เซียนหมอหญิงแม่ลูกอ่อน - ตอนที่ 447 การตายของเทพตกสวรรค์! ต้าซือมิ่งสายมืดสุด
โหดเหี้ยม!
ในความทรงจำของเทพตกสวรรค์ปรากฏภาพอันเลือนราง! และ
ฉากสุดท้ายของความทรงจำนี้ไม่สามารถเชื่อมกับฉากที่เขาปราชุม
ยามเช้าในตำหนักสวรรค์ได้
เยี่ยนอวี๋นิ่งขรึม พลังจิตอันยิ่งใหญ่ถูกจัดเรียงเข้าไปในความทรง
จำฉากนั้น แต่เทพตกสวรรค์เริ่มปลุกเร้าพลังเหนือธรรมชาติตก
สวรรค์ นั่นก็คือพลังหมู่ดาวระส ่าระส่าย
วิ้ง!
เทพตกสวรรค์ที่ใช้พลังจิตเปลี่ยนแปลงการโคจรของดวงดาว
เขาสามารถบิดเบือนเส้นทางโคจรของดวงดาวได้ในระดับหนึ่ง ทำให้
หมู่ดาวในสวรรค์เก้าชั้นฟ้าสั่นสะเทือนอีกครั้ง
และการสั่นไหวครั้งนี้ส่งผลต่อการอนุมานของเยี่ยนอวี๋อย่างเห็น
ได้ชัด ถึงอย่างไรการใช้พลังวิเศษของเทพตกสวรรค์ก็มีอิทธิพลต่อ
การอนุมานอันละเอียดของเยี่ยนอวี๋ในระดับหนึ่ง มิหนำซ ้าเทพตก
สวรรค์กำลังจะทำลายพลังจิตใจของตนเองด้วย…
“บ้าเอ๊ย!”
อินหลิวเฟิงได้แต่อุทาน ‘บ้าเอ๊ย’ แล้ว! เขารู้สึกได้ว่าเทพตก
สวรรค์องค์นี้เอาจริงแล้ว!
“นายท่านน้อยปากเสียจริงขอรับ…” เอ้อร์เหมาไม่รู้จะพูดอย่างไร
ดีแล้ว
แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง…
“ตาย”
แสงวาบผ่านดวงตาต้าซือมิ่งพร้อมเสียงอันสง่าของเขาดังขึ้น
จากนั้นเทพตกสวรรค์ที่ทำลายพลังจิตใจของตนก็พบว่าแม้เขาจะ
บิดเบือนการโคจรของหมู่ดาว แต่พลังทำลายล้างที่เกิดจากความ
โกลาหลนี้ก็ถูกลำแสงพลังงานขั้นสูงสุดทำลายทันที
นี่มัน…
เทพตกสวรรค์มองไปที่ต้าซือมิ่งทันที นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วย
ความหวาดกลัว ถึงแม้เขาจะลบความจำเกี่ยวกับ ‘ต้าซือมิ่งผมสีฟ้า’
ออกไปแล้วก็ตาม
แต่ความทรงจำเกี่ยวกับฮ่องเต้หยวนคังและ ‘ต้าซือมิ่งผมสีแดง’
เขายังจำได้ ดังนั้นเขารู้ว่าหนุ่มชุดดำผมสีหมึกคนนี้ไม่ธรรมดา เขา
ถึงกับสงสัยว่าคนๆ นี้กลืนกิน ‘ต้าซือมิ่งหัวแดง’ ไปแล้ว มิเช่นนั้นคง
ไม่แข็งแกร่งเช่นนี้! เพียงแต่เมื่อเขาคิดถึงตรงนี้ ศีรษะของเขาก็เจ็บ
เหมือนถูกเสียดแทงขึ้นมา เจ็บจนเขาร้อง โอ๊ย เพราะว่าเยี่ยนอวี๋กำลัง
สอบกลับความจำที่ ‘หายไป’ ของเขาแล้ว
“ให้ตายเถอะ!” เทพตกสวรรค์ที่เจ็บจนเหงื่อนซึมหน้าผาก
ใบหน้าของเขาซีดเผือด ยังคำรามข่มขู่ว่า “หยุดเดี๋ยวนี้! มิเช่นนั้นข้า
ไม่เกรงใจจริงๆ แล้วนะ!”
ซู่!
เยี่ยนอวี๋ลงมืออย่างคล่องแคล่ว นาง ‘ปะติดปะต่อ’ ฉากเหล่านั้น
ได้แล้ว
วิ้ง!
อนุสติของเทพตกสวรรค์สะเทือนกลิ่นอายโบราณออกมา ทำเอา
ทุกคนรู้สึกสั่นสะท้าน! เพราะว่ากลิ่นอายนี้ทั้งชั่วร้ายและคลุมเครือ
มาก มันทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวและสั่นสะท้านอย่างมิอาจอธิบายได้
และกลิ่นอายนี้…
“ทะเลสาบสือซ่าไห่!”
เยี่ยนอวี๋ลืมตาทันที นางมั่นใจว่าความทรงจำช่วงที่ ‘หายไป’ นี้
เกี่ยวข้องกับเขตต้องห้ามแห่งหนึ่งในจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า แต่
นางยังไม่แน่ใจว่าเกี่ยวข้องกับเสี่ยวเป่าของนางหรือไม่ เพราะว่า
ระหว่างที่สืบกลับ ไม่มีกลิ่นอายที่เกี่ยวข้องกับเยี่ยนจื่ออวี๋เลย ดังนั้น
หลังจากที่นางลืมตาขึ้นแล้วก็หลับตาต่ออย่างรวดเร็ว เพื่อค้นความ
ทรงจำของเทพตกสวรรค์อีกครั้ง
“ให้ตายเถอะ! ให้ตายเถอะ…”
เทพตกสวรรค์ที่เจ็บปวดรวดร้าวแต่กลับต้องตั้งสติให้ได้ เขารู้ดี
ว่าการรับรู้ของเยี่ยนอวี๋ถูกต้องแล้ว! อีกทั้งหากปล่อยให้นางค้นต่อไป
ความลับทุกอย่างของเขาอาจจะถูกสืบค้นออกมาหมด
นังสารเลวนี่น่ากลัวเกินไปแล้ว!
นางคงไม่ได้เพียงแค่สืบทอดมรดกของปฐมราชินีหยวนชู
ง่ายดายเช่นนั้น เป็นไปได้มากว่านาง…
“หรือว่าเจ้าคือหยวนชูที่แท้จริง!” เทพตกสวรรค์ ‘เปิดโปง’ ความ
จริงออกมาขณะที่ตนยังรู้สึกเจ็บปวดและหวาดกลัว
ซี๊ด!
เทพทุกองค์ในเหตุการณ์ตะลึงอย่างพร้อมเพรียง รวมถึงอินหลิว
เฟิงพวกเขาก็หยุดหายใจ ต่างมองเทพตกสวรรค์อย่างไม่อยากจะเชื่อ
หงส์เทพทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกี่ยวกับปฐมราชินีหยวนชู
รวมถึงบันทึกเกี่ยวกับปฐมราชินีหยวนชูที่นางเคยเห็น! แต่ว่าครั้งนี้ไม่
รู้เพราะเหตุใด นางรู้สึกว่าความจำของตนเองถูกรบกวน จู่ๆ ก็คิด
อะไรไม่ออกเลย!?
“เป็นไปไม่ได้!” ตี้เซินโพล่งพูด “เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!
เสด็จพ่อใช้ความอุตสาหะมากเพียงใดเพื่อตามหานาง หากนางยังอยู่
เสด็จพ่อต้องหาเจอแน่นอน!”
“ใช่แล้ว…” ผูเอ้อตัวก็คิดว่ามีเหตุผล
หงส์เทพก็คิดเช่นนั้น
แม้แต่เทพตกสวรรค์ก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน การคาดเดาของตนเอง
ที่โพล่งพูดออกมาเช่นนี้เหมือนจะเกินเลยไปมาก ถึงอย่างไรหากปฐม
ราชินีหยวนชูยังไม่ตายจริงๆ หลายปีที่ผ่านมานี้เขาคงไม่ราบรื่น
เช่นนี้!
แต่พลังของเยี่ยนอวี๋แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! เทพตกสวรรค์รู้สึกว่า
ตนเองจะต้านทานไม่ไหวแล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ความลับของเขา
ต้องถูกเปิดเผยแน่ เช่นนั้นก็คงไม่ใช่แค่เรื่องคำสาปต้อมห้ามแล้ว
“ให้ตายเถอะ!” เทพตกสวรรค์ที่ดิ้นรนอย่างเห็นได้ชัดใช่ว่าไม่
เคยลองต่อต้านพลังกดดันของต้าซือมิ่ง แต่ฝ่ายหลังดูเหมือนอุ้มลูก
อย่างสงบ และยังมีเวลาป้อนข้าวเด็กน้อย แต่พลังที่ปลดปล่อยออกมา
จากเขาหนักแน่นยิ่งกว่าภูเขา ไม่สามารถขยับตัวได้เลย
เยี่ยนอวี๋จึงค้นหาอีกหนึ่งความทรงจำของเทพตกสวรรค์ได้อย่าง
รวดเร็วภายใต้การพิทักษ์ของต้าซือมิ่ง และทำการสืบกลับอีกครั้ง ใน
ครั้งนี้…
“เอ๋?” เจ้าตัวน้อยมองท่านแม่ของเขาอย่างรู้สึกบางอย่างได้
ในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋ก็ ‘ปลดผนึก’ อีกหนึ่งความจำได้ นาง
เห็นชัดเจนว่าฮ่องเต้หยวนคังส่งต่อรอยฝ่ามือต้องห้ามแก่กู้หยวนซู
และรอยฝ่ามือนี้…
“พลังสังหารโกลาหล”
เยี่ยนอวี๋เอ่ยทีละคำออกมา ดวงตาทั้งคู่ลืมขึ้นอีกครั้ง เหงื่อซึม
หน้าผาก เห็นได้ว่าการสืบกลับครั้งใหญ่นี้ นางสูญเสียพลังงานไปไม่
น้อย
ในขณะเดียวกัน…
“แค่ก”
เทพตกสวรรค์ที่กระอักเลือดออกมา สภาพของเขาแย่กว่าเยี่ย
นอวี๋มากนัก และในฐานะที่เป็นมหาเทพ! ยังเป็นถึงมหาเทพแข็งแกร่ง
ที่ติดอันดับต้นๆ ของสรวงสวรรค์ ถูกผู้อื่นกดทับไว้กับพื้นและยังถูก
ค้นวิญญาณครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่สมควรเลยจริงๆ
มิหนำซ ้า…
“!”
เยี่ยนอวี๋ที่หลับตาลงอีกครั้ง นางยังจะทำต่อไป!
“นังสารเลว! พอได้แล้ว!” เทพตกสวรรค์ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขา
พ่นคำด่าออกไปแล้ว “สิ่งที่เจ้าอยากรู้ก็รู้หมดแล้ว เจ้ายังอยากทำ
อะไรอีก”
เยี่ยนอวี๋ไม่ได้สนใจเขา นางรู้สึกว่าในอนุสติของเทพตกสวรรค์
องค์นี้ยังมีความลับอีกมากมาย! นางพบว่าอย่างน้อยยังมีความทรงจำ
อีกสองเรื่อง ความทรงจำสองเรื่องนี้ย่อมเป็นความลับที่ปิดบังไว้ มิ
เช่นนั้นเหตุใดเขาจึงต้อง ‘ลบ’ ความทรงจำของตน
ทว่าครั้งนี้เทพตกสวรรค์ถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ “หากเจ้าล่วงเกิน
ข้าอีกล่ะก็ ข้าจะถ่ายโอนการทำลายที่เจ้าทำไว้กับข้าผ่านคำสาปไป
ยังลูกของเจ้า!”
เยี่ยนอวี๋ชะงักทันที! เพราะว่านางรู้ดีว่า คำสาปสังหารโกลาหลนี้
แก้ยากมาก นางยังไม่แน่ใจว่าในตัวของเด็กน้อยมีพลังคำสาป
หลงเหลืออยู่หรือไม่ ครั้นเทพตกสวรรค์เปิดใช้งานโอนย้ายคำสาป
เช่นนั้นเด็กน้อย…
เทพตกสวรรค์ที่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเยี่ยนอวี๋กำลังลังเล เขาก็
คำรามทันที “พลังสังหาร!”
พลังมืดมนที่คาดเดาไม่ได้สั่นไหวออกมาจากข้างในร่างกายและ
ส่วนลึกของสายเลือดของเจ้าตัวน้อยอย่างแผ่วเบา!
ทันใดนั้น เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่รู้สึกเจ็บก็จับมือตนเองไว้แน่น แต่เขา
ไม่ได้ร้องออกมา และก็ไม่ได้พูดอะไร คิดว่าหากทำเช่นนี้จะไม่ทำให้
ท่านแม่ของเขาเสียสมาธิ
แต่แม่ลูกใจเชื่อมถึงกัน เยี่ยนอวี๋จะรู้สึกไม่ได้ได้อย่างไร นางย่อม
รู้สึกได้ว่าในร่างกายของเด็กน้อยยังหลงเหลือพลังคำสาป อีกทั้งพลัง
นี้กำลังถูกปลุกตื่นอย่างรวดเร็ว!
“ในเมื่อพวกเจ้าบีบข้าถึงเพียงนี้ เช่นนั้นก็อย่าได้ตายดีสักคน!”
เทพตกสวรรค์ที่พบว่าพลังคำสาปยังเชื่อถือได้ เขาก็ตะโกนออกมา
อย่างดุเดือดว่า “มาเลย! พรสวรรค์ถ่ายโอน!”
“บัดซบ!” เยี่ยนอวี๋แววตาเคร่งขรึม แสงสีม่วงหม่นไหลออกมา
จากดวงตานางทันที ฝ่ามือนางรวบรวมพลังไท่ชูอีกครั้ง!
เทพตกสวรรค์หน้าซีดเผือด “เจ้าคือหยวนชูจริงๆ รึ!”
“ตาย!” เยี่ยนอวี๋ปริปากเยือกเย็น ฝ่ามือซัดลงบนกะโหลกของ
เทพตกสวรรค์ ไม่ปล่อยให้ฝ่ายหลังมีโอกาสพูดหรือดิ้นรนเลยแม้แต่
น้อย
ถึงอย่างไรเทพตกสวรรค์กำลังจะกลืนกินพรสวรรค์ของเด็กน้อย
เยี่ยนอวี๋จะปล่อยให้เขาทำสำเร็จได้อย่างไร! นางกำจัดเขาด้วย
ความเร็วยิ่งกว่าซื่อฝานเทียนอ๋องทันที
เพียงแต่ขณะที่นางอัญเชิญพลังไท่ชูออกมา ดวงตาสีหมึก
ของต้าซือมิ่งก็กลายเป็นสีแดงเลือด! พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงก็
ไหลออกมาจากดวงตาของเขา
ในขณะเดียวกัน…
ตู้ม!
เทพตกสวรรค์ถูกฝ่ามือของเยี่ยนอวี๋ซัดจนสูญสิ้น
ทว่า เด็กน้อยปล่อยเสียงร้องโฮออกมาแล้ว! เพราะว่าเขารู้สึกเจ็บ
มาก! อีกทั้งเขาเห็นว่าท่านแม่กำจัดคนเลวไปแล้วจึงคิดว่าควรร้องไห้
ได้แล้ว
“แง๊…”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้องไห้อย่างเจ็บปวด! แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง!
“ฮ่าๆๆๆ…”
เสียงของเทพตกสวรรค์ระเบิดดังออกมาจากความว่างเปล่า…
“นังสารเลว! เจ้าคิดว่าใช้พลังไท่ชูแล้วจะทำลายข้าอย่างสิ้นเชิง
ได้รึ น่าขันนัก ข้ามีชื่อว่าตกสวรรค์ พลังจิตอาศัยอยู่ในทุกชั้นสวรรค์
ของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เจ้าไม่มีทางทำลายหมดสิ้นได้ แต่ลูกของเจ้าน่ะ
พรสวรรค์ไม่เลว! มาเถอะ! กลับมาหาข้าเถอะ!”
ในขณะนี้เอง เทพตกสวรรค์ที่เริ่มแผลงวิชาถ่ายโอนพรสวรรค์
เห็นได้ชัดว่าเขาอยากจะถือโอกาสกลืนกินพรสวรรค์ของเด็กน้อยไป
ด้วย ถึงอย่างไรก็ถูกเปิดโปงไปหมดแล้ว
น่าเสียดาย…
“กลืน”