เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3053 คุณชายโปรดไว้ชีวิต / ตอนที่ 3054 ตัดสินใจ
ตอนที่ 3053 คุณชายโปรดไว้ชีวิต
“เจ้าทำอะไร! ปล่อยเขาเสีย!”
“หากปล่อยเขา เจ้าอาจจะรอด ไม่อย่างนั้นก็ต้องตายสถานเดียว!”
ผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆ ตวาดเสียงกร้าว พวกเขาจ้องเฟิ่งจิ่วเขม็ง ชักดาบแหลมคมออกมา ตั้งท่าเตรียมสู้ทุกเมื่อ ทว่าเฟิ่งจิ่วกลับเหลือบมองคนพวกนั้นอย่างไม่ยี่หระ นางบีบคอของชายวัยกล ลางคนแน่นกว่าเดิม
“คิดว่าข้าไม่กล้าฆ่าเจ้าหรือ?” นางถามด้วยน้ำเสียงแช่มช้า แม้เสียงแผ่วเบา แต่ฟังแล้วกลับทำให้ใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก
“ฆ่าข้า จะ…เจ้าก็ไม่รอดอยู่ดี!”
ชายวัยกลางคนทำท่าเหมือนไม่รู้สึกกลัว ราวกับมั่นใจมากว่านางจะไม่กล้าฆ่าเขา แม้จะถูกบีบคออยู่ทำให้หายใจลำบาก แต่เขาก็ยังพยายามเค้นเสียงพูดออกมาทีละคำๆ
เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้ว สะบัดแขนเสื้อหนึ่งที อสูรกลืนเมฆากระโจนลงมาจากท้องฟ้า ยืนตระหง่านอยู่ตรงกลางพร้อมจ้องผู้ฝึกตนเหล่านั้นด้วยสายตาเย้ยหยันราวกับผู้ที่อยู่เหนือกว่า ครั้นสายต ตาคมปลาบและกระหายเลือดสะดุดเข้าที่เสือเทวะสองตัวนั้น มันก็ชะงักไปเล็กน้อย
“ซี๊ด! สัตว์เทวะขั้นสุดยอด!”
“นะ…นี่มันสัตว์เทวะขั้นสุดยอดนี่!”
“สวรรค์! นี่ข้าเห็นสัตว์เทวะขั้นสุดยอดหรือนี่! โลกนี้มีสัตว์เทวะขั้นสุดยอดอยู่จริงหรือ!”
ผู้ฝึกตนเหล่านั้นอุทานด้วยความตกใจ แรงกดดันของสัตว์เทวะขั้นสุดยอดทำให้ขาของพวกเขาสั่นและอ่อนแรง แต่ละคนต่างพากันถอยหลัง ในลานบ้านเล็กๆ แห่งนี้ กลับมีสัตว์เทวะปรากฏขึ้น นถึงสองตัว ทั้งยังมีสัตว์เทวะขั้นสุดยอดอีกหนึ่งตัว ถึงแม้คิดจะทำลายหอหญิงงามของพวกเขาก็คงไม่มีใครขวางได้แล้ว…
พอเห็นว่ามีสัตว์เทวะขั้นสุดยอดโผล่มาอีกหนึ่งตัว ในที่สุดชายวัยกลางคนก็เริ่มร้อนใจ หน้าของเขาซีดเล็กน้อย แขนทั้งสองข้างลู่แนบลำตัวอย่างอ่อนแรง ลมหายใจก็เหมือนจะค้างอยู่ ที่ลำคอเพราะเฟิ่งจิ่วบีบคอของเขาไว้กลางอากาศ
บางทีแค่สัตว์เทวะสองตัว พวกเขาอาจยังพยายามจัดการเด็กหนุ่มคนนี้ได้ แต่พอมีสัตว์เทวะขั้นสุดยอดโผล่มาอีกตัว เขาก็รู้ได้ทันทีว่าตนเองได้หาเรื่องคนที่ไม่ควรเข้าแล้ว
คนแบบใดกันที่มีสัตว์เทวะสองตัวและสัตว์เทวะขั้นสุดยอดอีกหนึ่งตัว? คนอย่างนี้ เขาสู้ได้เสียที่ไหนกัน? เขาจะสามารถสังหารได้อย่างไร? นึกมาถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาพลันหมดอาลั ยตายอยาก
“คะ…คุณชายได้โปรดไว้ชีวิต…” เขาเค้นเสียงพูดออกมาอย่างยากลำบาก สายตาปรากฏความกลัว
“ไว้ชีวิต? เจ้าไม่คิดว่าสายไปหน่อยหรือ?” เฟิ่งจิ่วกระชับฝ่ามือ หักคอของชายวัยกลางคนคามือ
เสียงร้องครางดังในลำคอ ชายวัยกลางคนสิ้นใจทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความอาฆาต จ้องตรงไปเบื้องหน้า เฟิ่งจิ่วเงื้อมือขว้างศพชายวัยกลางคนออกไป
“บึ้ม!”
ศพถูกขว้างไปที่ใจกลางลานบ้าน แต่กลับไม่มีคนกล้าเข้าใกล้ พวกเขาพากันถอยหลังไปทีละก้าวๆ สัตว์เทวะสองตัว สัตว์เทวะขั้นสุดยอดหนึ่งตัว บวกกับวรยุทธ์ที่ลึกล้ำคาดเดาไม่ได้ ใค ครจะกล้าเข้าไปรนหาที่ตายเล่า?
ฉินซินมองชายชุดเขียวอย่างอึ้งๆ นึกไม่ถึงว่าเขาจะฆ่าชายวัยกลางคนจริงๆ นะ…นั่นผู้ดูแลของหอหญิงงามเชียวนะ เขาฆ่าชายวัยกลางคน เกรงว่าหอหญิงงามคงไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่
“คุณชายท่านนี้”
เสียงชราเสียงหนึ่งดังขึ้นในเวลานี้ องครักษ์ในลานสวนพอได้ยินเสียงนั้นก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก
เฟิ่งจิ่วหันไปมองตามเสียง ก็เห็นชายชรากลุ่มหนึ่งสาวเท้าเข้ามาเร็วๆ ตอนที่เห็นศพกลางลานบ้าน นัยน์ตาพลันหดเล็กลง คิ้วขมวดมุ่น
“คุณชายฆ่าคนในหอหญิงงามของเราด้วยเหตุผลอันใดกัน?” ขณะเอ่ย สายตาของชายชราหันไปจ้องพิจารณาสัตว์เทวะสองตัวและสัตว์เทวะขั้นสูงสุดอีกหนึ่งตัว แม้องครักษ์จะเคยพูดถึงให้ฟัง งแล้ว แต่แวบแรกที่เห็นก็ยังตกใจอยู่
สัตว์เทวะสองตัว สัตว์เทวะขั้นสุดยอดหนึ่งตัวรวมตัวกันอยู่ที่นี่ แม้แต่เขาก็ยังไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน
………………………………….
ตอนที่ 3054 ตัดสินใจ
“คนในหอหญิงงามของพวกท่านจับคนของข้า ยังบอกว่าเจ้าตัวเล็กของข้าเป็นของหอหญิงงาม จ้องจะแย่งไปอีก ยังไม่พอ เขายังออกคำสั่งให้ฆ่าข้าเพื่อปิดปาก ทำไม หรือข้าฆ่าเขาไม่ได้? ?”
สายตาเย็นเยียบหันไปมองที่พวกเขา น้ำเสียงแช่มช้า แต่กลับทำให้คนในหอหญิงงามฟังแล้วใจสั่น สัมผัสได้ถึงไอสังหารรางๆ ของอีกฝ่าย
“หรือว่า ข้าฆ่าเขา พวกท่านก็เลยจะออกคำสั่งฆ่าข้า? หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็ไม่ถือสาที่จะส่งพวกท่านตามเขาไป” นางยกมุมปาก ชำเลืองมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
ชายชรากลุ่มนั้นมีหรือจะไม่เข้าใจความหมายของนาง อีกฝ่ายมีสัตว์เทวะที่แข็งแกร่งอยู่ตรงนี้ถึงสามตัว หนำซ้ำยังมีวรยุทธ์ที่ลึกล้ำยากคาดเดา หากบาดหมางกับคนคนนี้เพื่อคนที่ตาย ยไปแล้วแค่คนเดียว เกรงว่าสุดท้ายอาจเกิดเรื่องที่พวกเขาไม่อาจรับมือได้ แม้จะอยากลงมือกับคนคนนี้ แต่อย่างไรก็ต้องรายงานเบื้องบน ให้เบื้องบนส่งคนลงมา
พวกเขามองหน้ากันแวบหนึ่ง หนึ่งในนั้นยิ้มบอกว่า “คุณชายล้อเล่นแล้ว ผู้ดูแลคนนั้นปกติพฤติกรรมก้าวร้าววางมาดใหญ่โต หากล่วงเกินคุณชายตรงไหน ได้โปรดอย่าถือสา”
“อย่างนั้นก็หมายความว่า ข้าพานางไปได้แล้ว?” เฟิ่งจิ่วยักคิ้วมองพวกเขา
“ฮะๆ แน่นอน คนของคุณชาย คุณชายย่อมต้องพากลับไปได้อยู่แล้ว” ชายชรายิ้มตอบ
“หมายความว่าสัตว์เทวะสองตัวนี้ไม่ได้หลุดออกมาจากหอหญิงงามของพวกท่าน?” นางชำเลืองมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มเยาะ
ชายชราเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนยิ้มแห้งๆ “คุณชายล้อเล่นแล้ว สัตว์เทวะนี้ย่อมเป็นของคุณชายอยู่แล้ว”
เฟิ่งจิ่วโบกแขนเสื้อเก็บอสูรกลืนเมฆาเข้าไปในห้วงมิติ ก่อนหมุนตัวเดินออกไป สัตว์เทวะสองตัวที่อยู่ข้างหลังสะบัดขนเพื่อกลายร่าง กลับไปอยู่ในร่างเจ้าแมวตัวน้อยสองตัวตามเดิ ม จากนั้นก็เดินสะบัดหางตามนางออกไป
ฉินซินชะงักงัน มองคนของหอหญิงงามแวบหนึ่ง จากนั้นก็เดินตามออกไปเช่นกัน
หลังจากที่พวกเขาไป ชายชราพวกนั้นมองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดกับผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆ ว่า “เก็บกวาดให้เรียบร้อย ฝังศพเขาให้ดี”
“ขอรับ” กลุ่มผู้ฝึกตนรับคำ ก่อนจะหามศพนั้นออกจากลานสวน
“พวกท่านคิดว่าอย่างไร?” ชายชราหนึ่งในนั้นมองอีกสองคนที่เหลือ
ชายชราอีกสองคนลูบหนวดตนเอง ครุ่นคิดอย่างเงียบงันก่อนตอบว่า “คนคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา มีสัตว์เทวะสองตัวกับสัตว์เทวะชั้นสุดยอดอีกหนึ่งตัว เกรงว่าจะต่อกรด้วยไม่ง่าย หากเป็ นศัตรูกับเขา เขาจะต้องกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจอย่างแน่นอน”
“แม้จะพูดอย่างนี้ แต่คนคนนี้ฆ่าผู้ดูแลของหอหญิงงาม ทำการอุกอาจเกินไปจริงๆ หากไม่สืบสาวเอาเรื่อง เกรงว่า…”
“สืบสาวเอาเรื่อง? จะสืบสาวเอาเรื่องอย่างไร? ตอนนี้ในหอของเราใครจะกล้าเป็นศัตรูกับเขา? จากที่ข้าดู กว่าจะส่งคนคนนี้ออกไปได้ไม่ใช่เรื่องง่าย หอของเราเสียไปก็แค่ผู้ดูแลคน นนั้นคนเดียว เรื่องนี้จบแต่เพียงเท่านี้ดีกว่า ไม่อย่างนั้นหากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ไม่มีอะไรดีต่อหอหญิงงามของเราเลยแม้แต่น้อย”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราต้องรายงานเรื่องนี้ให้เบื้องบนทราบ ส่วนจะจัดการอย่างไร ปล่อยให้เบื้องบนจัดการเถอะ! เรื่องที่เราต้องทำในตอนนี้คือสืบที่มาที่ไปของคนคนนี้ให้กร ระจ่าง ถึงจะรู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไป”
พวกเขาหารือกันอยู่ที่ลานบ้าน ผ่านไปไม่นาน แต่ละคนก็แยกย้ายกันไปสะสางธุระของตนเอง…
ในอีกด้านหนึ่ง หลังออกจากหอหญิงงาม ฉินซินเดินตามอยู่ข้างหลังสัตว์เทวะเล็กๆ สองตัวนั้น แอบชะเง้อมองเงาร่างที่เดินนำอยู่ข้างหน้าเป็นระยะ มีคำพูดที่อยากจะพูด แต่กลับไม่รู จะเริ่มพูดอย่างไร จึงได้แต่เดินตามไปเงียบๆ
“เจ้าตัดสินใจจะตามข้าไปหรือ?” เฟิ่งจิ่วชะงักเท้า หันหลังกลับไปถามนาง