนาจเพียงพอที่จะมีสถานที่อย่างตู้เซฟ ที่ใหญ่ที่สุดคือกลุ่มการค้าเจิ้นหยวน ในขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งคือกลุ่มการค้าม้าสวรรค์ แม้ว่าจะไม่สามารถเปรียบเทียบกับกลุ่มการค้าเจิ้นหยวนได้ แต่พวกเขาคงให้บริการดังกล่าวได้”

“กลุ่มการค้าเจิ้นหยวน?” ซูอันตื่นตระหนก นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาได้ยินชื่อนี้ เฉินจั่วได้ตรวจสอบกลุ่มการค้าเจิ้นหยวนก่อนที่จะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา

“จากนั้นเราจะแบ่งคนออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งจะไปที่กลุ่มการค้าเจิ้นหยวนและอีกกลุ่มไปที่กลุ่มการค้าม้าสวรรค์!” ซ่างหงรีบออกคำสั่ง

การบ่มเพาะของซูอันอยู่ในระดับสูง ดังนั้นซ่างหงจึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเขามากเกินไป เขาสามารถตรวจสอบกลุ่มการค้าเจิ้นหยวนได้ด้วยตัวเอง ส่วนเกาอิ้งและเพ่ยโยวจะทำงานร่วมกันเพื่อรับผิดชอบทางด้านกลุ่มการค้าม้าสวรรค์

หลังจากที่พวกเขาออกจากที่พักชั่วคราวแล้ว กลุ่มต่าง ๆ ก็ไปตามเส้นทางที่ได้รับมอบหมาย ต่างคนต่างคุ้นเคยกับการออกนอกเส้นทางเพื่อหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจ

หลังจากออกนอกเส้นทางเจ็ดหรือแปดรอบเพื่อสลัดผู้ไล่ตาม ซูอันก็รีบไปที่กลุ่มการค้าเจิ้นหยวน แม้ว่าจะเพิ่งเข้ามาที่มณฑลเมฆครามได้ไม่นาน แต่เขาก็ได้ยินเกี่ยวกับชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ของกลุ่มการค้าเจิ้นหยวนแล้ว

กลุ่มการค้าเจิ้นหยวนเป็นกลุ่มผู้ค้าที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลเมฆครามหรือแม้แต่ทางตะวันตกเฉียงเหนือทั้งหมด พวกเขามีส่วนร่วมในเรื่องต่าง ๆ ตั้งแต่อาหาร ที่อยู่อาศัย และการขนส่ง ทุกคนในมณฑลเมฆครามจะใช้บริการบางอย่างของกลุ่มการค้าเจิ้นหยวนไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ในระหว่างวัน อิทธิพลของกลุ่มการค้าเจิ้นหยวนที่มีต่อมณฑลเมฆครามก็เหมือนกับบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ผูกขาดการค้าในในโลกก่อนหน้าของซูอัน ง่ายที่จะจินตนาการว่ามีอำนาจและอิทธิพลเพียงใด

ซูอันทำตามคำแนะนำของเซียวเจียนเริ่น เขามุ่งตรงไปยังสำนักงานใหญ่ของกลุ่มการค้าเจิ้นหยวน นั่นคือที่ตั้งของธนาคารเจิ้นหยวน เขาไม่ได้เปิดเผยตัวตนและเข้าไปในธนาคารราวกับเป็นเพียงลูกค้าธรรมดา

…

บนชั้นสองของธนาคาร มีเงาที่สวยงามนั่งจิบชาอย่างสบาย ๆ นางสวมเดรสแขนกุดขลิบขนสีขาว ท่านั่งสง่างาม กริยาไร้ที่ติ

ชายวัยกลางคนรูปร่างผอมสูงยืนชิดขอบโต๊ะ ใครก็ตามที่เห็นจะต้องรู้สึกกรามค้างอย่างแน่นอน เพราะชายคนนั้นคือนายธนาคารเจิ้นหยวนนามว่าเฉียนตง

ปกติมีคนมากมายที่ต้องการพบเขาแต่ยังไม่มีโอกาส เขาเป็นคนที่จะได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นแขกผู้มีเกียรติแม้แต่ในคฤหาสน์กิจการพลเรือน แต่วันนี้เขายืนอย่างเคารพถัดจากหญิงสาวที่กำลังจิบชาสบาย ๆ แต่ทั้งคู่กลับดูเป็นธรรมชาติและเหมาะสมอย่างยิ่ง

“คุณหนู นี่คือรายการบัญชีสองปีที่ผ่านมาจากธนาคารของเรา” เฉียนตงมอบหนังสือเล่มเล็กให้อีกฝ่าย

“ใช้ได้ ลุงเฉียนจะทิ้งไว้ที่นี่ก็ได้ ข้าจะค่อย ๆ ดู” ผู้หญิงคนนั้นส่งยิ้มหวานให้เขา

แม้ว่าเขาจะรู้อยู่แล้วว่ารอยยิ้มของหญิงสาวคืออาวุธ แต่เฉียนตงก็ยังคงตกตะลึงกับรอยยิ้มหวานนั้น อย่างไรก็ตาม เขาก็หลุดออกจากอาการเหม่อลอยหลังจากนั้นครู่หนึ่ง ใบหน้าร้อนผ่าว เขากระแอมและพูดว่า “ก่อนอื่นข้าไม่ควรพูดแบบนี้ แต่ข้ายังอยากจะเตือนท่านว่าอย่าเล่นเกมพวกนั้น หากเกิดอุบัติเหตุขึ้น ข้าไม่รู้จะอธิบายเรื่องต่าง ๆ อย่างไรให้นายท่านฟังเลย”

“ข้ารู้แล้ว! ข้าว่าตัวเองก็ฉลาดมากนะ แล้วจะพลาดได้ยังไง?” หญิงสาวชะงักกึกเมื่อพูดเช่นนั้น เพราะภาพชายคนนั้น ‘คุกคามและทรมาน’ นางปรากฏขึ้นอีกครั้งในความคิด ใบหน้าสวยของนางเปลี่ยนเป็นสีแดง

“ไอ้วายร้ายนั่นมันแย่ที่สุด ฮึ่ม เขาพยายามทำให้ข้ากลัวจริง ๆ เหรอ? ยาปรสิตกัดกินสมองและยาแห่งการผันเปลี่ยนคืออะไร? ไม่มีของพวกนี้ในโลก!” นางพึมพำกับตัวเอง คืนนั้นนางกลัวมากจริง ๆ นางใช้ทรัพยากรทั้งหมดเพื่อค้นหาข้อมูลของพิษทั้งสองชนิดในทันทีที่กลับมา ในที่สุดลุงของนางก็กลับมาบอกว่าพิษทั้งสองนั้นไม่มีอยู่จริงในโลกนี้

ด้วยความรู้และประสบการณ์ของลุงของนาง ถ้าเขาบอกว่าไม่มีก็คือไม่มี แต่นางก็ยังไม่รู้สึกสบายใจ ดังนั้นนางจึงขอให้หลายคนตรวจชีพจรให้ พวกเขาบอกว่าร่างกายของนางแข็งแรงมากและไม่มีพิษแปลก ๆ อยู่ในร่างกายเลย เมื่อรู้ความจริงว่าตัวเองถูกผู้ชายคนนั้นหลอก นางโกรธและยังพบว่ามันช่างไร้สาระ

“ไอ้สารเลว อย่าให้ข้าเจอเจ้าอีกดีกว่า ไม่งั้น…” นางพึมพำกับตัวเอง เมื่อเห็นร่างที่คุ้นเคยจากหางตา สีหน้าของนางแข็งทื่อ นางรีบยืนขึ้นและมองลงไป แน่นอนว่าดวงตาคู่นั้น คิ้วคู่นั้น และรอยยิ้มจาง ๆ นั่น… จะเป็นใครได้อีกนอกจากคนที่ทิ้งนางไว้กับฝันร้ายตลอดมา

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้สึกบางอย่างและหันกลับมา หญิงสาวกระโดดด้วยความตกใจและรีบซ่อนตัวอยู่หลังเสา

เฉียนตงรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นท่าทีของนาง จึงถามว่า “คุณหนู เกิดอะไรขึ้น?”

“ไม่เป็นไร ข้าเพิ่งเห็นศัตรู” หญิงสาวบ่นพึมพำ ผู้ชายคนนั้นจะโผล่มาทำไม?

นางรู้ว่าอีกฝ่ายมาที่มณฑลเมฆคราม ท้ายที่สุดเขาเป็นส่วนหนึ่งของคณะทูต ไม่ว่านางจะมาที่มณฑลเมฆครามเป็นครั้งแรกเพราะต้องการตรวจสอบบัญชีจริง ๆ หรือเพราะอย่างอื่น มณฑลเมฆครามก็ไม่ใช่ที่แคบ ๆ ที่บังเอิญจะมาเจอกันได้

นางคิดว่า แต่ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงมาที่กลุ่มการค้าเจิ้นหยวน?

“ศัตรู?” ร่างที่โค้งคำนับของเฉียนตงยืดตัวขึ้นทันที “ใครในโลกนี้กล้าที่จะมารุกรานคุณหนูถึงที่นี่?” เขาถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมพร้อมที่จะช่วยนางแก้ปัญหา

หญิงสาวสะดุ้ง รีบหยุดเขา “หยุด ๆ ๆ! ผู้ชายคนนั้นแข็งแกร่งมาก เจ้าไม่ใช่คู่มือของเขา”

เฉียนตงขมวดคิ้วและพูดว่า “แม้ว่าข้าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แต่ที่นี่ก็เป็นดินแดนของเรา เราสามารถเรียกผู้บ่มเพาะได้มากเท่าที่ต้องการ ไม่ว่าชายคนนั้นจะน่าเกรงขามเพียงใด ความตายเท่านั้นที่รอเขาอยู่ คุณหนู ท่านไม่ต้องกลัว”

หญิงสาวโบกมืออย่างรวดเร็วและพูดว่า “อย่าล้อมเขาด้วยผู้บ่มเพาะ” เมื่อเห็นสีหน้าสับสนของอีกฝ่าย หญิงสาวก็ตระหนักได้ว่านางกำลังแสดงท่าทางไม่ปกติ นางกระแอมเบา ๆ และกลับมามีท่าทางสงบตามปกติแล้วพูดว่า “ข้าจัดการกับคน ๆ นี้เองได้”

“โอ้…” เฉียนตงมีสีหน้าแปลก ๆ เขาจำได้ว่าท่าทีของหญิงสาวดูไม่ถูกต้องก่อนหน้านี้ ชายหนุ่มคนนั้นก็หน้าตาหล่อเหลาเช่นกัน อย่าบอกนะว่า…

ดวงตาของหญิงสาวแวววับอย่างแปลกประหลาดขณะที่พูดว่า “เจ้าไปดูที ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้”

“เข้าใจแล้ว คุณหนู!” เฉียนตงโค้งคำนับแล้วจากไปอย่างเงียบ ๆ

1. วัฏจักรเพศหรือที่เรียกว่า ‘ลำต้นและกิ่งก้าน’ เป็นวัฏจักรที่มีหกสิบวาระ แต่ละวาระสอดคล้องกับหนึ่งปี ดังนั้นรวมเป็นหกสิบปีสำหรับหนึ่งวัฏจักร ในอดีตใช้สำหรับบันทึกเวลาในประเทศจีน

2. วัฏจักรของปฏิทินจีน 60 ปีขึ้นอยู่กับการผสมกันของวัฏจักรของ ลำต้นสวรรค์ 10 กิ่งและกิ่งบนดิน 12 กิ่ง แต่ละปีจะตั้งชื่อตามลำต้นหนึ่งคู่และหนึ่งกิ่ง ปีเจี่ยซี (เจี่ยจากลำต้นสวรรค์และซีจากกิ่งบนดิน) เป็นจุดเริ่มต้นของวัฏจักรทางเพศ ปีเจี่ยซีถัดไปจะมาในอีก 60 ปีต่อมา

………………..