เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 224 ผีถ้วยแก้ว (1)

บทที่ 224 ผีถ้วยแก้ว (1)

พ่อแม่ของจงเฉิงฮุ่ย คนหนึ่งเป็นผู้บริหารบริษัท ส่วนอีกคนเป็นครูมัธยม ซึ่งปกติจะให้ความสำคัญกับการศึกษาของลูกเป็นพิเศษ

เพราะฉะนั้น ช่วงหกปีในวัยมัธยมของจงเฉิงฮุ่ยจึงอยู่ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่กดดัน เพื่อให้เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยตามความปรารถนาของพ่อแม่ได้สำเร็จ

เธอรู้สึกโล่งใจ โยนตำราเรียนทิ้ง และค้นพบว่าชีวิตมหาวิทยาลัยช่างมีสีสัน

จงเฉิงฮุ่ยทุ่มสุดตัว เธอสังสรรค์กับเพื่อนร่วมหอพักและเพื่อนในชมรมอย่างเต็มที่ ปลดปล่อยความเก็บกดทั้งหมด

“เมื่อสัปดาห์ก่อน ฉันกับเพื่อนร่วมหอไปเล่นเกมบทละครฆาตกรรม*[1]…” จงเฉิงฮุ่ยเล่าถึงชีวิตในมหาวิทยาลัยของเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้สีหน้าเธอกลับซีดเผือดราวกับคนที่หวาดกลัวสุดขีด

“ชื่อบทละครนั้นคือ ‘ฮุ่ยจื่อ’ ไม่รู้ว่าใครเคยเล่นบ้าง เป็นเรื่องสยองขวัญ มีฉากที่ต้องเล่นผีถ้วยแก้วด้วย…”

จงเฉิงฮุ่ยเม้มปาก ร่างกายสั่นระริก หวาดกลัวจนพูดคำต่อไปไม่ออก

บรรดาชาวเน็ตในไลฟ์สดก็ไม่โง่ ใช้เวลาไม่นานก็เดาได้ว่าเธออาจจะเจออะไรเข้า

[หลังจากพวกคุณเล่นเกมบทละครฆาตกรรมเสร็จ หอพักก็เริ่มมีผี พวกคุณก็สงสัยว่าผีถ้วยแก้วตนนั้นจะตามรังควานพวกคุณใช่ไหม?]

จงเฉิงฮุ่ยพยักหน้าด้วยความยากลำบาก “ใช่ และฉันเห็นเธอแล้ว…”

‘เธอ’ คือใคร

แน่นอนว่าคือผีถ้วยแก้วที่เชิญมาแล้วไม่ยอมไปน่ะสิ!

ชาวเน็ตในไลฟ์สดวิเคราะห์ความหมายของประโยคนี้ คอมเมนต์ก็เด้งขึ้นพุ่งพรวดทันที

[ฉันไม่เคยเล่นเกมบทละครฆาตกรรม ช่วยอธิบายหน่อยสิ ผีถ้วยแก้วคืออะไร?]

[ก็เหมือนกับการเล่นผีปากกา ผีถ้วยแก้วสถิตอยู่ในแก้ว ต้องใช้จิตของเราเชิญมันเข้ามา ถามคำถามมัน ส่วนจะตอบหรือไม่ก็ไม่อาจรู้ได้ เด็กสมัยนี้ใจกล้าจริง อะไรก็กล้าลองเสี่ยงไปหมด]

[บางสิ่งคนเราก็ไม่ควรไปแตะต้องจริง ๆ ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้จึงลองเล่นเกมบทละครแบบนี้กับเพื่อน ๆ ด้วย หลังจากนั้นเจ้าของร้านหลายคนต่างก็พูดว่าเจอสิ่งอัปมงคล แนะนำให้ไปหาพวกหมอผีดู ฉันขี้กลัวก็เลยไปหาอาจารย์ที่วัด แต่เพื่อนฉันใจกล้าไม่ไปหาหมอผี ผลคือต้องฝันร้ายอยู่หลายวัน หลังจากนั้นพวกเราไม่กล้าเล่นอะไรแบบนี้อีกเลย]

จงเฉิงฮุ่ยแทบร้องไห้ด้วยความกลัว “ฉันไม่อยากเล่นเลย แต่เพื่อนร่วมหอขอให้ฉันไปด้วย ฉันก็ไม่อยากปฏิเสธเธอจึงได้ไปด้วยกัน แต่ไม่คิดว่า…”

“เฉิงฮุ่ย ก่อนหน้านี้ฉันไปเที่ยวเล่นกับเธอเสมอ ตอนนี้ฉันชอบเกมบทละครฆาตกรรมมาก เธอมาลองเล่นเป็นเพื่อนฉันหน่อยจะเป็นอะไรไป” เพื่อนร่วมหอชื่อเซี่ยอวี่พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

แม้จงเฉิงฮุ่ยเป็นคนชอบอ่านหนังสือ แต่เธอไม่ใช่คนโง่

เธออ้าปากค้าง พยายามจะอธิบายว่าแท้จริงแล้ว การเที่ยวเล่นก่อนหน้านี้ล้วนเป็นความคิดของเซี่ยอวี่ แล้วทำไมถึงกลายเป็นอีกฝ่ายที่ต้องคอยมาเที่ยวเล่นเป็นเพื่อนเธอได้?

พอคำพูดมาถึงริมฝีปากแล้ว แต่กลับไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรคิดมาก จึงได้แต่พยักหน้าโดยดี

จนกระทั่งถึงตอนที่ต้องเล่นผีถ้วยแก้ว จงเฉิงฮุ่ยอยากขอถอนตัว แต่เซี่ยอวี่กลับตื่นเต้นมาก พยายามดึงแขนเธอไว้ไม่ให้เธอคิดหนี

เซี่ยอวี่เป็นผู้ดำเนินการในการเล่นครั้งนี้ ดูเหมือนเธอจะศึกษาข้อมูลมาล่วงหน้า จึงเตรียมอุปกรณ์เล่นผีถ้วยแก้วไปพลางอธิบายว่า “ตอนที่เชิญผีมา ทุกคนต้องตั้งจิตอธิษฐานให้บริสุทธิ์ เมื่อเชิญผีมาแล้ว เราต้องให้ความเคารพ ห้ามถามคำถามที่เกี่ยวข้องกับเรื่องส่วนตัวของผี เมื่อเล่นเสร็จแล้ว เราต้องส่งผีกลับไปอย่างสุภาพ และปฏิบัติตามคำแนะนำของมัน…”

จงเฉิงฮุ่ยมึนงง ในหัวเต็มไปด้วยเรื่องผีสาง จนถูกเซี่ยอวี่จับมือของเธอไปโดยไม่รู้ตัว

นิ้วชี้ของเธอค่อย ๆ สัมผัสกับก้นแก้วที่คว่ำอยู่

ขั้นตอนการเชิญผีถ้วยแก้วเริ่มขึ้นแล้ว

เซี่ยอวี่กล่าวพึมพำ “ผีถ้วยแก้วมาเร็ว ๆ ผีถ้วยแก้วมาเร็ว ๆ…”

เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง แต่ละวินาทีช่างยาวนาน

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ในที่สุดจงเฉิงฮุ่ยก็ได้ยินเสียงใครบางคนเรียกชื่อฮุ่ยจื่อ

เธอเบิกตากว้างราวกับถูกผีหลอก แรงอำนาจน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายจากก้นแก้วอยู่ที่ใต้ปลายนิ้วของเธอ

ผีถ้วยแก้วมาแล้ว!

[โอ้โห น่ากลัวชะมัด ฉันนึกว่าเรื่องพวกนี้มีแต่ในหนังกับละคร แต่ที่ไหนได้ ของจริงก็ยังมีด้วย! พอฟังเธอเล่าแล้วฉันแทบจะเป็นลม…]

“โลกนี้กว้างใหญ่ มีเรื่องแปลก ๆ อีกมากมาย อย่าลบหลู่เทพเจ้า อย่าไปยุ่งเรื่องของผี” เฝ่ยไป๋ลู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา นัยน์ตาไร้อารมณ์ เมื่อเธอกล่าวจบ เหล่าผู้ชมต่างพากันเห็นด้วย

เป็นอย่างที่ชาวเน็ตกล่าวไว้ คนแก่ผูกคอตายคงเพราะเบื่อชีวิตเต็มทีแล้ว แต่โลกนี้ยังมีเรื่องสนุก ๆ อีกมาก ทำไมต้องไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้ด้วย

จงเฉิงฮุ่ยเสียใจมาก ในเวลาเพียงหนึ่งอาทิตย์ เธอถูกทรมานจนสภาพดูไม่ได้ “หลังจากเชิญผีถ้วยแก้วไปแล้ว พวกเราก็ทำตามขั้นตอนเพื่อส่งเธอกลับ ฉันคิดว่าเธอไปแล้ว แต่เธอไม่ได้ไปไหนเลย…”

“หลังจากที่เกมบทละครฆาตกรรมจบลง คุณก็รู้สึกเหนื่อยล้า อ่อนเพลีย ตอนกลางคืนนอนไม่หลับ และผวาตกใจง่าย ตอนนี้สีหน้าของคุณหมองคล้ำ เบ้าตาลึกและคล้ำเล็กน้อย แววตาก็ไร้แววและเหม่อลอย คุณทรมานมาก สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นอาการของการที่พลังหยินเข้าสู่ร่างกาย คุณบอกว่าผีถ้วยแก้วยังไม่ไปไหนและยังอยู่กับคุณใช่ไหม? ”

เฝ่ยไป๋ลู่พูดต่อจากที่เธอพูดค้างไว้ จงเฉิงฮุ่ยพยักหน้า

เธอจ้องมองเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยความหวัง “คุณสตรีมเมอร์ คุณเห็นเธอใช่ไหม คุณช่วยไล่เธอออกจากตัวฉันได้หรือเปล่า ฉันไม่อยากลืมตาขึ้นมากลางดึกแล้วเห็นเงาคนยืนอยู่ข้างเตียง…”

“ฉันไม่เห็นเธอ แต่เรื่องของคุณก็ไม่ใช่เรื่องยาก” เฝ่ยไป๋ลู่จ้องหน้าจงเฉิงฮุ่ยอย่างจริงจัง พลางถาม “ชื่อของคุณมีคำว่าฮุ่ย ตัวหลักในเกมบทละครฆาตกรรมก็ชื่อฮุ่ยจื่อ คุณคิดว่าเสียงที่คุณได้ยินในตอนนั้นเป็นเสียงเรียกของใคร คุณแน่ใจหรือว่าเป็นเสียงของผีถ้วยแก้ว”

คำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่เรียกเหงื่อเย็นของจงเฉิงฮุ่ยได้ทันที

ฮุ่ยกับฮุ่ยจื่อ ออกเสียงเหมือนกัน แต่ต่างกันแค่ตัวเดียว*[2]

นี่เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า

สามคำถามติดต่อกันของเฝ่ยไป๋ลู่เหมือนค้อนหนักทุบบนหัวของจงเฉิงฮุ่ย

[ไม่ต้องสงสัยแล้ว เป็นเพื่อนร่วมหอของคุณแน่ ๆ! ทำไมเธอต้องชวนคุณไปเล่นเกมด้วย ทำไมต้องเลือกบทละครผี ๆ อย่างฮุ่ยจื่อ ทำไมไม่ปล่อยให้คุณไป ทำไมถึงคลั่งไคล้สนใจเรื่องการเชิญผีถ้วยแก้วขนาดนั้น เพื่อนร่วมหอของคุณนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ!]

[ผมก็คิดว่าเพื่อนร่วมหอก็มีข้อน่าสงสัยเยอะมาก คุณควรลองคุยกับเพื่อนร่วมหอให้ดี ๆ สิ เธอรู้เรื่องผีถ้วยแก้วดีขนาดนี้ ต้องมีวิธีทำให้ผีมารังควานคุณแน่ ๆ!]

[แต่น่าแปลก คุณเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยได้ไม่นาน แต่ดูจะสนิทกับเพื่อนร่วมหอมาก มีเรื่องบาดหมางอะไรลึกซึ้งขนาดที่เพื่อนร่วมหออยากทำร้ายคุณแบบนี้]

[มิตรภาพจอมปลอมยังไงละ]

“ฉันนึกออกแล้ว! เสียงที่ฉันได้ยินตอนนั้นไม่ใช่เสียงผีถ้วยแก้ว แต่เป็นเสียงคนพูดอยู่ข้างหูฉัน” จงเฉิงฮุ่ยลุกพรวด สีหน้าไร้อารมณ์ เธอคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา “เซี่ยอวี่อยู่ข้างห้อง ฉันจะไปถามเธอให้รู้เรื่อง!”

เฝ่ยไป๋ลู่พยักหน้าเล็กน้อย “ก็ควรจะถามให้รู้เรื่อง”

[ท่าทีของสตรีมเมอร์ชัดเจนมาก เรื่องทั้งหมดนี้จะต้องเป็นแผนการของเพื่อนร่วมหอแน่]

[ไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนร่วมหอถึงต้องหาเรื่องใช้ผีถ้วยแก้วมาทำร้ายเพื่อนตัวเอง เป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยเดียวกันแท้ ๆ อยู่ด้วยกันอย่างสันติไม่ได้เหรอ]

[มีผมคนเดียวหรือเปล่าที่รู้สึกตื่นเต้น ผีถ้วยแก้วมีจริงเหรอ ถ้าอย่างนั้นเรื่องผีอำก็ต้องมีด้วยสิ ล่าสุดผมเองก็เป็นหัวหน้าชมรม ได้ส่งข้อความไปในกลุ่มว่าจะพาชมรมไปเล่นเกมบทละครฆาตกรรมที่ร้านในวันหยุด แล้วผมก็ตั้งใจเลือกเรื่องสยองขวัญที่ต้องเล่นกับผีอำโดยเฉพาะ ฮ่า ๆ]

[ขอจุดธูปให้สักหน่อย ขอให้คุณยังมาดูการไลฟ์สดของสตรีมเมอร์ในสัปดาห์หน้าได้นะ]

[ไม่ต้องห่วง ผมเป็นคนพลังหยางสูงตั้งแต่เด็ก ไม่กลัวอะไรพวกนี้หรอก แล้วผมก็จะไลฟ์สดด้วย ใครที่อยากดูก็ติดตามผมได้เลย! ผมจะพาคุณไปเล่นผีถ้วยแก้ว!]

ในช่องถ่ายทอดสดมักจะมีคนที่ไม่กลัวตายอยู่เสมอ และยังมีกลุ่มคนที่คอยให้การสนับสนุนอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

[1] เกมบทละครฆาตกรรม หรือ Script Murder คือการไขปริศนาฆาตกรรมที่มีลักษณะเป็นบทละครจำลองสถานการณ์การสืบสวนคดีฆาตกรรมเสมือนจริงที่เกิดขึ้น ซึ่งผู้เล่นจะไขคดีตามการตีความ และให้เหตุผลเพื่อค้นหาฆาตกร

[2] ‘ฮุ่ย’ จากชื่อจงเฉิงฮุ่ย คือ 慧 ซึ่งแปลว่าภูมิปัญญา ส่วนฮุ่ยจื่อคือ 惠 แปลว่าความกรุณา