เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 2933 แพ้แน่นอน / ตอนที่ 2934 แพ้การประลอง
ตอนที่ 2933 แพ้แน่นอน
แม้จะเห็นไม่ชัด แต่เค้าโครงรูปร่างคนที่เห็นได้รางๆ นั่น โดยเฉพาะสีแดงที่สะดุดตา แม้จะมีม่านผลึกหินกั้นอยู่ก็ไม่อาจบดบังได้
บางทีอาจเพราะรู้สึกได้ถึงสายตาของอีกฝ่าย เซวียนหยวนโม่เจ๋อขมวดคิ้ว เขาจ้องไปที่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาไม่พอใจ ด้วยรูปโฉมของเฟิ่งจิ่ว ง่ายมากที่จะถูกหมายตา โดยเฉพาะเมื่อแต่งกา ายในชุดสตรี
สายตาของเฟิ่งจิ่วจับจ้องไปที่หนึ่งคนหนึ่งสัตว์ร้ายในกรงข้างล่างนั่น ก่อนจะหันไปถามเซวียนหยวนโม่เจ๋อว่า “ท่านว่าการประลองครั้งนี้สัตว์ร้ายจะชนะหรือผู้ฝึกตนจะชนะ?”
“สิงโตสองหัวจะชนะ” เซวียนหยวนโม่เจ๋อบอก ก่อนหันไปถามนางว่า “จะลงเดิมพันหน่อยหรือไม่”
เฟิ่งจิ่วเม้มปากยิ้ม “ในเมื่อท่านว่าอย่างนี้แล้ว เช่นนั้นก็ลงหน่อยเถอะ!” นางยิ้ม ก่อนหันไปถามหญิงสาวที่กำลังนวดขาให้นาง “เดิมพันต่ำสุดอยู่ที่เท่าไร”
“ต่ำสุดเริ่มต้นที่ห้าร้อยเหรียญทอง ขอแค่หยิบแผ่นป้ายแล้วเดินไปตะโกนจำนวนเหรียญทองที่ต้องการลงเดิมพันก็พอเจ้าค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“อย่างนั้นพวกเราลงสี่พันเหรียญทองก็แล้วกัน! พวกเรามาที่นี่ใช้เงินไปแล้วตั้งสี่พันเหรียญทองนะ!” นางยิ้มๆ ก่อนจะสั่งให้เหลิ่งหวายกป้ายเดิมพัน
เหลิ่งหวาถือป้ายเดิมพันเดินข้างหน้า ตะโกนว่าฝ่ายสีเขียวชนะ ลงเดิมพันสี่พันเหรียญทอง ผ่านไปไม่นาน ก็ได้ยินเสียงสะท้อนของเขาดังขึ้นในสนาม
“แขกหมายเลขเก้าเดิมพันฝ่ายสีเขียวชนะ ลงเงินจำนวนสี่พันเหรียญทอง”
เมื่อได้ยินดังนั้น มีหลายคนหันไปมองที่ห้องหมายเลขเก้า เพียงแต่เห็นคนข้างในไม่ชัด เห็นเพียงแค่เงาร่างรางๆ เท่านั้นทว่าเงาร่างสีแดงนั่น แม้จะมีม่านไข่มุกกั้นอยู่ ก็ยังดูออก ถึงความสง่างาม
“แขกหมายเลขสิบสามเดิมพันฝ่ายสีแดงชนะ ลงเงินจำนวนสองพันเหรียญทอง”
“แขกหมายเลขห้าเดิมพันสีเขียวชนะ ลงเงินจำนวนห้าร้อยเหรียญทอง”
“แขกหมายเลขหนึ่งเดิมพันสีแดงชนะ ลงเงินจำนวนสามพันเหรียญทอง”
“แขกหมายเลขสิบเจ็ดเดิมพันสีแดงชนะ ลงเงินจำนวนหนึ่งพันเหรียญทอง”
ผ่านไปไม่นาน เสียงประกาศการลงเดิมพันของแขกแต่ละห้องดังก้องอยู่ในสนาม ส่วนมากลงเดิมพันให้นักดาบสองคมเป็นฝ่ายสีแดงชนะ อย่างไรเสีย คนคนนี้ก็ไม่เคยพ่ายแพ้ในการประลองกับสั ตว์ร้ายมาก่อนเลยสักครั้ง ในสายตาของทุกคน เขาจะต้องชนะอย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงไม่คิดว่าฝ่ายสีเขียวจะเป็นผู้ชนะในการประลองครั้งนี้
มีคนหัวเราะหยันว่า “แขกห้องหมายเลขเก้า การเดิมพันของเจ้าคงสูญเปล่าแล้ว เจ้าต้องเสียเงินสี่พันตำลึงไปเปล่าๆ แล้วล่ะ”
“ฮ่าๆ แม่นางห้องหมายเลขเก้าหรือ ข้าดูแล้วเหมือนจะเป็นหญิง แม่นางจะออกมาแสดงตัวหน่อยหรือไม่เล่า”
ได้ยินเสียงหยอกล้อดังมาจากรอบๆ เฟิ่งจิ่วหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ เห็นเขาสีหน้าดำคล้ำไม่พอใจจึงบอกว่า “ท่านว่า พวกเราควรเพิ่มเงินหน่อยดีหรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วม้วนปอยผมเล่น ไม่รอคำตอบจากเซวียนหยวนโม่เจ๋อ นางยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อจะเล่น อย่างนั้นก็เอาให้ท้าทายหน่อย เพิ่มเงินเดิมพันไปอีกหกพันเหรียญทองก็แล้วกัน!”
หญิงสาวที่กำลังนวดขาให้เฟิ่งจิ่วตะลึงค้าง นางเงยหน้ามองเฟิ่งจิ่วอย่างอึ้งๆ หนึ่งหมื่นเหรียญทอง? คุณหนูท่านนี้รู้หรือไม่ว่าหนึ่งหมื่นเหรียญทองเป็นเงินเท่าไร? หนำซ้ำ นางมาก กับคุณชายท่านนี้ไม่ใช่หรือ? ใช้เงินสิ้นเปลืองเช่นนี้ คุณชายท่านนี้จะไม่ห้ามหน่อยหรือ?
นึกมาถึงตรงนี้ นางอดหันไปมองชายชุดคลุมสีดำที่กำลังหน้าดำคร่ำเครียดไม่ได้ เห็นเขาเผยสีหน้าไม่พอใจ และยังขมวดคิ้วเล็กน้อย นางอดคิดในใจไม่ได้ว่า ‘ดูสิ แม้จะรักหญิงชุดแดงคน นี้มากแค่ไหน ชายหนุ่มคนนี้ก็ยังไม่ชอบที่นางใช้จ่ายฟุ่มเฟือยและสิ้นคิดเช่นนี้อยู่ดี’
ทว่าชั่วอึดใจต่อมา เมื่อนางได้ยินสิ่งที่ชายชุดคลุมดำสีหน้าเย็นชาเอ่ยปาก นางก็อึ้งตาค้างไปในทันที เหตุใดจึงไม่เหมือนที่นางคิดไว้เล่า?
………………………………….
ตอนที่ 2934 แพ้การประลอง
“เหลิ่งหวา เพิ่มเงินเดิมพัน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว
“ขอรับ” เหลิ่งหวารับคำ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อเพิ่มเงินเดิมพันจากสี่พันเหรียญทองเป็นหนึ่งหมื่นเหรียญทอง
“แขกหมายเลขเก้าเพิ่มเงินเดิมพัน…”
เมื่อเสียงนั้นดังก้องสะท้อนในหูของทุกคน พวกเขาก็ตะลึงงัน คิดในใจว่าอีกฝ่ายคงเป็นทายาทตระกูลร่ำรวย แค่พวกเขากระตุ้นเท่านี้ก็เพิ่มเงินเดิมพันแล้ว? ดูท่าทางคงจะไร้สมอง
แต่กลับไม่รู้ว่าเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วนั้นฉลาดเป็นกรด อย่างไรเสีย พวกเขาก็ดูออกว่าผู้ฝึกตนคนนั้นมีอาการบาดเจ็บภายใน ด้วยสภาพร่างกายเช่นนั้น หากต้องสู้กับสิงโตสองหั วที่โหดเหี้ยมตัวนั้น อย่างไรก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย
ด้วยเหตุนี้ หลังจากเสียงระฆังดังขึ้น ประตูเหล็กนิลก็เปิดออก สิงโตสองหัวคำรามลั่นก่อนจะพุ่งใส่ผู้ฝึกตนคนนั้น สิงโตสองหัวคำรามออกมาพร้อมกัน แรงกดดันอันทรงพลังทำให้อากาศสะ ะท้านสะเทือน
กระบี่สองเล่มในมือของผู้ฝึกตนคนนั้นขยับพร้อมกัน พลังกระบี่อันดุดันฟาดฟันออกไป แต่สิงโตสองหัวกลับหลบได้ มันพุ่งเข้าไป กรงเล็บคมกริบพาดผ่านกลางอากาศกลายเป็นกระแสพลังหลา ายเส้น
กรงเล็บที่แหลมคมเหมือนดาบข่วนไหล่ของผู้ฝึกตนคนนั้น แขนเสื้อฉีกขาดออกมาพร้อมกับเนื้อหนังของเขา เสียงกรีดร้องดังลั่นสนาม เพียงแต่เขาไม่มีเวลาตรวจสอบบาดแผล เขารีบตีลังกาเพื่ อเพิ่มระยะห่างจากสิงโตสองหัวทันที จากนั้นจึงค่อยก้มดูแผลแวบหนึ่ง
รอยกรงเล็บลึกๆ ปรากฏอยู่บนแขนของเขาหลายเส้น ทั้งแขนเสื้อและเนื้อหนังฉีกขาดออกมา บาดแผลเหวอะหวะ เลือดไหลอาบ กลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นกระจายไปทั่วกรงเหล็ก กระตุ้นให้สิงโตสอ องหัวตัวนั้นยิ่งตื่นตัวและโหดร้ายยิ่งขึ้น
“โฮก!”
เสียงคำรามสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน หากไม่แยกแยะอย่างละเอียดก็ยากที่จะฟังออกว่าเสียงดังมาจากสิงโตหัวไหน ยามเห็นผู้ฝึกตนคนนั้นถูกข่วนไหล่จนเนื้อหนังฉีกเหวอะหวะ บรรดาแขกใน ห้องก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว
“ทำไมจึงช้าลงได้เล่า? แค่การโจมตีนั้นก็ยังหลบไม่พ้น?” มีคนเลิกผ้าม่านไข่มุกขึ้นแล้วยืนเกาะรั้วกั้นมองลงไปข้างล่าง พวกเขาจ้องมองการต่อสู้ด้านล่างด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง
แม้เงินสองสามพันเหรียญไม่ได้ถือว่ามากมายอะไรสำหรับพวกเขา แต่เงินนั้นเรื่องเล็ก ขายหน้าสิเรื่องใหญ่
ในห้องหมายเลขเก้า เฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อจิบชาอย่างสบายใจขณะดูการต่อสู้ข้างล่างไปด้วย ไม่ใช่เพราะพวกเขาเลือดเย็นที่เอาชีวิตของผู้ฝึกตนคนนั้นมาเดิมพัน แต่ด้วยสายตาการ รอ่านคนของทั้งสอง ย่อมมองออกว่าผู้ฝึกตนคนนั้นไม่ใช่คนดีแต่อย่างใด
สายตาของคนคนนั้นเย็นชาและอำมหิตอย่างถึงที่สุด กลิ่นคาวเลือดรอบตัวก็เข้มข้นมาก นั่นเป็นกลิ่นอายของคนที่มือเปื้อนเลือดและสังหารคนเป็นว่าเล่นเท่านั้นที่มี ในเมื่อต่อสู้กับ บสัตว์ร้ายตัวนั้น พวกเขาย่อมต้องเลือกเดิมพันข้างผู้ที่แข็งแกร่งกว่า
เป็นไปดังคาด ผ่านไปไม่นาน เสียงกรีดร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลังจากที่ถูกสัตว์ร้ายตัวนั้นโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส ความเร็วของผู้ผึกตนคนนั้นก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายเต็มไปด้ว วยรอยเลือดกระดำกระด่าง ครั้นเห็นว่าความพ่ายแพ้และชัยชนะเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แขกในห้องอื่นๆ ต่างหันไปมองที่ห้องหมายเลขเก้าด้วยสายตาแปลกๆ
แขกหมายเลขเก้ารู้ได้อย่างไรว่าสิงโตสองหัวนั่นจะชนะการประลองในครั้งนี้? เพราะอย่างไรเสีย นับตั้งแต่เข้าร่วมการประลองกับสัตว์ร้ายมาทั้งหมดยี่สิบกว่าสนาม นักดาบสองคมก็ยังไม่ เคยพ่ายแพ้เลยสักครั้ง นึกไม่ถึงว่าวันนี้กลับแพ้เสียได้
การประลองสัตว์ร้ายครั้งนี้ จบลงท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวน ครั้นเห็นสิงโตสองหัวตัวนั้นทำท่าจะพุ่งเข้ามาอีกครั้ง นักดาบสองคมรีบบีบป้ายหยกในมือให้แตก พริบตาเดียวเขาก็ไปป ปรากฏตัวอยู่นอกกรงสัตว์ร้าย ก่อนจะล้มลงไปอย่างหมดแรง
YOU MAY ALSO LIKE
