เซียนคีย์บอร์ด [陆地键仙] - บทที่ 1584 สูตรยา

บทที่ 1584 สูตรยา

………………..

บทที่ 1584 สูตรยา

ซูอันไม่ได้สังเกตเห็นแววตัณหาในการจ้องมองของเจียนไท่ติง มีเพียงสิ่งเดียวในใจของเขาในตอนนี้ นั่นคือการกำจัดเด็กชายพิษไอ้สารเลวตัวโสโครกนี่ให้ได้

เมื่อเห็นอาวุธแตกเป็นเสี่ยง ๆ เด็กชายพิษก็ตกใจกลัว เขาโปรยผงสีน้ำเงินเข้มอย่างรวดเร็ว

ซูอันไม่พอใจ คลื่นพลังชี่แผ่กระจายออกไป ส่งผงสีน้ำเงินบินกลับไปทันที

เด็กชายพิษไม่คาดคิดมาก่อนว่าพลังชี่ของซูอันจะแข็งแกร่งกว่าตัวเขามากขนาดนี้ เขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับยาที่พุ่งเข้าใส่ตัวเอง จึงรีบคลานลงกับพื้นและกลิ้งตัวเพื่อหลบเลี่ยง

ต่อมา ซูอันเปลี่ยนการโจมตีอย่างรวดเร็วมาก เขาไม่ได้ดื้อรั้นกับการใช้กระบี่และส่งฝ่ามือไปที่ศีรษะของเด็กชายพิษแทน

เด็กชายพิษเริ่มโกรธ เขามีชื่อเสียงในโลกภายนอก เขาเคยตกอยู่ในสภาพอนาถอย่างนี้มาก่อนตั้งแต่เมื่อไหร่? คราวนี้เขาไม่ได้หลบเลี่ยง แต่ยกมือขึ้นเพื่อจับฝ่ามือของซูอัน พลังงานสีดำสนิทพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา เห็นได้ชัดว่ามีพิษรุนแรง ฮึ่ม! เจ้ากระจายผงพิษของข้าด้วยพลังชี่ได้ แล้วฝ่ามือพิษล่ะ?

ซูอันไม่หลบเลี่ยงการปะทะเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง เด็กชายพิษดีใจและคิดว่า นี่ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะถูกวางยาเหรอ?

อย่างไรก็ตาม เมื่อฝ่ามือทั้งสองประสานกัน รอยยิ้มของเขาก็แข็งทื่อทันที เขารู้สึกได้ว่าพิษของเขาไม่สามารถทำอะไรกับซูอันได้ กลับมีแรงกดดันหนักหน่วงราวกับภูเขามาทับศีรษะของเขา

แขนและขากุด ๆ ของเขาจะจับไว้ได้อย่างไร? เข่าของเขาโก่งทันที ตามด้วยเสียงของสองรอยร้าว รอยแตกที่เหมือนใยแมงมุมยื่นออกมาจากน้ำแข็งใต้ฝ่าเท้า เขากรีดร้องอย่างน่าสมเพช เข่าอ่อนปวกเปียก พวกมันแตกเป็นเสี่ยง ๆ

ข่งฉิงตกใจและรีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว “โปรดยั้งมือด้วย!”

แต่ซูอันยังคงเฉยเมย เขาเรียกร้อง “ยาแก้พิษ!”

เด็กชายพิษตกใจและโกรธมาก “ทำไมเจ้าไม่โดนพิษของข้า?”

ท่านยั่วยุ เด็กชายพิษ สำเร็จ ได้รับคะแนนความโกรธแค้น +467 +467 +467…

เด็กชายพิษตัวสั้นลงขึ้น กระดูกขาหักหลายท่อน

อวี้เหยียนลั่วไม่ค่อยเห็นการกระทำของซูอันที่วางอำนาจเหนือกว่า รู้ว่าเขาอาจทำแบบนี้เพื่อช่วยนางระบายความคับข้องใจ อดไม่ได้ที่สีหน้าจะอ่อนโยนขึ้นเมื่อมองเขา

เด็กชายพิษพูดผ่านฟันที่กัดแน่น “ปล่อยข้าก่อนแล้วข้าจะให้ยาแก้พิษแก่เจ้า”

ซูอันตอบอย่างเย็นชา “เจ้ายังต่อล้อต่อเถียงกับข้าอยู่เหรอ?” กระบี่ไท่เอ๋อร์เคลื่อนไปที่ศีรษะของเด็กชายพิษแล้ว เขาสงสัยว่าควรจะตัดหูหรือจมูกของเจ้าตัวเล็กก่อนดี

เด็กชายพิษเป็นวายร้ายที่รู้จักกันดี แม้ว่าเขาจะกลัว แต่เขาก็ยังพูดว่า “ถ้าข้าให้ยาแก้พิษเจ้าก่อน เจ้าก็อาจจะฆ่าข้าเพื่อประจบประแจงผู้หญิงคนนั้น ในเมื่อยังไงข้าก็ต้องตาย เราอาจจะตายด้วยกันทั้งหมดก็ได้! การมีสาวงามอันดับหนึ่งของโลกตายไปกับข้าก็ไม่เลวเลย”

ซูอันขมวดคิ้วและตอบว่า “นี่เจ้ากำลังขู่ข้าอยู่เหรอ?”

เขากำลังจะโจมตีเมื่อข่งฉิงพูดอย่างรวดเร็วว่า “พี่ซู โปรดรอสักครู่ เราแพ้การแข่งขันนี้แล้ว ปล่อยเขาเถอะ ข้าจะรับรองว่าเขาจะให้ยาแก้พิษแก่เจ้าอย่างแน่นอน”

เจียนไท่ติงตื่นตระหนก เขาท้วง “ท่านข่ง จะยอมแพ้ง่าย ๆ อย่างนี้ได้ยังไง? ตอนนี้พี่สะใภ้ถูกวางยา จึงไม่มีใครช่วยมันได้! ตราบใดที่เจ้าลงมือ มันไม่มีโอกาสอัญเชิญพระราชโองการเลย!”

ข่งฉิงพูดอย่างเฉยเมยว่า “ข้ารักษาสัญญามาโดยตลอด แพ้แล้วต้องรับผลที่ตามมา จะกลับคำได้ยังไง?”

เขาไม่สนใจเจียนไท่ติงอีกต่อไปหลังจากพูดแบบนั้นและมองไปที่ซูอันแทน “พี่ซู พูดตามตรง ข้าอาจจะไม่ได้ทำแบบนี้ถ้าเป็นคนอื่น แต่เจ้าเป็นเพื่อนที่ดีของหัวหน้าเผ่า นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าปฏิบัติต่อเจ้าด้วยความสุภาพเช่นนี้ ได้โปรดอย่าบังคับให้ข้าทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ”

ทันใดนั้น อวี้เหยียนลั่วก็พูดขึ้นด้วยเสียงสั่นเครือ “ปล่อยเขาไปเถอะ”

เมื่อเห็นว่านางเห็นด้วยซูอันก็ผลักมือของเขาอย่างไม่ตั้งใจและโยนเด็กชายพิษออกไป แขนเสื้อของข่งฉิงปัดออก รับเด็กชายพิษด้วยความนุ่มนวล

ซูอันพูดอย่างจริงจังว่า “ข้าปล่อยเขาไปแล้ว ไหนล่ะ ยาแก้พิษ?”

ข่งฉิงมองดูเด็กชายพิษ เขาพูดด้วยความเย้ยหยัน “ยาแก้พิษปรุงค่อนข้างง่าย เปลือกส้มแห้งสองลูก กระดูกมังกรยาวหนึ่งชิ้นผสมเข้าด้วยกัน เท่านี้ก็รักษาอาการไข้และความไม่สบายทั้งหมดได้”

ผู้ที่อยู่ในถ้ำล้วนเชี่ยวชาญในด้านต่าง ๆ พวกเขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว แก้มของอวี้เหยียนลั่วไหม้เกรียม นางร้องเสียงหลง

เด็กชายพิษหยิบยาออกมาทาที่ขาของเขาในขณะที่ตอบว่า “ฮึ่ม เราทุกคนที่นี่เป็นผู้ชาย เข้าใจอะไรยากเช่นนี้ อะไรคือจุดประสงค์ของการใช้ น้ำนมกระทิง? เพื่อให้สาว ๆ กำหนัดอยากสืบพันธุ์ หึ ๆ เห็นได้ชัดว่าเจ้าใช้ตัวเองเพื่อช่วยนางได้ อย่าบอกนะว่าจะทำยาแก้พิษแล้วพลาดโอกาสที่จะได้อยู่กับสาวงาม?”

ซูอันพูดไม่ออก แม้ว่าคำโต้แย้งของเด็กชายพิษจะฟังดูไร้สาระ แต่เขาก็ไม่สามารถคัดค้านได้

รอยยิ้มที่มีความหมายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กชายพิษเขากล่าวว่า “เลิกแสดงละครได้แล้ว นั่นคือสาวงามอันดับหนึ่งของโลก ผู้ชายคนไหนจะไม่โดนล่อลวง? ข้ายังให้โอกาสที่ดีแก่เจ้า ดังนั้นเจ้าควรขอบคุณข้าแทน อย่าลืมบอกข้าด้วยว่านมของสาวงามอันดับหนึ่งของโลกมีรสชาติเป็นยังไง”

เด็กชายพิษรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเรื่องนั้น เขาลงเอยด้วยการทำงานทั้งหมดนั้นเพียงเพื่อช่วยให้ชายอีกคนเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ ไม่เพียงแต่เขาจะไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ จากการทำอย่างนั้น เขายังถูกทุบตีอีกด้วย ยิ่งกว่านั้น เขาถึงกับเข่าแตก!

สีหน้าของคนเหล่านั้นเปลี่ยนไปอย่างแปลกประหลาด เพื่อนคนนี้เคยดูดนมมาแล้วหลายครั้งก่อนหน้านี้ เขามีความหลงใหลอย่างมากกับนมใช่ไหม? แต่เมื่อมองร่างไร้เดียงสาของเขา นั่นก็ดูเหมือนจะเข้าใจได้เช่นกัน

ข่งฉิงขมวดคิ้ว ผู้ชายคนนี้ติดพันความตายหรือไง? อาจเป็นความผิดของข้าเองที่ไม่อธิบายสิ่งต่าง ๆ ให้ชัดเจนเพียงพอ เขาไม่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้าเผ่ากับชายคนนี้เหรอ?

เฮ้อ เขากำลังพยายามจัดแจงเตียงนอนให้คนที่หัวหน้าเผ่าโปรดปรานกับผู้หญิงคนอื่น! ข้าสงสัยว่าหัวหน้าเผ่าจะโกรธแค่ไหน

แต่ด้วยสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่มีอะไรที่เขาทำได้

เจียนไท่ติงตกใจและโกรธมาก “ไอ้สารเลว เจ้าจะทำยาพิษโดยไม่ปรุงยาแก้พิษติดตัวไว้ได้ยังไง! เห็นได้ชัดว่าเจ้าต้องการให้โลกทั้งใบตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย!”

เขาเป็นคนที่ไม่อยากเห็นฉากนั้นที่สุด แม้ว่าเขาคิดว่าพี่สะใภ้เคยนอนบนเตียงเดียวกับผู้ชายคนนั้นมาแล้ว แต่เขาจะปล่อยให้ทั้งคู่ทำอีกครั้งต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร

เด็กชายพิษไม่มีความสุขเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาเย้ยหยัน “ข้าขอแนะนำให้เจ้าสนใจเรื่องของตัวเอง ผู้ชายที่มีความสามารถและผู้หญิงที่งดงามเหมาะสมกันต้องการความคิดเห็นของเจ้าหรือไม่? เจ้าคงเป็นคนหนึ่งที่อยากจะ’รักษา’สาวงามผู้นี้ด้วยตัวเองใช่ไหม? แต่ดูสิว่าตอนนี้เจ้าดูน่าสมเพชแค่ไหน เจ้าจะไปรักษาใครได้”

………………..