เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3051 สัตว์เทวะ / ตอนที่ 3052 สังหาร
ตอนที่ 3051 สัตว์เทวะ
เขาจ้องรอยแผลเป็นที่อยู่ตรงหางตาของนาง ก่อนเอ่ยว่า “โฉมหน้าอย่างเจ้า จะให้ไปปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนคงไม่ได้แล้ว อย่างนั้นก็ทำได้เพียงเป็นอาจารย์สอนพิณอยู่เบื้องหลัง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือคนของหอหญิงงามแล้ว”
เขาเงียบลงก่อนจะหรี่ตา จ้องนางด้วยสายตาอันตราย “แต่เพื่อเป็นการทำโทษที่เจ้าหลอกหอหญิงงาม พวกข้าจะประทับตราทาสลงบนใบหน้าของเจ้า ข้าคิดว่าเจ้าคงไม่คัดค้านกระมัง?”
เขาโบกมือสั่งให้คนเอาตราประทับทาสเข้ามา ขอเพียงประทับลงไป ตราทาสก็จะเด่นหราอยู่บนใบหน้าของนาง ไม่อาจลบเลือนไปชั่วชีวิต
ครั้นเห็นตราประทับทาสถูกนำเข้ามา ฉินซินมีท่าทางลนลานขึ้นมาในที่สุด “พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนี้! ข้าจะคืนรางวัลให้พวกเจ้า!”
“หึๆ เจ้าคิดว่าหอหญิงงามของเราขาดแคลนของแค่นั้นหรือ” ชายวัยกลางคนยิ้มเย็น ก่อนจ้องมองนาง “นี่คือสิ่งที่ต้องชดใช้เมื่อเจ้าหลอกลวงหอหญิงงาม ข้าจะทำให้เจ้ารู้ คนบางคนเจ้าก็ไม่ควรไปยุ่งด้วย ไม่ควรไปหลอกลวงตั้งแต่แรก”
เห็นชายวัยกลางคนรับตราประทับทาสมาจากผู้ฝึกตนคนหนึ่ง ก่อนจะย่างกรายเข้ามาทีละก้าวๆ นางเริ่มดิ้นขัดขืน เพียงแต่ ถูกผู้แข็งแกร่งกุมตัวไว้จึงทำให้ไม่อาจหลุดพ้นจากพันธนาการได้
“หน้าเจ้ามีรอยแผลเป็นอยู่แล้ว อย่างนั้นก็ประทับตราทาสลงบนหน้าผากของเจ้าก็แล้วกัน” ชายวัยกลางคนว่า เขาเสยปอยผมที่ร่วงลงมา หมายจะประทับตราทาสลงไป
“โฮก!”
เสือร้ายที่นั่งสังเกตอยู่บนรั้วนานแล้วคำรามเสียงดัง ร่างกายเล็กๆ ของมันกระโจนลงมาจากข้างบน เงื้อกรงเล็บแหลมๆ ตวัดใส่ชายวัยกลางคนที่ถือตราประทับไว้ในมือ
“ซี๊ด!”
ชายวัยกลางคนร้องด้วยความเจ็บปวด เขาสูดปาก เลือดไหลจากมือ ทำให้ตราประทับในมือหลุดตกพื้นไปด้วย ในขณะที่เขาถอยหลัง เสือร้ายตัวนั้นก็ใช้กรงเล็บตะปบผู้ฝึกตนที่คุมตัวฉินซินไว้ ฉินซินเห็นว่ามีโอกาส จึงรีบหนีจากพันธนาการของพวกเขา และถอยหนีทันที
นางมองเสือร้ายตัวนั้นด้วยความตกตะลึง จำได้ว่านี่คือสัตว์ร้ายที่แปลงร่างเป็นแมวของชายชุดเขียวคนนั้น เพียงแต่พวกเขาไปจากที่นี่แล้วไม่ใช่หรือ? เหตุใดเจ้าแมวน้อยตัวนี้ยังตามนางมาที่นี่อีก?
“สัตว์ร้ายตัวนี้มาจากไหน? ฆ่ามันเสีย!” ชายวัยกลางคนกุมมือที่ถูกข่วน ก่อนจะสั่งด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้ฝึกตนที่อยู่แถวนั้นพากันล้อมวงเข้ามา ไล่ต้อนหนึ่งคนหนึ่งสัตว์ร้ายไปที่มุมห้อง เจ้าเสือร้ายจ้องทหารพร้อมอาวุธเหล่านั้นที่กำลังย่างกรายเข้ามาทีละก้าวๆ มันส่งเสียงคำรามในลำคอ ชั่วพริบตาต่อมา มันสะบัดขนก่อนกลายร่าง กลับมาอยู่ในร่างที่ใหญ่โตกำยำเช่นเดิม
“กรร!”
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังสะท้านสะเทือนไปทั้งหอหญิงงาม คนในเมืองต่างก็ได้ยินเสียงคำรามนั้น เพราะเสียงคำรามของสัตว์ร้ายไม่ได้ดังเหมือนเสียงของสัตว์ทั่วไป คำรามเพียงครั้งเดียว ผู้ฝึกตนทั่วทั้งเมืองนี้ล้วนแตกตื่น โดยเฉพาะเหล่าสัตว์เลี้ยงตัวเล็ก หรือแม้กระทั่งสัตว์ร้ายตัวน้อย พวกมันรีบมุดเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเจ้านายพวกมัน หรือไม่ก็หมอบสั่นอยู่บนพื้น
“สะ…สัตว์เทวะ!”
ชายวัยกลางคนคนนั้นตกตะลึง ก่อนรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว พลางจ้องสัตว์เทวะที่กลับมาอยู่ในร่างเดิมด้วยความตกใจระคนสงสัย ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง
“ซี๊ด! สัตว์เทวะจริงๆ ด้วย! ทั้งยังเป็นสัตว์เทวะเสือระดับหกอีกด้วย! มันมาจากไหนกันเนี่ย?”
ชั่วขณะนั้น พวกเขาทั้งตกตะลึง ทั้งตื่นเต้น สัตว์เทวะอย่างนี้ หากจับได้ล่ะก็…
………………………………….
ตอนที่ 3052 สังหาร
“เร็ว! จับสัตว์เทวะตัวนี้เสีย! ใครจับได้ข้าจะตบรางวัลอย่างงาม!” เขาพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น ส่วนตนเองกลับถอยหลัง และให้ผู้ฝึกตนคนอื่นก้าวเข้าไปแทน ทว่าในเวลานี้ เสียงของใครคนหนึ่งกลับดังขึ้นอย่างไม่รู้เวล่ำเวลา
“คึกคักจริงๆ!”
ครั้นได้ยินเสียงนั้น เสือร้ายที่กางกรงเล็บทำท่าจะกระโจนเข้าไปพลันสงบเสงี่ยมลงในทันที มันเดินส่ายหางไปที่มุมกำแพง มองนายท่านที่กำลังนั่งอยู่บนกำแพง สายตาเต็มไปด้วยความดีใจ
ฉินซินได้ยินเสียงนั้นก็อึ้งงันไปเช่นกัน นางหันไปมองชายหนุ่มชุดเขียวที่ปรากฏตัวกะทันหัน สายตาไหวระริกเล็กน้อย
“เจ้าเป็นใคร?”
ชายวัยกลางคนสีหน้าเคร่งเครียด ยกมือสั่งให้คนของตนเองถอยหลัง พอเห็นสัตว์เทวะตัวนั้นเดินไปนั่งหมอบอยู่ข้างกำแพงที่คนคนนั้นนั่งอยู่ สายตาของเขาพลันไหวระริก
เฟิ่งจิ่วที่นั่งอยู่บนกำแพงหันไปมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนพูดคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มว่า “ลงมือกับคนของข้า แล้วยังคิดจะจับสัตว์เทวะตัวน้อยของข้าอีก แต่กลับถามว่าข้าเป็นใครเช่นนั้นหรือ?”
“คนของเจ้า? สัตว์เทวะของเจ้า? หึๆ หญิงนางนี้เป็นคนในเมืองนี้ อยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว สัตว์เทวะตัวนี้ยังไม่ได้ถูกผูกพันธสัญญา จะบอกว่าเป็นของเจ้าได้อย่างไร?” ชายวัยกลางคนแสยะยิ้ม เห็นเฟิ่งจิ่วมาคนเดียว ขณะกำลังคิดจะลงมือนั้นเอง หางตากลับเหลือบไปเห็นแมวน้อยสีดำสลับขาวอีกตัวที่อยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่าย สายตาของเขาไหวระริกอีกครั้ง
สัตว์เทวะอีกตัว? ตัวเมื่อกี้ก็ลายแบบนี้ นี่มัน…
“ตรงนี้ยังมีอีกตัว ไม่ทราบว่าเป็นของเจ้าด้วยหรือเปล่า?” เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก นางตบเสือเทวะที่อยู่ในอ้อมแขนเบาๆ จากนั้นมันก็กระโจนลงไป ประกายแสงพาดผ่าน จากแมวตัวน้อยกลายเป็นเสือร่างกายกำยำ
ร่างกายของเสือเทวะ สูงใหญ่กำยำน่าครั่นคร้าม เมื่อพวกมันทั้งสองตัวยืนตระหง่านอยู่ต่อหน้าพวกเขาด้วยลำตัวสูงใหญ่ลวดลายสีดำสลับขาว แรงกดดันของสัตว์เทวะกระจายไปทั่ว พาให้ผู้คนรอบๆ อกสั่นขวัญแขวน
สัตว์เทวะหนึ่งตัวก็หายากมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเสือเทวะซึ่งเป็นราชาแห่งสัตว์ทั้งปวงเลย หนำซ้ำยังมีถึงสองตัว ชายวัยกลางคนเห็นเสือร้ายสองตัวนี้ก็ตื่นเต้นจนดวงตาแดงก่ำ ความละโมบปรากฏขึ้นในดวงตา
ฉินซินเห็นความละโมบในดวงตาของชายวัยกลางคน อดไม่ได้ที่จะกังวล ทำให้คุณชายที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับนางต้องมามีเรื่องกับหอหญิงงามเพราะนางอย่างนี้ นางทนอยู่เฉยไม่ได้ ด้วยเหตุนี้จึงพูดออกไปว่า “คุณชายรีบไปเสียเถอะ! อำนาจของหอหญิงงามยิ่งใหญ่มาก มากกว่าที่คุณชายจะจินตนาการได้ คุณชายอย่าหาเรื่องใส่ตัวเพราะฉินซินเลย”
เฟิ่งจิ่วหันไปมองคนพูด นางเพียงยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไรมาก แต่หันไปมองชายวัยกลางคน พร้อมถามด้วยสีหน้าเหยียดหยันเล็กน้อยว่า “ดูเต็มตาหรือยัง? สัตว์เทวะสองตัวนี้ใช่ของเจ้าหรือไม่?”
ชายวัยกลางคนบังเกิดจิตสังหาร เขาจ้องเฟิ่งจิ่ว ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “นั่นเป็นสัตว์เทวะของหอหญิงงามที่แอบหนีออกไป! เจ้าเด็กชั่ว! เจ้ากล้าขโมยสัตว์เทวะของหอหญิงงาม! ทหาร! จงสังหารเจ้าเด็กนั่นทันที!”
ฉินซินตกใจหน้าซีดเผือด แต่เมื่อนางเงยหน้าขึ้นไปมองชายชุดเขียว กลับเห็นอีกฝ่ายไม่ได้ตกใจหรือหวาดกลัวแต่อย่างใด เขายังคงนั่งอยู่บนกำแพงอย่างใจเย็นและผ่อนคลาย
“สังหารทันที? ความคิดนี้ไม่เลว”
เฟิ่งจิ่วกอดอก พยักหน้าพลางเอ่ย แต่ในเสี้ยวนาทีที่สิ้นเสียงของนาง เงาร่างที่ราวกับภูตผีพลันพุ่งโฉบออกไป พริบตาเดียวก็ไปปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าชายวัยกลางคน ก่อนจะบีบคอและยกร่างของเขาขึ้นกลางอากาศ
………………………………….
YOU MAY ALSO LIKE
