เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 2996 ออกความคิดเห็น
ตอนที่ 2996 ออกความคิดเห็น
“นิกายหิมะ ทำไมถึงเป็นนิกายหิมะ ? ”
“ทำไมผู้เชี่ยวชาญที่จับซุยหยุนหลานถึงได้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหิมะ ? ”
“หลังจากจับตัวซุยหยุนหลานในวันนั้น ขั้นอัครสูงสุดได้ปิดบังความลับแห่งสวรรค์และลบร่องรอยของขั้นบรรพกาลทั้งหมด ดูเหมือนว่าขั้นอัครสูงสุดต้องเป็นบรรพบุรุษของนิกายหิมะ
หัวใจของเจี้ยนเฉินหนักอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาน่าเกลียดมาก ตอนนี้เขาพยายามสงบสติอารมณ์เมื่อต้องเผชิญหน้ากับองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก
ท้ายที่สุด นั่นคือตัวตนขนาดมหึมาที่แข็งแกร่งกว่าเผ่ากระเรียนสวรรค์ซึ่งดำรงอยู่ในสถานะที่มั่นคงในตอนแรก
สิ่งที่ทำให้เขากลัวมากที่สุดก็คือตัวตนอันมหึมานี้เหมือนกับเปลวเพลิงที่น่านับถือ โดยมองไปที่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งหรือเทพธิดาหิมะ
เขาสามารถมองเห็นจุดนี้ได้อย่างชัดเจนจากการที่พวกเขาทำร้ายซุยหยุนหลานก่อนที่จะลักพาตัวนาง
เมื่อเขาได้ยินว่าผู้เชี่ยวชาญลึกลับ เจี้ยนเฉินได้ค้นหาอย่างยากลำบากซึ่งจริง ๆ แล้วมันมาจากนิกายหิมะ ผู้อาวุโสสูงสุดเฉิงหมิงก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเขาตระหนักถึงความรุนแ แรงของปัญหานี้เช่นกัน
“เจี้ยนเฉิน ข้าจะไปที่นิกายหิมะกับเจ้าเพื่อค้นหาคนที่เจ้ากำลังมองหา” ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวอย่างเคร่งขรึม เขาเข้าใจตัวตนของเจี้ยนเฉินว่าเป็นอย่างไร
ไม่เพียงเขาเป็นคนที่อาจารย์ของเขาโปรดปราน แต่เจี้ยนเฉินยังเป็นเหมือนครอบครัวของเสี่ยวหลิงด้วย
สำหรับเสี่ยวหลิง นางไม่ได้แข็งแกร่งแต่นางก็เป็นเหมือนลูกสาวของอาจารย์ของเขา
ด้วยเหตุผล 2 ประการนี้เพียงอย่างเดียว เฉิงหมิงจึงต้องช่วยเหลือตราบเท่าที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินส่ายหัวและถอนหายใจเบา ๆ “ผู้อาวุโส นิกายหิมะไม่มีวันยอมรับในเรื่องนี้ เนื่องจากสหายของข้าที่ถูกลักพาตัวไปมีตัวตนที่พิเศษมาก เมื่อนิกายหิมะยอมรับเรื่องนี้ พวกเขา จะต่อสู้ดิ้นรนเพื่อรับผลที่ตามมา แม้ว่าพวกเขาจะเป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก”
เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ ท้ายที่สุดนิกายหิมะไม่ใช่เปลวเพลิงที่น่านับถือ เปลวเพลิงที่น่านับถือไม่จำเป็นต้องปิดบังการกระทำของเขา เพราะเขามีพลังมากพอ
อย่างไรก็ตาม ในฐานะองค์กรพื้นเมืองของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกและภายใต้สถานการณ์ที่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกยังคงมองว่าศาลาเทพธิดาน้ำแข็งยังเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นิกายหิมะจะไม่กล้ายอมรับสิ่งนี้ต่อความเสี่ยงที่โลกจะประณามพวกเขา
เป็นผลให้เขาสามารถจินตนาการได้ว่าแม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจะไปเยี่ยมเยียนนิกายหิมะด้วยตัวเองพร้อมกับเขา นิกายหิมะก็จะปฏิเสธสิ่งนี้โดยสิ้นเชิงและไม่ยอมรับ
ผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้พูดอะไร สายตาของเขาเข้มขึ้นแทน ดูเหมือนว่าเขาจะดึงความสัมพันธ์บางอย่าง
“เฮ้อ นายท่านดูเหมือนจะจัดการกับบางสิ่งที่สำคัญมากในตอนนี้ ดังนั้นเขาคงจะลำบากใจที่จะปลีกเวลาไป มิฉะนั้น หากอาจารย์สามารถดูแลเรื่องนี้ด้วยตัวเอง แม้แต่นิกายหิมะก็ไม่สามารถ ก่อให้เกิดปัญหาใด ๆ ได้” เฉิงหมิงถอนหายใจเบา ๆ เขารู้สึกไร้เรี่ยวแรงมาก
“นิกายหิมะ ! ” เจี้ยนเฉินจดจำชื่อนิกายอย่างแม่นยำ สายตาของเขาแหลมคม
เจี้ยนเฉินออกจากคุกปีศาจชั้นฟ้าพร้อมกับผู้อาวุโสสูงสุดแล้วอำลาเฉินหมิงทันทีและจากไป
ลัทธิปีศาจชั้นฟ้ายังคงทำสะสางสนามรบ รวบรวมทรัพยากรต่าง ๆ ของตระกูลเหอเฟิงและรอให้การต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกฝนระดับเทพยุติลง
เจี้ยนเฉินพบหยุนวู่เฟิงในบริเวณใกล้เคียง ทันทีที่เขาเห็นเขา หยุนวู่เฟิงถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ? เจ้าค้นพบตัวตนที่แท้จริงของบุคคลนั้นหรือไม่ ? ”
เจี้ยนเฉินพยักหน้าช้า ๆ และพูดด้วยสีหน้าที่มืดครึ้ม “ข้าพบ เขามีเบื้องหลังค่อนข้างมาก อย่างไรก็ตาม พวกเขาจับสหายของข้าไปจริง ๆ ดังนั้นไม่ว่าภูมิหลังของเขาจะดีแค่ไหน ข้าจะให้ พวกเขามอบคืนนางให้กับข้าอย่างเชื่อฟัง” เสียงของเจี้ยนเฉินเย็นยะเยือก สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของพี่สาวของเขา ดังนั้นเขาจึงต้องช่วยนางไม่ว่าจะต้องสูญเสียสักเท่าไหร่
“ผู้อาวุโสหยุน ขอบคุณที่ช่วยข้าในครั้งนี้ ข้าต้องหาวิธีช่วยชีวิตนางต่อไป ดังนั้นข้าขอลาไปก่อน” เจี้ยนเฉินคำนับต่อ หยุนวู่เฟิงตอนที่เขากำลังจะจากไป จู่ ๆ เขาก็นึกถึงบางสิ่ง งและปล่อยวิญญาณของผู้อาวุโสหกของโถงเทพจันทรา
“อา ท่านผู้อาวุโส ในที่สุดท่านก็ปล่อยข้าออกมา ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าการกระทำของข้าในโถงเทพจันทราเป็นที่พอใจของท่านหรือเปล่า ? ” ทันทีที่วิญญาณของผู้อาวุโสหกปรากฏขึ้น เขาเร ริ่มเข้าหาเจี้ยนเฉินโดยก้มลงและประจบประแจง เจี้ยนเฉินในลักษณะที่ต่ำต้อยอย่างยิ่ง
เจี้ยนเฉินไม่ได้มองผู้อาวุโสหกด้วยซ้ำ เขาพูดกับหยุนวู่เฟิงว่า “ผู้อาวุโสหยุน นี่คือผู้อาวุโสหกจากโถงเทพจันทรา ข้าจะปล่อยให้เขาให้ท่านจัดการเอง”
“อ่า ก-ก- ผู้อาวุโสสูงสุด ! ” ตอนนี้ผู้อาวุโสคนที่หกนั้นได้สังเกตเห็นหยุนวู่เฟิงอยู่ข้างหลังเขา ใบหน้าลวงตาของเขาเปลี่ยนไปทันที เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว
“ไม่ ท่านผู้อาวุโส ! ไม่ ! ท่านผู้อาวุโส ท่านต้องไม่มอบข้าให้กับผู้อาวุโสสูงสุด ท่านผู้อาวุโส ในตอนนั้นท่านสัญญาว่าจะให้ข้ากลับไป ! ” ผู้อาวุโสหกอ้อนวอนอย่างหมดหวัง
“ข้าแค่สัญญาว่าจะไว้ชีวิตเจ้า ตอนนี้เจ้ายังมีชีวิตอยู่และสบายดีใช่หรือไม่” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างไร้อารมณ์และเพิกเฉยต่อคำวิงวอนของผู้อาวุโสหก หลังจากมอบเขาให้หยุนวู่เฟิงเขาก็ หันหลังกลับและจากไป
ชะตากรรมของผู้อาวุโสหกไม่ใช่สิ่งที่เขาควรกังวล
“ผู้อาวุโสสูงสุด ผู้อาวุโสสูงสุด ปล่อยข้า ! ” วิญญาณของผู้อาวุโสหกคุกเข่าลงกลางอากาศ ปัจจุบันเขาไม่มีจิตวิญญาณและความกล้าหาญแบบเดิมที่จะเผชิญหน้ากับความตายด้วยอาวุธที่เปิดกว้า างเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป เขาเพียงต้องการที่จะมีชีวิตอยู่
ที่อื่น เจี้ยนเฉินได้มาถึงทุ่งน้ำแข็งรกร้างและเริ่มเรียกลมที่น่านับถือที่อยู่ภายใน คนที่อยู่เบื้องหลังนี้คือนิกายหิมะ ดังนั้นความคิดที่ดีที่สุดที่เจี้ยนเฉินสามารถทำได้ในตอ อนนี้คือการขอความช่วยเหลือจากลมที่น่านับถือ
ด้วยการฝึกฝนสูงสุดของลมที่น่านับถือเทียบเท่าจอมปราชญ์สูงสุด เขาสามารถไปถึงสถานที่ใดก็ได้ในโลกแห่งเซียนในชั่วความคิดเดียว ตราบใดที่เขายังอยู่ในโลกแห่งเซียน
นั่นคือความแข็งแกร่งของจอมปราชญ์สูงสุด
การขอความช่วยเหลือจากลมที่น่านับถือนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นความคิดที่ดีที่สุดและเร็วที่สุดสำหรับเจี้ยนเฉินในตอนนี้
“ข้าหวังว่าข้าจะไม่รบกวนลมที่น่านับถือ ! ” เจี้ยนเฉินคิดในใจ ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุฉุกเฉิน เขาก็ไม่อยากรบกวนลมที่น่านับถือจริง ๆ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้เห็นความสามารถพิเศษของคุก กปีศาจชั้นฟ้า เขาไม่อยากเสียเวลาอีกเลย
เจี้ยนเฉินเรียกหาลมที่น่านับถืออย่างต่อเนื่อง เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับความสามารถที่เป็นไปไม่ได้ของจอมปราชญ์สูงสุดมาหลายครั้งแล้ว ตราบที่ชื่อของพวกเขาถูกกล่าวออกมา จอมปราชญ์สูงส สุดจะรู้สึกได้แม้ว่าพวกเขาจะอยู่คนละขอบโลก
เวลาผ่านไปอย่างเงียบงัน เจี้ยนเฉินเรียกหาลมที่น่านับถือตลอดเวลา แต่เขาไม่เคยได้รับคำตอบซึ่งทำให้เขาไม่สงบ
“อย่าบอกนะว่าลมที่น่านับถือได้เข้าสู่ช่วงกักตนและปิดผนึกความรู้สึกทั้งหมดของเขาจากโลกภายนอกแล้ว ? ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป แต่เขายังคงปฏิเสธที่จะยอมแพ้และดำเนินต่อไ ไปอีกครึ่งวัน มันไม่ได้ส่งผลอะไรเลย ทำให้เขาต้องล้มเลิกความคิดนี้ในที่สุด
เขารีบออกจากที่นั่นทันที และไปยังเผ่ากระเรียนสวรรค์ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในท้ายที่สุด เขาได้พบกับบรรพบุรุษหลานบนยอดเขาหิมะทะยาน
บรรพบุรุษหลานยังคงกลั่นยาอยู่ที่เดิม นางยืนหันหลังให้เจี้ยนเฉินและพูดโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง “เมื่อเห็นว่าเจ้าดูลำบากเพียงใด เจ้าต้องค้นหาตัวตนของบุคคลนั้นและเรียนรู้ ว่าองค์กรที่อยู่เบื้องหลังพวกเขานั้นยิ่งใหญ่เพียงใดในเวลาเดียวกัน”
เจี้ยนเฉินพยักหน้าและพูดอย่างสุภาพ “ถูกต้อง บรรพบุรุษหลาน องค์กรที่อยู่เบื้องหลังบุคคลนี้มีพลังมาก เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหิมะ หยูหยางเซี่ย ! ”
“นิกายหิมะ ! มันเป็นพวกเขาจริง ๆ ! ” บรรพบุรุษหลานบ่นเบาๆ นางดูไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้
“เจ้ามีแผนการเช่นไร ? เผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนิกายหิมะ และดินแห่งโลหิตศักดิ์สิทธิ์ที่เจ้าให้มานั้นก็ไม่คุ้มค่าพอสำหรับเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราที่จะไปกระตุ นโทสะของนิกายหิมะที่แข็งแกร่งกว่าเรา” บรรพบุรุษหลานกล่าว
YOU MAY ALSO LIKE
