เซียนหมอหญิงแม่ลูกอ่อน - ตอนที่ 165 สมองมีปัญหาจะนำพาหายนะมาสู่ทั้งตระกูล

เมื่อวาจานี้ถูกกล่าวออกมา…
มือของเยี่ยนจื่อเสาก็บีบกันจนเกิดเสียงดัง กร๊อบ!
อินหลิวเฟิงรีบห้ามพี่ชายท่านนี้เอาไว้ ในเวลาเดียวกันก็วางมาด
แสดงอำนาจของนายน้อยตระกูลอินออกมา ตำหนิเสียงเข้มว่า
“เมื่อใดกันที่กระทั่งอันธพาล หมาแมวทั่วไปก็สามารถมาเข้าร่วมงาน
ประมูลสมบัติล ้าค่าจวินเป่านี้ได้”
“ข้า…” เฉาผิงผิงที่อยู่ชั้นสามคิดจะเปิดหน้าต่างแสดงฐานะของ
ตนเอง!
แต่เฉาอิงเหรินห้ามนางเอาไว้ได้ทันเวลา พร้อมกับเอ่ยขออภัย
ทันที “ขออภัย นายน้อยอิน น้องสาวของข้ามาจากชนบท ไม่รู้
ประสีประสา โปรดอภัยให้ด้วย”

“ให้อภัยคงไม่ไหว ถ้าหากว่าให้ข้าได้ยินน้องสาวของท่านด่าทอ
แขกผู้สูงศักดิ์ของข้าไปเรื่อยอีกครั้ง ตระกูลเฉาแห่งเป่ยเหาก็ถอนตัว
ออกจากกลุ่มเมืองโยวตูเสีย ครั้งนี้ใช้กิจการขนส่งทางน ้าของตระกูล
เฉาเป็นค่าตอบแทนแล้วกัน นับตั้งแต่วันนี้ กิจการขนส่งทางน ้า
ตระกูลเฉาของท่านบนแม่น ้าเย่ว์หมิงเป็นของคุณหนูใหญ่เยี่ยน
ทั้งหมด” อินหลิวเฟิงปล้นชิงอำนาจดูแลกิจการขนส่งทางน ้าของ
ตระกูลเฉาอย่างชัดเจนตรงไปตรงมา
ค่าตอบแทนที่หนักหนาสาหัสเช่นนี้! ทำให้เฉาอิงเหรินหน้าซีด
เผือดในเสี้ยวพริบตา…
เฉาผิงผิงกรีดร้องเสียงแหลมอย่างนั่งไม่ติด “นายน้อยอิน! ท่าน
ทำแบบนี้ไม่ได้นะ ท่าน…”
“แท้จริงแล้ว ข้าทำได้” อินหลิวเฟิงตัดบทพูดเฉาผิงผิง “เจ้าดู
หมิ่นขุนนางขั้นสูงของราชสำนักต่อหน้าฝูงชน ตามกฎหมายต้าซย่า
สามารถลงโทษริบทรัพย์มากกว่าครึ่งของตระกูล หรือประหารสามชั่ว
โคตร ในฐานะที่ข้าเป็นนายน้อยเมืองโยวตู บริหารดูแลเป่ยเหาจึง
สามารถลงโทษแทนโอรสสวรรค์ได้”
เสียงของอินหลิวเฟิงดังชัดราวกับเสียงฟ้าผ่าที่ผ่าลงบนสองพี่
น้องเฉาอิงเหรินจนตกตะลึงในทันที ทั้งยังทำให้ทุกคนในห้องโถง
ประมูลล้วนส่งเสียงอื้ออึง
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ถึงจะมีคนรู้สึกตัวแล้วเอ่ยขึ้นว่า “ขุนนาง
ชั้นสูงของราชสำนัก คุณหนูใหญ่เยี่ยน…หรือว่า! มารดาของ

คุณชายน้อยที่ฉลาดเฉลียวท่านนี้ก็คือผู้ที่เข้ารับตำแหน่งคนใหม่
ของสำนักหมอหลวง…ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน?!”
“อะไรนะ?”
“ฮือฮา…”
ภายในห้องโถงประมูลฮือฮาแตกตื่นกันไม่หยุด
ต้องรู้ว่า ช่วงเวลาที่เยี่ยนอวี๋ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นปราชญ์มหา
สำนักเยี่ยนจนถึงวันนี้ผ่านมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว!
ดังนั้นแม้ว่าจะเป็นลัทธิเซิ่งเหลียนที่อยู่ทางใต้สุดก็ล้วนได้รับ
ข่าวสารแล้ว
สถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองเช่นเมืองโยวตู ย่อมต้องได้ยินข่าวนี้เร็วยิ่ง
กว่า
บวกกับคนที่สามารถปรากฏตัวในงานประมูลสมบัติล ้าค่าจวิน
เป่าได้ แม้ว่าจะไม่สามารถเข้าไปในห้องส่วนตัวได้ แต่ก็ล้วนมีหน้ามี
ตา เป็นผู้ฝึกฌานที่มีตำแหน่ง พวกเขาย่อมรู้ชัดยิ่งกว่า
ดังนั้น…
“ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนที่อายุเพียงสิบแปดปี! เป็นผู้หลอม
โอสถในตำนานผู้นั้นน่ะหรือ?”
“มารดามันเถอะ! ข้ารู้สึกหายใจลำบากเล็กน้อย!”

“ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน เป็นท่านหรือ ปราชญ์มหา
สำนักเยี่ยน…”
หลายคนพยายามมองผ่านบานหน้าต่างชั้นสอง แหงนมองบารมี
ของเยี่ยนอวี๋ ส่วนคนที่อยู่ในตำแหน่งดีๆ พวกเขาล้วนแหงนมองเห็น
หมดแล้ว
เยี่ยนเสี่ยวเป่า
ถึงอย่างไรความน่ารักของเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็กลบเกลื่อนความ
เพียบพร้อมของท่านแม่เขาเอาไว้ได้แล้ว
แม้ว่าเขาจะยังเด็ก แต่เขานั่งอยู่บนโต๊ะด้านหน้าท่านแม่เขา! อีก
อย่างเสื้อคลุมสีแดงตัวหนาที่เข้าสวมอยู่ก็กระเซอะกระเซิงจึงบดบัง
ใบหน้าท่านแม่คนงามของเขาได้พอดี
ดังนั้นทุกคนจึงได้เห็นเพียงแค่เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่น่ารักน่าชัง
รวมถึงมือของเยียนอวี๋ที่อุ้มประคองเยี่ยนเสี่ยวเป่าเอาไว้
“…”
ผู้เข้าร่วมงานที่ตื่นเต้นรู้สึกถูกสาดความน่ารักใส่ แม้จะรู้สึก
เสียดาย แต่ก็ไม่โกรธแม้แต่น้อย
ผู้ดูแลการประมูลก็เคาะเสียง กริ๊ง ดังขึ้นในช่วงเวลาที่เหมาะสม
ทั้งยังดึงงานให้กลับเข้าสู่ประเด็นหลัก “ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบ
เล็กน้อย ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนมาเยือนงานประมูลสมบัติล ้าค่าจวิน

เป่า ไม่ได้ให้ทุกท่านมามุงดู แต่ว่าเรื่องของตระกูลเฉานี้บอกกับพวก
เราว่า สมองเป็นสิ่งที่ดี แต่จะต้องมั่นใจว่าตอนที่มันประมวลผลไม่มี
ปัญหา มิเช่นนั้นจะประสบกับหายนะทั้งตระกูลได้ทุกเวลา ต่อมา พวก
เรามาประมูลสมบัติต่อกันเถอะ…”
บรรยากาศภายในห้องโถงประมูลถึงได้สงบลงอย่างสามัคคีกัน
ทุกคนล้วนยิ้มเข้าใจ ไม่ใช่เหตุผลนี้หรอกหรือ คุณหนูตระกูลเฉา
ที่มาจากชนบทท่านนี้ เหอะๆ…
ส่วนผู้ดูแลการประมูลผังอี้ที่กล่าวจบแล้ว ก็เผยปลาที่มีชีวิตชีวา
ในอ่างปลาขนาดเล็กตัวนั้นออกมา พลางเอ่ยว่า “คิดๆ ดูแล้ว หลาย
คนในห้องโถงนี้ ไม่จำเป็นต้องให้ข้าน้อยแนะนำ ก็รู้แล้วว่านี่คือปลา
อะไร
แต่ว่าข้าน้อยยังต้องพูดพล่ามไร้สาระอยู่ดี นี่คือปลาเยว่ซวิ่น
[3]จากแม่น ้าเย่ว์หมิง วางไข่ร้อยปี ฟักไข่ร้อยปี เติบโตร้อยปี พันปีถึง
จะกลายเป็นซวิ่นที่มีสีสันงดงาม เหมาะสมที่จะเคี่ยวน ้าแกงให้กับผู้ฝึก
ฌานธาตุน ้า สามารถเพิ่มฌานตบะให้กับธาตุน ้าถึงขั้นหนึ่ง อ่อนโยน
ไม่ทำร้ายร่างกาย เหมาะสมกับทุกสมรรถภาพร่างกาย ทั้งยังมี
ประสิทธิผลล้างไขกระดูก ผู้ที่กินเข้าไปมีโอกาสที่จะยกระดับเป็น
อัจฉริยะ เป็นสมบัติล ้าค่าขั้นสูง”
“เป็นอย่างที่คิดเอาไว้เลย!”
“ไม่เลวเลย! ข้าอยากจะซื้อไปให้หลานชายข้า”

เสียงตอบรับภายในห้องโถงประมูลไม่เลว แต่ไม่มีใครเริ่มประมูล
เพราะทุกคนล้วนรู้ว่า นายน้อยของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนถูกใจ
ปลาตัวนี้
อินหลิวเฟิงค่อนข้างภูมิใจ หันไปเอ่ยขอรางวัลกับเยี่ยนอวี๋ “กู
ไหน่ไน [4]ท่านดูสิ หากว่าไม่ใช่ข้า คราวนี้ท่านจะต้องกลายเป็น
ตะพาบ[5]ที่ถูกเชือดแน่ๆ ท่านดูสิ ตอนนี้ไม่มีใครกล้าแย่งชิงกับ
บรรพบุรุษตัวน้อยแล้ว”
“อำนาจเป็นของดี” เยี่ยนจื่อเสาที่อยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้น
“ข้ามีเงิน” เยี่ยนอวี๋กลับเอ่ยขึ้นเช่นนี้
อินหลิวเฟิง “…”
ก็ได้ ดูเหมือนว่าเขาจะรบกวนความสนใจที่อยากจะเป็นคนที่ถูก
หลอกได้ง่ายของแม่นางเข้าแล้ว
ในขณะที่อินหลิวเฟิงถูกทำให้สะอึกจนพูดไม่ออก เม่ยเอ๋อร์ก็
หยิบกิ่งไม้แห้งยื่นออกไปนอกหน้าต่าง พลางเอ่ยว่า “หญ้าหางจิ้งจอก
มีพิษ อายุพันปี”
คำกล่าวนี้ทำให้ผู้คนไม่น้อยในห้องโถงประมูลสูดลมหายใจลึก
“ซี๊ด… หญ้าหางจิ้งจอกพันปีที่มีพิษในตำนาน ทำให้ตายคาที่ได้ใน
ตำนานเลยนะ!”

“สาวใช้ที่ถือหญ้าหางจิ้งจอกท่านนี้ นางมีความกล้าจริงๆ! สิ่งมี
พิษเช่นนี้ นางยังจับด้วยมือเปล่า…” มีคนถูกการกระทำอันบ้าระห ่า
ของเม่ยเอ๋อร์ทำให้ตกตะลึง
ส่วนผังอี้ที่รับผิดชอบการประมูลกลับยิ้ม พลางกล่าวเสียงดังว่า
“ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนใจกว้าง นับกันตามมูลค่า หญ้าหางจิ้งจอก
ไม่ด้อยไปกว่าปลาเยว่ซวิ่น ถ้าหากว่าไม่มีผู้แข่งประมูลคนอื่นๆ
เช่นนั้นปลาเยว่ซวิ่นก็…”
“เดี๋ยวก่อน!”
————————–
[1] กูไหน่ไน เป็นคำใช้เรียกสตรีที่ออกเรือนแล้ว
[2] ตะพาบ มักจะใช้เปรียบเทียบกับบุคคลที่ถูกหลอกลวงได้ง่าย
[3] ปลาเยว่ซวิ่น คือ ปลาสเตอร์เจียน
[4]กูไหน่ไน เป็นคำใช้เรียกสตรีที่ออกเรือนแล้ว
[5]ตะพาบ มักจะใช้เปรียบเทียบกับบุคคลที่ถูกหลอกลวงได้ง่าย