เซียนหมอหญิงแม่ลูกอ่อน - ตอนที่ 470 แค้นนี้อยู่ร่วมใต้ฟ้าเดียวกันไม่ได้!

แม้ต้าซือมิ่งจะไม่ใช่พ่อไก่จริงๆ แต่เขาก็สัมผัสถึงกลิ่นอายของ
ลูกไก่สีเหลืองได้ เขาจึงมองไปทางเมืองเซวียนหยวนในทันทีแล้ว
“กลิ่นอายของลูกไก่”
“ลูกไก่หรือ” เยี่ยนอวี๋กำลังจะพูดว่าเช่นนั้นไปรับมันก่อน
แต่นางยังไม่ทันได้พูดก็มองไปทางเมืองต้าจ้างฟูอย่างหวาดหวั่น
ขึ้นมา! ซีหวังหมู่กล่าวน ้าเสียงโหดเหี้ยมว่า “เทพอัสนีตายแล้ว!?”
จิ่วอิงได้ยินดังนั้นก็ร้อนรนทันที “แล้วไม่รีบลงไปอีก! ทางลูกไก่
นั่นมีเม่ยเอ๋อร์อยู่ ไม่เป็นอะไรหรอก!”
เดิมทีก็ควรจะเป็นเช่นนั้นหากเม่ยเอ๋อร์อยู่กับพวกลูกไก่จริงๆ
ทว่าเม่ยเอ๋อร์ไม่ได้อยู่ด้วย ก่อนหน้านี้นางไปช่วยเยี่ยนอวี๋ พลัดหลง
กับพวกอินหลิวเฟิงไปแล้ว แต่เยี่ยนอวี๋ไม่รู้ มิหนำซ ้ากลิ่นอายของ
เทพอัสนีสิ้นสลายไป ‘ต่อหน้าต่อตา’ นาง นางไม่มีเวลาให้คิดแล้วและ
ไม่จำเป็นต้องคิดมากอีก ถึงอย่างไรต้าซือมิ่งก็ ‘ละทิ้ง’ ลูกไก่อย่างไร้
ความปรานี เขาพาภรรยามาถึงราชสำนักของเมืองต้าจ้างฟูแล้ว
เจ้าเมืองเมืองต้าจ้างฟูในบัดนี้กำลังจัดงานศพให้บุตรชายคนโต
ของเขา ยังคงร้องห่มร้องไห้ตะโกนว่า “ลูกวางใจเถอะ พ่อจะแก้แค้น
ให้เจ้าเอง! จับคนเลวเหล่านั้น! ทำให้พวกเขาทรมานเหมือนตายทั้ง
เป็น!”
เมื่อสิ้นเสียงพูดของเขา…

ตู้ม!
กลุ่มคนต้าซือมิ่งก็เหยียบทะลุหลังคาราชสำนัก ลงมายืนข้างล่าง
แล้ว
หลังจากที่เกิดความวุ่นวายชั่วขณะหนึ่ง… ก็ยิ่งวุ่นวายกว่าเดิม!
“เจ้าโจรร้าย! ผู้ต้องหาที่อยู่ในหมายจับสวรรค์เก้าชั้นฟ้า!”
“บ้าเอ๊ย! จอมโจรที่สังหารองค์ชายใหญ่และเทพอัคคี!?”
“ป้องกัน! ป้องกันเร็วเข้า!…”
อู๋เฮ่าเทียนองค์ชายเมืองต้าจ้างฟูแม้แต่ตายก็ตายอย่างไม่สงบ
งานศพของเขายังนำเยี่ยนอวี๋ศัตรูของเขามา แต่เขาก็ทำตัวเอง
ทั้งนั้น!
“อยู่ข้างล่าง!” ซีหวังหมู่โบราณมั่นใจแล้วว่าเทพอัสนีอยู่ที่ชั้นใต้
ดิน
เยี่ยนอวี๋กำลังจะลงมือ แต่วงคลื่นสีฟ้าครามที่แผ่ออกมาจากข้าง
ใต้เท้าต้าซือมิ่งก็ทำลายพื้นดินบริเวณนั้นจนไม่เหลือแม้แต่ซาก
แล้ว…
เพียงชั่วครู่เท่านั้น พื้นดินราชวังที่ปูด้วยหินสีทองอร่ามของ
เมืองต้าจ้างฟูก็กลายเป็นหลุมลึกขนาดมโหฬารไร้ที่เปรียบและยัง
ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง

บัดนี้ผู้กระทำหายตัวไปแล้ว
“นี่มัน…”
เหล่าขุนนางเมืองต้าจ้างฟู ญาติเจ้าเมือง รวมถึงเจ้าเมืองต้าจ้าง
ฟูที่ถูกกวาดต้อนออกมาก็ตะลึงงัน! พวกเข้าไม่ทันตั้งสติได้ด้วยซ ้า
เพราะว่าต้าซือมิ่งไม่ปล่อยให้พวกเขาตั้งตัวเลย
ผ่านไปครู่หนึ่ง…
“บัดซบ!”
เจ้าเมืองต้าจ้างฟูที่ตั้งสติได้ก่อนผู้ใดตวาดด้วยความโมโห
“ทหาร! รีบไปส่งสารให้เทียนโฮ่ว เทพที่เหลือและกองทัพที่รวบรวม
ก่อนหน้ารีบมารวมตัว ตามข้าไปจัดการคนเลวเหล่านี้! บัดซบเกินไป
แล้ว! บัดซบ! บัดซบ!”
เจ้าเมืองต้าจ้างฟูที่สบถคำว่า ‘บัดซบ’ ติดต่อกันสามครั้งเดือด
ดาลจนคลั่งไปแล้ว เขานำท่านเทพกลุ่มหนึ่งลงไปในหลุมนั้นทันที
เจ้าเมืองเมืองต้าจ้างฟูมีไหวพริบดีไม่เบา เห็นได้ชัดว่าเขารู้ว่าผู้
มาเยือนมาเพื่อสิ่งใด เขาจึงหายตัวเข้าไปพลางคำรามสุดเสียง “เปิด
ใช้งานค่ายกลเทพอัสนี!” ในเมื่อพุ่งเป้าไปที่เทพอัสนี เช่นนั้นให้พวก
เขาสัมผัสอิทธิฤทธิ์ของเทพอัสนีเสียหน่อย!

แทบจะในจังหวะเดียวกันนั้นในหลุมลึก! ในดินแดนแห่งความมืด
นิรันดร์ก็ปรากฏแสงสายฟ้าสว่างวาบ เห็นได้ชัดว่ามีคนเปิดใช้ค่าย
กลเทพอัสนีแล้ว
แต่แล้ว…
วี้ด!
ซีหวังหมู่ที่แผลงฤทธิ์เป็นตัวแรกก็คำรามเสียงแหลมคมเพียง
พอที่จะทะลวงทองทำลายหินได้ ทำเอาสรรพสิ่งที่สัมผัสถึงมันตาย
หมด! จิ่วอิงที่คาบมันมาด้วยถึงกับเหลือบมอง
ส่วนเยี่ยนอวี๋ นางโอบเอวต้าซือมิ่งพาสองพ่อลูกไปปรากฏตัวใน
ส่วนที่ลึกที่สุดของแดนมืดแห่งนี้แล้ว! พวกเขาปรากฏตัวอยู่ข้างหน้า
เทพอัสนี
ซู่!
แสงสีฟ้าที่สาดประกายออกมาจากตัวต้าซือมิ่งก็ทำลายคำสาป
ค่ายกลและอาคมบริเวณรอบๆ จนกลายเป็นฝุ่นผง
“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่มีสายตาเฉียบแหลมก็เห็นสิ่งมีชีวิต
ขนาดใหญ่ถูกหมุดตะปูตรึงไว้อยู่ตรงหน้า!
เยี่ยนเสี่ยวเป่าอ ้าอึ้งพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยื่นนิ้วชี้ออกไปชี้
สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตรงหน้า ยังทำท่าจะร้องไห้

เพราะว่าเทพอัสนี สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ในบัดนี้อาการสาหัสมาก!
ลำตัวมังกรขนาดใหญ่ของมันถูกหมุดตะปูตรึงไว้ ใบหน้าที่แต่เดิม
สง่าของมันอยู่ในสภาพซูบผอมจนดูไม่ได้แล้ว!
รอบกายมันมีบางอย่างคล้ายท่อนับไม่ถ้วนอยู่รอบกาย! แม้ท่อ
เหล่านี้หักหมดแล้ว แต่แสงสายฟ้าอ่อนๆที่เล็ดลอดออกมาจากท่อนั้น
บ่งบอกได้ว่าพวกมันถูกใช้เป็นเครื่องมือในการดูดพลังของเทพอัสนี
“เสี่ยวเหลย!” เยี่ยนอวี๋ตาแดงก ่าอีกครั้ง น ้าตาเอ่อล้นในดวงตา
เทียบกับซีหวังหมู่แล้ว เทพอัสนีถูกทรมานสาหัสยิ่งกว่า มันถูกดูด
พลังทั้งเป็นมาโดยตลอด! จนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต!
ใช่แล้ว เทพอัสนีไม่มีลมหายใจแล้ว มันไม่ทันได้เจอนายท่าน
ของมันก็หมดลมหายใจแล้ว ต่างจากซีหวังหมู่ที่เพียงแค่หมดสติไป
ซีหวังหมู่ในครานั้นยังมีลมหายใจ แต่เทพอัสนีไม่มี
ไม่มีแล้ว…
ตั้งแต่ที่มันสัมผัสถึงกลิ่นอายของเยี่ยนอวี๋ที่ปรากฏในเมืองต้าจ้าง
ฟู มันก็บรรลุความปรารถนาสุดท้ายของมันแล้ว เมื่อความศรัทธาดับ
หาย! ชีวิตก็สูญสิ้น อีกทั้งสิ่งที่ต่างจากซีหวังหมู่อย่างสิ้นเชิงคือ
ตลอดสามหมื่นปีที่ผ่านมานี้ เทพอัสนีถูกดูดพลังและทำลายจิต
วิญญาณมาโดยตลอด! ดังนั้นถึงแม้มันเคยมีจิตตานุภาพอัน
แข็งแกร่งมิอาจทำลาย แต่บัดนี้ก็ถูกทำลายจนหมดสิ้นแล้ว
การดูดสกัดพลังตลอดสามหมื่นปี! สามหมื่นปี…

เยี่ยนอวี๋เพียงแค่คิดก็ปวดใจ “เสี่ยวเหลย! ฟื้นสิ!”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่น ้าตาเอ่อล้นมานานแล้วก็เรียกตาม “เสี่ยวเหลย
ฟื้น ฟื้นสิ แงงง…” เป่าเห็นแล้วเศร้าใจมากเลย
ส่วนต้าซือมิ่ง เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ดวงตาสีฟ้าครามไร้ที่สิ้นสุด
นั่นอนุมานแสงลึกลับที่มิอาจคาดเดาได้ออกมาไม่หยุด
“ข้าจะสังหารพวกเขาให้สิ้น!” ดวงตาโหดเหี้ยมของซีหวังหมู่
กลายเป็นสีแดงนานแล้ว ฟันแหลมคมเกิดเสียงกระทบเสียดสี กลิ่น
อายอาฆาตนั้นพุ่งทะยานสู่ฟากฟ้า!
เจ้าเมืองต้าจ้างฟูในบัดนี้กลับยังกล้าพาคนบุกลงมา “เหล่าเทพ
อัสนีสายฟ้า! ฟาดพวกเขาให้ตาย!”
เมื่อสิ้นเสียง…
เหล่าท่านเทพเมืองต้าจ้างฟูที่ลงมาเพื่อสร้างค่ายกลต่างกระตุ้น
พลังเทพอัสนีในร่างกายที่ขโมยมา เตรียมจะทำให้คนเลวเหล่านี้ได้
เห็นดี! แต่แล้วพลังของพวกเขาที่เพิ่งจะถูกกระตุ้นก็ ‘หาย’ ไปแล้ว…
“นำ”
ต้าซือมิ่งเอ่ยขึ้นเบาๆ เขาสังเวยลวดลายอักษรปริศนาไร้ระเบียบ
จำนวนหนึ่งออกไปทางเทพอัสนีแล้ว และอักษรสีฟ้าประหลาดที่
เคลื่อนไหวอย่างเป็นปริศนาเหล่านี้…